Verslag Wie ben ik en hoe durf ik te (over) leven?  27 oktober 2017 in de Pletterij                        
Wij zijn vandaag met negen personen,
Het verslag van Soeverein zijn.
Mw P: Soeverein moet niet met een ij  maar met een korte ei.
Dhr P  wil zijn leven als natuurlijk persoon, en wil af van die de overheid die hem met inschrijving bij de gemeente "in het pak heeft genaaid".
Omdat er een nieuw iemand is aangeschoven, stellen wij ons aan elkaar voor.
Mw P is vanaf het begin betrokken, is erg geinteresseeerd.
Dhr J komt hier zoveel mogelijk luisteren.
Mw M komt niet als het koud en nat weer is, maar waardeert de  middag wel.
Ton waardeert het uitgebreide verslag van de vorige keer, hij bewaakt de lijn van de gesprekken.
Dhr P is soeverein mens
Dhr R is betrokken.
Martien moet opruimen en zoekt hier zichzelf in de ander.
Mw N: heeft een Voorwaardelijke Machtiging en kan heel veel zelf, dus vraagt zich af of zij wel hulp nodig heeft en zo ja wat voor soort hulp? Zij denkt aan Antroposofische begeleiding.
Ton breekt een lans voor de Antroposofische benadering  van Lievengoed waar men de mens  als uniek wezen centraal stelt. Waak wel voor betutteling.
Ton: wijst op de 3 V's Veiligheid, Vertrouwen en Volledigheid.
Dhr P ervaart eenzaamheid als heel slecht voor mensen. hij adviseert:  zoek gezelschap.
Mw N wil  vrijwilligerswerk gaan doen.
Ton: hoe durf je te (over)leven?
Dhr P: durf fouten te maken.
Dhr J: wat zijn fouten?
Dhr R  was in zijn jonge jaren ontvankelijk voor verwachtingen van anderen die op hem letten, moest zich gedragen!
Mw P: was je wel zo belangrijk dat iedereen op je lette?
Ton: Dhr R zoekt zijn nu eigen weg, hij bezoekt mensen.
MW P is nu 73 jaar en heeft al heel wat overleefd. Was met haar auto, bestuurd door haar dochter, naar een familiebijeekomst geweest in Leiden, was een leuke ontmoeting en had veel herbelevingen bij de mensen.
Ton heeft 3 mensen uit de RIBW bevrijdt.
De RIBW heeft een rol om Opname te voorkomen, mede door begeleiding bij zelfstandig wonen.
Dhr R ook bij de Lievengoed werkt men met DSM 5 en medicatie (Eisen van Zorgverzekering).
Ton: Overleven?
Mw M: ik wil er juist op uitgaan. de relatie met je ouder moet niet alles bepalen, je moet niet bang zijn om af en toe over je angst heen te stappen. Leven is groeien, niet in je cocon blijven zitten.
Mw N: zelf bedenken wie je bent, je mag leren te ontdekken wie je bent.
Ton een vriendin was kort getrouwd met een vriend, raakte zwanger, uit elkaar, abortus,
Ze houdt nog steeds van hem.   Het is een leegte , een gemis dat mag er soms zijn.
Mw P de durf om te leven vind ik te zwaar.
Mw E: wil doorgaan met het leven zuur en bitter. er wat van maken.
Ton: Doel om overeind te blijven, niet samen wonden likken, snoeven wie de ergste ziekte/ problemen heeft.
N.a.v. de controverse van vorige keer praat men het uit en tekent men de vrede. Ook Greta Garbo en Marlene Dietrich hadden vaak ruzie en legden het weer bij.
Dhr J beaamt dat het onderwerp te zwaar is, Durf te leven. Je hebt ups en downs, zo werkt het niet. Hij is altijd nieuwsgierig, kijkt naar leuke interessante dingen. Was bij de cursus omgaan met eenzaamheid. ZIjn vrouw had geen zin om mee te gaan. Er waren maar 2 vrijwilligers, waaronder hijzelf. de rest waren allemaal zorgverlenende professionele dames. Ik kan het niet zoals hun getrainde opleiding,  daar gaan happen geld heen!
Ton kent dat ook (bijeenkomst ontmoeting is hij enige man tussen allemaal vrouwen): hij verwondert zich erover en vindt het ook wel grappig.
Dhr J: zij vragen niet wat het budget is, zij zoeken het budget op!
Dhr P zijn ervaringswereld was altijd in de Survival modus (Overlevingsstand) na 31 jaar wilde hij weleens gaan leven. Autisme wel of niet, Ze weten nog steeds niet hoe het moet, DSM is maar een boekje.
Mw N: vond het wel interessant hoe anderen dingen beleven en doen.
Dan vraagt Ton wat het thema voor de volgende keer is?
We besluiten tot :
Wie ben ik en mijn verantwoordelijkheid?   d.d. 24 november 2017 van 14-16 uur in de Pletterij
Verslag Martien Luijcks met dank aan Ton.

Wie ben ik en mijn soeverein zijn?  de Pletterij  22 september 2017
We zijn met 7 mensen bijeen om het thema te delen met elkaar met een korte inleiding van een van hen t.w. Soeverein Mens Piet van Velzen.
Piet vertelt: "Staten hebben de neiging om hun eigen staat als de beste te zien.   Door je als souverijn op te stellen, benadruk je het unieke van je persoon en verklaar je je ongebonden t.o.v. de staat.
De souverijne mens komt uit de Verenigde Staten vanuit de behoefte om onze eigen beslissingen te nemen. De souverijn is ook in de grondwet artikel 34 verankerd.
Bij de geboorte wordt men bijna automatisch aangemeld bij de GBA (Gemeentelijke Basis Administratie). Vanaf dat moment ben je eigendom. Er wordt geld gereserveert op jou, en daarmee wordt dan weer de staatsschuld afgelost. Zelfs als we ervan uitgaan dat mensen in Den Haag het beste met ons voorhebben, kunnen we niet alles geloven wat zij ons voorspiegelen.
Wanneer je een beetje oplet komt het nep nieuws niet via internet, maar komt het van de kranten.. De rijken bezitten de kranten, en wij mogen de gemtrails niet aanvechten. Alles draait om geld".
Ton: Het gaat om het economisch belang, ook milieuorganisaties vechten tegen de uitstervende bijenvolken.
Piet: wij zoeken samenwerking met de milieu-organisaties.
Ton; Is de souverijn in beginsel een egoist?
Dan is er een kleine controverse tussen enkele deelneemsters.
Piet: mijn protest geldt  de toenemende technocratische maatschappelijke belangen
Als de organisatie van souverijnen groot genoeg is  kan zij iets doen tegen de maatschappij waarin alleen geld een rol speelt.
Piet:  genezing van  CA is al jaren lang bekend, zonder winst, maar wordt niet erkend, wegens de belangen van de medicijnfabrikanten. hij is daar woedend over.
Martien: De homoeopatische medicijnen worden door hen samen met Skepsis via  de Europese Unie uitgesloten.
Piet geldbezitters luisteren alleen als de beuk erin gaat.
Ton:  zijn er niet gewoon te veel mensen?
Piet: er is genoeg eten voor 100 miljard mensen op aarde,
Ton: Tenminste, als we anders met onze voeding omgaan!  Ton is meegegaan jl zaterdag naar de jaarvergadering van de souverijnen in Wijchen.
Piet: de souverijne mens doet dit vanuit behoefte aan vrijheid en tegen de machthebbers, want macht corrumpeert en alleen Moeder Theresa en Dominee Tutu  doen daar niet aan mee. De democratie begon (op Olympus met goden?) in Athene met een kringgesprek van de vrije mannen.
Mw F: het is belangrijk om op rustige toon je emotie te delen.
Mw E: Je kunt niet altijd op zachte manier je boosheid uiten.
Dhr P: velen horen / luisteren niet, dus soms moet je hard spreken.
De LTS en de Huishoudschool  zouden eigenlijk terug moeten komen; naast hoofd- ook handarbeid.
Belangrijk is ook het duurzaam omgaan met materialen, maar wel met goed onderhoud en geen verspilling,
Piet pleit voor een Basisinkomen.
Ton de Rothschilds bezitten 50 triljard, de vraag is: heb jij geld of heeft het geld jou?
Mw E: Ik ben kapot gemaakt door de GGD, ik voel me miss nobody,
Ton Wie wil je zijn?   Mw E ik slaap al 6 jaar niet meer goed, ik heb te veel spullen.
Mw F heeft het je sterk gemaakt?
Mw E: nee, alleen maar door elkaar geschud. Ik heb me altijd gered, met mijn huishoud-textielschool!  Vroeger mocht alleen de elite zich ontwikkelen.
Mw F. had vroeger ook niks te zeggen.
Mw E: ik wil mijn  spullen niet kwijt, ik verzamel uit hobby.
Dhr H: heeft een broer en een zus direct en indirect verloren door geweld.
Ton: bij mijn scheiding  heb ik jaren in mijn berging me afgevraagd wie ik zelf ben? Nu ben ik mantelzorger van mijn ex. Heb een hele loutering moeten doormaken. Moest dingen aan de kant schuiven. Nu het ISP op peil houden, zinnig leven.
Piet: Is op zoek om zijn eigen leven een stem te bieden. Maar wil eerst de  schuldregeling afronden, daarna zal hij zijn eigen leven ter hand nemen. Het is het zoeken naar Wie ben ik (AUTORITEITEN) De belastingen beperken, geen geld naar oorlogstuig.  Geen verplicht ziektenkostenverzekering, want de vereniging van souverijnen heeft een noodfonds voor calamiteiten ook qua gezondheidszorg.
Een echtpaar had hypotheek problemen. Ze troffen een regeling met de bank, maar moesten toch uit het huis t.g.v. de deurwaarder. Echt wel.
Ton: schuldhulpverlening kost meer dan het meteen aflossen van schulden door de gemeente.
Piet: dan zijn ook deurwaarders overbodig.  
Ton: Huisuitzetting kost totaal wel 25.000 euro aan politie, deurwaarder, woningbouw en gemeente.
De helpende hand zou onder voorwaarden mogelijk moeten zijn!  Begrafenis door gemeente wel mogelijk.
We moeten wat normaler gaan denken.
Piet: Banken willen winsten maken, onderhands verkopen, via duur geld doorverkopen.  De rechter moet dit een halt toeroepen.
De rechter vindt dat ze het onderling moeten uitzoeken.
Ton In Bloemendaal  heeft mw Roos stukken over gekonkel  binnen de gemeente publiek gemaakt die later als geheim waren verklaard. Misschien belangrijker dan het besluit van B&W.
Het gaat om het individu tegenover de rechtsregels, waarbij soms de situatie van het individu belangrijker is.
Piet: het is een persoonlijke kwestie hoever je kunt gaan. Als souverijn moet je stevig in je schoenen staan.  Diverse mensen zijn om de meest lullige redenen in hechtenis genomen m.n, geen legitimatiebewijs  vs wel geboortebewijs dat voldoende is! Diverse mensen zijn hiervoor vastgezet.
Ton: hoe kun jij je persoon zover vooruit steken dat ze zich niet meer met je bemoeien?
Mw E: Ze schrijven over 5e of 6e verdieping en over 78 of 68 m2, klopt gewoon niet.
Ton: fijn dat je de opslag nog kunt betalen.
Mw E: maar mijn spaarcentjes gaan wel naar de verdommenis. Ze mangelen mij terwijl ik nooit iemand iets heb aangedaan.
Ton Kun je wat ertegen doen?
Martien: misschien de ombudsman? Indienen via ISP?
Mw F: moet lukken 
Mw E: alleen nog ruimen,  moet helder van geest blijven. over 3 maanden komen ze weer op bezoek!
Dhr H: heeft rustgevend middel ontdekt (assawanda?) waardoor je rustig te woord kunt staan
Piet: er is een procedure nodig om souverijn te worden.
1. geboortebewijs halen bij de gemeente
2. opgejaagd worden, gemanipuleerd, maar gewoon ik verdom het om nog langer door de overheid in het pak genaaid te worden. En ik ben niet gestoord!
Ton:  Mens durf te leven ("Mensch durf te leven" opname 1919 door Henri Wallig / Dirk Witte)
Mw E: ik ben een vrije vogel, nu nog een leuk woninkje.
Ton: voor mij is het een loutering om simpel te leven voor mijzelf en voor de voortgang van het ISP.
Het Thema voor vrijdag 27 oktober a.s. is:
Wie ben ik en hoe durf ik te (over)leven?
 
verslag  Martien Luijcks

 

Verslag "Wie ben ik en hoe kom ik voor mijzelf op?" ISP gespreksmiddag Pletterij 25 augustus 2017.
We zijn met 6 mensen bij elkaar gekomen, 2 mensen hebben bericht van verhindering gegeven.
Mw S merkt op dat er paarse bloemkolen groeien op zilte akkers, voorheen kon daar geen bloemkool groeien, maar met moderne onderzoeken blijkt zilte landbouw zeer goed te zijn. Je moet ze stomen om de kleur te behouden.
Naar aanleiding van het verslag van vorige keer wordt gevraagd waar het woord  onbezoldigd vandaan komt, het blijkt van SOLDIJ af te komen. dus werken voor of zonder betaling!
Mw P: In het verslag stond dat de maaltijd in de Ontmoetingskerk  in de vakantie elke donderdag was, maar dit  is alleen maar de laatste donderdag van de vakantie.
Ze vertelt dat een dominee met pensioen ging en met zijn vrouw een leuke nieuwe uitdagingzocht. Die vonden ze in de Twuijvermolen   te Sint Pancras.
Martien vertelt dat in buurtcentrum de Meevaart TaiChi gegeven wordt door een Surinamer,  de mensen van het Egyptisch Spreekuur daar  vonden dat raar.  
Ton: hoe komen wij voor onszelf op?
Haarlem is een veilige plaats, hoewel er wel veel inbraken zijn.
Mw F vindt het verhaal van de Deense Onderzeeboot heel luguber. Het gaat om een vermiste vrouw, die alleen met romp zonder hoofd en ledematen dood gevonden is. Ze was wel verzwaard, maar door de inwendige gasvorming kwam ze toch boven water. (
Martien: De nazi's dwongen mensen (en ook kinderen) toe te kijken wanneer zij onschuldige mensen fusilleerden. Zodat zij altijd herinnerd zouden worden.
Dhr R: Hannie Schaft was ook korte tijd in de Koepel opgesloten in een cel
Mw M wist dat niet, wij allemaal niet.
Dhr R: De andere verzetgroepen schoven Hannie naar voren als het om gevaarlijke klussen ging.
Na een schijnrechtzaak werd ze in Overveen gefusilleerd.Zij wordt jaarlijks herdacht.
Dhr R: Veel Nederlandse bedrijven werden door de Duitsers gedwongen mee te werken o.a. aan de bouw van de Atlantikwall.  Daarnaast zaten ook familieleden in het verzet, sommige hebben ook vastgezeten!
Ton: Hoe kom ik voor mijzelf op?
Soms als er geen eten is, moet je soms wel over de schreef gaan! Soms moet je ook heulen met de vijand om aan eten te komen. Een man ging als vrouw verkleed de brug over om geld te bedelen voor zijn kinderen.
Ton: vanmorgen een klant bij het ISP die in de strijd om te overleven geen boe durft te roepen tegen zijn hulpverlener die niet goed bezig was, omdat hij bang is dan geen hulp meer te krijgen.
Dhr R Trump komt voor zichzelf op
Ton: en voor het land, hij wil werkgelegenheid creëren.
Mw F heeft problemen met papieren en wil helemaal niet een nummertje zijn, zoals bijv. bij de sociale dienst.
Martien:  Zijn assertiviteitscursussen bij mensen met korte lontjes wel handig?
Dhr R had een medebewoner die overlast veroorzaakte, hij vond dat hij hem onderdak moest bieden.
Hij helpt altijd mensen, maar je moet oppassen voor kwaadwillende mensen.
Gelukkig krijgt hij nu steun uit familie en kerk en ook van zijn vrienden.
Ton Ik heb WIJ nodig die me plezier en ondersteuning geven. wel gebruiken, maar niet misbruiken.
Als dat lukt, bied ik de ander als dank de gelegenheid om inbreng te leveren. Het gaat om een geringe kring. Hij houdt niet van Facebook . Voor wat hoort wat is zijn stelling.  Bij de Vriendendienst in Amsterdam gingen vroeger de maatjes met de klanten naar buiten op een terrasje, maar als de klant daar niet in meebetaalt, dan is het thuisblijven geblazen, dan gaan ze niet meer uit. Mensen moeten wel bereid zijn om een offer te brengen voor leuke dingen.
Mw M Herkent Ton's mening wel. Zij heeft veel van haar ouders meegekregen. Zij ontwikkelt zichzelf nu en vraagt zich af of wat zij geleerd heeft wel of niet fijn voelt, is het wel van mijzelf?? Ze stelt zich kwetsbaar zoekend op hoe zij voor zichzelf opkomt in haar eigen ontwikkeling zonder kwaad of ruzie te maken. Soms vraagt zij zich af waarom het zo moet zijn? Het tegenkomen van grenzen was niet leuk. Zij heeft moeite met het gemotoriseerd verkeer op de fietspaden, waardoor de gewone fietsers in het gedrang komen.  Elektriciteit is vervuilend, ook bij el. fietsen.
Ton is zelf ook maatschappelijk bezig; in het persoonlijke vlak!
Mw M ziet zichzelf meer in bepaalde dingen, zij zoekt naar hoe zij voor zichzelf wel veranderen kan en zekerder kan overkomen.  Zij is nieuwsgierig wat zij voor de wijk kan doen. In plaats van zich te gaan ergeren aan het vuil in de straat, gaat zij het zelf opruimen.
Mw F er zijn in Nederland nu ook Amerikaanse gewassen en vogels.
Mw M geniet ook van de dieren en de vogels. 
Mw P heeft  moeite om voor zichzelf op te komen. zij twijfelt
Ton: "Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp!"
Mw P heeft een cursus "omgaan met verlies" gedaan na 3 partners verloren te hebben, het is een kennelijk leerproces, maar hoe kan het anders?
Ton: wil iemand nog wat kwijt?
Mw S is boos omdat ze moet betalen voor een geschorst voertuig in haar garage.
Mw F: heeft geleerd om voor zichzelf op te komen.
Ton: gesprek met een soeverein die geen belasting meer betaalt.
Mw S schandalig dat de ziekte van Lyme pas zo laat door de Nederlandse Artsen wordt gesignaleerd. In Duitsland herkennen ze de symptomen meteen!
Mw P: een man verwijderde het groen tussen de tegels op het pleintje voor mijn deur. Toen ik vroeg wie de pollen moest opruimen zei hij: "De wind!"

Het Thema voor de volgende keer (een week eerder dan normaal)  Vrijdag 22 september a.s
Wie ben ik en mijn Soeverein-zijn ?

Verslag Wie ben ik en wat is leuk om samen te doen?  28 juli 2017 in de Pletterij.
We zijn met 10 mensen bij elkaar.
Er zijn 3 nieuwe dames,  zij lazen het persbericht in de krant en hadden de indruk dat het om een workshop ging.
Naar aanleiding van het verslag  van  Wie ben ik en mijn ontmoeting:
Mw P in de ontmoetingskerk is er elke donderdag een maaltijd om 18 uur.
Over het samenslapen  van gehuwden in een bejaardenhuis e.d. of niet  en w/n  in een of 2 persoonsbed, daarover ging  het stukje over kamers. Mw F: in IJmuiden mogen echtelieden wel samenslapen.
Hiermee wordt het verslag geaccepteerd met dank aan Karin.
Dan komt er een gedachtewisseling over vrijwilligerswerk voor uitkering. 
Mw L: de vakbond stelt dat verplicht vrijwilligerswerk  Onbetaalde Arbeid is.
Martien het is van belang dat je plezier  of minstens nut aan je vrijwilligerswerk beleeft.
Mw S: het is onbezoldigd werk.
Ton men moet iets terugdoen voor de inkomsten die men krijgt.
Thema
Ton Bij deze  Wie ben ik staat het individu centraal! Het thema komt al 15 jaar gewoon bovendrijven.
Mw M  was bij de Vrijwilligerscentrale  Vrijwilligerswerk is niet vrijblijvend. Je moet wel zelf kiezen wat je wil en hoe vaak je wil. Het gaat om de afspraak die je maakt.
Mw S doet momenteel niet veel vrijwilligerswerk
Mw A is net weer terug in Haarlem en zoekt voor 3 weken gezellige invulling.
dhr V Komt hier via Martien
Martien is vrijwilliger bij het ISP.
Mw F komt uit IJmuiden en soms knipt ze zichzelf
Mw As woont in Haarlem, is actief als maatje van 2 Syrische vluchtelingen  Ze hoort vaak schrijnende oorlogs-verhalen, Hij is op de voorgrond, zijn vrouw meer binnenshuis.
Mw As weet hoe het werkt in Nederland!
Ton Jur Botter streeft naar ontmoeting maar maakt niet helder wat er van de vrijwilligers wordt verwacht.
Mw As: we willen wat aangereikt krijgen.
De Taal is het eerste vereiste
Mw An: woont met haar zoon ook in Haarlem. heeft veel vrijwilligerswerk gedaan: speeltuin, Dierenbescherming, jeugd.
Mw P:  komt hier vaak en vindt het soms leuk,  heeft ook veel vrijwilligerswerk gedaan, doet nu het secretariaat van Stichting Tabitha (de Schalk)  Ze had zich opgegeven voor taalles aan de vluchtelingen, maar men kon de massa aanmeldingen niet aan.
Dhr J: Komt als ie kan, vindt de gesprekken hier altijd wel leuk om te horen.
Mw L  werkt bij de Herstelacademie voor ggz-cliënten, maar ook voor andere burgers.  Ze leidt er 2 cursussen als ervaringsdeskundige. Ook in deze vakantie loopt er een cursus.
Ton ziet spannende tijden komen, waarin het belangrijk is om de eigen kracht te ontdekken. Ook deze groep biedt hiertoe de mogelijkheid. Klanten moet wel meewerken.
Mw A vindt hier niet wat zij wilde, zij hoopte een maatje te vinden. Mw As wisselt telefoonnummers met haar uit om toch wat samen te gaan doen.  Ook anderen geven wat tips aan haar mee.
Zo komt ze haar 3 weken zonder kinderen wel door.   Mw A vertrekt nu. en de  heer R komt nu binnen.
Martien: mensen ophalen om samen naar het strand te gaan (als je toch die kant op moet).
De  dames As en An koken heel graag, Ook samen met het Syrische gezin. ook doel nederlanders ontmoeten.  Er zijn ook taallessen in de bieb.
Dhr R: samen eten kan ook bij de Fjord (DOCK)
Mw L: de Nederlandse taal is wel belangrijk, Gratis eten in de Ontmoetingskerk
Mw P: een man z'n vrouw wilde bij het open huis het geloof gaan verkondigen, maar de mensen  komen daar om een maaltijd te bekomen.
Dhr R: ook samen tuinieren is leuk. ook mw S beaamt dit.
Of samen zingen in een shantikoor oid
Mw An vind het leuk te horen wat hier speelt, zal iets gaan doen wat leuk is en wat kan.
Ton ieder is anders en heeft zijn/haar eigen wensen.
Mw An: de mens is toch ook een groepsdier.
Ton is met zijn ex bij de seniorensoos van WIJ te Heemstede het is er erg leuk, ook de lunck is niet duur en ook gezellig.
Iedereen:  er zou een "uitladder" moeten zijn voor de alleengaanden in vakantietijd.
Martien: zondagmiddag was soms muziek in het muziekkoepeltje in de Hout.
Ook in de grote kerk muziek
Maatjes project van GGZ Ingeest en Maatjes van gemeente Haarlem  bezoekers van het ISP
dhr R is maatje van velen die hij bezoekt.
Ton is mantelzorger van 3 mensen
Mw P heeft bij 3 relaties als mantelzorgen gefunctioneerd, zij heeft nu wel genoeg gehad. Ze is nu wel verliefd op een man maar hij is getrouwd.
Mw S: doe alleen waar je blij van wordt, bewaak je grenzen.
Ton:  mensen bellen mij, willen verhaal kwijt, kan moeilijk tegen zeurpieten,  Ouderen worden vaak niet serieus genomen.  hoe kun je respect voor iedereen houden?
Wij krijgen bij het ISP klanten: 1 wat is je hulpvraag, bij een kopje koffie als het er is.
De klant is eigenlijk de werkgever van de beroeps die hem helpen is werknemer.
Het is soms zoeken naar het andere goede café waar je wél je verhaal en gedrag kwijt kunt.
Ton Ouders worden steeds mondiger.
Dhr R: kinderen die met een rugtasje in de klas zitten worden te makkelijk uit school gezet.
Dan kunnen  ze thuis zitten duimen draaien tot het eind van het jaar. De leerplicht doet er niks aan.
De Daaf Gelukschool  was vroeger de plek. De gewone school gooit de "lastige" kinderen gewoon op straat of eruit. of moeten de afwas doen
Mw As: gaat om de geldstromen: de extra begeleiding is eruit gegooid. Alle kinderen in een klas. Zo komt niet ieder kind tot zijn/haar recht.
Ton: rondvraag?
Mw S: goed thema.
Mw M  warme bijeenkomst.
dhr V: goed georganiseerde puinhoop.
Mw S: niet iedereen kwam aan het woord vandaag
Mw F: als iemand niet durft..
Dhr F: we moeten elkaar minder in de rede vallen.
Ton volgende keer 25 augustus 2017  Wie ben ik en hoe kom ik voor mezelf op?

Martien
 

Verslag van Wie ben ik en de ontmoeting van vrijdag 30 juni 2017 in De Pletterij.

 We zijn met 6 personen bijeen.

Na aanleiding vorig verslag:

Men kan ook werken bij de kringloopwinkel aan het Terschellingpad in Haarlem met behoud van uitkering, maar de gemeente van Haarlem dwingt de vrijwilligers om naar Paswerk te gaan.

Het jaar 2017 is door Dhr. Botter uitgeroepen tot het jaar van de ontmoeting.
Er is ook een verplichting ontstaan om vrijwilligerswerk te (gaan) doen.
Voor de integratie van vluchtelingen is een ambtenaar van de sociale dienst van Den Haag 3 uur verplicht om met een vluchteling samen op te trekken.
Uit de gegevens van de gemeente blijkt dat bij de minima de animo weg is.
De Nederlanders handelen vaak vanuit een impuls; er wordt weinig meer nagedacht.
De stuwing vanuit de beroepskant haalt ook bijna niet uit.
De kringloopwinkel in Molenwijk de Schalk wordt gerund door vrijwilligers.
De buurtontwikkeling is (vaak) eigen belang.
Mw F zit op franse les en dat gaat uit van de WMO; een cursus geeft ook het gevoel van verbinding met elkaar.
De herstelacademie in Heiloo is 2e lijns ggz.
Mw P:: als je boven een bepaalde leeftijd komt, wil men ook wel in rustiger vaarwater terecht komen.
De spontaniteit van mensen is en blijft belangrijk voor alles wat men nog doet en wilt.
Ton gaat momenteel met iemand naar een ontmoetingspunt in Heemstede, daar hebben zij nog wat weinig aandacht voor elkaar. Ton zegt ook dat hij de enige man is.
Voor iedereen is een luisterend oor heel belangrijk om zo (nog) te weten wie diegene is.
Ook is voor iemand heel belangrijk dat hij/zij hun ei kwijt kunnen, te zoeken naar balans en het hebben van respect naar elkaar.
Dhr J: Er is volgens hem weinig tot geen aansturing en vermenging met elkaar wat betreft de samenleving.
Naar kritische vragen vanuit het publiek werd door een ambtenaar niet geluisterd.
De Sociale Dienst Haarlem stuurt iedereen een uitnodiging vanuit een klantenbestand te sturen  om zo iedereen (weer) aan het werk te helpen.
Men moet proberen om niet de moed op te geven en te blijven kijken of iets wat oplevert of niet.
Elkaar te blijven respecteren is heel erg belangrijk.
Een gedeelde kamer in een tehuis is niet altijd wenselijk, maar alleen een kamer bewonen kan ook niet altijd.
Dhr F. maakt zich niet zo druk over de ontmoeting, maar ziet wel wat er op z'n pad komt.
In de zomervakantie is er in Schalkwijk in de ontmoetingskerk veel te doen
De saamhorigheid is er nog wel, maar het wordt wel steeds minder.

Het thema voor de volgende keer op vrijdag 28 juli 2017 is:
Wie ben ik en wat is leuk om samen te doen.

Vriendelijke groet, Karin.

Wie ben ik en mijn Welzijnsgevoel? vrijdag  26 mei 2017  in De Pletterij
wij zijn vandaag met 5 personen bij elkaar gekomen.
Ton opent met de zoektocht van veel jongeren naar hun vader of ouders.  In een geval  ook een hoofd van de spermabank, die zijn eigen sperma in meer dan de toegestane 25 x tot zelfs 36x gebruikte om vrouwen ermee moeder te maken........  
Mw F wijst op een donor die leukemie had.... Je moest maar bloed nodig hebben.
Ton hoorde vanmorgen Psychater Jim van Os op de radio, die mensen niet meer eeuwig psychisch wil noemen, zoals de oude psychiatrie maar al te graag stelde.  Hij stelt: er zijn verschijnselen, vs ziektebeelden. (nodig voor het houvast?)Nieuwe stijl: Mindfullness, evenwicht, balans, genieten van kleine dingen,  Leve de Preventie
Mw M: is het niet moeilijk om psychisch lijden te voorkomen? Men kan misschien eruit komen?
 Ton: er is verschil tussen profs en vrijwilligers.
Mw M:  vindt steun slechts schaars.  In haar omgeving is er sprake van opsporen van daklozen.
Er treedt verloedering op in de huizen, met vervuiling. Ook zijn er muizen te vinden.
Zij woont er sinds 2004.
Ton: waar vond je hulp?
Mw M: via Ymere heb ik de politie aangesproken, de wandelpaden zijn nu verbeterd. 's-Avonds na 10 uur bel ik bij herrie van de buren de politie zelf.
Mw F heeft te maken met een vervuilde fietsenberging,  er stond een winkelwagentje in de weg,
Ton de Woningbouw is verantwoordelijk, maar anders kan het Sociaal Wijkteam worden benaderd.
Mw M had wel steun gehad van de Wijkraad, ook met het oproepen grof vuil.
Zij helpt met de buurt schoon te houden en neemt deel aan de Wijkraad.
Ton was bij een bijeenkomst over de Sociale Wijkteams. Op Wijkraden  wordt  bezuinigd omdat de gemeente sommige taken overneemt. Ook komt er geld voor burgerinitiatieven in de wijk binnen het sociale welzijn.
Mw M: iemand met veel passie  realiseert de wensen van burgers Bij Boschhart. Dit wijkcentrum heeft een  Buurt-functie  waar je elkaar kan ontmoeten.   Ze spreekt liever geen mensen aan die wat verkeerds doen.
Mw F: wil meer mensen gaan groeten in de straat en buurt.  Mannen wil ze niet altijd groeten, eerst kijken of ze vriendelijk zijn.
Ton: Het ISP werkt preventief.   En wat kunnen we verder delen over ons Welzijnsgevoel?
Wethouder Botter heeft voor 2017 het Jaar van Ontmoeting genomen.
Mw M: verbinding!
Mw F: moeten mensen eerst maar eens leren hun troep achter zich op te ruimen
Mw S signaleert in haar buurt naar de woningbouw toe, ook via de advocaat.
Haar buren menen de eeuwige jeugd te hebben en gaven veel overlast. ZIj riep de woninbouw en de politie erbij, die echter haar te kortaf vonden. Ze wilden een winkeltje in huis beginnen. Het is tenslotte via het bestemmingsplan was het winkeltje toch van de baan, maar het koste wel  7 jaar ellende, en er stond niks tegenover.
Mw S heeft 5 vrienden die zij een beetje als vaderfiguur ziet; die maken haar duidelijk dat niet alle mensen het goed met haar voor hebben.
Ton: Als iemand zichzelf isoleert, is het moeilijk om contact met hem/haar te krijgen.
Mw S wil wel graag behulpzaam zijn
Ton: maar buren zijn geen hulpverleners.
Mw F: buren wil ik altijd wel opgewekt benaderen.
Mw S: voelt zich thuis bij de Herstelacademie en bij Stem in de Stad en bij Vrouwfijn om creatief bezig te zijn.  en doet ook Yoga op de laatste vrijdagochtend
Mw M voelt zich ook thuis in een buurthuis,  en ook bij de Schalm (nu Rataplan), de Snuffelmug en ook de kringloopwinkel in Hoofddorp 
Martien noemt nog stichting Tabitha de kringloopwinkel aan het Terschellingpad te Haarlem.
Mw F: vroeger in de oorlog moest je altijd zwijgen. nu vindt ze gezelligheid in de aanloop in IJmuiden.
De prijzen van de koffie variëren nogal. hier en daar gratis! maar ook wel 1 euro per kop.
Het is belangrijk dat je klikt met de kringloop of lokatie van ontmoeting.
Mw M: Het jaar van de ontmoeting is om de eenzaamheid tegen te gaan!
Martien groet mensen voor de gezelligheid, dit vindt hij ook leuk om te doen. Hij vindt het zelf meestal ook leuk om gegroet te worden. Mw S ook.
Mw M: de straatfeesten zijn leuk als ze gezellig zijn.
Mw F: vindt het leuk om langs het Kenaupark te lopen
Ton: president Trump is een man die niet van pappen en nathouden houdt, en die zijn beloften waarmaakt.

De volgende keer  30 juni a.s is het thema: Wie ben ik en mijn ontmoeting?

Martien

Verslag Wie ben en waar voel ik mij senang. ISP/ Pletterij 28 april 2017
Er zijn enkele berichten van verhindering.  Tenslotte nemen we met 5 personen deel aan dit gesprek.
Ton heet iedereen welkom en meldt dat in Rusland de Jehova's Getuigen worden verboden.
Het is weliswaar een sekte, maar verbieden is toch nergens voor nodig.
Mw F zegt dat het moeilijk is om daarvan los te komen.
Ton door de boodschap van liefde is er een hechte band tussen de mensen, vergelijk een familieband, daarvan is moeilijk afscheid te nemen.
Mw F. het zijn de instabielen die door hen worden geworven.
Ton: een vriendin is nu overgestapt van Hervormd  naar Katholiek. De gereformeerden in 't harde zijn zeer streng in de leer, de kinderen zijn er vaak slecht aan toe (Polio). Dit geld vaak voor de hele Veluwe. In Amerika zijn de Amish bekend, zij rijden nog met paard en wagen.
De Saoedies  gaan deelnemen aan de vrouwencommissie van de Verenigde Naties. In Saoedi-Arabië
mogen de vrouwen niet eens zelf autorijden. In Turkije zijn de hoofddoekjes weer verplicht.
Ton: Waar voel ik mijn senang is heel persoonlijk, kan ook geloof of politiek zijn!
Martien: Jasperina  de Jong zong al: "Dit is de enig ware kerk"
Mw F: haar vader (Pake) had altijd zeer uitgesproken meningen.  Zo mocht ze niet met haar popje in de roeiboot spelen. Ze heeft 25 jaar samengewoond met een man die dronk. Bij de scheiding had ze het erg moeilijk. Ze heeft weleens eraan gedacht om een boek over haar leven te schrijven, maar dat hoeft nu niet meer van haar.
Ton in deze tijd is het moeilijker om tot een relatie te komen.  Hij wordt soms wel ten huwelijk gevraagd, maar doet het toch maar liever niet. We zijn teveel individualist.
Tegenwoordig willen de jongeren graag de nieuwste smartfoon hebben. Wil je indruk maken op een meisje moet je een goed merk hebben of iets bijzonders . En daarnaast nog de dagelijkse uitgaven zoals het vrijhouden van het meisje.
Mensen moeten steeds meer bezig gehouden worden, vroeger kon men zich meer zelf amuseren.
Het gaat tegenwoordig om de conversatie, het gesprek dat niet te diep gaat.
Het gaat eigenlijk alleen erom dat je je emoties kwijt kunt.
De rolverdeling man vrouw in het huis is tegenwoordig wat makkelijker wisselbaar. veel mannen koken.
Inzake "stemmen horen" is er enige informatie uitwisseling, om al dan niet samen met de hulpverlening  het een plekkie te geven in je leven of anders. Marlieke de Jonge hoorde ook stemmen, zij had voor alle stemmen een pop, waar ze mee ging praten. Het weigeren van een vergunning tot een dakkapel door de gemeente kan een mens goed dwars gaan zitten. Soms doet een ambtenaar het erom zou je gaan denken.
Dhr P.  komt binnen en waardeert de individuele insteek hier.  Hij meld dat hij zich in deze groep senang voelt.
Ook de heer J kan dit beamen.
Ton deze groep is ook belangrijk voor de contacten met andere  mensen.
Dhr P:  herkent zich in aankondiging van deze bijeenkomst:  de tijden van Vernieuwing en afbraak!
Veel mensen voelen zich niet meer senang en gaan dan stemmen op de PVV.
Ook onlusten in  Venezuela  en verkiezingsstrijd in Frankrijk tussen Marine Le Pen  met een sluwe campagne en Immanuel Marcon.
Het WRR rapport kraakt het overheidsbeleid, je wordt overstelpt met vernieuwing en afbraak, de hulpverlening die nog altijd in hokjesgeest blijft denken. verbittering kan optreden.
Martien:  de verongelijkten!
Ton Ook ambtenaren willen overleven en hun baan (hun huisje boomje en beestje) behouden.
Dit kan leiden tot dictatuur van de macht. dat leidt weer tot noodzaak  tot verhoging van de beveiliging
Dhr F: je voel je senang als je zeker bent van je baan!
Martien:  had onmin met het UWV ivm het onzinnige solliciteren slechts één op de 10 gevallen bij de klachtencommissie wordt erkend. Plichtsgetrouw zeker wel.
De politie in de oorlog moest Joodse mensen ophalen, ze gehoorzaamden de overheid ongeacht goed of kwaad.
In Zuid Amerika werven de protestante zendelingen meer jongeren dan de katholieke kerken.
Er is veel ongenoegen onder met name de jongeren daar.
Dhr J: In de Nazi-tijd had je functioneringsgesprekken; als je niet "goed" deed riskeerde je degradatie of zelfs ontslag. Het geweten kan tegenwoordig leiden tot afwijken van de regels.
Ton moest in dienst, maar zei wij doen in ons Indië hetzelfde als wat de Duitsers verweten. Hij werd Buitengewoon Dienstplichtig.  De dwang van de overheid kan mensen die niet zo sterk in hun schoenen staan makkelijk uit balans brengen.
Dhr J: in Indonesië kreeg je als je iets niet goed deed, eenzame opsluiting, desnoods meerdere weken achter elkaar.
Dhr P: De buurtrestaurants (eetprojecten) zijn in opkomst. 
Ton: In Bussum is een eetgroep waar  mensen gratis kunnen eten als ze helpen met koken en afwassen.  IS dit vooral voor de eenzamen?
Dhr P betwijfelt dat,  mensen zoeken elkaar op bij het eten.
Ton: hoe kun je in je buurt communiceren, zodat eenzamen en nieuwelingen sneller hun plekje daarbinnen vinden?
Dhr J: in Slachthuisbuurt en ook Overveen en Bloemendaal.
Dhr P: mensen in de buurten steunen elkaar , zo voelt men zich in eigen kring senang.  Surinaamse mensen hebben vaak ook veel steun aan elkaar.  Als men door de groep wordt uitgekotst kan men vaak bij de groep van criminaliteit terecht:  Ja baas!
De jihadgangers  naar Syrie hebben ook onderling een sterke band
Mw F: vluchtelingen hebben soms ook veel gemeen.
Ton: de NVSH heeft ons aangeboden een bijdrage te geven aan het ISP als wij daarom zouden verzoeken.
Ton: Robots zijn er ook voor het intieme. Ze zeggen wat je graag wil horen
Waar blijft het gevoel van welzijn dan?

Dit wordt meteen ook het thema van volgende keer 26 mei a.s. WIe ben ik en mijn welzijnsgevoel

Verslag Martien Luijcks met dank aan Ton de Vries

 

Verslag Wie ben ik en mijn verandering? 31 maart 2017

We zijn met 6 personen bijeen om deze gespreksbijeenkomst bij te wonen.
Het verslag van vorige keer was niet juist inz. de moeder en vader van mw L. Er was geen goede relatie met moeder, maar Mw L wel was haar mantelzorger tot aan haar einde. Ook is haar vader nooit hertrouwd.  Dit wordt herzien in het verslag.
In alle veranderingen  moet je wel voor jezelf opkomen, want anders raak je in de versukkeling.
Ton: met de huidige verkiezingen komt er weer verandering.
Het vertrouwen, de veiligheid en de volledigheid zijn de basis voor ontplooiing.
Het Koffie om de hoek model, de overlevenskaart  helpen de mensen verder.
Hij wijst op het belang van nakomen van afspraken.
Afscheid nemen doet altijd pijn!
We moeten stoppen vanuit het systeem te handelen. Ga uit van de mogelijkheden van de klant! Door bevestiging kan inzicht ontstaan,  waardoor de mens weer verder kan.
Geld is belangrijk, zonder dat kan er paniek ontstaan met verdere gevolgen.
Belangrijk is het weten dat je er niet alleen voor staat.
Ongelijk is een bochel
Gedeelde smart is halve smart
De gemeente heeft de regie van de zorg in de stad, De Wet Langdurige Zorg valt onder de zorgverzekeraars.
Rationaliteit is belangrijk . Hersenspinsels  moeten vermeden worden.
Sociale wijkteams  
Wijkraden in IJmuiden
Leidse Buurt (Badhuis als kloppend centrum)
Ook Amsterdamse buurt heef t nu weer een Wijkraad.
Ook de Patrimoniumbuurt is aktief.
Worden de wijkraden nu afgeschreven?  wij vinden dat geen goede ontwikkeling,
De wijkraden moeten zich wel meer sociaal opstellen,
Dhr J geeft ons info over straatfeesten van bewonersgroepen van het Oranjefonds.
BUUV  ook eetprojecten? (Metro) Ook is er het RuilHandelSysteem Haarlem
Open Huis in Schalkwijk

Volgende bijeenkomst is vrijdag 28 april a.s. Wie ben ik en waar voel ik mij senang?

Martien Luijcks met dank aan Ton de Vries

Verslag Wie ben ik en mijn waardering? Dd. 24 februari 2017?
Wij zijn vandaag in de Pletterij met negen mensen bij elkaar om onze en elkaars waardering te evalueren.
Ton heet iedereen welkom, en bespreekt eerst het verslag van de vorige keer Wie ben ik en mijn luisteren:  Hij sprak daar over de OV-levenskaart, de O voor overleven, de V voor de 3 V's:  Veiligheid, Vertrouwen en Volledigheid.
Dhr J merkt op dat zijn commentaar op Martien's pleit voor met weinig kunnen rondkomen, niet paste in onze gespreksaanpak van respect voor elkaars mening hebben.  Het excuus werd door Martien aanvaard.
Het verslag is hiermee aanvaard, met dank aan Martien en Petra.
Ton opent het thema met het artikel in de Metro; geef eens een complimentje.
Het was recent ook Valentijn. Dat gaat over gevoelens vrij naar elkaar uiten.  De Mug had op de voorpagina een hartje in een muizenvalletje.
Er zijn 2 aanwezigen die een cadeautje hebben voor  mw S, zo van: Leuk dat je er bent!
Ton was bij de Mantelzorgdag over respijtzorg, De mantelzorgers zijn overbelast.  Hij  vindt dat ze te weinig gebruik maken  van het aanwezige zorgaanbod. Extra Respijtzorg kost weer extra.
Bij het maatjesproject van de Regenboog in Amsterdam, betaalt het maatje altijd de koffie, zodoende gaat men niet meer de deur uit en blijft meer thuis!
De directies in de zorg moeten zorgen voor meer handen aan het bed.  Hier en daar is dat al gebeurd.
De PGB blijft problemen houden met de betalingen door de SVB. Oplossingen worden gezocht.
Er is een Christelijk blad met de mooie naam: de Verwondering!
Mw S spreekt haar waardering uit voor de deelnemers aan deze gespreksgroep van lotgenoten in het leven.
Dhr R: gaat met veel mensen  om, hij pleit altijd om waardering voor elkaar te houden, ook in de relaties, zo  waarschuwt hij de man: "Wee je gebeente, als je haar niet waardeert" .
Mw S: vriendschap is zo belangrijk, ook uiten in doen en laten, knuffel geven.  Het gaat om échte complimentjes stelt ze;  wanneer je het niet meent, hou dan je mond!
Martien groet diverse mensen vriendelijk tijdens zijn tocht van en naar zijn werk. 
Dhr R:  Dat is  toch ook waardering.
Ton:  het gaat ook om erkenning!'
Mw P: veel mensen kijken alleen maar naar hun mobieltje.
Dhr R: als je in een dip zit kom je ook vaak niet aan groeten toe.
Martien ontmoette een jongen in Schalkwijk en vraagt zich af wat er aan de hand is.
Mw S: je moet hem niet zielig maken!
Ton  waarderen wordt  vaak gehinderd door de vraag:  Wat wil die ander van me?
Mw S:  kreeg vroeger complimentjes om niks, zij waardeerde ze dan ook niet. Als zij wel echte prestaties leverde was er geen waardering!
Dhr R: als je iemand onderdak verleent krijg je tegenwoordig kortingen op je uitkering.
Ton:  zijn mensen tegenwoordig meer onzeker?
Mw S:  wij hebben het niet moeilijker dan vroeger: de wereld heeft altijd getobd, droogte, pest  etc.
We tobben gezellig door.
Mw P wordt steeds zekerder van zichzelf door omstandigheden en gevechten met mensen.
Mw F: Als iemand iets negatiefs zegt moet je het hem/haar niet aanrekenen
Mw P doet nu haar 2e Alpha-cursus. Dit om haar geloof te ontwikkelen, Zij zoekt haar geloof, anderen hebben het al zeker weten.
Ton: ED (Ervarings Deskundigen) krijgen ook cursussen
Mw S: ervoer  ED als heel positief tijdens haar behandeling
Ton:  Oplossend werken is de kracht van het ISP.
Mw P: bij geloof is niemand de beste?
Mw L: werkt bij de Herstelacademie. Er zijn diverse groepen. In de lotgenotengroep vinden mensen erkenning bij elkaar, dat is een heel sterke band.
Mw S: iedereen heeft hier een hele andere achtergrond!
Mw L: Lotgenoten hebben dezelfde achtergrond.
Mw P: ons onderwerp is gezamenlijk andere welzijn
Dhr R:  Je weet wat struikelen is!.
Mw P:  heeft haar partners verloren, was nadien ook lotgenotengroep.
Ton: Uitvaartorganisaties werken tegenwoordig ook vaak met lotgenotenidee, gespitst op nabestaanden.
Mw F: herkent het lotgenotengevoel.
Mw S herkent vanuit de herstelgroep hier het meer in psychisch gevoelsbalans komen, het beter verwoorden.
Mw P: Borderline groepen ook? Martien: ja die is er.
Mw S kent pas sinds kort de ziektebeelden, de trekjes ervan!
Ton: wij gaan niet uit van ziektebeelden, wij gaan uit van het gezonde deel van de mens. De kracht van het Zelfdoen.
Mw S: ik worstelde met herkennen wat er aan de hand was.
Dhr R; je niet in de rol laten dwingen, je bent zoveel meer!
Mw L: je hebt recht om te weten welk ziektebeeld je hebt!
Ton: als iemand onrustig bij ons binnenkomt, bieden wij een gesprek aan, zonder stempel te geven, wel begrip!
Martien: ik herkende de ziektebeelden niet eens bij het OCK voor mijn aantekening Diagnostiek.
Ton je moet natuurlijk om aandacht en behandeling te krijgen een diagnose aanvaarden.
Mw F: mensen hebben hier recht om zich te uiten!
Dhr J: ik was zondag bij mijn pleegzoon, die heeft een heel druk kind van 11 jaar.  Pa kan er goed mee overweg, maar moe en haar ouders draaien ervan door. De jongen zit op school en sport. Zij vinden niks goed van hem. Wij waarderen hem in wat ie goed doet!
Ton: Hoe waardeer je dat kind?
Dhr J: hij doet sommige dingen heel goed, hij is heel sportief samen met zijn vader.
Hier zijn wij levenservaringsdeskundigen, met soms het accent op lotgenotensteun.
Vanuit de gezinshuis-sferen was ook onderling contact van de gezinshuishouders met elkaar. Je kon daar je accu opladen en had er aan een half woord genoeg.
Mw F: iets met waardering kunnen, maar ik was er nog niet aan toe. Gewacht tot ik eraan toe was.
Mw P: je hoeft je niet te verontschuldigen.
Mw F: het ging om mijn slechte gehoor.
Dhr J: dat zijn vaak ook kinderen zonder goed genoeg ouders!
Dhr R:  vroeger hadden we klassen met 68 kinderen  met allemaal verschillende achtergronden.
Mw L:  lekker weg kunnen kruipen tussen anderen in de klas, veilig gevoel. Nu is het meer individueel.
Ton:  het is goed dat ieder kind zijn eigen weg kan gaan.
Mw L: vrij vroeg al individu, maar stempel nodig om zorg te krijgen,
Mw S: werd uit huis geplaatst , kon gelukkig naar een goede Oma;  adoptie met 3 jaar oud.Bij  mijn stiefouder had ik geen enkel recht. 
Mw L: was de eerste dochter van mijn moeder.
Ton: de macht van het kleine!
Mw S:  bij de rhesus baby-aapjes kunnen de babies niet zonder  aanraking,  dan zouden ze dood gaan.  De herstelacademie en de lotgenotengroepen zoals hier  waardeer ik zeer, Lotgenoten zijn zeer trouw ze stellen je nooit teleur. Ze herkennen de afwijzing en stellen nooit vreemde vragen!
Zo kun je naast of in plaats van je hulpverlener (toch) je verhaal kwijt. Al kan dat bij de ene groep beter dan bij de andere.
Mw P deel haar verhaal bij het bloedprikken, zij voelde zich vanwege de nuchterheid beroerd en had moeite met de zuster die er wel om 8.45 uur was, maar pas om 9.00 uur ging prikken.
Daarom gaat ze nu zelf maar prikken, want ze is boos en wil niet meer terug naar de controle.
Ton: wat brengt heil?
Mw P: de Alpha-cursus?
Mw L: De waardering die je in je opvoeding krijgt?  Ik had geen goed contact met mijn moeder, want zij begreep mijn weg niet. Ik heb goed afscheid van haar kunnen nemen.
Mw F: ervoer in haar jonge jaren weinig waardering, maar ze was immers doof. Nu ervaart ze meer waardering.
Ton: onderzoek alle dingen en behoudt het goede! Dus blijven zoeken!
Mw F: wil soms liever maar in bed blijven liggen, als ze de hele nacht heeft gepraktizeerd.  Dan moet een ander haar weer oproepen.
Mw P De waardering komt toch vanuit jezelf?
Mw L: ook bevestiging vanuit je omgeving en vanuit de zorg, maar je moet niet teveel verwachten.
Dhr R: generaties lang was praten niet van belang.
Ton: Niet lullen maar je plicht doen!
Hij vervolgt onze wie ben ik groep is erg individueel, het biedt ruimte voor je verhaal kwijt kunnen.
Bij sportclubs kampt men met gebrek aan vrijwilligers.  Het individualisme wordt steeds belangrijker.
Ik wil mijn moment of fame, daarom gaat het meer en meer.
Mw L: gemeenschapszin door ramp, maar dat is van korte duur.
Dhr J mensen zeggen dat oorlog nodig is om weer gemeenschapszin te krijgen!
Ton: wij zongen nog "dat  is het doel waarheen wij streven",  maar het hele groepsgebeuren is achterhaald.
Mensen willen zich wel nog om een gemeenschappelijk doel verenigen, maar dat is ook beperkt.
Blijven zoeken naar het team!
Mw S:  is blij met haar vrijwilligerswerk, maar andere vrijwilligers houden de boel draaiende.
Martien; Ook bij het opbouwen van de wagens van het Bloemecorso kan het moeilijk worden om vrijwilligers te vinden, net als het geval was bij de opbouw van de praalwagens van Carnaval dit jaar.
Dhr R herinnert zich nog op de zondagen na de kerk  de gang naar zijn Opa huis langs het huis bij de Koediefslaan met de tekst  "Panta  r'hei"  Later  hij ontdekte dat dit betekende dat "alles stroomt", dus in beweging was. Iets dat hij als leiddraad  voor zijn leven zag.  Dit leidt ons tot het thema voor de volgende keer vrijdag 31 maart "Wie ben ik en de veranderingen?"

Verslag Martien Luijcks  met dank aan Ton

Verslag: Wie ben ik en mijn luisteren?   De Pletterij 27 januari 2017 van 14-16 uur.

We zijn met 7 oudere jonge personen bij elkaar om ons luisteren uit te wisselen.
We beginnen met een voorstelrondje.

Mw B is nieuw hier en heeft AOW. Zij is mantelzorger van haar man, die door een hersenbloeding meer zorg behoeft. Zij woont in Bloemendaal. Zij heeft een leuke baan achter de rug als maatschappelijk werker en geniet nu van haar welverdiende rust, voor zover dat mogelijk is.
Mw F. heeft ook AOW en woont in een IJmuidense flat. Zij heeft moeite met de kou, en is blij met de mist, want daardoor voelt het minder koud.

Dhr. V is hier via Martien, die hij bij een armoede-bijeenkomst van de Sociale Alliantie tijdens het roken bij de zijuitgang had ontmoet. Ook hij heeft AOW. Beiden roken zij inmiddels niet meer.

Dhr J heeft AOW en leeft samen met zijn vrouw. Martien vraagt wat hij nog meer doet? Hij vertelt: zanggroep en wijkraad en hij doet ook vrijwilligerswerk hier!

Ton is al 23 jaar voorzitter van het ISP, baalde altijd al hoe het systeem het individu tot eenheidsworst maakte. Het ISP gaat niet uit van het gebrek, maar vraagt: wat denk je nog wel te kunnen doen? Hij is nu 87 jaar oud. (komma in punt veranderd) De hulpverlening stuurt mensen weg van: kom nog maar eens terug, intussen groeien de problemen verder!!! Zelf leven zij verder, terwijl de klant wegkwijnt en gaat mopperen, zonder zinvolle bezigheid.

Mw B: de aanhouder wint.
Mw P is 73 jaar en heeft altijd al vrijwilligerswerk gedaan vooral in het administratieve, ten dienste van de wijkraad en het behoud van de verenigde polders, waar zij burgemeester Elizabeth Schmitz eens een excursie gaf. Ze zingt ook graag. Zij heeft recent een gesprek gehad met haar tegenstander van voorheen, maar wil nu niet meer terug naar het vorige koor.

Martien heeft veel te danken gehad in moeilijke situaties in zijn leven dankzij Ton.

Hij houdt ook van zingen, morgen gaat hij naar Muziek Dialoog in Hoofddorp.

Ton's vriendin in Hoorn doet mee aan een smartlappenkoor.

Mw B: in Zandvoort is ook veel op koorgebied.

Dhr V kent sferen van elkaar aftroeven,
Ton: kies vrienden waar je je gelukkig bij voelt. En koop 2e hands.
Dhr V heeft gelukkig veel discipline.

Mw B:  Geluk kun je niet kopen, en als wel, dan duurt het maar kort.

Dhr V herinnert zich nog de gezelligheid thuis muisstil zittend rond de piepende buizenradio , voor weinig geld toch zoveel rijkdom in samenzijn.  Zo wil ik leven: leve de eenvoud.

Mw F herinnert zich de neerslachtigheid waarin ze bijna geen woord meer kon zeggen. Ze zit nu ook wel eens in de put, vooral als er formulieren moeten worden ingevuld. Dan heeft ze hulp nodig. Ze denkt dat de depressie door tegenslagen komt.
Dhr V denkt dat het iets van vroeger is.
Mw F zit weleens een week in de put, voordat ze weer kan praten.
Mw B: wat haalt je dan weer uit de put?
Mw F: vooral door als er iets positiefs wordt aangedragen, wanneer ik iets goed doe,  het grenzen stellen heb ik tegenwoordig onder de knie, dat helpt me eruit.

Mw P: de koordirigente maakte deze week een opmerking over mijn mooi zingen. Dat vond ik leuk.
dhr J's vrouw wordt in het najaar depressief, ze is weergevoelig, komt dan tot niks. Geld geeft mogelijkheden tot leven. Samen met vriendinnen en vrienden wandelen doet goed.

Ton's vriendin in Hoorn heeft geleerd om door te vragen. Zo komt de waarheid boven tafel.
ZIj schreef dat er binnen de ggz slecht geluisterd werd.
Toen hij in zijn midlife-crisis een beroep deed op psychiater Todt, schreef deze niks over hem op.
Ton vroeg ernaar, toen zei Todt, het gaat om jou, dus schrijf jij maar wat je belangrijk vindt, dan praten we daarover.
Het gaat om de Nuance, om mijn verhaal!
Mw F wilde mee-eten met een kerstmaaltijd, maar men eiste dat ze ook mee zou helpen met de afwas, dat was gebruik daar.  Dus heeft ze  daar niet gegeten.  Het gaf spanning met haar vriendin.

Mw. P. is verliefd op een getrouwde man.
Ton Je kunt je vriend niet als bezit zien en je partner ook niet.
Mw F: er is een uitdrukking: ik ben niet met je getrouwd!
Dhr V: een man kan met meerdere vrouwen een latrelatie hebben.

Ton: een lange lat-relatie?
Dhr J:  de moeder die haar zoon alleen had opgevoed had later problemen om hem los te laten. Als de zoon een vriendin heeft met een kind,  dan moet je niet afwijzen, maar je zegen geven en een eigen leven gunnen.

Mw P: als ze te lang doorgaat met claimen, kan ze misschien haar zoon wel verliezen!
Dhr V: vrouwen die ouder worden willen graag nog aantrekkelijk gevonden worden.
Ton heeft bij een bijeenkomst aan Minister Schippers de OV-kaart laten zien: Overleven door Vertrouwen, veiligheid en volledigheid. De gespreksleider  dhr Snabel respecteerde hem.

Dan vraagt hij welk thema volgende maand vrijdag 24 februari Wie ben ik en mijn waardering?
Dan een kleine rondvraag:
Mw B:  was gekomen vanuit nieuw(s)gierigheid
terugblikkend: vindt het met elkaar praten wel mooi, ook vond ze het leuk om al die verhalen te horen en de gelegenheid om je verhaal kwijt te kunnen,'
Ton: met de kracht van het Zelfdoen!

Verslag Martien, met dank aan Petra

 

Verslag Wie ben ik en mijn loslaten? d.d. 23 december 2016

We zijn met 5 personen bij elkaar om het loslaten te bespiegelen.
Ton heet iedereen welkom en vraagt over de twee kerken waar mw P. vorige keer haar verjaardag vierde.  ('s-Ochtends in de Gereformeerde kerk bij de Alpha cursus en later op de middag bij de Katholieke kerk vanwege het 50 jarig bestaan). Mw P meldt dat zij in een Alpha-groep zoekt naar geloof.
Ton: Thomas zei: heer, kom mijn ongeloof te hulp.
Mw P: de Alpha-groep biedt ook een band!
De heren Ton en J. danken Martien en mw P voor het verslag van (25-11).
We zijn vandaag een week eerder dan normaal.
Ton vraagt: is iedereen wel uitgenodigd?
Martien zegt, via e-mail wel. Sommigen moeten gebeld worden.  Mw M zal mw F bellen. Het E-adres van dhr J moet verbeterd worden. Dhr F en Dhr N moeten ook gebeld worden.
Ton: Op 26 december a.s. om 18.15 uur op NPO 2 bij MAX is het ISP te zien. We ontvingen een cheque van € 500 van MAX!

Het thema Loslaten komt van een boek van Gijs Jansen over Loslaten. (Schreef ook "Leef").  Deze man onderzoekt de effecten van mindfulness vanuit de universiteit. Het gaat om alles wat je denkt en voelt.
Ton: het is nogal gericht op het individuele. Sommige individuen zijn er wel tevreden over, dat blijft overeind.

Dhr J: de kerstsamenzang op het Nieuwe Kerksplein was  vol met mensen maar toch veilig en vertrouwd.  Op de grote markt is het ook druk maar minder besloten.

Ton: Als je partner zich prettig bij je voelt, (niet als object van je verlangens, maar gewoon zichzelf kan zijn) dan is er vertrouwen in het contact.  Het gaat dan niet om opvulling van leegte zoeken noch om afleiding van ellende zoeken.
Als je zoveel moet loslaten, om daarna in de eenzaamheid te belanden, dat kan toch niet de bedoeling van Mindfulness zijn?

Het etaleren van je narigheid, leidt niet tot gelijkwaardigheid, tenzij je het onder lotgenoten doet.

Dus zoek altijd gelijkwaardigheid in de contacten zodat wederzijds energie heen en weer stroomt.

Niet zozeer op zelfde golflengte (te rationeel), wel samen delen van humor bijvoorbeeld.

Martien voelde zich erg senang in het Thaische Restaurant in Amsterdam. Hij viel er zelf even in slaap. Ton voelt zich ook weleens ergens zo veilig en thuis dat hij er soms in slaap valt.

Ton: in laatste instantie ben je als mens alleen! Ook soms in het heden kies je voor alleen zijn: bijv, bij de bruiloft van Kanaan wilde zijn moeder iets zeggen over de wijn o.i.d.  Jezus zei "Vrouw, waar bemoei je je mee?" Ook een loslaten.

Martien verloor op zijn fietstocht langs de molen de Eenhoorn zijn rechter -hoorapparaat, eerst vond hij het niet, toen hij zich had verzoend met het zelf betalen ervan, vond hij het, hoewel nat, toch weer. Dhr J: in witte rijst doen, droogt goed!

Ton: het is niet goed als mensen alleen zijn.

Dhr J: een kleinkind van een moeder,  die wij als pleegkind in veilige sferen hebben opgevoed, wordt door haar sterk betutteld. Laatst op haar verjaardag had ze hem niet uitgenodigd omdat hij het toch te druk zou hebben met zijn nieuwe vriendin. Zodra hij zijn eigen weg gaat claimt zij hem, zij kan hem niet loslaten.  Zijn vriendin wordt niet door haar gepikt. Hij ziet het betuttelen van kinderen ook bij andere moeders, bijv. bij kampers.
Mw P. ik heb mijn dochter niet betutteld. Voor mij was het loslaten makkelijk.
Ton: dat was geen kwestie van geen kans gehad hebben, maar meer: Niet van toepassing!
Dhr J: mijn pleegdochter heeft jaren in tehuizen geleefd, daardoor kan zij haar zoon moeilijk loslaten. Het is goed als ik met haar kan praten. Maar er zijn grenzen; door haar achtergrond kan zij soms fel reageren,  ik wil haar niet verliezen!  Daarom zoek ik een gelegenheid om het ter berde te kunnen brengen.
Ton: Trump vindt zichzelf de allerbeste, dus hij kiest gewoon voor Taiwan! Ellenbogenwerk
Martien: volgens de wetenschap van de Vrede (Irenologie) verhouden Staten zich tot elkaar als kleuters. Dhr J: Geldt dat ook voor de partijen in de tweede kamer?

Dhr J. een pleegzoon (zelf geen ouders) heeft een vriendin. Haar moeder nodigt hen samen uit om mee te eten, het zomerhuisje te benutten. Hij wordt totaal in de familie opgenomen.  Dit is voor de jongen niet altijd even makkelijk.
Ton soms kopen ouders de liefde van hun kinderen. Bemoederen is geen loslaten.
Ton Naar mijn ex heb ik grote dankbaarheid. Zij wil mij het liefst 24 uur bij zich hebben. Nu heeft ze een agenda waar de wijkzuster en Ton kunnen noteren wanneer zij er zijn! Hij mijdt ruzie, want wil haar niet kwetsen. Wel uitspreken van dankbaarheid, als er wat mis gaat dan niet daarover praten.
Dhr J: mantelzorg wordt vaak geclaimd!
Ton: ik weet mijn grenzen en geef die ook goed aan.

Dhr J: Je gaat wat aan als Mantelzorger!

Mw P is ook bij 3 mannen mantelzorger geweest, toen was dat begrip nog niet in zwang.

Mw M: heeft haar neef die haar hielp met PC-problemen losgelaten. Hij woonde te ver weg, en heeft haar een adres dichtbij gegeven waar ze nu terecht kan. Ze heeft ook een nieuwe laptop, het is allemaal heel vernieuwend en bevrijdend voor haar.  Haar neef praatte ook te snel, zodat zij er ook niet veel van kon volgen. Nu kan ze haar eigen oplossingen gaan zoeken, dat heeft ze van haar neef meegenomen.

Martien herkent dat wel, hij wil er ook weleens te vanzelfsprekend van uitgaan, dat iemand iets wel zal begrijpen van de tablet, als hij hem op verzoek iets simpels (?) uitlegt.

Dhr J: hoe kun je iemand leren bijbrengen?  Zonder meteen op te lossen? Leer het mijzelf te doen!

Het thema voor de volgende keer vrijdag 27 januari 2017 van 14-16 uur is: Wie ben ik en mijn luisteren?

 (tevens aansluitend om 17 uur de Nieuwjaarsreceptie van de Pletterij, waar iedereen voor uitgenodigd is)

Verslag Martien, met dank aan Petra

Wie ben ik en mijn feesten? Vrijdag 25 november 2016 in de Pletterij.
We zijn met totaal 10 personen bij elkaar gekomen om het feesten te bespreken.
Allereerst is Dhr A hier met taart voor allemaal. Hij is dankbaar dat het ISP hem heeft bijgestaan om uit de problemen te komen. Dhr N is hier om de taal beter te leren, maar hij kan maar een uurtje blijven.
Na een uitgebreide kennismaking opent Ton de bijeenkomst met de vraag stel je voor aan de nieuwe deelnemers Mw P begint met de Alfa-cursus waaraan ze deelneemt.
Mw M: Het gaat daarbij  om kennismaken met geloof en bijbel.
Mw P heeft soms vragen bij die cursus, zij vindt het niet prettig dat de hele groep dan antwoordt; zij wil antwoord van de groepsleider, niet van de groepsgenoten!
Mw M zegt dat zij bij feesten altijd zoekt naar de juiste invulling. Het  hangt ook af van de begeleiding, en wat verwacht wordt, wat houdt het in?

Dan de vraag aan dhr A: wat betekent je naam? Hij antwoordt: de eerste mens!
Ton: uit een rib van zijn lijf maakte God de vrouw Eva. Dit beaamt de heer A. De man is beheerder van de aarde en ook de zorg voor de vrouw zegt hij.

Mw P komt al 10 jaar hier bij deze gespreksgroep, liep weleens weg, maar kwam altijd weer terug. Zag telkens weer nieuwe gezichten en dat vindt ze leuk.

Dhr J vindt de bijeenkomst altijd leuk en komt zo vaak mogelijk, hij vindt het ook gezellig.
Martien vertelt dat hij door Ton uit de puree is getrokken, toen hij het heel moeilijk had met zijn vorige baan.

Mw F verwerft hier informatie en is sterker geworden.
Dhr A woont in Heemstede en komt uit Soedan (Khartoum) het was vroeger een Engelse Kolonie en werd begrensd door 9 landen (oude situatie voor de deling van Soedan). Hij woont al 21 jaar in Nederland, te beginnen in Zwolle, Appelscha, Assen en Apeldoorn, nu woont hij hier al 9 jaar in een rustige buurt van Heemstede.

Mw P.  Woont in een kleine woning nabij de Molenplas, maar heeft een prachtige tuin.
Mw M is hier om meningen te horen en vandaag ook om te leren om te gaan met feesten.

Ton: mijn naam is honderdduizend of een lege ton. Met mij kun je alle kanten op ("behalve de goede" smiley.jpg)Hij wil graag met dhr A. praten over Afrika, want dat continent spreekt hem echt aan.

Dhr A: Afrika is mooi, heeft allerlei natuur, schone lucht, tot nu toe geen vuile lucht, geen chemische verontreiniging,  en natuurlijk de diamanten in de grond in 3 landen.  Ook dieren in alle soorten en maten. Kenia, Ethiopi(ë), Zuid Afrika en Zimbabwe zijn mooie landen.
Dan  vraagt Ton naar het verslag van vorige keer (verantwoordelijkheid) Dhr J. vindt het een mooi verslag, knap gedaan!
Mw P en Martien danken hem voor het compliment.

Mw P: stelt de Nederlandse feesten centraal. Ze viert haar verjaardag morgen in 2 kerken. Ze doet niet mee met sint, maar wil wel graag uit eten met dochter. Houdt ervan dingen samen te doen.

Ton: feesten is samenzijn met vertrouwde mensen, met hartsvriendinnen samenzijn?
Mw P: Nee, ze vindt soms deze bijeenkomsten nog leuker dan feesten. Moest als kind altijd alleen in de keuken de hapjes klaarmaken. Zij is niet zo supergelovig, maar voelt zich niet zo veilig en thuis in de kerk maar als zij koffie schenkt of kan zingen vindt zij het wel gezellig.
Dhr A: heb je geen partner? Mw P: ik heb 3 partners gehad, ze zijn alle 3 overleden,haar laatste ex was pas 64.
Ton hoe krijg je dan je bevestiging. Mw P: ik heb dit weekend mijn oudste zus opgezocht gewoon zomaar.
Dhr A: in Nederland heeft men vaak weinig contact met de familie? Hijzelf heeft veel contact met zijn familie, familie helpt elkaar, bezoekt elkaar, gezelligheid, vraagt: "Ben je gezond?".

Mw F: familie? Altijd wel iemand om ruzie mee te maken.

Dhr A: bij ons negeren we elkaar een tijdje, dan komt het later wel weer goed. Martien: De tijd heelt alle wonden!

Mw F: vader had ruzie bij de sluis met 4 man, lag met hen in de clinch, werd toen door de vier mannen in de sluis gegooid. Er waren soms wel feesten en ook familie kwam dan op bezoek. Maar ze mocht nooit praten.
Ton: De Noorderling is meer op zichzelf.

Mw P:  is altijd wel bezig.
Dhr A: familie loopt bij ons de deur niet plat, een paar keer per jaar bij afspraak gezellig op bezoek.
Mw P had 5 broers, nu is er nog een broer over.

Mw M: toen zij 8 jaar werd was haar verjaardag leuk , iemand gaf voor mij geld uit voor cadeautjes.
Nu is ze daarvan af. Zij viert haar verjaardag maar eens per 5 jaar. Zij waardeert "Thanksgiving" als feest meer, de dankdag in de USA waar van oudsher alle families bijeen komen. Zij dankt haar moeder dat zij het geloof van haar heeft meegekregen.  Soms is het samenzijn belangrijker dan de woorden. De ouders zijn gescheiden en de vraag is waar zij haar kerst zal doorbrengen, terwijl zij zich afvraagt  wat de kern is van het feest van de geboorte van Jezus en het licht. Waarom zou je dat willen vasthouden, wat is de zin van feest vieren?

Mw P: zoekt een basis in de Religie.
Ton:  je kunt feest vieren om elk onderwerp.
Mw M: soms kun je elkaar in het geloof tegenkomen, is ook een band.
Dhr R:  ook in de familie kun je elkaar ontmoeten.
Dhr S: is fotograaf in hart en nieren. Hij kende dhr R al jaren lang. Hij weet zo'n beetje wel wie hij is.
Hij baalt van de yuppen in de Jordaan. Maar het maakt hem niet meer veel uit. Feesten vindt hij leuk, hij maakt er foto's. Hij is niet commercieel, maar soms heeft hij exposities en ook verkoopt hij weleens een foto.

Dhr J: Sint en Kerst zijn steeds meer commercieel geworden. Het leukste feest in zijn leven vond hij het bevrijdingsfeest in 1945. Iedereen was toen spontaan en enthousiast. Sinterklaas vond hij als kind een beetje eng, maar hij geniet nu altijd wel van alle feesten. Hij is niet Christelijk maar steekt met kerst wel kaarsjes aan. Ook zong hij met zijn hele familie altijd mee met de (idyllische) kerstsamenzang op het Nieuwe kerksplein.  Later is dat verplaats en was het niet meer zo leuk om heen te gaan. Nu organiseren de dochters de kerst zelf.
Ton: we feesten om te feesten

Dhr J: feesten bij kennissen, spelletjes samen doen, gezelligheid.

Dhr R: Christelijke feesten  vroeger bij Opa altijd een mooie beleving. Na de kerk samen naar hem. Na zijn overlijden stopte dat.

Mw P heeft een feest met haar koor gehad wegens het 50-jarig bestaan.
Ton is met Sint bij zijn dochter samen met de hele familie. Hij ervaart de rol van opa en oma voor de kleinkinderen toch steeds meer als een belangrijke. De kleinkinderen vragen naar hen.
Het bij elkaar zijn en praten is belangrijker dan de sint zelf.
Ton vervolgt: De familie is je noodlot, je bent tot elkaar veroordeeld.
Mw F: mijn opa en oma pasten vaak op ons als kinderen!
Ton: was bij Duitse Boerderij waar de generaties samenleefden.
Martien:  Mijn oma werd in ons gezin opgenomen voor bepaalde tijd, zou nu mantelzorg heten.

Mw F: geniet wel van feesten. Vindt het leuk in de Brulboei en de Spil in IJmuiden. De mensen zijn blij als je er bent.
Dhr J is vaak in Amsterdam, daar is ander volk dan hier in Haarlem Ton ontmoette wethouder Snoek in Haarlem Noord bij een bijeenkomst in de wijk, hij zal hem info sturen over het Buurtoverleg in Kersenboogerd Hoorn (BOK).

De volgende bijeenkomst is vrijdag 23 december a.s. en het Thema is: Wie ben ik en mijn loslaten?

verslag Martien, met dank aan Petra

Verslag`Wie ben ik en mijn verantwoordelijkheid en spijt. Pletterij d,d, 28 oktober 2016 Met elf mensen zijn we bij elkaar gekomen voor deze ISP-middag.
Het ISP is niet door de gemeente Haarlem uitgenodigd voor een bijeenkomst voor Haarlemse zorgorganisaties jl dinsdag.
Mw S heeft vakantie, maar is gelukkig in de buurt en is hier ook.
Mw L:  Bernard heeft Juliana volwassen helpen worden.
Dhr F: Maar hij heeft haar ook vernederd.
Dhr W: was sich liebt, das neckt sich,
Dan nodigt Ton mw L uit iets te vertellen over de Herstelacademie.
Mw L legt uit dat de herstelacademie voor mensen met een psychiatrisch heden of verleden is en dat zij daardoor een afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Zelf geeft zij samen met een collega de cursus "Blik over de Horizon" waardoor mensen er weer op uit gaan, door ervaringsdeskundigen worden zij daarbij begeleid. Dit is anders dan de profs doen. De Herstelacademie geeft cursussen in Haarlem en in Hoofddorp.  Door onbekendheid kunnen in Hoofddorp vooralsnog 2  Cursussen niet doorgaan (Wrap en Herstellen doe je zelf). In januari 2017 start een nieuw cursusaanbod.
De Herstelacademie wordt betaald door drie Zorgaanbieders: Brijder, RIBW en GGZ-Ingeest en door de gemeenten Zuid Kennemerland m.n. Haarlem en Haarlemmermeer  en ook door de Provincie.
Het verslag van 30 september wordt goedgekeurd, met dank aan Petra en Martien.
Ton had vanmorgen een vergadering van het ISP, waar verontrusting was over de sfeer in de maatschappij. Mensen kruipen in hun schulp, zijn moeilijk benaderbaar,  hoe reageren zij hun onvrede af?
Dhr R:  het lijkt soms of er een sneeuwbal op je afkomt, maar blijf de kleine lichtjes zien.
Mw P: had zich door haar dochter laten inspireren om EMDR te gaan doen.  Ze had hiervoor een afspraak met een psycholoog gemaakt, de 1e afspraak ging niet naar wens. De 2e keer wilde ze daarom niet meer gaan. Ze meldde de man telefonisch dat ze niet meer kwam. Dhr F.: je werd wel meteen geregistreerd.
Dhr F: EMDR is het oproepen van de angst , die vervolgens uit je geheugen wordt gewist, waardoor die uit het manifeste geheugen verdwijnt.  Bijvoorbeeld: als bang van een auto door een ongeval. Dan zou je na de EMDR niet meer weten waarvoor je bang bent.
Dhr R: je hebt controle over je leven, vroeger minder, maar nu meer. Nu meer mensen toelaten in je leven. Hij zoekt nu naar de communicatie met anderen, laten zijn.
Ton: ze luisteren niet naar het verhaal van de patient.
Mw P: ik had last van mijn evenwichtsorgaan
Ton: hoe kun je omgaan met de hele wereld?
Dhr F: autorijden is slecht, er gebeuren ongelukken mee, en uitvloeken van/door automobilisten.
Mw S: komt wandelend niet zo goed uit de voeten, en fietsen is ook niet haar liefhebberij, dus doe waar je zin in hebt;  Leve de auto.
Mw F:  is blij dat ze in haar jeugd toch haar eigen verantwoordelijkheid nam, toen haar broertje in het water was gevallen, riep zij meteen haar vader die kwam helpen, anders was haar broertje in het water gebleven.
Ton: je vader was verantwoordelijk als baas van de boot.
Dhr J: had veel plezier in een kippenhok, helaas de vos ook. Hij doodde alle kippen. Dhr J voelde zich schuldig omdat hij dat niet had kunnen voorkomen. Hij maakte een nieuw hok en dacht dat het nu wel goed was. Helaas herhaalde de geschiedenis zich.  Nu heeft hij echt een goed hok, waarin zijn kippen veilig zijn met een bodem van een Bench.
Mw P: vindt dieren heel lief, het verhaal van de dode kippen spijt haar ook.  Gaf je ze namen?
Dhr J: toen nog niet, nu wel!
Mw L: de vos maakt ze alleen maar dood, eet ze niet op!(red. neemt er eentje mee, de rest wil hij later ophalen)
Mw M: voelt zich verantwoordelijk voor het doorgeven van het geloof van haar ouders aan haar oudste Petekind.
Ton: "de zaaier ging uit om te zaaien".
Dhr W: slaat zijn beurt vandaag over.
Ton twijfelt aan de voortgang van het ISP , in elk geval kan hij het betalen tot mei 2017. Maar dan??
Hij zoekt voortdurend de discussie om het belang van het ISP te bevestigen.
Hij heeft moeite zijn verantwoordelijkheid te vinden om jegens anderen niet agressief of afwijzend te laten  zijn.
In deze tijd meer vechtscheidingen, is er meer agressie dan vroeger.  De verantwoordelijkheid  om zaken redelijk aan te pakken lijkt vaker aan dovemans oren gericht te zijn.
De mensen die smokkelaars veel geld moeten betalen om in gammele bootjes over te mogen steken naar fort Europa.

Ze hadden nooit Khadaffi en Saddam Hoessein moeten laten doden, maar dat is niet mijn verantwoordelijkheid. Ik richt mijn verantwoordelijkheid dicht bij huis.
Dhr R: Ben je voorzichtig?
Ton: toen ik jong was wilde ik de hele wereld veranderen, nu niet meer.
Mw S:  mijn ouders zorgden niet voor mij en ik moest al jong mijn eigen verantwoordelijkheid nemen. zo werd ik vroeg volwassen. Mw S heeft altijd overleefd.
dhr R: In Aleppo zijn 2 kinderen en een volwassene gered.
Ton: het persoonlijk geluk is het belangrijkste
Mw S: heeft geen geluk, moet blijven overleven.
Mw P: leve het Wereld Natuur Fonds,  zij kiest voor dieren i.p.v. voor mensen. Dhr F:  het WNF steunde prins Bernard om vanuit een helikopter op Olifanten te schieten.
Mw P: nu steunen ze dit soort dingen niet meer!
Dhr J: Hangt ervan af hoe sterk je in je schoenen staat?
Mw P: ik neem verantwoording voor mijn eigen leven, Eerlijk, zo ben ik gewoon!
Ton: recht voor de raap?
Mw P: nee, hartstikke lief

Dhr J in de Wereld draait door, was een man die wilde de pil van Drion hebben omdat hij zijn leven als voltooid zag.
Ton: neemt het levenseinde  in eigen hand.
Dhr J: heft in eigen hand
Martien Pil bij ieder op nachtkastje?
Mw L: vindt het slap als je omdat je even een dagje in een dip zit, dan de pil neemt.
Dhr J dat vindt de politiek ook een gevaar.
Dhr R:  Als je niks meer zelf kan, kun je bij de apotheek wat halen, of anders via internet.
Dhr J: de buren, een echtpaar, gingen elke dag  samen met de auto ergens heen. Ineens stopte dat, ze waren samen uit het leven gestapt. Het was hun eigen keuze.
Ton heeft een zwaar gehandicapte vrouw moreel bijgestaan bij haar zelfgekozen verscheiden. Haar dochtertje van 13 belde die avond nog voordat zij de pillen innam.
Dhr J: een vriendin leed aan CA, geen chemokuur kon haar meer helpen. Zij en haar partner vonden steun in het geloof om haar levenseinde te zien komen. De partner wilde na haar dood niet meer naar hun huis toe.

Mw L: bij de eetgroep kwam een vrouw plotseling niet meer eten. Ik belde haar op. Ze bleek te wachten op de poeiertjes van de huisarts waarmee zij uit het leven kon stappen. Mw L overlegde met de politie, maar besloot tot wachten, ze belde de dag later nog eens op. Niemand nam op. Later die dag belde de zoon op. Moeder zat in een traject van GGZ InGeest om een eind aan haar leven te maken en had vandaag het tijdelijke voor het eeuwige verlaten.  Ik voelde me schuldig en had er toch een klap van.
Dhr F: Ik vind dat die vrouw jou gebruikt heeft.
Mw L: nee, want ze was open en zakelijk toen ik haar belde.
Mw S: ze heeft je alleen de Stand van Zaken meegedeeld.
Ton Hoe is het met onze eigen verantwoordelijkheid, wij zijn ook een medewerker verloren die voor de trein ging. We hebben er 2 avonden over gesproken.
Ton mijn ex ligt soms de hele dag op bed, scheldt me dan uit dat ik niet van haar zou houden. Ze claimt me echt; het is moeilijk voor me.

Ton Thema vrijdag 25 november a.s   wie ben ik en mijn feestjes?

Wie ben ik en mijn geweten 30 september 2016 in de Pletterij Haarlem

Wij vieren vandaag met 11 personen het 10-jarig bestaan van de Wie ben ik Bijeenkomsten.Ton en Nora hebben dit toen samen bedacht en Martien heeft geholpen met de uitvoering.
Voor de parkeerautomaat van Nora legden wij gezamenlijk geld bijeen. Na afrekening was er nog over en kreeg iedereen weer wat geld terug.

Mw. L komt hier vanaf 2010. Zij werkt bij de Vrijplaats Clientenperspectief, zij organiseert de eetclub, helpt bij Herstelmaatjes en zit in de bestuur van de Molleman commissie die mensen, die na GGZ opname terug naar de maatschappij gaan, financieel ondersteunt.
Martien streeft ernaar om met de klanten samen alle problemen op te lossen. Mw. K werkt in een elektriciteitswinkel. Dat vindt ze spannend en leuk. Zij werkt ook bij de Hoofdzaak in Hoorn.
Mw. S is vrijwilliger bij het Rode Kruis, zij is ex client van de GGZ en zij vindt dit een fijne groep om aan deel te nemen.
Mw. P Haar naam betekent steenrots, zij komt al heel lang hier, is goed in zingen en in administratie, heeft veel geleerd hier, goede en ook slechte dingen hihi.
Dhr. D is vluchteling en vanaf 1988 in Nederland hij komt uit Somalie via via komt hij weer terug in Haarlem hij zit met zijn geboorteacte die hij nodig heeft om zijn geboorte-datum aan te tonen.
Dhr. J vindt het hier leuk hij kent deze groep via Martien.
Dhr. F. is via Martien "geronseld". Hij raadt mensen niet aan om een insulinekuur in Heiloo te gaan halen. Hij ligt in de clinch met zijn huisarts over wel of niet schildklier-effecten daarvan het gevolg zijn. Er worden in Heiloo op dit moment veel electroshocks gegeven.
Mw. S het helpt soms bij depressie dat mensen weer aanspreekbaar worden,
Mw. L tegenwoordig worden daarbij verdoofd, vroeger niet. Was toen onmenselijk!
Ton: professor Swaab heeft een boek geschreven (over) de hersenen en de sociale omgeving.
Mw. N volgt een cursus(:) de stem van je lichaam. Het lichaam vertelt je veel over jezelf. Vroeger vocht ik niet en vluchtte ik niet maar ik was bevroren! Dankzij de cursus smolt ik snel het gaat nu hartstikke goed. Zij heeft zelf een slinger van stof gemaakt die nu aan de Camper hangt. Wie ben ik: ik zit nu op een stoel, wie ik ben gaat steeds verder!
Mw. F: ik ben wie ik ben!
Tom vraagt of iemand opmerkingen over het verslag van de vorige keer heeft.
Dhr: F vla moet vlaai zijn
Dhr. J het lijkt net alsof wij het onkruid ook opaten, hoewel wat mensen onkruid noemen vaak heel gezond is.
Ton: nu is het thema: wie ben ik en mijn geweten? Je kun het zien als iets geweten hebben of je hebt besef van goed en kwaad; je stelt je verantwoordelijk op. Als je gewetenloos bent kom je in de bak of je bent directeur.
Mw. S als je het eerste jaar van je leven verwaarloosd bent dan ontwikkel je geen geweten.
Dhr : F als je niet bent gekoesterd, maar als je wel gekoesterd bent en je gaat een relatie (aan) alleen om de sex dan is het huwelijk onecht en maakt men ge- of mis-bruik van de ander.
Mw L: men kan ook om het geld bij elkaar blijven.
Mw: N geen geweten hebben is nog wat anders dan het wel hebben maar het niet gebruiken.
Ton : Bij de politionele actie(s) in Indonesie moest je zonder geweten ook dingen doen. Er is een soort collectief geweten dat onze politionele actie(s) in Indonesie eigenlijk net zo gruwelijk waren (zoals de Duitsers tegen ons in 40/45.
Ton heeft niet dienst geweigerd maar werd buitengewoon dienstplichtig.
Dhr. F: De politionele actie(s) waren ook ter bescherming van de Nederlanders na het weggaan van de Japanners. Er waren veel wapens en veel jongeren en er was een machtsvacuum.
Mw F: de jongens werden gewoon gestuurd.
Ton: de Nederlanders hebben ook geprobeerd om Nieuw Guinea te behouden tegen de wil van de Verenigde naties en USA.

Dhr F. Wilders wilde alle Korans vernietigen.
Mw. L in welk land komen we dan te leven als die vrijheid ons wordt afgenomen?
Mw N: Wij zijn niet zo zelfbewust als Jezus, hoe gedraag je je eerlijk tegenover jezelf en anderen?
Mw F: het vechten maakt veel kapot.

Mw N: ik doe mensen soms pijn zonder het zelf te weten, maar streef het goede na.
Mw F Als iets niet lukt?
Mw N: je leert van je eigen fouten,  het vinden van de goede weg.
Ton: al doende leert men , al lerende doet men.

Ton: Ouders domineren de kinderen vaak zodanig dat er geen geweten kan ontstaan.
Mw F: mijn ouders waren zo streng dat het mishandeling werd.
Ton; Jezus zei: "Vergeef het hen, want zij weten niet wat zij doen"
Martien: mensen die dement worden vergeten soms ook hun geweten.
Mw F:  dienstweigeraars gaan ook uit van hun geweten.

Dhr J volgde ook zijn geweten toen het kind van zijn pleegdochter mishandeld werd door haar man,  werd het weggehaald.  Dhr J belde op om te ontdekken waar het kind was en ging met zijn eigen vrouw naar het centrum waar het verbleef, nabij Artis. Met een smoes kwamen ze binnen en hebben het kind toen meegenomen Als hij het niet had meegenomen dan zou hij in de knoop zijn gekomen met zijn geweten hetgeen voor zijn eigen veiligheid geen goede zaak zou zijn geweest.
Mw S en N vinden dat de heer J dat goed heeft gedaan.
Dhr J . Anders had hij spijt gehad als het kindje mogelijk naar een internaat had gemoeten.
Dhr J: Inmiddels is het kindje al volwassen. Het verhaal kwam zo naar boven. De vader van het kind zat toen in de gevangenis wegens de mishandeling, hij belde om bemiddeling? Maar daar ging de heer J toch maar niet in mee.
Ton: je was erop gericht om het kind niet de vernieling in te laten gaan. Primair ging het om het kind!
Dhr J: we namen het kind zonder overleg mee. Het viel niet op.

Mw P: ik heb nooit last van het geweten, wordt weleens op iets aangesproken door anderen maar dat heeft niet met geweten te maken.
Dhr F: mijn ouders waren teleurgesteld in het RK geloof en daarom hebben ze mij helaas niks verteld over geweten.
Ton: iedereen neemt zijn/haar eigen verantwoordelijkheid en handelt ernaar.

Mw K. handelt wel naar haar geweten, ze heeft spijt als ze zichzelf iets ontzegt.
Dhr J heeft ooit iemand gezocht die alleen maar op zijn kamer zat. Tegenwoordig  wordt bij vermissing een amber-alert verstuurd.
Dhr F heeft de arts die hem onjuist heeft bejegend aangeklaagd.
Mw P heeft spijt als ze iets niet heeft gedaan.

Dan vraagt Ton voor een nieuw Thema:  er is aandacht voor verantwoording en eigenbelang (dhr J) ook preventie wordt genoemd Maar het wordt:  Wie ben ik en mijn verantwoording en spijt?
De volgende datum is 28 oktober a.s.
Iedereen dankt Nora voor het lekkers dat ze uitdeelde.

Ton: het ISP is geen hulpverlening. Mensen die (verward) binnenkomen worden op hun gemak gesteld, wij zetten dingen op een rijtje en pakken het belangrijkste aan. In die beperking is het ISP groot.

Bij de beroeps is vaak sprake van navragen hoe gaat het met je, wij doen dat minder, wij bellen meteen de deurwaarder en geven de klant de verantwoordelijkheid.

Mw N: net wat nodig is om door te kunnen gaan.  Zij kent een journaliste ...
Het ISP gaat als er geen geld bij komt vanuit subsidies en fondsen, nu alleen  door op gelden van Ton w.s. t/m januari 2017

verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra

Verslag ISP gespreksmiddag:  Wie ben ik en mijn genieten?  d.d. vrijdag 26 augustus 2016
We zijn met elf personen bij elkaar gekomen om ons genieten te bespreken en de vlaai van Martien's verjaardag te eten.
We  hebben niet geweten dat we het hierover zouden hebben. Bij het lezen van het woord geweten in zijn handgeschreven verslag las Martien abusievelijk het woord ge(w=ni)eten, dus zodoende de wijziging.
Volgende keer zal het geweten alsnog aan bod komen belooft Ton.
Dan het verslag van 22 juli jl, wordt akkoord bevonden
Mw P heeft van de vlaai genoten, maar geniet niet van de warmte in haar slaapkamer.
Dhr R bleef vroeger als kind met mooi weer binnen omdat hij van zijn ouders niet genieten mocht.
nu geniet hij volop van het mooie weer.  Hij geniet nu van van alles; zijn devies, overgenomen van zijn vader die een oorlogsslachtoffer was, is:  Vandaag kun je leven, morgen kun je sterven! Hij geniet van alles wat hij meemaakt, maar de opvang van zijn tijdelijke huisgenoot heeft hij toch niet kunnen voortzetten, dat kon echt niet meer, maar het was een goede les.
Mw P: bij een gespreksgroep in het Open Huis had men recent  ook het thema  "genieten".
Martien: leuk dat wij als agendacommissie van het Open Huis mogen functioneren. Hij vervolgt: nu hij 65 jaar is geworden moet hij nog negen maanden doorgaan alvorens hij pensioen krijgt. Gelukkig geniet hij van zijn werk.
Mw P geniet van de vogeltjes in haar tuin.
Martien geniet van de leuke filmpjes bij Facebook, die hij vervolgens deelt met de mensen die dat ook leuk vinden. Dubbel genieten dus. Recent heette hij een nieuw lid van de groep welkom met allemaal filmpjes van wat mis kan gaan, bijv. springen over horden etc.  
Mw F stapte een keertje als kind tussen wal en schip.
Martien viel een keer op het ijs van de lorenzvaart en een vader met zoontje moest erom lachen. Hij vond het pas echt leuk toen de jongen zo hard lachtte dat hij ook viel. Zo lachtten we samen.
Ton: het zuidelijk temperament van Martien.
Mw L: hier in het noorden heerst meer de VOC-mentaliteit.
Dhr R: leuke dingen zijn gewoon leuk.
Dhr J. baalt van de zijns inziens  kunstmatige opgewektheid van sommige straatkrantverkopers, de vrolijkheid is niet gemeend. Kinderen zijn wel spontaan.
Ton: de straatkrantverkoper kan genieten van zijn plekje en van de mensen om hem heen die hij soms ook kan ondersteunen en natuurlijk de aandacht..
Mw L: Straatkrantverkopers mogen niet werken. Bij haar Deka staat een Roemeense straatkrantverkoper, die de taal niet spreekt en die naderhand met  een Mercedes wordt opgehaald.  Daar geniet ze niet van.
Dhr R: ze schijnen in kapitale villa's te wonen.
Mw S geniet van haar poes als die haar wakker marcheert. Anders zou ze een stuk in de dag  slapen.
Ton: het zijn de kleine dingen die het doen.
Mw S. was in het ziekenhuis waar iedereen stug langs elkaar heen liep, totdat een kind met een blij gezicht  en sprekende ogen haar zijn heerlijke ijsje liet zien. Dat maakte haar dag weer goed.
Mw P : ik heb last van diabetes, maar als  ik snoep, dan voel ik je schuldig.
Mw S: soms echt tegoed doen aan suikergoed maar dan wel echt wat nalaten.
Ton: ben mantelzorger bij mijn ex-vrouw, er is veel onzekerheid over of de dingen, maar soms ook genieten als het leuk samen is.
Dhr W genoot vroeger wel van de zon, maar nu niet meer; hij geniet nu soms wel van zijn tuintje.
Dhr F kon vroeger puur genieten, maar de laatste tijd gaat het niet meer spontaan.
Mw F: de ene keer gaat het beter dan de andere keer. Vroeger kon ik niet genieten, maar heeft nu (goede en goedkope) medicijnen waardoor ze nu weer kan genieten van het vogeltje in de boom.
Dhr F: Als je lust ziet als genieten, dan ga je er teveel in op, en misschien raak je dan het contact met de ander kwijt. De hele maatschappij is gericht op de lust!
Ton wordt in Hoorn soms uitgekaffert, maar het is ook soms leuk. Op de tevee gaat het om consumeren en lust. Soms rilt hij de spanning van zich af.
Mw L: vraag je haar dan niet wat er aan de hand is?
Ton: sommige dingen zijn niet uit te praten.
Mw L: soms moet je elkaar corrigeren of laten weten wat je prettig vindt.
Ton: ik wil niet de hulpverlener voor haar zijn. Hij nodigt haar wel uit.
Mw S heeft soms een slecht humeur, weet dan zelf niet waarom, maar is dan slecht te pruimen.
Mw P: ik voel me nu vrij van banden, het was niet makkelijk om de verplichtingen los te laten.
Mw L: de verplichtingen voor anderen? Mw P: ja! Ze geniet nu van "Dr. Quin the medicine woman".
Ton: ja je bent nu wel alleen, maar we kunnen dat bij jou laten, je voelt je gewoon gelukkig met jezelf.
Mw S: je partner komt moe thuis en legt zijn ei, en dan is hij ervan af, en ik zit ermee.
Mw M. geniet van kinderen, zo puur zijn zij, hoe zij genieten van een ijsje, zij was als kind ook blij; koester het kind in jezelf!
Mw S  genoot vroeger niet van ijs!
dhr W net zo
Mw L: een groot man is hij die zijn kinderziel behoudt.
Ton: als ge niet wordt als het kind, zult gij niet het aardrijk beërven.
Dhr F: als volwassene moet je verantwoording dragen, een bijproduct daarvan is genieten.
Mw F: vroeger mocht je niet gek doen; dan zei men: "doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg".
Ton: het verschil tussen man en vrouw?
Dhr F: de vrouw kan makkelijker terug naar de basis, staat dichter bij de natuur, gaat makkelijker om met kind en sport.
Dhr J geniet van het verwijderen van het onkruid uit zijn tuintje, dat vindt hij zo mooi, telkens groeien er weer planten op, die hij dan mag verwijderen. ZIjn vrouw haalt het op en samen eten ze het op. Hij is blij dat hij gezond is en nog kan werken in zijn tuin. Stadsmensen zijn anders dan de Limburgse vla.
Hij meldt nog dat op 10 en 11 september open dag is bij fort Penningsveer.
Volgende keer op vrijdag 30 september a.s. om 14 uur: Wie ben ik en mijn geweten?  

Verslag Martien Luijcks met dank aan Petra

Verslag Wie ben ik en mijn vertrouwen en leerschool, d.d. 22 juli 2016
we zijn met zes personen bij elkaar om het thema te bespreken.
Dhr R en mw L zijn verhinderd wegens de Vierdaagse. Ook mw M is niet hier, haar zus is op bezoek.
Ton meldt dat het ISP, als er geen geld komt, door kan gaan van zijn gelden tot januari 2017.
Er is binnenkort een gesprek met de Wethouder Jur Botter.
De spanning neemt toe in de samenleving, Dit wordt door de aanwezigen bevestigd.
Dan het verslag van 24 juni over mijn bevestiging:
Dhr F: Ton liet zijn ex geen miljoenen na, maar wel een kapitaal. Het verslag wordt gewijzigd met dank aan Martien en zijn helpers.
Dan opent Ton het Thema, een van de 3 V's: Veiligheid, Vertrouwen en Volledigheid
Een leerling moet de leraar vertrouwen, als dat er niet is, dan leert hij niets.
Sommige scholen hebben dubbele agenda's,  daarbij gaat de leraar minder uit van het unieke en de eigenheid van het kind, en meer van het dubbele agendapunt, zoals zieltjes winnen, status verhogen, etc.
Mw P heeft in haar jeugd geen vertrouwen gekend. Hoe kan ik op God vertrouwen, Hij is niet tastbaar. Maar ze heeft nu wel vertrouwen in zichzelf.
Mw S: hoe leer je vertrouwen, dat leer je toch altijd van anderen!
Dhr F: zodra vertrouwen vanzelfsprekend is ga ik het wantrouwen. Vroeger vertrouwde hij de psychiaters, maar nu wil hij toch zijn huisarts niet vertrouwen en wil juist zijn poot stijf houden inzake zijn alvleesklier. Hij vertrouwt alleen zichzelf.  Ook naar zij overleden vriendin, die de laatste tijd hem weerde en de positieve relatie door haar werd afgebroken. Tijdens de relatie was het vanzelfsprekend dat hij bestond. Maar nu niet meer. Maar hij wist was hij aan was begonnen met haar in al haar volmaakte onvolmaaktheid.
Ton: als je jezelf bevestigt, is het dan snoeven?
Mw S: jij kunt dingen doen die je goed kunt, dan bevestigen anderen je!
Mw P: ik voel me geaccepteerd zoals is ben.
Mw S: Je komt hier niet voor niets?
Mw P nee, want je leert hier van elkaar!
Mw M heeft in het verleden veel bevestiging gevraagd aan een pastor,  maar hij had andere verwachtingen. Bij het afscheid zei hij dat ze in alles gelijk had gehad.
Ze heeft altijd veel getwijfeld maar weet nu dat het erom gaat dat je lekker in je vel zit.
Dhr F: in een relatie word je meer bevestigd!
Mw P  Als de partner je wil overheersten is het helemaal niet leuk.
Ton: heeft de ervaring in relaties, dat er soms eerst een behoorlijke aanloop nodig is om een eenheid te worden. Verwerken kost tijd. De dieren hebben rituelen om bij elkaar te kunnen komen.
Mw P: Dieren denken niet na.
Ton: Als ik veel geld heb staan de vrouwen in Rusland voor me klaar.
Mw M. kent teleurstelling als het vertrouwen wordt beschaamd.
Martien: door vertrouwen te geven en door teleurstellingen leer je voorzichtiger te vertrouwen, dat is je leerschool.
Dhr F vertrouwt zijn zus niet, zij is een comediante die een spel speelt en liegt.
Ton: vertrouwen moet je winnen.
Mw S geeft mw P een mooi engeltje kado. Mw S kan niet wandelen/fietsen en praten tegelijkertijd, je moet bewust luisteren.
Martien vertrouwt zijn beschermengel met name ook in het verkeer.
Ton:  in Nice werden feestvierende mensen overreden door een halve garen criminele moslim die steun had van vrienden die hem hielpen zonder te weten waarom of te vragen waarvoor hij het nodig had, of....? Nee, zij kunnen het niet gesteund hebben toch!
Mw. S: laten we een ding tegelijk aanpakken, niet alles  tegelijk!
Mw P: ik concentreer me op elke nieuwe dag.
losse opmerkingen:  
1. Boete wegens 2 km te hard rijden is eigenlijk te gek
2. Als een baas me niet betaalt, dan stop ik meteen met werken
Mw M heeft een spannend relationeel leven achter zich en heeft daar geen spijt van.
Dhr F: als een leraar erotische gevoelens van een leerling beantwoordt is dat begrijpelijk, maar niet zoals het hoort.
Ton: Wat stelt een relatie voor als het kind zich niet geborgen voelt. Het kind moet bevestigd worden in zijn/haar uniekheid en eigenwaarde. Als een kind in zijn vertrouwen in de leraar en of ouder wordt geschaad, zal het telkens relaties zoeken waarin de leerschool van vertrouwen en teleurstellen zit. Misschien groei je daaroverheen en kunt echt vertrouwen vinden en geven.
Relatie als tussen broer en zus is van andere aard, enigszins vergelijkbaar met die van vrienden.
Mw M: Therapie kan niet zonder erotische gevoelens.
Ton: door onzekerheid kun je verslaafd worden aan een man, om zijn blauwe ogen.  Zelf voelt hij zich nergens thuis, behalve waar hij zich samen voelt.
Het alleen voelen is in deze tijd helemaal in, de man en vrouw tegenstelling en homo hetero horen bij de zoektocht van de hedendaagse mens. Hij ziet bij Homo of Lesbische stellen vaak een rolverdeling van man en vrouw terugkeren, vaak ook in het beeld
Dhr F vrouwen onder elkaar en mannen onder elkaar kunnen vaak beter met elkaar praten.
Mw S kent een lesbisch stel waarin ze het man-vrouw beeld niet herkent.
Dan stelt Ton het volgende thema aan de orde:
We kiezen voor Wie ben ik en mijn genieten?
Dan vraagt Ton hoe we het vonden?
Mw M vond het een fijn gesprek
Mw P vond het ook een fijne middag
Dhr F vond het een goede middag
Mw S vond het ook leuk!
Martien: als je alles al hebt.... Mw S: meegemaakt, dan kun je alles aan!
Mw P: Je overleeft het wel.

Verslag Martien met dank aan Petra

erslag: Wie ben ik en mijn bevestiging? Vrijdag  24 juni 2016 van 14.00 tot 16.00 uur.
We zijn met 11 personen bij elkaar gekomen om het thema met elkaar te delen.
Mw G is nieuw vandaag, Ze las het persbericht en het thema bevestiging sprak haar erg aan. Ook was ze al lang van plan om aan een gespreksgroep deel te nemen, nu komt het ervan.
Dan vraagt Ton of mensen iets over het verslag willen zeggen?
Mw M vraagt waarom de zwangere gespreksgenoot van vorige maand Mw N is genoemd
Martien: vanwege de privacy gaf ik haar de letter N van nieuw. Ze zou nu uitgeteld zijn! En Nee ik heb niets meer van haar gehoord.
Ton Het ISP is met de kracht van het zelfdoen:  niet meteen naar de hulpverlening, maar kijken wat je er zelf aan kan doen.
Mw G heeft in 1964 haar eerste levensdag meegemaakt. Door haar jeugdtrauma  kon ze eerst niet veel doen, maar dankzij goede therapie , een enthousiaste revalidatietherapeut  die haar fysiek bevestigde, kon ze weer  viool gaan spelen, wat ze nu sinds 1 1/2  jaar kan. Ze heeft een groepje waar ze mee samenspeelt. Ze heeft ook gastlessen gegeven en gecounseld en kennisgemaakt met psychotherapie en rouwverwerking. Haar vriend ondersteunt haar in alles. Zij is half Nederlands en half Engels en heeft een zoon in een rolstoel.
Mw G ziet er jong uit, komt door het jeugdtrauma.
Mw P lunchte ergens met haar dochter, men vroeg haar of zij met haar oma was?  De dochter ziet er ook jong uit.
Mw F heeft deelgenomen aan het knipkaartkoor.  Vond hier ook bevestiging door Lenie van Schaik in het zingen.
Martien: in mijn jeugd was ik zeer geinteresseerd in Anna Terruwe, Zij was psychiater die een nieuwe weg inging. Ze gaf de mensen in opname bevestiging in hun eigenheid.
Dhr R is wel door zijn moeder bevestigd, maar zijn vader had een traumatisch verleden, waardoor hij soms uitviel, de kleinkinderen zeiden later dan: "Opa rustig". Dhr R ervoer het als ontkenning.
Dhr F miste bevestiging in zijn huisarts. Hij had op zijn 17e levensjaar een insulinekuur gehad in Heiloo. Door de stoten insuline raakte hij in coma, waar hij dan later met suikerklontjes weer uit gewekt werd. De alvleesklier werd zo (tijdelijk?) op nonactief gesteld. Dhr F vraagt zich af of zijn alvleesklier toch niet nog steeds minder goed werkt, want hij mist de kracht in zijn spieren. Zijn huisarts noemde het een "idee-fixe"  van hem en hij moest het maar loslaten. Dit vond hij erg psychiatriserend. (de Praktijkondersteuner GGZ -POH GGZ- zit tegenwoordig bij de huisarts).
Mw F: Als je Suiker hebt heb je ook te weinig insuline.
Dhr F: misschien hangt insuline ook samen met het gevoelssysteem en het ontstaan van psychoses?
Martien: als je de insuline wil laten testen kun je een second opinion aanvragen (zorgverzekering).
Mw P: voelde zich in haar jeugd niet bevestigd, wel later door haar vriend. Ook door dirigent Max voelt ze zich bevestigd, ze heeft zichzelf moeten bevestigen om weer bij zichzelf uit te komen.
Mw F moest afscheid nemen van haar ouders, want zij bevestigden haar niet. Ik werd telkens weer door hen neergedrukt, dus koos ik voor mijzelf.
Mw S had met 7 jaar een test van ADHD gedaan, maar had bij een deeltest door haar wimpers gekeken. Daardoor liep ze toen de diagnose mis, Nu blijkt dat je niet door je wimpers mag kijken bij die test.  Zij heeft de rustige variant dus eigenlijk ADD. Zij ontving geen begrip of bevestiging van de stomme psych.
Ton: toen heb je jezelf maar bevestigd?
Mw S: bevestiging komt altijd van anderen. Ze zeggen zo gauw: doe maar normaal dan doe je gek genoeg, Ik ben vaak van de trap gevallen.
Dhr F kende Pim Brands, die een einde aan zijn leven heeft gemaakt. Hij vond zichzelf tekortschieten in de zorg voor zijn vader die aan de Vallende Ziekte leed.
Mw S. Door het breien en mijn vrienden en vriendinnen, heb ik weer zin in mijn leven, er is weer leven voor de dood. Mensen die een One Mans Show spelen zoeken bevestiging in het publiek dat hen waardeert.
Mw G houdt ook van breien!
Dhr R: vrouwen hadden vroeger niks in te brengen. Hou jij maar je bek, doe maar gewoon!
Mw F: ik mocht vroeger ook niks zeggen!
Dhr J:  de jeugd moet je waarderen in wat doen. De eerste klik: wat is ie groot, bevestigt zo'n kind.
Mw G: Je moet natuurlijk wel menen wat je zegt!
Dhr J: ja, alleen als je het ook echt zo voelt. Als je niet positief wordt opgevoed, dan is het gauw van Rot jij maar op!
Mw S: mijn zus kwam er een beetje goed vanaf, maar toen moest vader weer zeggen: Jij hebt geen ruggengraat!
Mw P ging met 23 jaar trouwen. Haar vader waarschuwde haar  a.s. echtgenoot voor haar!
Dhr F zei zoiets ook tegen de partner van zijn zus, maar hij had ook echt een gevoel van onwaarachtigheid over haar. Zij zijn toch getrouwd en voor zover hij weet nog steeds bij elkaar.
Ton:  een vriendin trouwde eens met een aardig-lijkende man, Zij  bloeide op in het huwelijk met hem. Doordat zij opbloeide, kon hij niet meer met haar verder.  Hij zocht een hulpbehoevende vrouw. Het was voor haar een rijke ervaring.
Mw S is haar moeder in bepaalde opzichten erg dankbaar.
Mw L: Mijn moeder accepteerde mij niet. Zij keurde ook Jan, mijn man, af. Ik dacht als zij mij niet accepteert, dan zal zij ook jan wel niet accepteren. Het was mijn keuze. Soms was het moeilijk bij aanvang, maar ik heb ermee leren omgaan.
Ton: je leerde dat vanuit jezelf!
Mw L: Hij komt nu bij Meerstaete, waar hij kan praten,  ieder heeft zijn hobbys, ik heb mijn werk en de eetclub.
Mw M was rond 13-14 jaar erg onzeker. Ze heeft toen een cursus gevolgd.  Ze wist wel altijd al wat ze wilde.   Ik moet gewoon mijn ding doen!
Dhr R: van wie kreeg je bevestiging:
Mw M: vanuit mijn ouders, het leren op school en mezelf in het geloof. Ondanks mijn ouders ga ik mijn eigen weg. Soms voel ik mij niet begrepen.
Ton  zijn vriendin is 47 en hij is 87 jaar oud, anderen zien hem als haar vader. Soms is hij als haar vader, maar toch ook soms partner. Hij verwondert zich over  haar vrouw zijn. Man-vrouw speelt als rol binnen bijna alle relaties.
Martien is 64 jaar , hij werd op de middelbare school gepest maar maakte daar met dank aan de welwillende meelopers van de pester, zelf een einde aan. Hij ging studeren en ontdekte dat zijn overbeschermende moeder niet echt van hem hield, dankzij zijn toenmalige vrienden leeft hij nu nog.
In zijn vrienden en vriendinnen vindt hij zijn bevestiging, soms ook in mensen die kwaad op hem zijn.
Hij  heeft zijn dochter in de relatie met zijn ex 5 jaar mogen helpen opvoeden. Hij ziet haar niet meer,
Ton heeft zijn ex een kapitaal van 15 miljoen nagelaten bij het uit elkaar gaan. Hij houdt de waardering die hij voor haar had nog steeds overeind, zelfs bij grote onenigheid.
Hij oppert enkele punten voor volgende keer:  1 herkenning/erkenning 2. Vetrouwen en 3 leerschool
Het thema wordt
Wie ben ik en mijn vertrouwen en leerschool.
Het wordt de een na laatste vrijdag dus 22 juli  a.s.
Tenslotte meldt mw G op verzoek van Ton hoe ze het vond? De verwachting zijn ongeveer wel uitgekomen, het was wel een beetje een zooitje, maar allemaal hadden de mensen een heel ander verhaal. Leuk om zo bij elkaar over te praten over bevestigen, ik bevestig mijzelf, mijn nieuwsgierigheid is bevredigd.
Mw P: een zus die 2 jaar ouder is dan ik snapt niet mijn oppositie naar mijn vader.
Mw L:  mijn beide zusjes snapten eerst ook niks van mijn ervaringen met mijn moeder, maar nu pas begrijpt een van hen mijn pijn daarin.

Martien Luijcks 30-6-2016 met dank aan mw P en mw M en Ton


Verslag: Wie ben ik en hoe kan ik mijn ei kwijt?
  D.d. 27 mei 2016  in  de Pletterij Haarlem.
We zijn met tien personen bijeen om het thema met elkaar te delen.
Ton: Het ISP lost problemen van mensen vaak vrij snel op.  De professionele hulpverlener is daar niet blij mee. De subsidie voor het ISP lijkt uit te blijven. Zo moeten we het kantoor misschien per 31 dec 2016 opzeggen. We moeten dan ambulant verder. Deze (en andere) gespreksgroep(en) zullen we wellicht wel kunnen continueren.
Dan vraagt hij of iemand opmerkingen heeft over het vorige  verslag van onze beperking? Nee!
Martien en mw P en dhr J worden bedankt.
Ton opent het thema:
Mw P wil wel beginnen: Zij moest voor de Diabetes controle om 9 uur bij de Huisarts Praktijk Ondersteuner zijn, maar moest vanaf 10 uur vorige avond nuchter blijven. De praktijkondersteuner kwam om 9 uur, maar ging ook nog 15 minuten eten, drinken en met een collega praten. Toen Mw P het met haar had over de te lange nuchtere periode, antwoordde zij dat er ook praktijkondersteuners om 8 uur beginnen, moest ze daar maar heen gaan. De nuchterheid is nodig omdat rond 22 uur je stofwisseling (het metabolisme) in rust gaat.
Mw  N is nieuw, zij reed voorbij en zag het bord met het thema. Ze had net gedacht "ik moet m'n ei kwijt". En ze bedoelde haar verhaal, niet meteen de vrucht in haar zwangere buik van 8 maanden.
Ze studeerde aan een Hogeschool, en ontmoette daar een werkende vriend. Ze raakte snel in verwachting en stopte met haar studie en zocht werk. Haar vriend woonde hier en ze kende meer mensen hier dus kwam  zij werken en wonen in Haarlem. Zij heeft  ADHD (alle dagen heel druk) en slikt daar geen medicatie voor. Ze weet waar ze mee te maken heeft en houdt er rekening mee;  en in haar werk ging dat goed, maar met haar zwangerschapsverlof is ze uit haar ritme geraakt.
Dhr R: je mist struktuur! Bezoek Stem in de Stad of ga naar de buurthuizen.
Ton: gebruik je geen agenda?  <Nee, alleen tijdens werk>  dat kun je nu ook gebruiken! Kun je je ei bij je vriend kwijt?
Mw N: we kunnen goed met elkaar praten, maar nu is het wat veel allemaal.
Mw J: je kunt ook naar de bieb gaan!
Martien heeft ook ADHD en heeft ook nooit medicatie geslikt ervoor. Soms is hij wat heftig en moet dan geremd worden.
Mw S vertelt dat ze in een lotgenotengroep  zit, waar ze binnenkort uit moet.  De leider van die groep heeft gezegd dat het alleen nog maar een " theekransje" is, het moet nu gaan om herstellen, en wij zitten er al lang in en zijn al "hersteld" we moeten ruimen.  Er is "nieuw bloed" nodig.
Mw M zit ook in die lotgenotengroep en zou het erg vinden als ook deze gespreksgroep van het ISP zou ophouden.
Mw S: dit is een lotgenotengroep van het leven!
Ton: het gaat om Veiligheid, Vertrouwen en Volledigheid,  het vertrouwen is het belangrijkst.
Dhr R: Lotgenoten maken afhankelijk. Je bent de moeite waard, je mag er zijn!
Lied: Mens durf te leven
Mw J: het is fijn als je uit je isolement komt, als je achter de geraniums blijft zitten blijf je in jezelf zitten. 
Ton: mensen willen gewoon kleppen.
Mw S: ervaart een leegte.
Ton: dhr R is zichzelf en wroet zich door de maatschappij.
Dhr R: kampioen verdwaalkunde!
Ton: ben je weleens kwaad? 
Dhr R; maar af en toe als ik in een gesprek niet serieus genomen wordt.
Mw P na het overlijden van de vriend die ik had na mijn ex-man heb ik baat gehad bij een lotgenotengroep van de mensen die een partner hadden verloren. Daar kon je je ei kwijt!
Dhr F: mijn vriendin die dood is zit mij dwars. Ik ben ermee naar een eerstelijns psycholoog gegaan. Er kwam uit dat het niet om de dood ging, maar om de wijze waarop. Daar had ik niet zo veel aan.
Ton: ik had een midlifecrisis en zocht via een brief steun bij psychiater Todt.  Toen ik bij hem kwam schreef hij niks op. Ik was verbaasd.  Hij zei: het gaat om jou, dus schrijf jij maar op wat je belangrijk vindt. Zo ervoer hij de kracht van het zelfdoen.
Mw N. Heeft wel hulpverlening gehad, maar zij werd er boos van, dus heeft ze zelf gezocht naar een manier om ermee om te gaan.
Mw J: toen ik nergens terecht kon met mijn hulpvraag  werd ik boos, en heb toen bezwaar aangetekend.
Ton: een vriendin belt mij weleens op, vraag ik: is er wat?  Zegt zij: ik wilde alleen je stem horen. Dat vind ik mooi. Andere keren scheldt ze me uit, en begrijpt niet dat ik nog kom.
Mw J:  Kan het soms niet redden, denk dan "zo is het leven". Maar als ik zelf onrecht ervaar dan knok ik terug. Toen je jong was moest je nog zoeken; maar Je weet, nu je ouder bent, beter de weg. Maar als je botst met de instanties moet je tegengas geven. Zo wordt het leven ook geen sleur.
Mw P: er spelen vele soorten "eieren"
Ton is niet verbitterd, hij kan zich niet meer kwaad maken maar hij verwondert zich over de dingen, bijvoorbeeld over al die mensen die de oversteek maken zonder te weten waar ze terecht komen.
Dat is ook de reden dat hij door kan gaan In zijn rol als mantelzorg. 
Mw S: binnen tehuizen zitten ouderen elkaar te kritiseren, dus beter thuis blijven.
Ton:  Hij wil zijn ex-vrouw  niet bekritiseren, maar aanvaardt haar zoals ze is.
Mw N: mijn oma leefde voor haar kleinkinderen. Mw S vraag altijd aan je oma: wat is het belangrijkste moment uit je leven geweest, en vooral Hoe gaat het met u?
Ton: Maarten Luther zei: als de wereld morgen vergaat, plant ik vandaag nog een boom!
Dhr F: vraagt om wat meer positiviteit in het gesprek. Want het ouder worden hoort bij het leven!
Ton: Euthanasie is in onze tijd een moeilijk thema,
Dhr F: in vroeger tijden en in andere culturen is zelfdoding een hoogstaand iets, bijvoorbeeld de gifbeker, harakiri.
Mw N: bij Eskimo's werden ouderen het ijs opgestuurd en Indianen sloten de oudsten buiten (stuurden hen het bos in), voorbij is voorbij!
Dhr F:  Het moet geen eigen leven gaan leiden; hij wil niet kicken op het negatieve. Hij probeert zoveel mogelijk alles positief te zien, alleen als het zinvol en helder voor hem is dan soms negatief zien. In de 70-er jaren was er een tendens tot pessimisme over de toekomst, nu is er een tendens tot positief denken. Dus vertrouw op je eigen oordeel.
Martien vertelt dat hij bij het proberen een aantekening bij zijn vakdiploma te halen hij hulp had gevraagd van een psycholoog. Diezelfde ochtend had zijn vriendin hem zijn congé gegeven. Hij probeerde bij binnenkomst van de afspraak zijn ei  hierover kwijt te raken, maar de psycholoog stond daar niet voor open. Dus de aantekening kreeg hij niet.
Ton: professionele hulpverlening kan niet met gevoel omgaan!
Martien een vrouw in de thuiszorg was erg betrokken geraakt bij een oudere dame die zij hielp. Toen deze dame plotseling stierf, kreeg zij een psychische dreun. Zij had angst om naar die buurt  te gaan. Maar toch:  als ze doorzette, viel bij aankomst de angst van haar af.
Bij het interview voor radio Beverwijk vertelde hij dat hij zijn ei kwijt kon bij zijn collega's en als het niet lukte, hij soms een fikse wandeling maakte.
R: als je maatje al lang kent, leer je hem/haar goed kennen  je moet eigenlijk na een jaar wisselen van maatje anders ontstaat er afhankelijkheid en leert de klant geen andere mensen kennen.
Mw P voelt zich machteloos, de schoondochter van de vrouw die zij bezocht mailde haar dat schoonmoeder Mw P niet meer wilde zien.
Ton: Je hebt toch recht om persoonlijk afscheid van haar te nemen? Misschien kun je dat aan die vrouw e-mailen dat je toch zeker behoorlijk afscheid moet nemen.
Dan besluiten we tot het thema voor vrijdag 24 juni a.s.  Wie ben ik en mijn bevestiging??

Verslag Martien Luijcks, met dank aan mw P. en mw M.


Wie ben ik en mijn beperking? 22 april 2016 in de Pletterij,
We zijn met 7 mensen aanwezig om onze beperking te delen.
Twee mensen gaven telefonisch  bericht van verhindering.
Ton heet iedereen welkom en vraagt naar reacties op het verslag van 25 maart over ben ik gelukkig?
Hij is zelf nog niet naar de Nicolaaskerk geweest. Wel was hij bij een uitvoering van Byzantijnse gezangen.  Martien was bij een Gregoriaanse  uitvoering van het Hooglied.
Het Thema is Wie ben ik en mijn beperking:  Ton: Er is een nieuwe Professor die voor de Nibud gaat onderzoeken welke invloed armoede op de psyche heeft. Dhr J heeft hem  hierop geattendeerd. Zo was hij  in Leiden bij de eerste protocollaire  presentatie (inauguratie)  van de Prof. Hij vond het onderzoek bedenkelijk omdat armoede opgelost moet worden en de oorzaak moet worden onderzocht, en niet  als de psyche bij armoede tot studieobject wordt gemaakt. Martien zegt, dat het toch zinnig  is te onderzoeken waarom de een met armoede kan leven en de andere er psychische problemen van krijgt?  Ton: geld is een beperking! Wie heeft nog een beperking.
Mw F: mijn behandelaar vond dat ik meer medicijnen moest slikken, maar wilde me niet vertellen waarom en wat de bijwerkingen waren. Hier werd ik depressief van, nu al  4 weken lang! Ik ben er niet blij mee!
Ton:  Misschien dat Martien je kan helpen met een briefje naar de behandelaar.  In Zembla werd ook verteld dat een jongen van het kastje naar de muur werd gestuurd, en werd niet gepraat met hem en hij werd ook niet geholpen.
Mw P vindt dat mw F magerder is geworden. Mw F:  door het hoesten en door de depressie ben ik afgevallen. En ik mocht mijn behandelaar ook niet bellen!
Ton: bij veel beroeps is er een onvermogen om naar de klant te luisteren.  Zij hebben het druk en ze hebben ervoor geleerd en weten dus wat "goed" voor je is!
Ton was in Bloemendaal voor een vrijwilligersdag. Hij nam deel aan de Workshop Beroeps en vrijwilligers. Er waren veel beroeps die vonden dat vrijwilligers onder hun leiding het beste zouden functioneren.  Zelf deden ze vaak ook vrijwilligerswerk, maar vonden eigenlijk dat dat ook betaald moest worden!
Dhr F: Ervaringsdeskundigen wijzen hen op hun fouten. Het is niet gewoon van hoog naar beneden, het kan ook een ander denkpatroon zijn!
Mw F: hun betuttelen leidt bij mij tot boosheid!
Mw P: bezoekt een dementerende vrouw, ze praat, ze luistert, het gaat een tijdje goed, en ineens wordt ze boos.
Ton Het lange termijn geheugen blijft intact, maar het korte termijn geheugen wordt moeilijker.
Mw P: ik heb opgeschreven dat ik geweest ben, zo weet de familie het ook, want zij onthoudt het niet.
Ton: een klok met datum kan ook helpen. Mw P: heeft die vrouw al.
Mw P: Mw F doet te nederig, zij zelf heeft diabetes, en krijgt hulp van de POH (PraktijkOndersteuner Huisarts). Toen ze een tijd heel precies had geleefd was de suikerspiegel omlaag gegaan. De POH zei: "en nu moet je doorgaan"  waarop mw. P dichtklapte. De POH zag dat en zei: Nee,  goed gedaan!.
Martien: het patronaliseren ligt vaak op de loer.
Ton: in de beperking toont zich de meester, zo heet het toch?
Dhr F: komt het niet uit het Duits? Dus als je jezelf moet beperken, kun je je meteen meester voelen!
Dhr J kent ook zijn beperking. Hij is al meer dan 10 jaar bij een zanggroepje, waar gaandeweg ook een vrouwenkoortje bijkwam, zo werd het een gemende zanggroep.  Het gaat om zeemansliederen en een nieuwe oude man kwam erbij, die bij het optreden een kapiteinspet wilde dragen. De gewoonte is om een matrozenpet te dragen. Daarnaast mopperde hij de hele tijd, niets was goed!  Dhr J (voorzitter van de zanggroep) sprak de man daarop aan, maar deze had de lachers op zijn hand. Hij stookte en ze jutten elkaar op. Er werd gesproken over democratie, maar we zijn geen vereniging, gewoon een groepje. Dhr J overlegde met zijn medebestuurders dat dit toch echt niet kon en dat ze deze mensen moesten royeren.   De medebestuurders waren hoogopgeleid, en vonden dat niet de goede wijze. Een man (onderwijzer)  had het koor de laatste tijd lesgegeven, zodat hij goed lag bij de koorleden. Hij wilde op zijn manier aanpakken, hij  trad toe tot het  bestuur en zou als voorzitter wel raad weten. Dus hij werd de nieuwe voorzitter. Op het overleg  van het bestuur met de leden gaf de voorzitter de hamer over aan de nieuwe voorzitter. De oudere man nam toen het woord en misdroeg zich toen . De neef van de oude man, kwam later bij mij om hem te excuseren,  dat hij er niets aan kon doen, omdat zijn oom een beetje  dement was. Toen ben ik niet meer gegaan.
De onderwijzer redde het ook niet.
Het resultaat was dat mensen toch in hun oude gedrag terugvielen, zodat er nu twee groepjes zijn. Mijn oude groepje is nu weer bij elkaar.
Hoe kun je zoiets aanpakken zonder ruzie?
Ton gaat soms naar het knipkaartkoor van Leny van Schaik. Hij vindt het leuk om daar te zingen.
Hij vergelijkt het met een verjaardagsfeestje, het bezoek komt om aardig te zijn, maar er zijn grenzen! Het ISP bestaat nog, de beroeps hebben moeite met ons, terwijl we toch goed werk doen.
Ze zouden het ISP het liefste de nek omdraaien, hoewel we een goede registratie hebben.
Dhr J: in de Hamelink  was een groepje dat thema-avonden organiseerde: Dock vroeg of zij onder hun naam verder wilden gaan, anders konden zij er niet blijven.
Ton: Soms gaan penningmeesters van kleine clubs  er met de subsidie vandoor.
In de Haarlemmermeer is er  een potje voor bevolkings-initiatieven  voor de wijk, in de commissie die dat beheerd zit een notaris die ook voorzitter van de WMO-raad is.
In Haarlem worden er soms straatfeesten mee georganiseerd.
Fondsen steunen dit soort initiaiteven graag, maar wel achteraf bonnetjes indienen.
Maar het blijft moeilijk om geld te krijgen.
Mw F:  Bij mijn zus krijg ik soms het gevoel alsof ik van een andere planeet kom! Lijkt wel op ISP.
Ton: bij het ISP worden mensen aangesproken op hun vermogen, hier is de sfeer prettig, leuke mensen en je kunt jezelf zijn.
Dhr N: gaat naar veel activiteiten, want nu hij gepensioneerd is werkt hij niet meer. Hij heeft wel elke dag contacten nodig, dus hij komt bij de Pinkstergemeente, bij de Wilheminastraat voor soep etc.
Hij gaat ook in de bibliotheek een krantje lezen.
Ton Komt op verschillende plekken en verwondert zich over de dingen die hij tegenkomt. Na de dienst bij de Jehova's Getuigen (JG) moest hij toch naar de koffie van de daklozen om weer stabiel te worden.
Dhr N: de evolutietheorie wordt niet door de JG aanvaard. Je moet kijken waar je je voordeel kunt halen. De mensen die hem profiteur, of klaploper of alleseter noemen zijn meestal zelf profiteur e.d.
Martien  kan niet de hele dag werken en houdt van fietsen en wandelen, hij zingt ook graag, en doet ook graag spelletje op de PC. Hij wil orgel leren spelen, maar heeft daar nogal wat maren bij.
Mw F: misschien wordt het orgel  wel niks. Martien we zullen zien.
Ton Eenvoud is het kenmerk van het ware!
Dhr F:  mensen vinden ons vreemd omdat wij niet bezig zijn te doen wat zij verwachten. We kunnen hier ons ei kwijt.
Mw P: ik kom altijd weer hier terug. Het is gelukkig geen therapiegroep, want we gaan niet (te) diep en houden het toch ook gezellig.
Volgende keer vrijdag 27 mei a.s. Thema: Wie ben ik en hoe kan ik mijn ei kwijt.
Dhr J heeft een kip en een haan. De kip legde niet meer. Hij dacht al aan een nieuwe. Toen hij rondkeek in een dierenwinkel zag hij meelworm, en dacht laat ik het eens proberen.
En Ja, de kip legt nu weer bijna dagelijks een ei.

Verslag Martien Luijcks, met dank aan mw P. en dhr J.



Verslag Wie ben ik en ben ik gelukkig? d.d. 25 maart 2016
Wij zijn met 5 personen bijeen.
3 personen hebben bericht gegeven verhinderd te zijn.
Na enige discussie over de schande van de directeursalarissen in de zorg en meldt de heer J over een bijeenkomst over armoedevoorzieningen, waarbij de leidende dames niet op alle vragen antwoord hadden, en de leidinggevende uitsluitsel kon geven.
Dan gaan we over naar het verslag van 26 februari jl. Ton wil naar de Nicolaaskerk, en de priester gaf een inleiding op een avond in de RK Kerk Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen van Overveen.
Dhr J zegt blij te zijn als de verhouding met de besproken kleindochter zo zou zijn verlopen als in het verslag is gesteld, helaas had ze hem helemaal niet duidelijk gemaakt wat haar dwars zat, dus ze gedraagt zich nog steeds enigszins verongelijkt!
Dan opent Ton het thema met de mededeling, dat ook René Diekstra het thema gelukkig voelen in zijn column had. Hij vraagt wie wil beginnen?
Martien wil wel beginnen: vanmorgen was een Mohammedaanse dame op kantoor met hoofddoekje,  zij straalde van geluk omwille van de steun die zij van God ervoer.  Zelf ervaar ik geluk door de steun van mijn beschermengel, die mij door God is toebedeeld.
Mw P: bij mij hangt mijn gelukkig voelen af van de omstandigheden. 
Ton: bedoel je dat je gelukkig bent dat je (nog) leeft?
Mw P: nee, moet nog  3 kiezen laten trekken!!
Ton: dat zijn  praktische zaken en uiterlijke omstandigheden. Dat is niet over geluk.
Bij Zwagerman was zijn ziekte te zwaar om te dragen. Zo was hij niet meer gelukkig, en maakte daarom een einde aan zijn leven.
Iemand:  Hij had toch ook een euthanasieverklaring kunnen laten opstellen?
De NVVE (de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde) ondersteunt mensen met deze euthanasie wens.
Ton;  Bij euthanasie stelt de overheid allerlei voorwaarden.  Zo hoor je bij psychische redenen over een jaar nogmaals te bevestigen of je echt euthanasie wilt.
Martien: soms tatoeeren mensen -ik wil niet gereaninmeerd worden- op hun borst!
Ton: niet reanimeren is nog geen euthanasie!
dhr F:  er zijn ook medailles van de NVVE.
Dhr F: ik wil niet de zielenpoot gaan uithangen, dan wil ik het heft in eigen hand kunnen nemen
Ton:  op teevee was een euthanasie te zien: daar  zei een vrouw telkens Basta! Toch kwam er weer een hele discussie op dat het niet anders geïnterpreteerd zou kunnen worden!
mw P+Martien:  in Ziekenhuis vragen ze vast als procedure voor een behandeling, of ze je wel of niet moeten reanimeren!
Mw P:  Wat mijn geluk is hangt ook samen met het gevoel van verliefdheid kennen! Het is een gevoelszaak.
Dhr J vertelt dat pleegzoon hem belde met het voorstel om met de komende Paasbrunch bij ons met z'n vieren te komen (dus samen met vriendin en haar dochter met  vriend te komen). Dhr J antwoordde meteen met NEE. (waarop de pleegzoon timide reageerde).  Hij zou later terugbellen. Later belde de pleegzoon terug. Hij wilde toch de dochter van zijn vriendin en haar vriend niet meenemen want zij zouden zich toch voor de leeuwen gegooid voelen.
Dhr J vond het achteraf eigenlijk wel brutaal van hem om telefonisch voor te stellen dat ze alle vier zouden komen.
Ton: Door je reactie heb je bijgedragen aan zijn inzicht.
Dhr J. het siert de jongeman dat hij ermee om kan gaan! Ik denk dat hij gewoon de grens opzocht.  Hij kon zijn Nee doorgeven aan hen, zo bleef hij toch op zijn gemak.
Pleegkinderen kun je makkelijk kwijtraken, je eigen kinderen nooit!.
Mw P: bijna nooit, hoogstens tijdelijk!
Dhr J:  geen bloedband!
Dhr F: de pil van Drion biedt een keuzemoment als je je niet meer gelukkig voelt
Ton: Als je geen zeggenschap meer over jezelf hebt, als je niet meer op jezelf kunt leven, als leven onwaardig is, als ongeluk je deel is, dat je dan de keuze hebt om eruit te stappen, over mijzelf beslissen.
Mensen moeten zich niet met mijn privé zaken bemoeien, ze begrijpen niet hoe ik het doe,  het gaat om volhouden,  over 20 jaar ben ik de oudste man van Nederland, dan kan ik gaan handjes schudden.
Mw P: er is nog hoop!
Ton: de Jehova's Getuigen (JG) zijn gelukkige mensen omdat zijn uitverkoren en behoren de boodschap te aanvaarden en in de praktijk te brengen.
Ton heeft de verwondering, gelukkig zijn met geloof!
Dhr J: kinderen zijn vaak ook heel gelukkig!
Ton: wordt als de kinderen!
Dhr J kent uitgetreden JG
Ton: als gescheiden dan ook helemaal! Hij kende een JG persoonlijk (na neergedrukt te zijn vond ze daar haar geluk)  en omdat zij bang was 's nachts sliep hij 3 nachten per week bij haar. Toen de broeders haar daarom sanctioneerden en hem zeiden dat het niet mocht, zei Ton, als u een zuster kent die de rol van mij kan overnemen, maar dat kon men niet waarmaken. Toen werd de sanctie op zeker moment weer teruggedraaid.
Martien: laten we alle geloven respecteren
Ton: de JG willen geen geweld dus ook niet in het leger, ook wil men geen bloedtransfusie. Alleen als het kunstmatig bloed is, en dat is er tegenwoordig.
Iemand: als je volwassen bent leg je het kindse af, de vernieuwing van de mens gaat niet makkelijk!
Dhr F: herkent gevoel voor humor! Maar vindt het waar we tegenwoordig praten wel een beetje benauwde ruimte. Hij is claustrofobisch. Mw. P. is dat eigenlijk ook snel, maar heeft er hier geen last van.
Martien: de financiën laten niet anders toe.
Ton volgende maand een week eerder: 22 april thema: Wie ben ik en mijn beperking?
Ik probeer mijn energie te doseren, daardoor hou ik tijd over voor anderen
Sommige mensen hebben bezitsdrang, vraag: wat is belangrijk in je leven?
Dhr F: je kunt niet alles hebben,  hij is een beetje ziek, op het platteland is het minder druk. Mensen moeten maar alles tegelijk kunnen doen. Multitasking; doe je niet mee, dan hoor je er niet bij. Ton Hapsnap leven!
Dhr J:  ging mee met vriend naar boerderij in Drenthe. In de deel wachtten ze op de boer, na de warme maaltijd kwamen er mensen ( personeel ) binnen die geen woord zeiden gingen zitten met de armen over elkaar.Er ging een zondagsrust van uit.
Ton: vroeger de oudjes bij elkaar: zegt een:  zag je dat?  ander: ja ik geloof het wel
Mw P: een mop uit een contemplatief klooster: stelt de ene monnik een vraag. Krijgt ie van de andere monnik volgend jaar antwoord.


Verslag Martien Luijcks met dank aan mw P en dhr J

 

Verslag Wie ben ik eigenlijk?  D.d. 26 februari 2016 in de Pletterij.
We zijn deze middag met 5 personen bij elkaar om onszelf eigenlijk te spiegelen in elkaar en onze ervaringen uit te wisselen.
Het verslag van 29 januari jl wordt goed bevonden met dank aan Martien en Petra.
Ton opent het gesprek:
Mw P vertelt dat de vrouw die zij bezoekt haar weer verweet "als jij eens hier zat?"; toen ging mw.P er tegenin en werd de vrouw vriendelijker en kwamen er tranen.
Ton: het lontje wordt steeds korter
Mw J: ja, mensen doen steeds lelijker,  bijvoorbeeld een jongeman die voorbij raast met de woorden: "ga eens aan de kant oma!"
Mw j: Mensen moeten elkaar in de waarde laten!
Mw P: wij zijn hier voor onszelf. Ik ben mijzelf geworden, men hoeft niet over mij te oordelen, dat doe ik zelf wel.
 Ton: Bijbel:  veroordeel niet, want je zult veroordeeld worden!
Mw J  en Mw P wegen de woorden  "pinnig" en"bijdehand" af.
Martien: iedereen heeft recht op feedback. Bij vrienden meer verbaal, bij anderen meestal non-verbaal.
Martien fietste met losse handen, een vrouw maakte een opmerking, ik zei dat het wel goed ging. Allen: Misschien dat die vrouw bang was om te vallen als Martien ging slingeren.
Ton: misschien had je kunnen vragen of ze je wel leuk vond? Hij kijkt zelf niemand aan bij het wandelen.
Martien en mw. P. kijken mensen wel aan en groeten graag, het hangt af of iemand niet vijandig kijkt, dan weer gauw afwenden.
Ton wil naar de Nicolaaskerk in Amsterdam. Een bekeerde priester weet 300 mensen in de mis te verzamelen. Hij zoekt de rustige eenvoudige en symbolische  invulling waardoor er ruimte is voor bezinning, dat trekt mensen.
Mw P: in de Moeder  van de verlosserkerk is het meestal een stuk minder druk.
Martien alleen met de dodenherdenking was die kerk vol.
Ton  ik krijg steeds meer commentaar, ik ga er maar niet op in. Mensen zijn discussies moe.
Mw P: ik houd ook niet van discussies.
Martien: een Marokkaanse Facebookvriend zei met meningen krijg je discussie, bij een stelling kun je meningen uitwisselen, gaat er vriendelijker aan toe.
Dhr J: bij Twitter twittert men maar raak: "die moet afgemaakt worden" e.d. Kan men dat niet wegfilteren?
Ton:  Een vrouw met laag zelfbeeld kon haar dochter niet laten studeren. Als ze dan later voor zichzelf gaat opkomen, gaat ze zich toch afzetten, waardoor ze zichzelf meer isoleert.
Ton: Ook overheden nemen ons niet serieus,  Ik besteed daar geen energie aan!
Mensen gaan niet in verzet, wel zijn er intern enkelen die de klant wel serieus nemen.
Ton was bij het Psychiatriecafé  in Amsterdam: thema : Sex. Hij was verbaasd over de openhartigheid van de mensen daar (9 man en 1 vrouw aanwezig). Mannen zijn bang door vrouwen geclaimd te worden als ze een keertje sex met haar hebben gehad. De gelijkwaardigheid en intimiteit stonden toch nadrukkelijk centraal. Een man wou naderhand apart met Ton praten, hij had een negatief zelfbeeld;  oplossingen geven heeft geen zin! Ton vindt het erg moedig van hem!

Petra zingt in een dameskoor, maar de partner van een van hen mag erbij zitten, hij kan niet meer alleen zijn.  Bij sommige liedjes zingt hij mee.  Liederen kunnen emoties opwekken. Ook bij films zijn tranen bekend.
Dhr J zijn vrouw heeft een koor voor mensen die niet kunnen zingen; mensen worden door de omgeving uitgekakt alsof zij niet kunnen zingen: Iedereen kan zingen! Een man zit erbij die zijn vrouw verloren heeft, hij zingt niet mee, hij mag van zichzelf geen plezier hebben.  Af en toe hoort dhr J zijn mooie stem toch eventjes.
Mw P: "Iedereen kan zingen" zei mijn ex-dirigent.
Dhr J: Een kleindochter was altijd kribbig naar hem toe. Hij wist daar niet goed raad mee, maar zei haar welke dingen hij wel en welke dingen hij niet leuk vond. Toen liet zij hem weten wat haar in hem stoorde. Toen werd ze langzaamaan weer de leuke griet die hij van vroeger kende.
Mw J: je vroeg haar eigenlijk: waarom doe je zo"?
Ton In de puberteit moet je grenzen onderzoeken, maar dat is in deze tijd minder goed mogelijk.
Dhr J moest denken aan de moeder van de genoemde kleindochter, in vroeger tijden was zij kind aan huis in de relatie met zijn zoon. Toen er een (tijdelijke) breuk kwam heeft hij haar de huissleutel teruggevraagd. Maar hij deed wat zij gewend was. Zij was thuis ook altijd tekortgedaan! Het heeft zijn relatie met haar geen goed gedaan. Haar dochter heeft dat ook. De kleinzoon daarentegen is sportief en weet dat hij alles bij opa kan maken, dus:  grenzen zoeken!
Ton: de antroposofen zeggen dat je om de 7 jaar een nieuw begin maakt, als het ware een nieuwe puberteit en tevens dingen loslaten!
Dhr J kent een meisje dat een relatie had met een jongen die drugs gebruikte. Toen hij met het gebruik daarvan niet wilde ophouden heeft ze hem de bons gegeven. De jongen kan dit niet accepteren en laat haar maar niet met rust.

Het thema voor de volgende bijeenkomst op vrijdag 25 maart: Wie ben ik en ben ik gelukkig?

Verslag Martien, met dank aan Petra

Verslag Wie ben ik en mijn Zorgzame Sociale Samenleving d.d. 29 januari 2016 / Pletterij
We zijn vandaag ondanks de storm toch nog met 5 personen bij elkaar,
Mw J en Mw M en dhr F hebben zich verontschuldigd..
Na uitgebreid uitwisselen van ons wel en wee en konden we elkaar dienstbaar bejegenen met hulp, Ton opent het gesprek om 15 uur.
Eerst het verslag:   Mw S merkt op dat de vrouw niet terugkwam om haar kinderen (veranderd in Man).
Ton: nu het thema:
Mw S. de Zorgzame Sociale Samenleving zag je in de serie Het kleine huis op de prairie en ook bij Dr Quinn, medicine woman,  Maar hoe aardig de mensen in de laatstgenoemde serie ook waren, achter de coulissen was het haat en nijd.
Martien: niet alles is zoals het lijkt!
Mw S: ook het Noaberschop uit Twente is er een voorbeeld van. De Westerse mens verschilt met de Oosterse hierin.  Mensen zijn hier meer op elkaar ingesteld.
Maar ook in veel dorpen in Noord Holland kom je het tegen, o.a. afhankelijk van de kerken en de boeren/dorpsgemeenschap. In Twente zijn nu minder boeren, dus ook daar neemt het Noaberschop ook af.
Ton was laats bij een 50 jarig huwelijk in de kerk met Pastoor Duyves in Zandvoort, er ontstond een grote saamhorigheid, eventjes was iedereen samen. Bij de koffie achteraf ontstonden alweer groepjes. En naar buiten gaand waren het weer hele kleine groepjes of individuen.  Het meest "close" waren de mensen tijdens de mis zelf.
Ton: het is 400 jaar geleden dat Willem Cornelisz Schouten de route naar Indië via de Kaap Hoorn (Zuid Amerika) ontdekte. Hij was los van de VOC gekomen omdat hij een te klein schip had (vgl. ISP t.o.v. professionals)
Mw S: op een schip ben je meestal alleen.
Mw F:  kent dat uit haar jeugd.
Ton: Alleen als je met vrienden gaat varen, is het meer betrokken. Als je met de VOC ging varen werden "dwarse" mensen gekielhaald of gewoon over boord gegooid. De kapitein was dictator om te overleven.
Ton: mijn sociaal gevoel wordt minder.
Mw S. met o.a. de zorgen voor je ex-partner is dat ook wel begrijpelijk, je wordt minder sociaal omdat je geen energie meer overhoudt.
Mw P wilde taalles gaan geven aan de vluchtelingen, maar er is teveel aan hulp, dus men had haar niet nodig.
Martien is samen met Jurjen Beumer betrokken geweest bij Vluchtelingenwerk Haarlem welke in 1985 door Victor Hilbrand en Eva Blom was opgericht.  Hij heeft bij Hotel de koepel  een aanbod gedaan om voor de gezelligheid een potje te schaken of dammen met een of enkele vluchtelingen, maar men is blijkbaar al voorzien.
Mw F: de vluchtelingen worden door mensenhandelaren gedwongen voor veel geld in gammele bootjes de zee op te gaan.
Martien houdt niet van opgelegd pandoer.  De kinderen van een oudere buurtgenote, wilden hebben dat ik mw zou helpen haar angst voor de lift te overwinnen door bij haar te blijven in de lift. Maar daar had ik geen zin in. Wel hield ik de lift voor haar vast terwijl zij haar post  uit de brievenbus pakte.
Ton de Sociale Samenleving wilde hij vroeger ook in de buurt realiseren, o.a. met de wereldwinkel om de achtergestelde groepen in de derde wereld  op te lossen, en ook de Nachtuil een jongerenhonk in zelfbeheer van de jongeren en ook nam hij deel aan vredesgroepen.
Deels deed hij het omdat hij het leuk vond, maar hij was nadien erg teleurgesteld toen hij merkte dat de arme landen er niet beter van werden. Misschien was hij een beetje naïef geweest.
Martien: mensen willen graag wat goeds doen.
Mw S: ik deed mijn werk bij de wereldwinkel alleen omdat ik graag "winkeltje" speelde.
Ton: maar een ondernemer is commercieel, hij biedt de klant wat hij wil, en wil de klant wat anders dan moet hij zich aanpassen, wil hij overleven met zijn zaak. Idealisme is hierbij ver te zoeken.
Hij wilde vroeger dat de koffieboeren in de derde wereld  zelf de koffie zouden gaan verkopen. Nu worden bossen platgebrand om koffieplantages te beginnen.
Ton: het is bewezen dat Antibiologisch vlees ongezond is.  Men zoekt andere soorten vlees.
Mw F mensen willen een dikke kip, en nog goedkoop ook.
Mw P: en we dragen nog steeds leren schoenen
Mw S: ik streef ernaar elke dag 3 kleine goede dingen te doen. Ik ben een blije vrouw en hoef niet de hele wereld te redden. Ik ben dol op afval, ik maak er mooie dingen van.
Mw P. ik heb nog veel op te ruimen, maar het is zeker geen afval
Mw S: ik heb genoeg aan mijn eigen achtertuin.
Mw P: wij moeten het voorbeeld geven, maar niet door alles voor anderen op te ruimen of zelfs van de straat op te pakken.
Mw F: wij zijn allemaal egoïst
Mw S: maar wel met oog voor de ander! Jeugd vindt het vaak leuk bij oudjes. Maar ze vinden niet alles leuk.
Ton: wat zijn mijn grenzen?
Mw F: veel mensen lopen stief vooruit zonder om zich heen te kijken.
Ton ervoer bij een begrafenis een vibratie van saamhorigheidsgevoel  tijdelijk verbonden in het ene gemeenschappelijke doel.
Mw S: je kunt niet alles redden!
Ton: In de beperking toont zich de meester.
Mw P: mensen hebben meer begrip voor je als je zelf iets hebt meegemaakt, ervaringsdeskundig.
Ton het ISP werkt ook vanuit de ervaringsdeskundigheid, samen met de klant.
Een Stagiair voelde zich wanhopig, maar is door een medewerkster van het ISP zo goed gesteund, dat hij nu weer blij kan zijn en zichzelf weer hervindt..
Mw S Met de kracht van het zelfdoen.  Mensen moeten hun verhaal kwijt en  kunnen dat  bij het ISP.  Bij de hulpverlening gaat het om het nu en de toekomst, mijn verhaal van vroeger kan ik daar niet kwijt, fijn dat dat hier kan.
Mw F herkent dat.
Mw P heeft ook een vriend waarbij zij haar verhaal kwijt kan en wederzijds hij ook bij haar.
Ton: heden, het verleden moet je een plaats geven.   Als je maar weer bij jezelf uitkomt.
Pas op voor slachtoffergedrag,  dan blijf je in het verleden hangen.
Dan denk ik: laat dit aan mij voorbij gaan.
Mw S. in zo'n geval doseer ik mijn gesprek en ga na 5 minuten weg,  bij demente mensen blijf ik een half uurtje.
Mw P komt bij een vriendin wier geheugen achteruit gaat. Zij moppert de hele tijd. Mw P zei: Nou  ga ik weg want ik kan er niet meer tegen. Toen draaide de dame om als een blad aan een boom en was weer (tijdelijk?) positief.
Ton: is er niet een risico dat mensen je gaan betuttelen?
Mw S: als je fris bent, kun je dat ook weer pareren met een snedig antwoord.
Mw F: Iedereen is anders.
Thema volgende keer 26 februari 2016:
Wie ben ik eigenlijk?

Verslag Martien Luijcks met dank aan Petra

Verslag Wie ben ik en mijn veilige plan/doel?  d.d. 18 december 2015 in de Pletterij
billboardveiligplanWe zijn met 12 personen bijeen om ons persoonlijke veilige plan/doel met elkaar te bespreken.
Mw A is nieuw via mw S en mw M. Zij is (om dichter bij haar man te zijn) geïmmigreerd vanuit California (USA), zij wil graag Nederlands spreken.  Zij ervaart Nederland als Madurodam vanuit de zeer grotere ruimte in de USA. In één gemeente van California past Nederland wel negen keer.
De basis van Californie is woestijn, zonder bewatering vallen de tuinen weg!  Via auto en e-mail houdt zij nu contact met haar kinderen en de wereld.
Ton:  Is er verschil met het Nederlandse sociale systeem?
Mw A:  In Amerika ziet men overheidsbemoeienis als gevaar. Dhr N: Angst voor Communisme,
Mw A,  de Zorgwet is er pas zeer recent. Net nu hier de zorg minder wordt.
Dhr F: hier is de zorg heel complex geregeld.
Mw A: in Amerika is de overheid om tussen de onderlinge verschillende staten de samenhang te regelen., Wetten en onderwijs zijn vaak erg afwijkend tussen de staten.
Hier had ze zorg nodig, toen ze verhuisde naar Zuid Holland, moest ze gebruik maken van de zorg dáár, hoewel die veel verder weg was dan die van Noord Holland! erg vervelend.
Mw S: ook andere plaatsen vallen tussen alles in.
Mw A: mijn broer is ca 6 uur onderweg naar vader en zijn medische behandeling is nu verzekerd.
Mw F:  de USA en Nederland zijn niet  te vergelijken
Ton: de USA zorgwet  brengt veiligheid, veiligheid in de samenleving, en hoe zit het met het persoonlijke veilig voelen!
Martien zijn Poezen zijn bang voor knallen. Zij kruipen dan onder de kast, daar voelen zij zich veilig.
Dhr N: Vluchten kan niet meer van Frans Halsema en Jenny Arean
Mw P: een doel heb ik niet meer, veilig of niet. De mensen om me heen zijn soms onveilig.
Ton: je bent zo flexibel; loopt het eens vast, dan zoek je naar een andere weg.
Mw P: ik zocht een nieuwe plek, en vond tijdelijk dit Liturgie-koor.
Ton: altijd zoeken naar een nieuwe plek, is anders dan mensen die vastgeroest zijn.
Ton: in de wijk van een collega is veel armoede. de mensen daar sluiten zich af voor de wereld. komen alleen nog buiten voor de boodschappen.
Mw J komt in haar leven alleen maar actieve mensen tegen die er juist wel op uit gaan. Zij woont in een hofje, waar zij zich veilig voelt. De onrust van de wereld kan zij zo buitensluiten. het hofje bood zich op het juiste moment aan. Ze doet veel samen met veel andere bewoners.
Ton: zijn overleden vriendin Mieke bloeide op het hofje van Oirschot weer op na een moeilijke tijd.
Dhr F: het thema is veilig plan/doel, de terroristen willen juist dat wij ons zorgen maken, maar dat moeten we niet doen.  Hij heeft wel angst voor aangereden te worden in Amsterdam waar hij woont.
Ton: door het wereldgebeuren kunnen mensen onzeker worden.
Mw M maakt onderscheid tussen Plan en Doel: Haar plan is het geloof van haar ouders door te geven aan de kinderen van haar zus. Zij is blij met de juichende kerk. hen daarbij betrekken  is haar doel.
Mw S is bezig haar ouders te overleven. Zij probeert van kleine dingen te genieten en zichzelf te zijn, datgene waarvoor haar ouders haar geen kans gaven. Ton: uit hun buurt blijven!
 Mw S: heeft 50 jaar zitten overleven, en wil nu leven! Eerst was haar huis niet veilig (buren wensten haar dood, haar poes weg). Nu is ze gekalmeerd en probeert de goede dingen te doen.
Mw J: leuker is om erop uit te gaan!
Mw S het lijkt wel of ik het mikpunt ben van alles, politie, rechtstaat, boetes alles komt bij mij. Ook als ze fietst wordt ze nageroepen. Zij wijt dat aan haar houding als "loser"
Dhr R: dat is niet rechtvaardig!
Mw F: je jeugd is je onveiligheid!
Dhr R: haal er ook het goede bij!
Ton: is oud geworden en wijs, maar de gevestigde hulpverlening en ambtenaren verklaren hem en Martien voor gek. Maar wij gaan uit van de kracht van mensen zelf! Hij was bij een bijeenkomst met profs, hij kon er niet tussen komen, dus stak hij maar een vinger op; zo moet dat toch hier, vroeg hij.
Het gevoel van mensen wordt niet serieus genomen, maar wij zetten ons niet af. Er zijn al
5 zelfdodingen per dag, de agressie in de samenleving
Dhr F: door bezuiniging is er wel meer eigenbelang bij de hulpverlening.
Dhr J: houdt zich niet met veilig of niet bezig. wel met normen en doel. Verleden week was het Chanoeka-feest op de Grote Markt. Hij vroeg zich af, moet ik er wel of niet heengaan? Ik ging erheen want als er iets mis zou gaan en hij er niet was om er iets proberen tegen te doen, zou hij dat zichzelf niet vergeven.
Mw S: Postief denken!
Dhr F:  Solidair!
Mw J: wat is je eigenbelang erbij? Wat is je doel?
Dhr J, veiligheid en flexibel zijn.
Dhr N: angsten heersen wel. Door bepaalde vaste dingen te doen vind je zekerheid.
Ton het ISP neemt de grenzen wat wijder, niet veroordelen van mensen die angsten hebben!
Er wordt gesleuteld aan pensioen, aan de bijstand. hoe kun je elke maand weer rondkomen en bij de instanties moet je onderdanig zijn anders ......
Mw J: de bureaucratie Haarlem  is vreselijk, had WMO-voorziening nodig. brief schrijven, weer brief terug, van het kastje naar de muur, houdt de ambtenaar zo werk?
Ton was bij PvdA meeting over de Sociale Dienst Haarlem.  geweldig bureaucratisch.  Bezuinigingen, macht uitoefenen op de klanten.
Mw J: de WAO is simpeler, maar bij de voorzieningen, met de kop tegen de muur op!
Martien wandelt en fietst graag en kijkt daarbij goed uit, eens met een koptelefoon op liep hij bijna onder een auto. Dus nu zonder koptelefoon verder. Hij vertrouwt zijn beschermengel.
Ton: Kijkt ook goed uit, ziet zichzelf als oorzaak als er een ongeluk gebeurt, dus niet anderen de schuld geven!
Mw P: als automobilist moet je altijd op fouten van anderen letten.
Als thema voor de volgende vrijdag  29 januari 2016 stelt Ton voor:
Wie ben ik en mijn zorgzame sociale samenleving?
Mw J: en het nieuwe jaar!
Dhr F:  en de ander!
Mw P: en de fietsles voor vluchtelingen. Ik wil dat autochtonen die niet kunnen fietsen, ook les krijgen. Voortrekkerij van vluchtelingen.

Verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra en Mientje

Wie ben ik en de ander?
vrijdag  27 nov. 2015 in de Pletterij.
Wij zijn met tien mensen (5 vrouwen en 5 mannen) bij elkaar om onszelf en de "ander" te ontdekken.
Mw J. is vandaag verhinderd. Dhr E zit met zorgen.
Eerst wordt het verslag besproken, er zaten enkele onduidelijkheden in, mede omdat Martien wat laat eraan was begonnen. De wijzigingen (nonnen-normen;  liever  " niet je taak" i.p.v. het woord "rol" om niet te leven naar je vaders wens; en het ging niet om de moeder, maar de oma)  worden op de site verbeterd.
Dan  opent Ton het thema:  de voorzitter Ahmed El Mesri van de multiculturele vereniging voor migranten met een handicap Onze Hoop (Assadaaka) verwoordt het goed: migranten hebben het door taal (ingewikkelde brieven van instanties) en cultuur (klik hier voor zijn redevoering) moeilijk in de samenleving.
Gisterenavond was in de Pletterij een bijeenkomst over bezit  (n.a.v.Tegenlicht VPRO)
Het ging om delen of verhuren van dingen bijv. gereedschap, woningruil, etc.  Dit tegen de verspilling en ook tegen de armoede. Ze zochten naar regels om dit veilig te maken, terwijl het eigenlijk alleen erom gaat wie die ander IS, en wie jijzelf bent.
Een vriendin had koopdwang, toen Ton haar vroeg wie zij was en wat zij met haar leven wilde, besefte ze gaandeweg dat ze geld kon overhouden, zodat ze de koopdwang kon loslaten.
Het thema is Wie ben ik en de ander, hoe sta je tegenover de ander om je heen.
Mw P:  "de ander" is een ruim begrip!  Ton: Voor de Koning gaat het om de hele wereld, maar voor ons  gaat het om onze leefwereld: je naaste, je partner is de ander.
Mw P vierde haar verjaardag gisteren met 5 vriendinnen. "s avonds had ze heerlijk bij de Mexicaan gegeten met haar dochter. Toen ze buiten weggingen liepen  mensen gewoon tegen hen aan!
Dhr F. het mobieltje kijken negeert ook de omstanders.
Martien loopt vaak met de blik op oneindig en let niet op de anderen. Hij werd gevraagd meer daarop te letten. Toen hij in het Ziekenhuis ging eten, keek hij in de hal of hij zijn eettafelgenoot zag, en ja hoor, daar zat hij bij de uitgang naast de deur. Ook anderen lopen recht op hun doel af!
Mw S. dankt en respecteert haar moeder (ondanks alles) toch omdat zij door haar de mensen die haar dierbaar zijn om zich heen heeft leren kennen. Zo heeft moeder haar zelfdoelstelling in beeld gebracht.
Ook was Ton bij een schrijfster die over haar boek (over haar man Anthonie Kamerlingh  die een eind aan zijn leven had gemaakt) vertelde . Toen hij haar vroeg wie zij zelf was, wat zij aan het overlijden van haar man overhield, bleef zij hem het antwoord schuldig. Reactie groep: Ton was misschien te direct. Het verhaal over haar man is haar verwerking, hoe moeilijk het was om met hem te leven!
Mw L: dan kun je misschien in die situatie komen! Mw S: mensen kunnen ervan leren.
Mw P: dan leren hoe het niet moet!  Mw S: je leert van iedereen wat! Mw P: weten waar je heen moet.
Martien:  de schrijver A.F.Th .van der Heijden schreef een boek over zijn overleden zoon Tonio. Hij vertelde dat hij er weer inspiratie in vond!
Dhr F. het overlijden is een negatieve insteek. Martien: het kan ook een nieuwe levensinvulling geven.
Dhr F: een vrouw gooide een portier tegen me aan, en zei daarna sorry, terwijl ze me aankeek terwijl ze het deed!
Dhr M. is weerom in ons midden. Hij heeft de Nederlandse taal geleerd door te luisteren en eindeloos te leren van anderen. Hij vertelt dat zijn dochter haar eigen weg is gegaan en dat hij daar moeite mee heeft. 
Ton: u hebt toch uw kinderen aangegeven bij de burgerlijke stand? dhr M: ja
Dhr M: ik woon al 38 jaar in Haarlem en heb nu geen moeite meer met de taal.
Twee vluchtelingen werden voor verhoor meegenomen, vonden het discriminatie.
Ton: Als je bij de politie moet komen heb je ook wat gedaan?
Mw S: bepaalde kenmerken kunnen soms als verdacht worden gezien!
Mw L haar broer heeft een onverschillig uiterlijk en wordt vaak door de politie benadert.
Dhr M: je kunt geen gedachten lezeni
Mw P: wil respect hebben voor allen
Dhr J: Maar een agent in burger had verstaan wat zij in het Arabisch spraken en hen aangegeven.
Hij had zelf ook eens aangifte willen doen, maar werd toen op het politiebureau bijna zelf als verdachte benaderd. Ze waren net bezig met een plantage aan het oprollen,  Er was een vreemde geladen atmosfeer in het bureau, hij was maar gauw weggegaan.
Dhr M: Haarlem is de veiligste stad van de wereld. Hij wenst dat zijn kinderen ook in een veilig Haarlem kunnen leven.
Ton:  Jij en de ander: hoe draag je aan je kinderen handvatten over. Niet hen zien als bezit, hij liet zijn ex vrouw wel bemiddeld achter.
Dhr M; als ouder ben je verplicht je kinderen een goede opvoeding en opleiding te bieden en je blijft altijd zorg houden voor je kinderen! Zo discussieert hij ook met zijn dochter wat zij met haar leven wil? Maar zij vindt dat ze het goed doet! Hij spiegelt  haar dat het leven maar tijdelijk is!
Ton: je moet knokken voor jezelf! je spreekt goed Nederlands, Je kunt scoren via je kinderen!
Mw F: u heeft goed geluisterd, daar leer je wat van!
Ton: haar ouders hadden een bedrijf, een boot,  het werk slokte alle aandacht op, voor de kinderen bleef er bar weinig over. Wanneer merkte u dat het mis was?
Mw F. toen we in Frankrijk aankwamen werden we uit elkaar gehaald, er was geen band van niks! Bij haar opa en oma vond ze een warm welkom.
Mw M: nam van alles mee uit haar opvoeding, Waar is de veiligheid?  Schoolvriendinnetjes, Het thuisgevoel, de ander is belangrijk, maar de veiligheid is moeilijk bij hen te vinden.
Ton: hier kun je je veren schudden en wordt je niet neergesabeld!
Mw M: haar vader was bij de politie, hij was sterk, en heeft 2 kinderen opgevoed. Wat het mij deed was niet de vraag. Daardoor dacht hij dat hij het goed deed.
Ton de afstandelijkheid van de Instanties is vaak zo beladen, de belangstelling voor de klant wordt minder, zo wordt ook het vertrouwen van de burgers in de instanties minder. En de instanties publiceren pakken papier om te onderzoeken waar het mis gaat, kost bakken met geld
De laatste tijd heeft Ton afscheid moeten nemen van het leven van wel 4 mensen. Hij onthoudt de goede momenten die hij met hen had. Zijn broer had veel problemen met het overlijden van zijn moeder,  en later ook met de dood van zijn vader. Ton had het goed gehad met beiden en onthoudt hen zo
Mw M:  soms voel ik meer afstand, soms meer contact, met mw S heeft zij een veilige band.
Mw F: soms gaat opvoeden zonder begeleiden, is armoedig.
Ton heeft ook met een brief afstand genomen van zijn dochter , later samen een strandwandeling gemaakt en de tanden laten zien (uitpraten en tot elkaar te komen).
Mw M: bleef dus wel je dochter maar nu als volwassen vrouw, trots als vader?
Mw S: een vader moet altijd klaarstaan voor zijn dochter.  Fijn om samen te zijn!
Ton ik heb haar laten weten dat ze altijd bij mij terecht kan als ze laat horen.
Mw L als je verlaten wordt ontstaat er een negatieve sfeer. als je iemand verlaat, ligt dat anders.
Mw P:  mijn dochter voedt mij nu op! Ik leer van haar o.a. genieten van Mexicaans eten.
Dhr F: allebei sterke persoonlijkheden. Mw P ben ik zo sterk?  dhr F: jij redt je altijd wel.
Mw P:  ik heb mezelf wel ontwikkeld! Mw M: Altijd mee doorgaan, tot in je dood! Ik ben sterk in mijn eigen keuzes maken!
Mw P: gisteren in het restaurant waar mijn vriendinnen en ik zouden samenkomen zat ook een vriendin die er (zogn) toevallig ook was, van haar geloof mag zij geen feestdagen vieren. na een woordenwisseling over de vrijheid om daar te zijn, ging ze weer weg. Mw P had ervan wakker gelegen en had een brief van 2 kantjes geschreven om haar tijdelijk niet meer te willen zien.
Mw P: Ik vier mijn verjaardag uit dankbaarheid dat ik een jaar langer heb geleefd.
Ton: ik wens de Jehova Getuigen altijd een voorspoedige eindtijd.
Het thema voor de volgende keer:
Ton stelt voor: veiligheid/angst
Mw M:  vindt het een veilig idee, want de media overdrijven in angst
Dhr J hier zijn mensen met verschillende achtergronden, met eigen karakters.
na wat discussie wie ben ik en wat is daarbij mijn veilige doel?  het wordt vrijdag de 18e december a.s.
wat nog ter tafel?
Mw P zal er nog een paar nachtjes over slapen om te zien of ze de brief wel moet versturen
Ton: 7 maal 70 keer vergeven!
Mw P: als je niet over het geloof praat is het een leuke vriendin
Dhr M: de omschrijving Turfmarkt is beetje vaag. Martien zal erbij zetten dat het om de bushalte gaat!

verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra Krom

Verslag Wie ben en de opvoeding,  30 oktober 2015 in de Pletterij Haarlem
we zijn met 11 personen bij elkaar gekomen om de opvoeding onder ons persoonlijke "mes" te nemen.
Ton heet iedereen van harte welkom. De  Wie ben ik bijeenkomsten zijn te plaatsen binnen het Sociaal Domein waar binnen de gemeenten de aanbieders allemaal  met samenkom-projecten het geld binnenhalen. De individuele benadering van het ISP vist bij veel gemeenten tot heden buiten het net.  Dit terwijl veel mensen met problemen zich juist terugtrekken in hun huizen.  Een collega komt deze mensen tegen in haar wijk.
De aanwezigen herkennen dit terugtrek-gedrag wel.
Mw N: de opvoeding is vooral belangrijk in de eerste jaren van het leven. In haar buurt ziet ze hoe stoeiende kinderen die door hun jonge moeder aan de arm mee naar binnen worden gesleept. Ze heeft de vader hierop aangesproken.
Ook kent ze een moeder die tegen haar dochter op haar 7e verjaardag zei: ik vind je niet lief, maar ik geef  wel een cadeautje. Moeder kwam uit het Oostblok en had zelf ook geen liefde gehad,  maar harde opvoeding doet pijn.
Mw S: zeg nooit dat je niet van je kind houdt! Als je dat zegt dan duw je het kind in de afgrond!
Mw P:  ik zei altijd: ik ben mezelf niet, ik ben opgevoed. Je moet (kunt wel) het goede voorbeeld geven. Haar dochter kreeg meestal haar zin, maar zij is heel goed terecht gekomen, heeft geen verslavingen of zo. 
Mw S als moederliefde ontbreekt dan...
Mw P ik heb geen vaderliefde, maar wel moederliefde gekregen. Alle andere kinderen trouwens ook.
Mw N: tegenwoordig worden kinderen behandeld als prinses. Martien: of prins?
Mw P had een zware bevalling van haar dochter, tenslotte moest het een keizersnee worden. De baby ging naar de couveuse  waar zij zelf niet naar toe kon. Pas na tweeeneenhalve dag kon ze haar vasthouden.  Ton: zo kon er geen binding groeien! Mw P: ja dat was niet makkelijk, maar mijn dochter staat nu op haar eigen benen en ik ook. Ton: waardoor?  Mw P. door levenservaringen, o.a. teleurstellingen!  Ton: geloof je in jezelf? Mw P:  jazeker! Nu wel.
Ton vertelt dat zijn moeder claimend was,  Ze liet me niet de vrije relatiekeuze. Toen heb ik 3 maanden niet met haar gecommuniceerd. Ze had moeite me los te laten. maar bracht me wel (met pijn in het hart) weg naar mijn eerste zelfstandige woonruimte.
Mw F: mijn zus zegt altijd dat ik het zelf moet uitzoeken. Bij haar thuis op het schip werd niet gepraat.  Ton: Door ervaring wijzer?  Mw F: als kind mocht ik niks zeggen. mijn vader maakte wel een kuiltje in het oud papier waarin we spelen mochten en ook was er een schommel.  Maar er was niks te kiezen en ook geen praten. Ze heeft eens 14 dagen bij een tante gelogeerd, dat was fijn.
Op de boot zei men:  zorg dat je op tijd op school bent. anders moet je van het schip af.
Ton hoe liep het af?  Mw F: met schip en al werden we weggebracht  naar opa.  De herfstvakantie was leuk daar werd je gezien hoe je werkelijk was.
Mw J: Toen was het tijdsbeeld zo. Uiteindelijk hebben de ouders wel een basis gelegd.
Mw S het RK- geloof heeft ook veel leed gebracht.  Basisschool-nonnen-normen  en kindermisbruik .
Mw  J: de catechismus, hel en boete waren ook te zwaar.
Ton:  waardeert Paus Franciscus die er met de bezem doorheengaat en orde op zaken probeert te stellen. Mw P: stapje voor stapje.
Ton: oorlogen en vluchtelingen hebben een waarde omdat ze ons wakker houden, bewustwording
Dhr F: het gaat alleen om het geld!
Dhr J: heeft pleegkinderen opgevoed. Een pleegzoon, die hij tegenwoordig weer regelmatig ziet.
Deze heeft een dochter bij zijn ex-vrouw.   Zijn moeder geeft haar kleindochter in alles de zin : Als je geen zin hebt hoef je het niet te doen!  en ze loopt in ordinaire kleding rond (Ton: liefde kopen). De jongeman zit daarmee, en praat erover met Dhr J:  die zich toch betrokken voelt.
Ton: als pleegvader t.o.v. kleinkind?  Dhr J.: ik heb hem geadviseerd, en deze week was er de gelegenheid en heeft hij zijn moeder gecorrigeerd.
Ton: zit het kind niet tussen 2 vuren? Dhr J: Nee, dat proberen we te vermijden, het gaat via de moeder zelf.   Ik probeer de pleegzoon te stimuleren invloed te hebben.
Ton: mijn vader had graag Architect willen worden maar heeft het niet gehaald, hij wilde dat zijn zoon Ton dat wel zou worden. Kind moet voldoen, zoon in verzet.
Mw S: Is niet je eigen levenstaak!
Dhr N is actief met overleven.  ik wil niet zoveel erbij hebben, probeer leuke dingen te doen. Ik kom uit een groot maar arm gezin. Had graag willen studeren, maar dat zat er financieel niet in. heeft na een zoektocht de leukste gesprekken met gestudeerde mensen ervaren. Hij eet graag bij Kruispunt.
Dhr F: zijn vriendin opvoeden kan niet meer, zij is overleden.  Vroeger was hij altijd voor vluchtelingen, nu ziet hij toch haken en ogen.  Vroeger altijd mooie stad A'dam, nu niet meer zo positief met al die vluchtelingen. Hoe dat komt, hij denkt door de foto;s van de minder positieve vluchtelingen, er zit ook gajes tussen! Hij neemt gemakkelijk gevoel over. En hoewel de politiek positief is, heeft hij zijn eigen gevoel erbij.
Mw J: heeft verscheurend gevoel erbij.  zij wil niet dat er voorrangsregelingen zijn voor vluchtelingen, zolang een bijstandsmoeder met 70 euro per week moet rondkomen. Vluchtelingen laten vrouw en kinderen achter om met gezinhereniging hen later over te laten komen.
Ton:  Volksverhuizing,  Mw J., toen meer ruimte, Ton: we worden ons meer bewust van zoveel ellende in de wereld, heilzaam.  Welkom iedereen, maar niet zomaar!!
Mw P wijst op http://www.hoteldekoepel.nl waar iedereen informatie kan vinden.
Ton: na 17 jaar huwelijk zijn mijn vrouw en ik uit elkaar gegaan. Nu is mijn ex 90 jaar, en ik voel de behoefte om haar op te voeden, terwijl ik me eigenlijk moet inleven om niet te betuttelen.
Ik kan haar accepteren. Zij wil de oude relatie herstellen.  Samen eten, slapenmaar de afwas moet ze zelf doen. Ik zet het in het water, zij mag het eruit halen en in droogrek doen.
Dhr J: de Ik-boodschap is heel belangrijk:  Dat vind ik!
Ton is dus Mantelzorger: hij overlegt met haar wat nodig is en organiseert die zorg dan via de profs.
Ik ben dirigent, ik zorg voor mensen om haar heen.
Mw S: het is een groot geheel zo al met al. je moet toch veel zelf doen. bij dementen moet je er niet tegenin gaan, maar meegaan.
Ton ik red het wel, maar heb wel problemen vooral omwille van ex!
Mw N heeft net als me M geen kinderen en is eigenlijk blij er geen te hebben, hoeveel vrouwen  wilden eigenlijk geen kinderen en hoeveel mensen hadden niet geboren willen worden? Het is niet belangrijk wie je ouder is,  het Grote leven heeft je gewild, en je ontmoet mensen op je pad.
Mw M is een hele eer om als peettante gevraagd te worden. Ik ben er voor jullie. Vrijlaten en loslaten is moeilijk, bewaken van hun en mijn eigen grenzen.
 Dhr J: ik boodschap.
Ton: peetouders hebben hele speciale functie.
Martien: ik heb tot recent weinig contact gehad met mijn petekind, maar de laatste 2 jaar ben ik, mede met het oog op het contact met mijn dochter, eens per jaar samen met haar een ijsje gaan eten met een goed gesprek. Op mijn dochter wacht ik nog.
Mw S. je dochter kan loyaliteit naar moeder ervaren. ze wil haar niet laten vallen.
Martien; ik weet niet hoe ik haar kan bereiken.
Dhr J: de ik boodschap!
Mw S: mijn vader wilde geen contact met me vanwege zijn nieuwe vrouw en kinderen.
Ton: op doopkaartje van mijn dochter stond: Wees bereid mij als gast te ontvangen

Volgende keer is het 27 november 2015 en het thema wordt Wie ben ik en de ander!
o.a. ook naar de vluchtelingen, hoe te ontvangen?

Wat nog ter tafel komt:
dhr J: mijn oudere broer komt nooit bij mij op visite. Toen ben ik hem jaren geleden gaan bezoeken,  belde aan en praatte honderuit.  Hij kwam weleens in Haarlem maar had geen behoefte gevoeld om naar dhr J toe te gaan. Ik bood aan hem eens op te halen. maar nee.  In de oorlog zorgde hij voor het brandhout. 
Mw N en anderen: waarom praat je het niet uit?  Dhr J ik wil niks oprakelen om geen problemen te veroorzaken in zijn gezin.

verslag Martien Luijcks met dank aan Petra Krom.

PS. Petra vraagt of anderen ook als corrector en bijlezer willen optreden?

Verslag wie ben ik en mijn draagvlak?  Vrijdag 25 september 2015  in Pletterij Haarlem.

We zijn met 10 mensen bij elkaar om ons draagvlak te onderzoeken.
Wegens externe bezigheden is Ton heden verhinderd,
Martien neemt de gespreksleiding waar.
Hij opent, wegens enkele nieuwe deelnemers, met een kennismakingsrondje:

Mw S is geboren in de buurt van Aalsmeer en had beroerde ouders, Zij heeft hulp van een psycholoog. Ze had haar vriendin (M) gevraagd mee te gaan naar hier, want alleen durfde ze niet.
Mw J woont in een nabij hofje en heeft leuke contacten met haar mede-hofjesbewoners.
Mw P komt hier al vanaf het eerste uur. Ze heeft 3 relaties gehad, de mannen zijn overleden en ze leeft nu al 7 jaar alleen tot tevredenheid. Ze heeft veel hobby's,m.n. zingen en verzamelen. Maar ze verzamelt te veel, haar huis is erg vol.
Mw F woont alleen in flat 1 hoog te IJmuiden. Ze heeft een agent uitgescholden en moest in de bak zitten. Ze heeft goed contact met medecliënten, maar met haar familie minder.
Mw M is ook voor het eerst hier, zij loopt ook bij een psycholoog.
Dhr R is oudgediende bij het ISP. Hij neemt graag aan deze gesprekken deel, vindt het leerzaam te horen hoe andere mensen met dingen omgaan.
Dhr F is in zijn jonge jaren anderhalf jaar opgenomen geweest in Heiloo alwaar hij een insuline-kuur moest ondergaan. "Deze maakt mensen tot debielen" merkt hij schamper op. In Egmond aan Zee (niet
in het klooster) hervond hij zichzelf weer. (Egmond kan verwijzen naar de Egge, een vroegere zijtak van het IJ, maar men neemt nu aan dat het komt van "Heeg-Munde", dat "versterkte vesting" betekent, welker functie het ook had voor de graven van Holland.)
Mw L is gehuwd met haar lieve man. Ze werkt een beetje voor het Cliëntenbelangenbureau. o.a. de cursus: Herstellen doe je zelf. Ook geeft ze vanuit de ervaringsdeskundigenpool voorlichting aan beroepsmensen. Tenslotte organiseert ze de eetclub die hierna weer plaatsvindt.
Dhr V heeft ook geen geluk gehad met zijn ouders, hij heeft hen voor het
gerecht gedaagd en het proces gewonnen. Hij ontmoette Martien lang geleden bij het roken op het trapje buiten bij de Sociale Alliantie in Beverwijk of Heerhugowaard. Hij vindt hier nieuw perspectief en lotgenoten.

Dan opent Martien het thema:
Mw J: draagvlak!?  Hoeveel kun je dragen? Als iets te zwaar wordt dan moet ik het delen. Meestal met vrouwen, die hebben meer aanvoelen en aandacht dan de meeste mannen. Het zijn goede vrienden waarop je kunt terugvallen.
Mw P:  herkent de achterban  om op terug te vallen en kan dat ook voor anderen zijn. Zij worstelt met haar geloof.  Martien: op zoek naar God?
Dhr F:  Draagvlak:  als je last hebt van spanning, dan kan het gaan malen. Dan zoek je iemand om (samen) alles op een rijtje te zetten, dan heb je het
verwerkt.
Mw M herkent de mensen in haar omgeving waarop ze kan terugvallen, met name praten met haar moeder (en haar zusje). Ook vindt zij steun in het geloof (engel) Ook op school ervoer ze soms bij een leraar waardering voor haar Ik. Ze wil graag gezien worden en serieus genomen.
Dhr R: praten, meelevend oor zoekt hij soms ook, en dan heeft een ander het soms te druk.
Mw J: dat soort gesprekken beter met vrouwen voeren. die kunnen makkelijker
over problemen praten.
Dhr R: militairen kunnen ook goed luisteren naar elkaar. Je moet elkaar immers kunnen vertrouwen in de strijd. Hij heeft het geloof teruggevonden. Heeft nu wel genoeg geavontuurd. Komt ook veroordelingen tegen. 
Mw S is door de partner van haar moeder sexueel bejegend,
scheren schaamhaar, uitspraken "als jij langs die bouwvakkers loopt
springen hun knopen open". Pas veel later begreep ze dat dit niet bij de
normale opvoeding hoorde, en geneerde ze zich ervoor. Zij heeft geen draagvlak gevonden in haar opvoeding want haar moeder liet alles maar toe.
Martien wijst op Hair en Mother van John Lennon: waarom hield mijn moeder niet van mij???  Zo verkeren wij in goed cultureel gezelschap.
Ook stelt hij voor: als je geen draagvlak uit je opvoeding hebt gehaald, kun je in het heden positieve ervaringen met anderen hebben, die samen een vlondertje kunnen vormen om op terug te vallen.
Mw P. gaat zondag zingen (met haar koor) in de kerk van Moeder van de verlosser.
Mw S is blij met haar poezen, er mogen zijn, de poezen geven warmte,
onvoorwaardelijk. Heeft ook kinderen, neemt zichzelf kwalijk dat ze hen omwille van haarzelf heeft gekregen. Ze doet aan sport en ook aan yoga. Is blij hier lotgenoten te vinden, “hehe, gelukkig!”
Martien wijst erop dat het hier geen therapiegroep is, noch echt een
lotgenotengroep.
Maar hij dankt haar voor haar verhaal en voor de inbreng inzake de
waxinelichtjes
Hij besluit tot een korte pauze, zodat het privé onderwerp in de pauze afgerond kan worden in gesprek met de andere dames (lotgenoten).

Na de pauze gaan we verder met het thema:
Als eerste dhr F:  vindt zijn draagvlak door praten, maar doet dat in privé zin met zijn intimi.
Mw L: vindt haar draagvlak innerlijk in haar geloof, en ook door met eetclub-vrienden te praten.
Dhr V vind zijn draagvlak bij vrienden en bij Martien en Ton, en ook in de kerk waar hij zondags heen gaat. Als er geen liefde is kun je ook niet vrij zijn in je lichaam.
Op de vraag of hij geen spijt heeft van de rechtszaak tegen zijn ouders, zegt hij: het was zoete wraak!'

Dit brengt ons op het volgende thema op vrijdag 30 oktober a.s.: Wie ben ik en het opvoeden? (door mijn ouders of omgeving én door mijzelf)

Verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra

Verslag: Wie ben ik en mijn verwarring? vrijdag 28 augustus 2015 in de Pletterij Haarlem 14-16 uur
Acht mensen nemen deel aan deze gespreksmiddag van het ISP om onze verwarring en hoe daarmee om te gaan, met elkaar te delen.
Ton heet iedereen welkom. Het verslag van de vorige keer met de RIBW-mensen is nogmaals zoek geraakt en nog niet terecht.  Geldnood en de vluchtelingen in een nieuw land leidt ook soms tot verwarring.
Mw P raakt in verwarring door de weersomslagen, wordt steeds erger. Ze vindt het erg dat ze er geen macht over heeft, het schijnt zelfs niet spoedig te keren te zijn.
Dhr F het weer is niet te keren, auto's, vliegtuigen, maakt verwarring, en onmacht.
Mw P op Facebook ontvang ik veel berichten over het spoedig komen van het Einde der tijden.
Dhr F leeft echt in de maatschappij.
Mw J wijst op het extremisme van alle tijden van vele geloven, nog even en ze loopt in een Boerka. Ze ervaart onmacht want ze kan er niets aan doen.
Dhr J Olie- en wapenhandel misbruiken het geloof. Het individualisme is een beetje op z'n retour, wordt meer dualistisch. Bijvoorbeels, stierenrennen in Pamplona, mensenmassa.
Hij woont nu in Winschoten,  wat meer rust  en meer ruimte, vindt daar meer ontspanning.
Mw J voelt bij aankomst in Amsterdam wel agressie uit de menigte.
Mw M. kon vroeger beter tegen grote groepen, dan tegenwoordig. Ikea te druk, te egotripperig en te massaal.
Mw P: was laatst in Artis heerlijk, Dieren geven rust.
Ton: het feest der herkenning!  Martien was het verslag kwijt, verwarring waar het was.  Hijzelf was ook de kopien kwijt, maar hij vond ze net op tijd terug.
Mw M was huissleutel kwijt, maar vond het gelukkig in de struiken naast het pad.
Ton, het is een gebrek aan tegenwoordigheid van geest.  Ermee kunnen leven is de kunst
Een vriendin heeft hij een klok gegeven met alleen dag en datum   Ook een schrift met de afspraken, wijzen naar de klok.
Mw J, dit werkt maar tijdelijk, de vergeetachtigheid wordt erger, zag het bij Buurvrouw clubje met bieb en wandelen met honden.
Martien: door veel sporten en veel communiceren e.d. kun je het proces vertragen.
Dhr J:  door de drukte raak ik soms in verwarring dat zaait twijfel, de situaties proberen te vermijden.
Mw P ik wacht wel af, het valt wel mee.
Dhr F: ik sluit me af voor artikelen over het broeikaseffect, wil niet zinloze dingen leren.
Mw P: denkt aan het liedje:  Mag ik dan bij jou?  door Claudia de Breij.
Mw M: ik neem altijd rust, als ik teveel prikkels ervaar. Ik heb veel activiteiten, dan sla ik er weleens eentje over. ik wissel dit wel hoor! Ton: Nu even niet!
Mw J: ik sla artikelen over dierenleed over, te heftig voor mij!
Mw M leest alleen de Weekendkrant.
Dhr R Mijn vader had een oorlogstrauma. Er hoeft niet veel te gebeuren of ik word te druk. Ik kan het voorkomen door dicht bij mezelf te blijven.
Mw J: kleinkind wordt wild bij spelletje met Teletubbies.   Dhr J de voetbalvelden zijn leeg. alle kinderen spelen met hun ipod.
Dhr R: er is veel verschil tussen mensen.
Martien: raakt soms in stress, een collega raad hem dan buik-ademhaling aan, een manier om dicht bij jezelf te blijven.
Mw P doet dit ook als ze bang is.
Ton de draad kwijt zijn, zicht op de werkelijkheid kwijt zijn. Werkgevers sluiten de ogen voor pesten op de werkvloer, Verdeel en heers.
Martien de productie gaat voor.  De werkleider wijst iemand aan en de collega;s treiteren die man/vrouw dan.
Dhr J: niets doen is ook een actie.
Dhr F: een stel ging naar Siberië, maar de vrouw kon er niet tegen, werd depressief.
Ton:  Relaties onderhouden is moeilijker geworden. Als ouder worden slaat de eenzaamheid makkelijk toe. Toen mijn dominante moeder minder werd, nam mijn vader de regie over. Toch soms riep ze een kreet in de kamer, als hij dan kwam was er niks aan de hand.
Mijn kleinkinderen leerden op de vrije school  lezen, dat geeft mij vertrouwen dat het goed met ze gaat. Veel ouderen hebben zorgen en zijn ongerust over hun kleinkinderen.
Dhr R:  sommige kinderen hebben meer structuur nodig om zichzelf te kunnen ontwikkelen.
Dhr J mijdt grote feesten, te druk
Mw J wilde haar kleinkind een verhaaltje voorlezen voor het slapen gaan. Maar de kleine speelde met zijn spelletje.
Mw P: misschien kunnen ze in de spelletjes hun agressie kwijt?
Mw J: al die prikkels tegenwoordig, daarmee leren omgaan, maar die spelletjes zijn niet erg sociaal.
Mw P: ik ben mezelf niet,  ik ben opgevoed, Nu begin ik mezelf te vinden.
Ik ben blij dat we deze keer wel over onszelf hebben gesproken en niet zo over anderen en in het algemeen.
Ton het ISP is ook lid van Bonjo, helpt ook Bajesklanten. Bepaalde groep daarbij helpt treuren niet, de antroposofen hebben mooi boekje uitgegeven voor tijdens de detentie: voer gesprekken, welke omstandigheden kom je tegen, hoe red je het, en hoe wil je eruit komen?
Ik bezocht eens iemand in de cel: ik zei: ik kom alleen voor jou als persoon. Ik nam geen briefjes  of goederen mee, alleen een gitaar, en we gingen samen naar familiefeest.
Mw J; het zal je kind maar zijn dat door die man is verkracht of vermoord; ze kan zich moeilijk in gevangenen verplaatsen. Mw. P. ook niet, maar wil d.m.v. het boekje toch informatie meenemen.
Dhr J was eens met zijn vriendin in een stiltegebied: zegt zij: je babbelt teveel!
Ton: in de stilte hoor je ....
Dhr F; als ik mensen met hun mobieltjes zie lopen denk ik: hopen ze op contact met God?
Ton de volgende keer is (dhr F: 25 september) Wie ben ik en mijn draagvlak?
Dhr R. In verwarring ben je kwetsbaar velen om je heen steunen je, sommigen halen je neer.
Dhr J: als je kwetsbaar bent, houdt zelfs een opstandige hond rekening met je.

verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra Krom

Verslag Wie ben ik en mijn toekomst 2, Pletterij Haarlem  d.d.  31 juli 2015.
Wij zijn vandaag met ca  14 mensen bij elkaar om onze toekomst te voorzien.
Ton heet iedereen welkom  hoopte met zijn 100e verjaardag de burgemeester op bezoek te krijgen.
Hij oppert een  voorstelrondje
Iedereen vertelt kort wie hij/zij is
mw E vertelt over haar onzekerheid met de toekomst. Dit omdat haar werk haar stress geeft die zij telkens via grappen en grollen probeert te compenseren. Zij vindt dit een moeilijke combinatie en weet er niet goed raad mee. 
Martien vertelt over haar optreden bij het Open Podium, waar zij prachtige liederen voor het voetlicht brengt. Men waardeert haar daar zeker.
Dan mw L. is begeleidster van de  RIBW. Zij vertelt dat zij een groep mensen van de RIBW heeft uitgenodigd  om hen te verrassen met deze bijeenkomt.
De mensen van de RIBW vinden het onderwerp tot nu toe nogal zwaar.
Vele van hen werken bij  Catch It een vrijwilligersproject van de RIBW. Zij hebben het daar erg naar hun zin.
Een hunner heeft sinds kort een relatie en hoopt dat hij daar gelukkig mee wordt.
Een vrouw zit nog teveel met zichzelf omhoog en wil niets in de groep vertellen.
Mw L. zegt dat het een goed idee is, om aan het eind van een gesprek een rondje-positief te doen, vertellen wat je goed van jezelf vindt o.i.d..
Dhr J vindt dit een goed voorstel.
Dhr F stemt er ook mee in
Mw F eveneens.
Ton memoreert de penibele financiële positie
Martien is zijn tekst kwijt, maar blijkt erop te zitten
Thema volgende keer 28 augustus a.s.: Wie ben ik en mijn verwarring?

Martien
PS. Tot overmaat van ramp ben ik op de terugreis van mijn vakantie het verslag alsnog kwijtgeraakt, vandaar dit wat kortere verslag.

Verslag Wie ben ik en mijn toekomst 2015 deel 1   d.d. vrijdag 26 juni ’15
Vandaag zijn we met 13 mensen bij elkaar om elkaar en de toekomst te onderzoeken.
Na een half uurtje bijpraten opent Ton met een kennismakingsrondje.
Mw E  is nieuw hier. Ze was voorheen Maatschappelijk Werkster en is nu nog huisbezoekster van ouderen in de wijk via Dock,
Dhr J komt naar deze bijeenkomsten als ie kan, Hij was Onderhoudsschilder bij de gemeente Amsterdam.
Dhr R is huisman, hij houdt van koken en eten, en ook van schilderen, geniet graag van het leven
Mw P houdt van zingen en leven, is geschrokken van de ontoegankelijkheid van het huis van een gemeenschappelijke vriend.
Martien kent deze vriend ook en gunt hem samen met mw P. het allerbeste
Mw L is gehuwd en werkt bij het Clientenbelangenbureau, organiseert ook de CBB maaltijd elke maand, vanavond weer.
Mw J: woont in een hofje. Zij wil zich graag nuttig maken, zeker voor haar kleindochter!
Mw M. Wil verhuizen. Zij vindt de suggestie uit vorig verslag dat zij alleen met de familie omging onjuist, zij ging en gaat nog steeds met vrienden om, maar is zich wel meer bewust van de Familie.
Mw F woont in IJmuiden en kan met de tekst die over haar is geplaatst wel leven.
Ton heeft de neiging om te buigen, zijn fysiotherapeut helpt hem weer de borst vooruit te houden.
Mw E excuseert zich voor de zonnebril die zij draagt, dit is niet om interessant te doen, maar beter voor haar ogen.
Dhr R herinnert zich dokter Zwartkruis, op de vraag “Wat is normaal?”, antwoordde die: iemand met 100 vuilniszakken in zijn woonkamer.
Mw E als tijd geld is, dan zijn wij nu al 45 minuten geld aan het verspillen! Allen: gezelligheid!
Dhr V kent Martien via de Sociale Alliantie bijeenkomst op het trappetje voor de deur samen roken.
Hij woont in Heemstede, maar niet in zo’n chique buurt als de ex van Ton. Ton vertelt dat hij na zijn scheiding het chique huis aan zijn ex en kinderen had gelaten.
Ton vertelt dat we net een brief stuurden naar het landelijk Platform GGZ om de grote bezorgheid over de toekomst en continuïteit van het ISP. De Top vindt zich belangrijker dan de Basis. In de samenleving vinden we steeds meer mensen met korte lontjes leidend tot agressie: een concreet voorbeeld: Door uitdaging van Ton ging Mw P. eerder weg. De hulpverlening werkt niet samen en telt alleen maar aantal eigen klanten.
Mw L: dat is niet waar RIBW GGZ ingeest Dock en Binnensteeds e.a. werken samen om een lokatie te creeren voor de activiteiten van het Cliëntenbelangenbureau, De Herstelwerkplaats; o.a.  herstellen doe je zelf.
Ton: kent dit vanuit Hoorn, hij is geen voorstander van dwang en drang bij dit soort activiteiten. Men moet uitgaan van de capaciteit van mensen!
Dhr R: er is wantrouwen tussen professionals en vrijwilligers
Ton:  Sommigen kunnen bij de Herstelwerkplaats niet terecht (is alleen voor bewoners van RIBW) is ook therapeutisch. Ook de mensen die in problemen (psycho-sociaal) zitten moeten ergens terecht, het ISP staat voor hen klaar!
Dhr F: door de bezuiniging is al 1/6e van Nederland onder de armoedegrens!
Dhr J had een loopmaatje van 80 jaar. Deze kreeg een auto-ongeluk en belandde in het ziekenhuis.
Dhr J bezocht hem wekelijks in het ziekenhuis en genoot dan samen in het restaurant van koffie en een groot gebakje. Sinds de man gaat praten over het maken van een einde aan zijn leven( hij ziet zijn toekomst donker in, voelt zich nutteloos), heeft dhr J de neiging om hem helemaal niet meer te bezoeken, en het helemaal aan zijn vrouw over te laten.
Dhr J. ziet ertegenop hem te vertellen over zijn leuke contact met zijn kleindochter en zijn plezier in zijn tuintje, terwijl die man het leven niet meer ziet zitten. Ook een kwestie van zonde van de tijd.
Mw E: je doet liever andere dingen!
Mw F: je kunt met je bescheiden tijd niet altijd alles doen!
Dhr J: je moet keuzes maken!
Mw E: het is egoïsme
Ton vertelt dat hij een gehandicapte dame (dwarsleasie) ooit moreel ondersteunde bij haar zelfdoding.
Mw P: waarom niet de situatie gaan bespreken met de man? Dhr J heeft daar echt geen zin in!
Dhr P: is voorzitter van de Wijkraad, en wil zijn tijd daar graag aan geven. Hij gaat uit van het existentialisme: je bent in het leven geschopt en moet wat van je leven maken!
Dhr F heeft een jongere broer waar hij toch sympathie voor voelt. Vroeger logeerde hij eens 3 maanden bij dhr F. Samen wandelen in het Vondelpark deed hem goed. Nu is hij ingepalmd door de andere broers.  Hij is wel  eens bij hem in Groningen op bezoek geweest. Een dagje was hem genoeg.
Ton laat zijn ex doen wat zij wil, zij mag zich uiten. Hij wil haar niet redden maar wel overeind houden.
Mw L: ziet dat anders! Ton, hangt ervan af hoe flexibell je partner is! Mw L; het botst vaker. Ton waardeert mw L omdat ze haar man zo goed steunt.
Mw M: heeft haar broer wel verteld dat Wim Leenman is overleden. De broer nam haar kwalijk dat zij niet samen met hem afscheid wilde nemen!
Mw E: waar blijft het onderwerp de toekomst?
Ton:  bij alles wat ik doe, vraag ik mij af of het bij mij past, ik wil de greep op mijzelf niet verliezen!
Wat geen stimulans is, dat is wat je niet wil. Doe het dan ook niet!
Mw F: Mijn vader had vroeger geen tijd voor mij! Dat heeft nog altijd invloed op mijn leven! Het gaat moeilijk!
Mw E: zegt aan de heer J: je begroeting bij binnenkomst was zo nonchalant, daarom was ik wat fel!
Mw J: Dhr J heeft eerlijk gezegd dat hij het niet kan hanteren!  Hij is wel emotioneel betrokken!
Ton: mijn toekomst is om de oudste man van Nederland te worden!
dhr V:  mijn verleden van verlaten, blokkeert mijn toekomst van blijheid.
Mw E: kunt u daar niet iets aan doen, alleen of met hulp?
Dhr V: dit is het enige zoals het kan,  heb van alles al geprobeerd, maar gaat niet! Wel kan ik leren van de aanpak van anderen. Mw M: het leven gaat zoals het gaat! Dhr J: je moet dealen met de achtergrond die je hebt.  Dhr V: er is geen standaard oplossing
Mw F: proberen te vergeten?  Martien er schijnt een punt in je hersenen aangepakt  te kunnen worden. Dhr F ja, maar dan wordt je een zombie voor de rest van je leven, je voelt wel je angst, maar weet de krokodil niet meer, waartegen je dan ook niet meer kan vechten. Pilletjes slaan je ook plat.
Dhr V: het gaat om gelukkig zijn!
Mw E:  Ton: heb je wel een opleiding gehad om deze groep te kunnen leiden?
Ton: ik ben gelouterd als ervaringsdeskundige, heb jarenlang in de berging geleefd, als gelijke tussen de daklozen. De beroeps komen te gauw met oplossingen.
Ton Waarover je ook wilt praten, de oplossing zit in jezelf!!
Dhr P:  het existentialisme komt van Sarte, Simone de Beauvoir en Camus: maak iets van je leven en anders hou er maar mee op! Vertel wat je van je leven wilt maken!
Dhr V: als ik naar voren kijk, zie ik altijd mijn verleden in mijn achteruitspiegel!
Martien wil graag zijn dochter dit jaar ontmoeten
Ton waardeert Martiens vertrouwen in zijn ex over de opvoeding van hun beider kind.
Dan vraagt Ton iedereen zijn/haar toekomst te schetsen
Mw F: ligt al jarenlang met haar zus en partner over haar alles moet perfect zijn! Alles wat niet glad is gaat onder het vloerkleed bij zuslief, Mw F. Vraagt zich af wat ze daarmee in de toekomst kan doen.
Mw M vindt de familie echt belangrijk, hoopt daar veel in te kunnen investeren.
Mw L leeft bij de dag.
Martien hoopt subsidie voor het ISP te verwerven.
Dhr R. Elke dag heeft genoeg aan z’n eigen zorg!
Dhr J slaat liever even over
Dhr V: hoopt de actervolging voor te blijven
Dhr P: is veroordeeld tot zinvol leven, hij ziet dat in zijn inzet voor de wijkraden ter vebetering van hun WMO-gehalte. Zijn toekomst is niet op een Godsbeeld gebaseerd. Hij laat zich niet provoceren.
Dhr F: Toekomst, dat weet ik nog niet zo precies!
Ton Isommige kringen telt reincarnatie als perspectief
Mw E vindt het thema niet volledig behandeld. Zij ziet haar werk als wél positief.
Volgende keer is 31 juli 2015  en het thema is Wie ben ik en mijn toekomst deel 2

Verslag Martien met dank aan Petra

Verslag Wie ben ik en mijzelf, het zelf?  29-5-2015  bij de Pletterij Haarlem.
We zijn met 8 personen bij elkaar gekomen om elkaar een beeld te bieden van onszelf.
Er zijn afmeldingen m.n Mw. J en verder  Mw A. en Mw S die naar “de kunst van het herstel” zijn.
Martien neemt opnieuw de rol van Ton als gespreksleider over omdat ook hij weer verhinderd is.
Martien wijst op het bezwaar tegen de afwijzing van de subsidie voor de Diversiteits-bevordering voor onze Wie ben ik bijeenkomsten.
Het zijn mensen met moed die zich de vraag “Wie ben ik” durven stellen!
Omdat we een nieuwe deelnemer in  ons midden hebben stelt Martien een rondje voor.
Dhr Th begint: hij komt uit ’t Zand en heeft al 217 maanden (18 jr & 1 mnd) een gelukkige relatie met mw N. ‘t Zand hoorde eerst bij Zijpe, maar nu vormt het samen met o.a. Egmond aan Zee (vroeger was daar de monding van het IJ dus van IJmond verbasterd naar Egmond) de Gemeente Schagen.
Dhr J stelt zich voor: hij komt uit Haarlem en neemt al een jaar deel aan deze groep.
Martien vraagt wat hij vindt van de controle  die de Europese Unie oplegt voor het gebruik van zaadjes? Dhr J: hij en de andere volkstuintje-bezitters kijken daar met argusogen naar!
Dhr P is hier voor het eerst. Hij komt uit Schalkwijk en woont al 25 jaar in een woongroep. Op een dag vroeg hij zich af:  Wat moet ik met mezelf, wie ben ik? Het was echt een hartekreet! Kwam er iemand bij hem die vroeg; Doe je mee aan een woongroep? Het was een houten gebouw, skeletbouw. Het werd een leuke tijd met 30 mensen samen van uit Christelijk perspectief, gaandeweg meer spiritueel. Hij zag menig kind geboren worden in de groep, nu alweer allen volwassen.  Zelf heeft hij geen kinderen.  Het groepswonen bracht hem veel stof tot nadenken, veel feedback en evenzoveel vreugde in zijn leven.
Dhr F komt uit Amsterdam, maar komt eigenlijk uit Heiloo, waar hij zijn jeugd heeft doorgebracht ivm een (gedwongen) insulinekuur. In de Abdij van Egmond is hij nadien a.h.w. herboren en kon zijn leven weer goed vormgeven.
Dhr P: de Abdij is opgericht door Karel de Grote.
Martien merkt op dat diezelfde Karel de Grote een eind maakte aan het zeer tolerante Alhambra waar Moslim, Jood en Christen, zolang zij belasting betaalden, broederlijk met elkaar leefden. (Overigens sloot hij wel vriendschap met de islamitische Sjeik Haroen al-Rasjid van Palestina zodat de pelgrims het “heilige land” veilig konden bezoeken).
Dan Mw M: zij woont al 28 jaar in een gezellig huis in Schalkwijk, maar ze wil nu weg, want haar heup heeft moeite met de trap. Een nieuwe heup kan niet, nog niet versleten genoeg! Zij denkt eraan om naar een vorm van centraal wonen te verhuizen. Ze is ervoor al ingeschreven vanaf 2007.
Mw P komt al lange tijd trouw. Wij denken vanaf 2007. Zij heeft hier o.a. het “vrede op aarde”-levensdoel gevonden. Daarnaast houdt zij van de natuur en alles wat leeft.
Mw N is vanaf de start bij de Wie ben ik bijeenkomsten betrokken. Aanvankelijk via koffie schenken. Ton en Martien waren samen betrokken bij de start van het Thema in 2006. Mw N neemt al lang zelf ook deel aan de gesprekken. Zij vertelt dat zij in het klooster kwam. Op een gegeven moment kwam er binnen het klooster meer maatschappelijke betrokkenheid, zo gingen de zusters aan het werk. De onderlinge beoordeling was soms hard.
Toen ontmoette ze via haar werk in de bejaardenzorg dhr Th.. Samen met hem ging ze naar de NVSH om daar iets voor ouderen te gaan doen. Aanvankelijk werd daar nog over gegniffeld.
Een man vroeg haar eens: mijn vrouw wil nooit meer sex.  Mw N antwoorde: er is zoveel anders dat kan! Een vrouw met een mooie jurk vroeg stralend “vind je me mooi?” Mw N: ik vind je ogen prachtig! Zij wil bewust bezig zijn.  Ze heeft een tekst over jezelf vinden voor ons die u hier vinden kan: klik hier
Martien heeft een orgel via haarlem gratis gekregen. Hij wil leren spelen en zijn zang begeleiden. Dhr P wil hem wel een beetje op gang helpen.
Dhr J wil zo goed mogelijk vanuit bewustzijn leven.
Dhr F: kreeg via zijn familie een schilderij van een varkenshoeder, de verloren zoon! Het zou op hemzelf slaan, hij bracht het naar de veiling, maar heeft het teruggehaald, gunde het anderen toch niet. Hij wist er geen raad mee en vraagt zich af:  hoe zit ik in elkaar m.b.t. mijn familie? Het schilderij staat nu in zijn kelder. Dhr F wil voorkomen dat mensen van zijn schilderij genieten.
Mw N: de vader was blij zijn verloren zoon weer te zien. Het schilderij van Rembrant in St Petersburg laat dit mooi in meditatieve zin zien.
Mw M: is in het ziekenhuis geweest. Tot haar grote verassing toonde haar familie toch grote interesse in haar. Ze is ook weer op wederbezoek gegaan.Ze blijft haar vrienden ook trouw.
Dhr Th: familie krijg je, vrienden kies je zelf uit!
Dhr P: Toen ik ziek was heb ik er geen ruchtbaarheid aan gegeven, maar familie kan belangrijk zijn.
Mw N: leeft vooral binnen haar vriendenkring, bij reunie ziet ze haar broers en zusters wel, alleen eenlingen, maar staan in nood voor haar klaar.
Mw M: zag eerst haar broer te vaak, maar nu ziet ze: het is haar enige broer, nu is hij welkom. Hem nemen zoals hij is.
Dhr J heeft zich nooit verdiept in zijn broers en zusters, gewoon leven en laten leven. In zijn vrienden heeft hij zich wel verdiept. Hij is geboren in 1940. Maakte mee dat mensen dood op straat lagen. Toen gedacht: morgen kan mijn laatste dag zijn. Hij heeft altijd mensen om zich heen die hem kunnen helpen.
Mw P geniet bijzonder van haar tuin.
Martien heeft weinig contact met zijn familie, maar eens in het jaar gaat hij bij zijn broers een paar dagen logeren. Zo houdt hij contact.
Dhr Th denkt hierbij aan het boek Knupf van Herman Hesse
Het thema voor de volgende keer:  Wie ben ik en mijn toekomst 2015?

verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra Krom

Verslag Wie ben ik en mijn aandacht/erkenning? Pletterij 24 april 2015
Wij zijn vandaag met z’n elven bijeen om alle aandacht en erkenning te Geven aan onze overleden groepsgenoot Boudewijn Giljam, elkaars ervaringen met hem te Ontvangen en dit samen te Delen in het gesprek van vandaag.
Ton de Vries is vandaag voor een belangrijk overleg in Utrecht. Martien neemt de rol van gespreksleider waar.
Nora en Theo zijn vandaag 18 jaar bij elkaar. Zij hebben elkaar toen bij de afsluitdijk gebonden in het Geven, Ontvangen en Delen bij hun ontmoeting. Zij trakteren  heerlijke koeken.
Dan nodigt Martien iedereen uit zich voor te stellen.
Mw Ma vertelt hoe belangrijk Boudewijn voor haar was in haar opname. Hij zorgde goed voor haar belangen om haar eruit te krijgen.
Mw F kent Boudewijn via deze groep, hij was een zeer bereisd mens.
Mw P kent hem ook via deze groep. Zij heeft alle uitspraken van Boudewijn in de verslagen verzameld en vraagt wie daar interesse in heeft. De vingers gaan omhoog. Klik hier voor dit verslag.
Mw N: Boudewijn liet steeds prachtige beelden zien, die hij verduidelijkte met mooie foto’s!
Dhr E kent Boudewijn via een boekpresentatie bij de seniorengroep van de Leidse Buurt.  Een Psycholoog heeft zijn eigen taal, hij herkent dat. Boudewijn was een bijzondere man stond voor zichzelf zijn en was erg expressief.
Dhr. E was zich naar geschrokken van het mailtje over de dood van Boudewijn.
Dhr J. Boudewijn was voorheen zijn buurman, hij zag zijn dochters opgroeien. Hij vernam het overlijden via de bloemen die werden afgeleverd bij de Ex die nog tegenover hem woont.Boudewijn was een leuke kerel.
Dhr Th was geschokt door zijn overlijden, had hem in de bijeenkomst van januari ontmoet als rustige en integere man, het is een groot gemis!
Dhr JW is vriend van mw S en kende Boudewijn via haar. Hij vond hem een verwarde en intelligente man, een beetje van de wereld, zo was ie. Hij leende wel, maar bracht het altijd terug met een bloemetje erbij, heel goed.
Mw S kende Boudewijn a.s. 5 mei precies 5 jaar. Toen ze hem ontmoette leek het alsof ze 20 jaar van haar leven had ingehaald. Het klikte en ze werd door hem geraakt meer zichzelf te zijn. Hij was van binnen een mooi mens, het was zoeken alles een plek te geven. Hond Zilver was voor hem de enige hond, ze was hem heel dierbaar.  Hij woonde met een slufje recht tegenover haar. Hij had het huis dat in slechte staat was zelf omgebouwd tot een echt paleis met van alles te zien en beleven.
Mw Ma: Boudewijn had ook zelf een hoogslaper gemaakt.
Mw S. Een kennis had hen samen ontdekt op de dansvloer, en heeft van hen een afstudeerproject gemaakt met filmpjes. Op youtube staat een filmpje van hen. Hij maakt ook graag briefjes en kleine collages vaak rond het thema tijd en geld  en ook het reizen dat hij veel deed.
Dhr F: is overdonderd door de dood van Boudewijn, hij hoort het nu pas.
Mw F: het was een aparte man! Reactie: iedereen is uniek! Mw Ma: Boudewijn kwam daarvoor uit!
Mw S:  Boudewijn was de avond tevoren nog bij mij geweest. Kort erna had ik nog aarzeling (bereikte hem niet  meer), maar dacht komt morgen wel.
Dhr JW: kan kaarsje of peukje zijn geweest.  Mw S: of kortsluiting, het was allemaal oud en hij had er nog wat van proberen te maken.
Mw Ma was bij ouders geweest met een brief van Boudewijn, proberen tot overleg te komen, Hopen dat ze eens achter haar gaan staan. Er wordt nu niemand meer door moeder aangeklaagd. Boudewijn ging uit van de second opinion en voorzichtig opereren. Er was zelfs een bezoekverbod voor de ouders overwogen. Boudewijn  gaf vaak informatie mee voor moeder. Moeder onderdrukt en heeft haar opname veroorzaakt.  Zij spreekt over te lange duur van de mediation en over nu is nu.
Maar er is een bezwaar ingediend. En ze mag nu een nachtje thuis slapen. Ze is blij met deze groep kan ze zich een beetje uiten.
Mw F: de psychiatrie werkt teveel met medicijnen, nemen de mens niet serieus.
Allen: we wensen je al het goede toe.
Mw P  vindt dat Mw Ma nu een rustiger uitstraling heeft. Mw Ma dankt dat aan de Yoga.
Mw N: je leert elke dag nieuwe dingen.
Mw P: ik lag weleens in de clinch met Boudewijn, maar de laatste keren begonnen we elkaar steeds leuker te vinden, de laatste keer knuffelden we elkaar zelfs. Was fijn. De narcissen die ze van hem kreeg staan nu in de tuin, kijken of ze overblijven. Is een mooie herinnering.
Mw S zit emee of zij het niet had kunnen voorkomen. Hij was haar maatje, haar partner, haar zoekrelatie, haar alles!
Mw. N: fijn dat we Boudewijn herdenken;  gevoelens uitwisselen.
Mw S: toen hij 32 was, liep hij als kerstkind zwaar tegen het paasfeest aan. Nu weer met pasen.
Toen Boudewijn haar een 1 april grap vertelde vond zij die niet leuk, maar hij zei dat hij er ook geen leukere had.
Martien betreurt Boudewijn’s  heengaan, hij was een groot fan van het ISP. Wij missen hem.
Dhr E stelt voor om nu het thema af te sluiten.
Martien stelt een korte pauze voor.
Na de Pauze kan iedereen nog iets kwijt
Dhr E vertelt dat de vraag Wie ben ik door de kerk wordt beantwoord met je bent wat je doet.
Ook de filosofen stellen die vraag, maar zoals wij het doen is toch anders!
mw N: luisteren naar de roep van de relatie, je geroepen voelen tot vrijwilligerswerk, je moet er wel lol in hebben, zinvol ook, de god in jezelf
Dan kiezen we een thema voor de volgende keer 29 mei a.s. Na wat discussie (wie ben ik en mijn onkennende ik, wie ben ik en de god in mij) komen wij tot:

Wie ben ik en mijzelf, het zelf?

Verslag Martien met dank aan Saskia en Petra

Wie ben ik en mijn erkenning? d.d. 27 maart 2015 in de Pletterij

We zijn met 5 mensen aanwezig om deze gespreksmiddag vorm te geven.
Naar aanleiding van het verslag komt er wat discussie over het Placebo.
Mw P stelt: het betekent vervanging!
Dhr B: Het op bewijzen gerichte onderzoek probeert dit Placebo-effect uit te sluiten door een controlegroep die een nep-medicijn/-behandeling krijgt en de onderzoeksgroep krijgt een echt(e) medicijn/behandeling.
Martien noemt het onderzoek waarmee acupunctuur uit de wetenschap werd gestoten: een controlegroep kreeg dezelfde zorgzame behandeling, alleen prikte men hierbij willekeurig i.p.v gericht op de meridiaanlijnen, hetgeen de echte behandeling wel doet. Er bleek geen evident verschil in effect, dus acupunctuur heeft geen effect buiten de suggestie. De wetenschap is tot op heden nog niet geinteresseerd in de waarde van de zog. suggestie of erkenning of aandacht.
Ton vraagt zich af of er in de zorg niet veel meer placebo wordt gehanteerd!
Dan vraagt Dhr B het woord, hij betreurt het dat hij in zijn strijd om mw M te steunen om terug naar huis te kunnen, op zoveel tegenstand stuit binnnen de verpleging. Dit terwijl de Second Opinion dit juist bevestigt. Maar het enige waar de GGZ zich op richt is om een etiket op Mw M te plakken. Hij is van plan haar te begeleiden naar de Borgstichting,
Hij lucht echt zijn hart hiermee.
Mw J kent mw M nog niet en vraagt zich af wat ze ermee moet.
Ook mw P vindt het praten over derden die niet aanwezig zijn niet zo prettig. Beter vanuit jezelf praten. Ze vraagt of dhr  denkt dat alles kan worden opgelost?
Ton: als iemand ergens mee zit, moet dat wel kunnen!
Mw P. Ik hoorde geen vraag aan ons!
Ton: En uiteraard mag iedereen erop reageren.
Tenslotte gaat het gesprek over stalken door man en vrouw gelijk.  Over huwelijken die op laatste moment geannuleerd worden, over gescheiden mensen die negatief over ex met hun kind praten;
De mens is uniek.
Er zijn veel mensen w.s. door de problemen t.g.v. de stroomstoring vanmorgen niet aanwezig.
Gezien het belang van dit onderwerp besluiten we op vrijdag 24 april het thema Wie ben ik en mijn erkenning/aandacht? te nemen.

Verslag Martien dd 2 april 2015
PS. Volgens wikipedia komt het woord Placebo uit het latijn en betekent letterlijk: “ik zal behagen”

 

Verslag Wie ben ik en mijn aandacht? In de Pletterij vrijdag 27 februari 2015 van 14-16 uur.
We zijn vandaag met 10 personen aanwezig, 2 vrouwen en 8 mannen.
Er zijn 2 afmeldingen mw. N en dhr R.
N.a.v. het verslag van de vorige keer merkt de heer J op, dat Martien zich gewaardeerd voelde toen hij hem complimenteerde met zijn uitgebreide verslag.
Ton opent met de financien van het ISP er is nog hoop dat de gemeente Haarlem bijdraagt.
Een discussie over gewone kaarsen of van bijenwas, maar ook gewone kaarsen maken de lucht zuiverder door ionisering.
Ton was bij een rechtzaak van iemand die de koning had bedreigd, de spontaniteit en het vermogen  tot zelfredzaamheid werd als argument naar voren gebracht v.s. 1 jaar opname, afwachten maar.
Dan opent Ton het thema.
Martien vertelt dat mensen ook iemand aandacht kunnen weigeren, zoals zijn vriendin iemand aandacht onthield om niet geconfronteerd te worden met negatieve verhalen.
Dhr P meldt dat mensen in de hulp in de huishouding van voor 9 uur en na 5 uur werken en zo een woord van waardering node missen! Mw M moet bijkomen van de hulp.
Ton soms betuttelen de thuishulpwerkers de cl. Dan andere hulp in de huishouding zoeken!  ½ u. kletsen bij de koffie, ½ u. werkbespreking, 1 u samen werken ½ u evaluatie ½ u wat Cl. zelf gaat doen.
Dhr E complimenteert dhr B met zijn stemvolume. Dhr B heeft jongeren op een boot begeleid, om hen bij de les te houden bulderde hij..
Er zijn vele soorten aandacht te onderscheiden, zowel positief als negatief (w.o. onthoudingen).
In onderzoeken wordt vaak gesproken over Placebo, d.w.z. aandacht! En mensen kunnen niet zonder aandacht.
Dhr B. Herkent hier Carl Rogers in, deze luisterde en bevestigde alleen maar. Ton ook gevoel?
Mw M wil troost hebben van een echte vriend, dat is dan wederzijds! Met respect voor elkaars eigenheid.
Mw P heeft veel gehad (achteraf) aan de lotgenotengroep van overleden partners. Van Mantelzorgondersteuning was toen nog geen sprake.
Dhr E: alleen respect voor andermans geloof wanneer je je eigen geloof relativeert
Ton: bij openstaan voor een ander houd je je eigen dingen op de achtergrond. Bijvoorbeeld zijn dochter werkt bij de vrije school; zij helpt de kinderen zichzelf te ontwikkelen. Zij was blij toen haar moeder een betuttelende partner loosde.
Dhr P: aandacht is de motor van de school. Als grote klas in subgroepjes werken, leerlingen helpen elkaar. Net als bouwbedrijf in Hoofddorp waar de arbeiders zelf het bedrijf runnen. Zo gaat het ziekteverzuim.
Dhr V: het gaat bij aandacht om waardering en erkenning!
Mw M: je moet voldoening in jezelf zien te vinden.
Dhr P: de mens is een sociaal wezen; afhankelijk van zijn omgeving, zie Robinson Crusoe en de wolfskinderen. Martien: kijk wat sociale uitsluiting met mensen doet.
Dhr F: De een heeft meer aandacht nodig dan de ander, kijk naar Rottumeroog. Jan Wolkers (natuurmens) genoot er ieder uur, terwijl Godfried Bomans (stadsmens) er helemaal niet tegen kon.
Dhr B: dhr Wienen en bekend filantroop kreeg een vriendenboek. Is hij nu nog Filantroop?
Ton kende hem al jong toen hij nog bij zijn moeder woonde. Dhr. Wienen is welkom.
Mensen zijn  uniek! Dieren ook!
Er zijn diverse voorstellen voor thema’s. Ton heeft er meerdere in voorraad: rechtzaak, spontaniteit, etc. dhr J vraagt hoe kan dat, ik kom niet op thema’s?   Ton: ik ben nu 86 jaar en je maakt dan je balans op.
Thema voor de volgende keer op 27 maart a.s.?
Mw M stelt voor: wie ben ik en mijn erkenning! Dat wordt het dan.
Dhr B: bij de 100-jarige zijn geen klagers, wel hun verhaal!
Mw M: een Nederlandse architect in een Moslimland heeft daar een museum gebouwd.
Hij staat volop in leven en gaat gelukkig zijn droom achterna. Ton: een ware kunstenaar doet zijn vorm oplichten.

verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra Krom

Verslag Wie ben ik en de restanten van mijn goede voornemens?   D.d. 30 januari 2015 in de Pletterij Haarlem
Drie mensen meldden zich af voor vanmiddag t.w. dhr G, dhr F en mw J.
We waren zo met 10 mensen bijeen, 5 vrouwen en net zoveel mannen.
Dhr E stelt zich voor, hij is genoemd naar een sociaal vooruitstrevende priester. Zijn broer is genoemd naar Don Bosco die heel actief was met jongeren. De stormachtige opkomst van zijn congregatie de Salezianen was met de Franciscanen en de Jezuïten te vergelijken.
We zijn met elkaar, na een tussenstap op proef belandin de Pletterij. Zien hoe het bevalt?
Mw P. Heeft kaarsjes meegenomen, zij wil het gezellig maken.
Ton opent het thema.
Mw F: van alle goede voornemens komt toch niks terecht!
Mw N en dhr E hebben geen voornemens gemaakt, het leven gaat gewoon door.
Mw. P. Wil zich minder van anderen aan gaan trekken, makkelijker over dingen heenstappen. Dat lukt haar aardig.
Mw N heeft een punt van orde: mensen reageren hier vaak direct op elkaar. Dat vindt zij jammer. Voorbeeld: iemand vertelt dat zijn hondje dood is, dan reageren mensen vaak: mijn hondje is ook 3 jaar geleden doodgegaan. Zij nemen zo de aandacht en het thema van de eerstgenoemde af. Dhr E: aandacht afpakken!
Dhr B. Woorden moeten ergens toe leiden. Zij zijn krachtig en binden de aandacht.
Ton: Hij toont geen mededogen, want hij wil niet teveel los maken, maar luistert altijd met respect naar iemands verhaal!
Mw F: iedere reactie is weer anders!
Mw M: niet reageren is tekortkomen. Dhr B: ieder heeft z’n/d’r eigen reactie!
Ton: zie de reflecties op het koorprobleem van mw P.
Mw M vindt het prettig als men zich inleeft in haar probleem,  zoek de ander!
Mw. P: in soapseries laat men elkaar altijd uitpraten, dat is ingestudeerd.
Ton: ik hou mensen een spiegel voor, of indien nodig ben ik klankbord. Als iemand overlijdt hangt het ervan af of ik ergens tekortgeschoten ben, anders hoef ik niet te huilen, want alles is zoals het is. Mijn energie ligt in de relatie, het maatje zijn!
Mw P: als je alles hebt meegemaakt dan is het goed. Mw F: als het goed voelt heb ik er vrede mee.
Dhr R: praat veel met zijn moeder, zij zit in een stoel en snoept.  Hij beleeft de relatie anders dan voorheen.  Heeft daar begrip voor, zij heeft haar leven geleefd met ups en downs! Hij weet niet hoe hij zal reageren op haar verscheiden.
Dhr B: waardevol hoe je het moederbeeld verder inkleurt.
Dhr R: moe is erg geliefd op de afdeling.  Als ik zeg: de verloren zoon is terug, Zegt ze: jij blijft altijd mijn jongetje!
Dhr B: deed mee aan interview-onderzoek wat mensen van 100 onderscheidt.
Dhr R: sommigen zijn uitgeleefd, anderen nog vitaal , hebben nog lol in het leven. Soms zijn mensen al jong apatisch!
Mw P: Sommige ouderen willen dood en die blijven maar door leven en sommige jongere mensen gaan juist ongewild dood
Ton: leeftijd is bijkomstig, graag omgaan met vitale mensen.
Dhr B heeft nog draadjes met zijn exen, die opgloeien bij contacten, geeft vreugde elkaar te zien. Kreeg kaart van een ex met vrijheid voor vriendenkeus,  ivm de brandstof dreigende bemoeienis overheid.
Ton is nu mantelzorger voor zijn ex, zij houdt nog steeds van hem. Wederzijdse vreugde. Niet uit medelijden. Het huwelijk moet geen knellende band zijn. Daarom gescheiden. Kijken wat er is overgebleven.
Mw M wil het contact met haar broer wel aanhouden, maar wel met ruimte voor zichzelf. Laatst had ie zijn jasje laten liggen, kwam ie weer terug, krijgt zij het benauwd, Later goed gekeken of hij niks vergat, toen belde hij of zijn mobiel er nog lag, nee dus, had hem zelf bij zich. Haar informeren over de vondst was er niet bij.
Mw F: bij mij thuis werd ook niet gesproken!
Ton: een vriendin belt alleen om mijn stem te horen, is fijn! Een andere vriendin zoekt altijd een aanleiding voor een gesprek.
Dhr E is al eenmaal eerder geweest maar vindt deze keer een stuk frisser, vanwege de andere ruimte, vorige benauwde hem.
Het kaarslichtje dat het begaf was door hem gefikst. Mw N: jij bracht meer licht.
Dhr E: een belangrijk deel van communicatie gaat via lichaamstaal, klank vanuit de stemming. Jammer dat smoezen nodig zijn om contact te maken. Ook hij koestert zijn contacten van vriend(inn)en die blijvend zijn. Soms echt zielsverwantschap.
Dhr B: wordje blij van!
Dhr E. Blij hier te zijn ISP zachtmoedige mensen! Een nichtje van hem kreeg een laptop, haar oma kon er goed mee overweg!
Ton: collega’s beheren mijn e-mail. Zelf kan ik het niet. Baalt van al die mensen die hele dag chatten.
Dhr Th: heb op 1 januari 2015 geen plannen gemaakt. Ik ben blij met elke nieuwe dag samen met mw N. Alles hangt om mens en mogelijkheid.
Ton wil, zolang de kwaliteit van het leven het toelaat altijd doorgaan met de relatie, bij dementerende mensen komt vaak juist de gevoelsmatige bloem van het Zelf naar voren.
Mw P: moeten sommigemensen niet tegen zichzelf beschermd worden?
Ton: Ja, als ze gaan zwerven zeker.
Mw L: je praat als van buitenaf over je relatie?
Ton: ze vraagt zelf om de aanwezigheid! Het is een vorm van zijn, zonder angst.
Dhr Th: in zo’n relatie heb je aan een half woord genoeg.
Martien werd gebeld door zijn vriendin, hij heeft al 10 jaar een relatie met haar. Op de gesloten afdeling spreekt men minachtend over hem als iemand die een relatie met een patiënt heeft. Hijzelf wil haar geen stenen voor brood geven, door niet in te gaan op haar verzoek om te komen; en daarbij: we kunnen niet zonder elkaar.
Ton ik geef ruimte aan mensen, maar ze moeten mij niet bezitten willen.
Mw P: je bent niet eens van jezelf!
Ton: Jaloezie is de doodsteek in een relatie. Dhr R: of het is een teken dat je om iemand  geeft. Ton: investeren in relatie zodat het niet meer gebeurt.
Mw P was best wel jaloers op dhr E omdat hij zo’n complimentje kreeg van mw N. omdat zij de kaarsjes heeft meegenomen en niet hij.
Mw F: eenheid door verscheidenheid in gevoel.
De ruimte is ons goed bevallen.
Thema voor 27 februari a.s. Wie ben ik en mijn Aandacht?
Opnieuw in ons gezellig hoekje in de Pletterij.

Verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra Krom

Wie ben ik en mijn perspectief, d.d. 19 december 2014 in het Hofje van Gravinnesteeg

We zijn met 12 personen (5 dames en 7 heren) bij elkaar om ons perspecief met elkaar te delen.
Omdat Ton heden verhinderd is wegens een activiteit van Bonjo (vrijwilligers voor (ex-) gedetineerden) zal Martien vandaag de rol van gespreksleider op zich nemen.
Het verslag van Wie ben ik en mijn Handen wordt aanvaard  met dank voor de uitgebreidheid.
Martien vertelt dat voor de medewerkers van het ISP het werk een soort “way-of life” is. Het is hun maatschappelijk participatie om klaar te staan voor alle minder bedeelden. Als de subsidie zou stoppen zou dat hun hele perspectief uit de handen slaan.
Dhr B sluit aan: hij had te maken met perspectiefverlies bij zijn scheiding en bij zijn werk als brug tussen de psychiatrie en de maatschappij waar hij mensen hielp de psychiatrie te verlaten hun herstel te aanvaarden met de beperkingen daarbij en weer deel te nemen aan de maatschappij. Dit werd hem door de pillenvoorschrijvende psychiatrie niet in dank afgenomen en men wilde een hostel bouwen.  Hierdoor werd het fase-denken doorbroken en liep zijn carriere ten einde. De Bhagwan bood hem op dat moment net dat perspectief waarin hij zich herkende.
Dhr M. is voor de eerste keer hier, hij stelt zich voor. Hij kwam met zijn 16e levensjaar naar Nederland. Hij heeft deze bijeenkomst uit de krant (met als kop”: “Gespreksdag”) gehaald  Hij is heel actief als mantelzorger voor zijn zieke moeder. Daarnaast is hij ook maatje voor een jongeman uit de buurt bij het wandelen. Hij kan nu niet lang blijven en vraagt wanneer de volgende bijeenkomst is?
Dhr F meldt dat het dan 30 januari is.
Mw J Vindt het moeilijk te zeggen wat haar perspectief is. Ze is heel blij verrast met de eettafel bij Sint Antonius waar ze mensen van deze gespreksgroep ook tegenkomt heeft haar veel perspectief geboden. Ze heeft nu goede vrienden gevonden. Van het een komt het ander. Het kan verkeren,
Mw P neemt niet voor niets al jaren aan deze middagen deel, vindt het leerzaam om meningen en ervaringen van anderen te horen, ontmoet nieuwe mensen, krijgt nieuwe contacten.
Dhr B: naast je zachtheid ook je boosheid, kom maar voor jezelf op!  Mw P: Doe ik toch!
Mw F: komt ook al een hele tijd bij deze middagen. Heeft een nieuw perspectief gevonden in de Cliëntenraad van de RIBW (Regionale Instelling voor Beschermd Wonen) waar zij woont. Deed al mee met de training. Doet dit samen met mw L. Ze durft meer voor haar mening uit te komen.
Mw M: door de trap zoekt ze nu toch een nieuwe woning. Een hofje lijkt haar erg leuk.  
Mw L. Welke aanmeldprocedures gelden voor hofjes?.
Zij vervolgt: nu haar man verandert zoekt ze naar een zorgwoning in IJmuiden. Daar kent men hem. Als er wat gebeurt, weet men dat hij niet met de ziekenwagen opgehaald moet worden, maar gewoon even bij moet komen en evt naar huis begeleid moet worden. De drempel van hun leuke huis is te hoog, maar er kan niks aan gedaan worden wegens het putje vlakbij. Ze zijn eigenlijk te jong voor begeleidingsflat of zorgwoning, maar het hangt ook van indicatie af. Ze wacht af wat er komt!
Dhr P: zijn Wijkraad heeft een perspectief om samen met CBB (CliëntenBelangenBureau) e.d. om vanuit de buurt meer aandacht te krijgen voor de GGZ-cliënten die in de buurt wonen.
Flinty´s verhuist naar de Nieuwe Gracht, de Fjord moet een nieuwe bestemming krijgen.  De wijkraad zoekt een ruimte, en zoekt ook contact met de huisartsen en de Koningskerk waar al een ontmoetingsgelegenheid is.  Ontmoeting wordt in 2015 steeds belangrijker.
Martien wijst op de Koffie om de Hoek-projecten in Noord van het Welzijnswerk DOCK.
Dhr P: Hij vindt het erg dat er geen huisartsen bij de sociale wijkteams zitten. De wijkraad Patrimonium is de best bemenste wijkraad van Noord. Er is ook samenwerking met ECOSOL.
Mw P ziet haar perspectief in klaarstaan voor de mensen die een beroep op haar doen en natuurlijk het zingen, dat ze graag zo lang mogelijk blijft doen.
Martien constateert dat in onze groep mensen goed met tegenslagen in perspectief kunnen omgaan!
Dhr J. vond vandaag een perspectief in het luisteren naar zijn dochter, het was spannend, er kondigt zich een nieuwe boreling aan. Het deed hem denken aan het Gezinshuis dat hij met zijn vrouw samen heeft gehad. Ze vingen kinderen op in hun gezin die thuis niet verder konden wegens gebrek aan aandacht en begeleiding. Hij was erbij gekomen via kinderkampen, waar hij contact legde met de Sociale Academie Amsterdam die pleegzorg organiseerde.  Ook was hun gezin een crisisplek voor babies die van hun ouders werden gehaald op Schiphol. De warme en liefdevolle “hug”(omhelzing, knuffel, te noemen: “Knuf”) van de moeder des huizes, stelde hen dan meestal snel gerust.
Dhr R: Klinische Opvang in het gezin!
Dhr J. Op dit moment komen de meeste pleegkinderen van vroeger nog bij hen aan.
Dan vraagt Martien wat het thema volgende maand de 30e januari wordt
In onderling overleg besluiten we tot: Wie ben ik  en de restanten van mijn goede voormemens
We hopen weer in de gezellige tuinkamer van het hofje terecht te kunnen.

Verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra.

Verslag Wie ben ik en mijn handen?  28 november 2014 in huiskamer NVSH
We zijn met 11 personen aanwezig om het thema onder de loep te nemen.

Ton opent met de crisis van het ISP. Als er geen geld van Haarlem komt, dan kunnen we op onze laatste benen het redden tot 1 juli 2015
Mw L: bij Roads ook bezuiniging en Actens word zelfs helemaal beeindigd
Dhr B: het ISP vangt juist de mensen die tussen de mazen van het net wegvallen.
Ton: de gemeente heeft nog 3 ton over.
Tot december kunnen we in elk geval deze bijeenkomst houden.
Mw J: evt. Kan ook gebruik gemaakt worden van de gastruimte van ons hofje!
Ton: het gedetailleerde verslag? Niemand reactie, dank aan Martien en Petra.
We houden geen pauze, en Nora is vandaag verhinderd.
Ton: het komt vaak voor dat de mantelzorger die de afwezige familie vervangt, bij de uitvaart niet gewenst is, en niet alleen voor de erfenis. Je voelt je onthand en kunt dan nl niet je emotie delen met die familie. Misschien heeft de familie last van gène. Dit wordt door de aanwezigen beaamd. Sommigen hebben het zelf meegemaakt.
Mw P: ik doe te veel met mijn handen: via Facebook (fb) komt de hele wereld binnen. Heb nu 101 contacten.  Het kost veel tijd, ben ik verslaafd? Ton Tieners die dom naast elkaar alleen maar pingen!
Mw L. snapt niet hoe iemand die zijn moeder net is verloren toch over koetjes en kalfjes praat op fb, onecht!
Mw P: het is een snel kanaal, bijvoorbeeld gratis weg te geven spullen.
Martien deelt graag bijna alle filmpjes die hij ontvangt. Mw L: is alert op virussen in filmpjes. Martien heeft een goede virusscanner!
Ton belangrijk om dingen samen te doen, freubelen, knutselen, samen contact hebben in groep.
Mw F; de PC staat in de hoek. Dhr F: niet iedereen kan zich daarin thuisvoelen.
Mw F: eet vaak in het restaurant maar vertrouwt het eten niet.  Mw. L het restaurant is in een buurthuis in IJmuiden, het is daar gezellig. Er is een knutselclub waar de RIBW een brede doelgroep integreert in de wijk. Er is ontmoeting met buurtgenoten w.o. verstandelijk beperkten en ook GGZ cliënten en er is ook begeleiding.
Mw J. In Binnensteeds in Haarlem is ook zo’n ontmoetingsgelegenheid.
Martien: bij Kerstsamenzang Leonardi da Vinciplein Meerwijk zong ook een verstandelijk beperkte buurtgenoot mee. Bij vertrek zei hij “tot volgende week”’;  hij bedoelde natuurlijk tot volgend jaar! Mensen willen niet geclaimd worden.
Mw J: we zijn mensen met afwijkend gedrag eigenlijk niet meer gewend. We moeten leren weer met elkaar samen te leven. Dhr F: en dan na de les bijpraten met elkaar?
Martien: in mijn flat heb ik weinig contact met mijn beide buren.
Mw J: ik woon in een hofje, dat is niet hetzelfde als een woongemeenschap. Wel verlenen we hand- en spandiensten aan elkaar. Ook houden wij elkaars verjaardagen bij. In kleine groep is er een wekelijks wijn-uurtje en wordt er gezamenlijk gegeten. Dhr V. vraagt wie neemt hier het voortouw?
mw F wie kookt er?  Mw J: wij zelf!
Ton: hand- en spandiensten is er wel tussen buren?
Mw j: de dorpsgemeenschap van vroeger was meer controlerend, de huidige gemeenschap is dat minder. Een nieuwe bewoonster uit Spanje leidde meteen tot het organiseren van een Spaanse avond met maaltijd. Dhr F krijgt er trek van! Mw M: “leuk idee!”
Mw P: lijkt wel op Centraal Wonen in de Venkelstraat.
Mw J: het is bij ons wel uitzonderlijk gezellig, maar wij hebben een regentenbestuur. Vroeger was er nog de oude Preuve schenkdag, nu alleen nog eeen jaarlijks etentje om niet.
Mw M: waarom kies je voor een hofje?
Ton: Hofjes zijn maar een gedeelte van wat er aan de hand is met de participatiewet. Ik woon in een straatje waarbij de buurvrouw mij altijd negeerde. Als mijn kinderen in mijn huis logeren is zij juist altijd bijzonder vriendelijk naar hen toe.  Mijn ex waar ik als mantelzorg actief ben heeft de grootste moeite als buren bij haar zouden moeten helpen. Ton zet weleens de afwas klaar en nodigt haar dan uit om de afwas te doen. Soms heeft ze daar “zin” in.
Dhr J: men propageert wel burenhulp, maar opgelegd pandoer werkt hier niet. Ik zoek zelf mijn vrienden waarmee het klikt. Onze straat wordt door een plantsoen gedeeld.
Dhr B: maar men wordt er toch meer betrokken!
Dhr J: de huizen die leeg komen worden opgeknapt en komen in de vrije sektor, prijzen als
€ 1500 per maand. Het levert aanwas van een nieuw soort mensen. Dit levert een soort scheiding in de straat. Mensen vermengen zich niet!  Dhr F: 1500 per maand is absurd. Dhr B: Aan de overzijde woont mijn dochter, er is drukke uitwisseling van babysitters in dat gedeelte.
Ton: het Oranjefonds steunt buurtfeesten. Daar heb ik met mijn ex aan deelgenomen, was echt wel leuk. Je leert mensen kennen, je groet ze nadien ook nog. Dhr B: dat heeft een positieve invloed.
Dhr J: de actieve wijkraad in mijn buurtje heeft potjes gevonden om de binding te versterken. De mensen van de overkant moesten wel meedoen om het te doen slagen. Ik naar hen toe,  Zij wilden niets met de buurt te maken hebben. Mw F: sommige mensen hebben kak!
Ton: bij het Jefthaplein is een koffie op de hoek gestart. Martien: Welzijnswerk organiseert 9 koffie om de hoek plekken in Haarlem Noord.  Ton: de wijkraad denkt aan een restaurant als lokatie. (alc.? Niet best!) dhr Pieters uit Zandvoort wil aansluiting bij Amsterdam. Mw J: vindt Amsterdam meer elitair dan Haarlem. Dhr F: in Amsterdam zijn ook initiatieven als Koffie om de Hoek.
Ton: in Hoorn Kersenboogerd heeft de buurt een gezamenlijke groententuin. (vgl oude Meent), de ogen van de buurt bewaken het. Dhr B: een buurttuin!
Dhr J:  de gemeente Haarlem geeft braakliggende grond vrij aan buurten; scheelt kosten en onderhoud. In Hoorn Kersenboogerd  is er vanouds een sterke verenigingsgeest.
Dhr V. helpt zijn buren graag, en zij zijn er hartstikke blij mee!
Dan het thema voor de volgende keer: Ton vertelt dat het wegvallen van mensen die hij vertrouwt, hem zorgen baart. Een moeder die haar kind doodt omdat ze het leven niet meer ziet zitten.
Dhr B: het is van alle tijden dat deze dingen gebeuren!
We besluiten tot: Wie ben ik en mijn perspectief!
Mw P. wil graag een Nederlands woord hiervoor: Vooruitzicht; Toekomst of Mogelijkheid tot ontwikkeling
Tenslotte vraagt Ton: Wil nog iemand iets melden?
Mw M: waarom zou ik verhuizen, ik kan goed met mijn buitenlandse buren overweg en de fiets kan nog steeds goed de trap op.
Mw J: bij volkstuintjes wordt ook onderling gedeeld! Ook sociale controle!
Dhr j: een stukje grond in de Slachthuisbuurt is aangeboden aan de bewoners. De armen kunnen de biologische winkel niet betalen,  en krijgen nu gezonde groente en fruit, (mits grond niet is vervuild).
Mensen willen niks, je kunt hen niet aansturen, wel overtuigen en masseren.
In Kweektuin is ook een burgerinitiatief gestart.  Hij ging eens kijken, het waren elitaire mensen die daar lid van waren geworden. Men moet aandelen kopen om erbij te horen, onbetaalbaar! Alternatief is tuintjes huren voor bijna heel het jaar opbrengsten,
Martien vraagt of we, toch allen de handen naar elkaar willen richten om te zien wat er gebeurt, de meeste aanwezigen doen mee, tinteling in de handen wordt bemerkt.
Volgende bijeenkomst niet de laatste vrijdag i.v.m. Kerstmis, maar 19 december, waar iedereen mee instemt.

verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra en Lia

Verslag Wie ben ik en wat is het geluk voor mij d.d. 31 oktober 2014
Met 12 mensen zijn we verzameld om de betekenis van het geluk voor ons respectvol te bespreken.

Eerst bekijken we het verslag van de september-bijeenkomst Wie ben ik en mijn Ledigheid. Met dank aan de notulist wordt ermee ingestemd.
Een student HBO nam Ton vandaag  een interview af.   Hij vroeg naar methodisch handelen, maar wij hebben geen systeem! Als een mens bij  het ISP binnenkomt, stellen wij de persoon allereerst op zijn/haar gemak met een bakje thee of koffie. Eerst komt dan het verhaal en vervolgens komen de noden boven die we dan meteen ook proberen aan te pakken.
Naar aanleiding van vorige keer vertelt Mw P dat ze zich vorige keer geweldig gesteund had gevoeld  en nu de knoop heeft doorgehakt, ze laat het achter zich, maar het blijft wel een lidteken. Ze had afspraak met een eerstelijnspsycholoog gemaakt, maar die bleek ziek, toen heeft ze maar voor zichzelf gekozen. Haar vertrek uit het rouw en trouw koor is nu een jaar geleden.
Martien vertelt dat hij inmiddels blokfluitboekjes bij een muziekhandel bij het station Haarlem heeft gekocht en nu voorzichtig zijn blokfluit inspeelt. | Mw P: dat is je geluk! Het geluk ligt in een klein hoekje!
hiermee opent Ton het thema van vandaag: Wie ben ik en wat is het geluk voor mij.
Dhr R is nu voor de 2e keer hier, hij vindt zijn geluk in het hier en nu! Hij is blij met elke glimlach die de soms opkomende sores verdrijft.
Mw N wijst op het belang van de eigen omgeving en geniet volop van het zonlicht.
Mw F: de persoonlijkheid is belangrijk en de gezondheid ook.| Mw N gezond is veel, maar zonder vrienden is het moeilijk om blij te kunnen leven. Zo kun je elkaar blij maken. | mw F: niet bij iedereen, mijn zus maakt mij niet blij! | Mw N pas als je kunt vergeven wordt het beter.
Mw P wilde niet dat bij een koor, de aanstichtster naast haar kwam  zitten, dat begreep die zelf ook wel. | dhr F: lijkt op het uitglijden over een bananenschil.
Mw M: Haar broer moet niet bovenop haar zitten| Ton: In een relatie is het soms moeilijk om niet elkaar op te voeden, dat geeft een nare sfeer! Blijf elkaar serieus nemen, met matig waarderen als iets wel goed gaat, vooral niet te nadrukkelijk!
Mw F: mensen kunnen niet makkelijk veranderen
Martien had begrepen dat zijn vaak reageren met Oke tijdens gesprekken en  chatten, storend kan werken. Nu probeert hij het woordje oke te mijden. Het lukt aardig.
Mw F had vorige keer  nog met mw P een lekkere hamburger gegeten, Het ging over loslaten en overboord gooien.  Hier kon Mw P wat mee.
Dhr F. is zijn vriendin nu kwijt. Ze heeft hem in de steek gelaten. Ook haar kinderen mijden hem nu.
Hij heeft zeker bijgedragen aan haar geluk, maar kon haar “verscheiden” niet tegenhouden.
Dhr V begrijpt dat wel, als tegen de muur aanstaan. | dhr F: vindt nu geluk in het opschrijven.
Dhr V:  verwerken heeft tijd nodig.  | Dhr B: je moet je energie verleggen! | Mw N: alles heeft tijd nodig! Mw N: kan niet alles begrijpen van haar vader, en keurt het zeker niet goed wat hij deed, maar hij zal zeker ook zijn achtergronden gehad hebben. Ze kan hem vergeven.
Dhr F: je moet jezelf zeker niet van kant maken.
Mw M: mijn broer deed steeds gekke dingen, te pas en te onpas komen, dingen laten liggen e.d.
Nu heeft ze het een plek gegeven, het hoort bij hem. Ze kan er nu zelfs wel om lachen, is manier om het te kunnen hanteren! | Dhr B: hij lijdt zelf het meest tot hij het accepteren kan! | Mw M dat gebeurt ook wel nu, o.a laten koken, begrenzen en doseren. | Ton voelt verwondering: hoe is het mogelijk!
Ton was met Martien bij huwelijk mw L. Haar man loopt met een rollator, Mw L. accepteert alles en is zeer trouw. | Mw L: mijn man heeft steeds meer zorg nodig en die krijgt hij ook (buurthulp) . Ik als mantelzorger neem ook deel aan bijeenkomsten daarvan. Je moet het leven nemen zoals het komt!
Dhr F: toen mijn vriendin Ca kreeg, was dat ook geestelijk moeilijk voor haar. Ze had veel aanvallen. Ook de medicatie had veel invloed. Mijn keuze was op zeker moment: blijven of weg gaan.
Mw L: mijn man is nu ook anders, ik kan het gewoon accepteren. | Mw P: ben je zelf ook veranderd?   mw L; ja!. Mw N vindt haar heel dapper! Blijf dicht bij jezelf! Als het niet kan, dan andere weg gaan!
Dhr R koestert zijn bescheidenheid.
Ton er is geen therapeut  die mensen verandert, verander jezelf! Ton had een vriendin Mieke waarmee hij 8 jaar een relatie had gehad en ook nadien nog contact had met haar. Toen ze overleed was hij (wegens de familie) niet bij de begrafenis, wel ‘smiddags is hij bij het graf geweest en ‘s-avonds gaan zwemmen.
Ton: Ziet veel mensen uit Afrika naar Europa komen. Hij vraagt dhr Th wat het verschil is tussen de continenten? | dhr Th: De werelddelen Afrika (m.u.v. Zuid Afrika) en Europa zijn totaal anders.  Vergelijk de negentiende eeuw in Nederland met nu! Is heel anders: geen elektriciteit geen telefoon, geen waterleiding. De zon schijnt er onbarmhartig,  Onder de Mangoboom zijn de mensen daar gelukkig, ze zijn tevreden met wat ze hebben. Mijn geluk is tevreden te zijn met wat ik heb. Door mijn lichamelijk gebrek kon ik de trap moeilijk bovenkomen, maar ik kwam wel boven!
In Afrika lopen vrouwen met een emmertje water op hun hoofd. Geen lichtknopje, geen kraan!
Bij het binnengaan bukte ik me altijd diep vanwege de rook die hoog in de hut hing, daaronder blijven. Er zijn daar veel meer gelukkige mensen. dhr R: de ene stam moordt de andere uit! Dhr Th: ja de Zoeloe-koning trok eind 19e eeuw op naar het noorden en hij bereikte Tanganika. Geen vrouw was veilig voor hun mannelijkheid! Hierheen komen tot nu toe alleen de mensen van boven de evenaar.  Ik ben zelf weggestuurd uit Afrika, anders had ik hier niet gezeten. Ik heb mijn woede, ongeluk- en ontevredenheidsgevoel  omgezet naar geluk, mede met dank aan mijn partner Mw. N.
Mw P: ik hoop te ontdekken waarom ik van het koor afmoest!
Ton was bij een bijeenkomst. Een Man was negatief door zijn vader opgevoed en liet soort kunstjes zien. Poppetje?
Dhr F: ik mocht niet bij de uitvaart zijn, alles is me afgenomen, had niet mogen gebeuren!
Dhr V: ik mocht ook niet afscheid nemen van mijn oma. Mijn Moeder had in jappenkamp gezeten, eerst onder dwang, later als bescherming.
Ton: Anderen bepalen dan je leven, zonder naar jouw gevoelens te vragen.
Dhr R: heeft het idee dat mens, en elkaar aanvullen, ook culturen etc.
Martien:  ontmoette iemand die van Reiki haar beroep had gemaakt we straalden elkaar energie toe. Dat was boeiend. | Dhr B: ik interesseer me meer voor Tarot-kaarten. |Dhr Th heeft veel baat gehad aan Reiki.
Ton in Binnensteeds is een wijkplaats met ontmoetingsmogelijkheid.
Martien meldt dat e-dating soms diepe emoties oproept.
Ton vraagt naar het Thema: het wordt de 28e november a.s.: Wat doe ik met mijn handen?

Verslag wie ben ik en mijn ledigheid
d.d. 26 september 2014 in gezelligste huiskamer van NVSH
Met 9 personen (4 vrouwen en 5 mannen) zijn wij bij elkaar gekomen om vanuit onszelf een goed gesprek te voeren over de rol van ledigheid in ons leven.
Ton  heet iedereen welkom en heet dhr. R. welkom.
Dhr R stelt zich voor. Hij is actief binnen Roads en zal proberen hier vaker aan deel te nemen.
Ton dankt Martien voor het verslag van Wie ben ik en mijn uitdaging.
Hij meldt ook dat dit de week van de Eenzaamheid is en dat een derde van de Nederlandse bevolking weleens eenzaam is.  De oude gemeenschappen zijn minder belangrijk,  men is nu meer individualistisch. Wel vormen zich nieuwe gelegenheids-gemeenschappen rond André Hazes, Dodenherdenking en andere gelegenheden. De bescheiden mens verdwijnt zo gauw in het niet!
Mw P merkt dat haar humeur en zelfvertrouwen de laatste tijd minder is, dit ten gevolge van het ongelukkige vertrek uit het rouw en trouw-koor. Daar had ze haar hart aan verpand, maar dat is haar afgenomen. Een ander koorlid is daar ook weggegaan. Hij herinnert haar daar altijd weer aan. Zij doet een beroep op de groep om psychologische steun, voordat ze naar een Psycholoog gaat.
Iedereen: De groep kent een belang toe aan iedereen in zijn/haar waarde te laten, de leiding van Ton maakt dit mogelijk.
Martien oppert het contact met die vriend te beperken, door niet meer over het koor te praten.
Ton zegt dat een Basis-ggz-psycholoog  Frits Bosch misschien hulp kan bieden door  haar een weg te wijzen.
Ton heeft de oorlog meegemaakt,  hoe Joodse mensen in IJmuiden de boot naar Engeland niet wilden missen.  Dit heeft hem de betrekkelijkheid van het leven doen inzien. En ook doen beseffen dat je genoegen aan het leven mag hebben, morgen is het misschien te laat.
Mw J: Ledigheid gold vroeger als des duivels oorkussen! Ervaart soms na een tamelijk leuke dag weleens moeheid.
Martien: maar de Oosterse Meditatie ziet ledigheid juist als middel om verlicht te worden!
Dhr R: ziet het als iets negatiefs: verveling!
Dhr F: Het is een kwestie van waardering.
Mw F: je kunt in ledigheid zitten
Dhr B: de ledigheid speelt in vele filosofieën een rol in het vinden van je (nieuwe) zelf.  Meditatie is aandacht richten op je ademhaling.  De ledigheid is te zien als de lucht in een binnenband.  Hij laat foto’s zien van mensen die alleen zijn of gevuld met heiligheid zodat een stralenkrans zichtbaar is. Ook zeilend op de oceaan ervoer hij ledigheid.  Hij is blij met de bergen, daar is het tenminste stil.
In Nijmegen doet men onderzoek naar de waarde van meditatie. Leeghwater polderde water-ledig!
Mw P: wat doen jullie  voor een ander?
Ton vertelt dat onze vriend Rik zijn familie had gevraagd te bidden opdat hij in Amsterdam zijn broer, die hij al jaren niet had gezien, weer zou ontmoeten, zo gebeurde ook!
Mw M. was zelden overdag thuis, op een middag wel, en ontmoet net bij naar buiten gaan haar broer, die een briefje in de bus wilde doen.
Dhr R: dat is inderdaad bijzonder.
Ton heeft Tai Chi gedaan en vertelt:  Quote is boek met de Winners, bij Straatjournaal Haarlem is Qracht (€ 6,50)  het boek met mensen die dakloos werden, maar toch weer omhoog klommen vanuit het dal. O.a. Luuk Lindeboom die bij een bank werkte, toen dakloos werd, via de Straatkrantverkoop nu weer in een huis woont  en elk jaar de daklozenuitjes organiseert.  Met welbehagen er weer uit te komen!
Mw P vraagt om inzicht van de groep.
Ton vertelt verhaal over man die altijd vijandig reageerde op wat hij tegen hem zei. Op een dag zei hij tegen Ton:  Je bent mijn Vaar niet! Hij had jaren zijn vader in mij herkend, ik was zijn afreageerobject.
Martien vertelt over een vriendin van een vriend, die de vriend steeds meer kaal plukte. Op een dag werd ze boos op hem en verklaarden ze elkaar de oorlog. Zij wilde niet dat ik haar plannetjes dwarsboomde. Ton herkent dit.
Mw F je bent dan een soort bliksemafleider.
Ton kwam iemand tegen die hem daarvoor een hak had gezet, zij kwam op hem afgelopen, hij keek haar met doodse blik aan, ze keerde rechtsomkeer.
Tegen mw P: blijf zelf overeind!
Mw M had haar broer duidelijk gemaakt dat ze niet geclaimd wilde worden, nam telefoon niet meer op. Gaat nu gelukkig beter. Draagt bij aan eigen welzijn.
Dhr R. vindt het erg boeiend, maar voelt zich wegzakken, moe!
Ton: mijn moeder verbood mijn relatie, ik was haar lievelingetje en 19 jr.. Heb haar 3 maanden genegeerd, Vader zei toen Moe gaat eraan onderdoor. Toen onder eigen voorwaarden weer vrede  besproken. Vraag aan dhr R: claimt je moeder je niet teveel?
Dhr R: Nee, dat is niet zo, samen met mijn zussen bezoek ik haar beurtelings, is voor mij soort discipline die ik niet eerder kende en een verplichting.
Mw F: had weinig contact met haar ouders,  mocht niet praten, kroop steeds verder in het hoekje. Toen ze later erop terugkwam ging het gesprek niet goed.
Ton: sommige dingen hebben tijd nodig!  Herstellen doe je zelf, is een methode om je gevoel te ordenen.  Ik ontmoet mensen net of ik ze eerder heb ontmoet, soms als nagel aan mijn doodskist.
Dhr B: Leonard Cohen heeft 5 jaar in een klooster gezeten voor hij zijn come back maakte.
Ton: Kloos zei; ik ben een god in het Diepst van mijn gedachten. Jan Wolkers en Godfried Bomans beiden op Rottumeroog,  de een genoot ervan, de ander kon er niet tegen!
Ton: het onderwerp volgende keer?  Het wordt de 31 e oktober a.s. Wie ben ik en wat is het geluk voor mij?.
Ton: Wil iemand nog wat kwijt?
Mw P: heb wel handvatten gekregen.
Dhr B: Ledigheid is iets wat je mist. Zeilen op Oceaan geeft ledigheid en volheid!
Ton: Ledigheid is ruimte!
Dhr B: Oneindige sterrenhemel 231 miljard sterren,  mijn portemonnee is ook ledigheid.
Ton; wat is het toch verwonderlijk in zo’n uithoek van het heelal, toch als de aarde weg, wat zouden we zijn zonder de aarde!
Dhr B; de klimaat doelstellingen worden geofferd aan de economie, we halen die doelen in 2020 niet! Schone lucht of schone schijn?
Ton: zei tegen medebestuurslid Emad el din Abdin: ons klimaat wordt Egyptisch, hij beaamde dat.

Verslag Martien Luijcks, met dank aan Petra

Verslag wie ben ik en mijn uitdaging d.d. 29 augustus 2014 in gezelligste huiskamer NVSH.
Wij zijn vandaag met 9 mensen aanwezig  om ons vol interesse te verdiepen in hetgeen ons uitdaagt.
Naar aanleiding van het thema  over eigenwaarde vertelt mw P dat ze door het afscheid  van haar rouw-en-trouw-koor een fikse knauw heeft gehad in haar gevoel van eigenwaarde.  De sociale contacten rond en binnen dat koor betekenden veel voor haar. Ze voelt haat naar de veroorzaakster van haar vertrek. Ze neigt het koor te mijden, en zelfs de kerk.  Dhr B: zoek er veel prettige dingen naast.  Mw N probeer de haat te vermengen met liefde, dan wordt alles draagbaarder.
Mw N vertelt dat Theo met een groot artikel in de Schager editie van het Noord-Hollands Dagblad heeft gestaan. Hij is 50 jaar geleden in coma geraakt, herboren en bewaard gebleven  voor haar.
Ton: het thema uitdaging en de waarde ervan sluit aan bij zijn affiniteit met Karma (levenslot). Hij vraagt wie wil beginnen?
Dhr B ziet de wereld als een bonte verzameling uitdagingen, hij zoekt  te genieten van  cultuur en sport en streeft ernaar compleet mens te zijn in deze cosmos. Mw N. beaamt dat zij een God ontdekt die voor alle mensen is, ook zonder gedoopt te zijn.
Dhr V was niet van plan te komen dus hij past
Dhr F past ook even
Mw J heeft een veel basaler idee van uitdaging. Gewoon leven is al lastig genoeg.  Zij probeert niet in haat te blijven hangen. Zo eet ze nu met Ton bij Stem in de Stad.  Zij geniet veel van de natuur. Mw J geniet ook van de kaartjes die na de schilderclub worden besproken. Zij zoekt misschien uitdaging in wel nieuw vrijwilligerswerk.
Mw N had een moeilijke tijd weleens een uitdaging in een naaimachine: ze naaide het een na het ander.  Zo ging ze weer anders tegen het leven aankijken
Mw P haar dierbare koor is weg,  was haar passie en haar doel! Ton: een golf die voorbij gaat komt nooit meer terug. Mw P: ik zoek verder en ga nooit meer terug!
Mw. F bij mij is een plekje gevonden. Zij maakte zich zorgen of het ernstig was en moest veel huilen.
Er is een uitstrijkje gemaakt. Ze wacht op de uitslag. Een vrouw vroeg hoe het met haar ging, Er is gelukkig geen uitzaaiing!
Mw N: wat je ook overkomt, het is de vraag hoe je ermee omgaat! Haar vriend ook, wat komen moet, dat komt!
Dhr F:  Je kunt er positiever uitkomen, je leert je lichaam kennen!
Martien heeft ontdekt dat wandelen beter is dan fietsen, is uitdaging om het te organiseren. Ook heeft hij uitdaging om zijn blokfluitboekjes te zoeken en weer mooi te spelen, zo ontwikkelt hij zijn vrouwelijke kant, zijn gevoel.
Dhr F:  met wandelen in de natuur kom je tot jezelf!
Ton: in het lopen komen aardekrachten tot je, bij voorkeur op blote voeten.
Jaren geleden las hij in boekjes o.a. filosofie over Wat is het leven (Karma)! Hij had altiijd goede contacten met mensen om hem heen, maar werd soms uitgekakt. Hij vroeg zich af, wat maakt dat mensen me zo uitkakken. Hij deed aan Zelfonderzoek, het was een louterende tijd. Nu weer contact met zijn ex-geliefde, wordt vergeetachtig, maar heb waardering voor wat ze voor hem had gedaan.
Met Martien heeft hij vaak grote meningsverschillen, maar er is waardering als mens.
Naar mw P: vraag je af: wat ben ik kwijt, is er nog iets mogelijk, misschien niet.  Gooi echter niet het kind met het badwater weg! Denk met een positieve instelling aan het koor!
Mw N:  was als een moeder voor de oudere psychiatrische patiënten waar ze werkte, Er kwamen altijd 3 maanden stagiair(e)s om de hospitalisatie tegen te gaan.  Tijdens een groepsgesprek zei  een stagiair “je doet het alleen maar voor jezelf”.  Dit bracht acute  loslating, zo ontdekte ze haar vriend en kwam ze tot liefde vrede en vreugde. Achteraf had ze kunnen zeggen: “en jij dan, doe jij het voor het geld?” Maar de man was een engel, hij heeft een ander pad gezet.
Ton: welk thema  voor 26 september a.s. :
We vinden elkaar in: Wie ben ik en mijn ledigheid?

verslag Martien Luijcks, 31-08-2014 19.51 uur;  met dank aan Petra Krom en Nora de Wijn

Wie ben ik en mijn gevoel van en voor eigenwaarde, 25 juli 2014 NVSH Haarlem.
Met 8 personen zijn wij bij elkaar gekomen om het thema eigenwaarde te bespreken. Mw P is geëxcuseerd 
Ton heet  iedereen en ook  de heer W , die voor het eerst komt, welkom. 
Rondje
Dhr F. komt uit Amsterdam, heeft ooit in Heiloo gezeten, maar niet tot zijn genoegen!Mw. N. heeft de laatste drie maanden met dhr Th  weer heerlijk met de camper door West Europa gereisd. Heeft 12,5 jaar leiding gegeven aan de NVSH alhier. Ze neemt ook met enige regelmaat aan deze middagen deel!
Mw J. komt al ruim een jaar bij deze ISP-middag. Kent het uit de krant,  Ze heeft veel last van teken. Dit komt omdat ze veel in het groen komt, Ze komt de teken op de gekste plaatsen op haar lichaam tegen. Ze kruipen omhoog.
Dhr W kent Martien en Ton via de WMO bijeenkomsten en commissievergaderingen in Haarlem waaraan hij vanuit de wijkraad deelnam. Hij liep al lang en nieuwsgierig met het idee rond, nu heeft hij de stap genomen. 
Martien vertelt dat de bijeenkomsten in 2006 begonnen zijn door contact tussen Nora, Ton en hemzelf. We begonnen in 2008 met de verslaglegging  ervan, omdat de thema’s veel breder zijn dan gebruikelijk is, waardoor veel mensen er kennis van kunnen nemen.
Mw F. is geboren in Friesland. Kwam hier vroeger vaker, maar is blij er vandaag weer te zijn. Heeft een staaroperatie achter de rug. Het rechteroog wordt al weer beter. De operaties gaan aan de lopende band. Draagt nu een leesbril.
Ton gebruikt antibiotica tegen blaasontsteking (Cranberry-sap helpt ook) Hij werkt al bijna 20 jaar aan het ISP.  Hij ontmoette Martien die o.a. bij Tieners Aktief had gewerkt en toen bij het Leger des Heils werkte aan een sociale kaart. De uitgaven van de AWBZ stegen toen al met sprongen. Het gaat er bij deze bijeenkomsten om dat de persoon zelf moet erachter kan komen “wie ben ik?”. De kracht van het Zelfdoen is ons devies;  bepalen telkens een nieuw thema. We spreken elkaar niet tegen,  kunnen wel elkaar bevragen!
Bij het ISP komt de client met narigheid binnen: wij vragen hoe hij zich voelt, wat hij wenst? Daarna  komt,  waarvoor hij komt, wat hem/haar hoog zit, pas aan bod? Daarbij speelt: De kracht van het zelfdoen, ervaren door de kracht van het leven zelf!  Wij helpen ook met bezwaar, en oordelen wel, maar veroordelen niet.
Thema
Ton vraagt wie het thema wil openen.
mw F: soms is de eigenwaarde ver te zoeken,  ik was in een apotheek waar ik in de rij moest blijven staan, ik was in gedachten en werd wegens voordringen weer op mijn plaats gezet. Dit voelde als onrecht: regeltjes, discriminatie ook in haar woonomgeving is is men zo stellig, er is geen ruimte voor discussie. 
Ton: ik stem voor Wilders maar heb respect voor veel migranten. Mensen verwijten mij dat ik zo stem alsof er geen vrijheid van keuze is!
Mw. J: Als mensen soms bot tegen je doen, kun je aan jezelf gaan twijfelen, aan je eigenwaarde dus!
Mw. N. je kunt het soms ook als leermoment zien, waar je later pas de zin van inziet, Door Ervaring Wijzer.
Dhr W: heb een volkstuintje met bessen en bloemen waar ik graag toeft. Op het volkstuincomplex is de moraal mooi, mooier mooist. Een van de tuinders liep laatst langs mijn tuintje, dacht niet dat ik er was, en knipte een takje van mijn bessenstruik af, en wierp het daarna weer terug in mijn tuin. Ik riep  hem toe: “Bedankt”. Ik verdenk hem ervan dat hij van mijn tuintje bloemen meeneemt en die dan cadeau doet aan beginnende tuiniersters. Na dat takje  loopt hij ook gewoon mijn tuin binnen en begint een heel gesprek, maar niks over het takje, niets over de verdwenen planten. Mijn tuintje kon wel wat aandacht gebruiken stond nadien in de brief van de tuinvereniging.
Ton: kent provocatieve personen die mensen soms gewoon  uitschelden. Hoe voel jij je daarbij?
dhr W: mijn gevoel was, wat loopt hij zomaar mijn pad binnen, wat heeft hij met mijn gevoel te maken, wie is hij?
Net op dat moment wordt er gebeld. Wij drukken op de knop van opendoen. Niemand komt.
Dhr F. gaat naar beneden om te zien wie er is. Het blijkt een man met een pakketje voor iemand w/n in huis.
Hij was erg boos dat wij niet meteen naar beneden waren gekomen. Dus dhr F kreeg een fikse lading over zich heen. Dhr F was gelukkig vrij cool gebleven. Zijn gevoel van eigenwaarde had er niet onder geleden.
Dhr Th komt binnen. Hij vertelt dat hij in totaal  12 weken in het ziekenhuis had verbleven. Dit is een groot risico voor je eigenwaardegevoel. Maar daar ben je zelf bij. Heeft de nabijheid van vrienden en kennissen gevoeld via de  kaarten en kaarsen, die hebben zijn sterkte bevestigd, net zo de goede behandeling van de knappe dokter en de vriendelijke en behulpzame zusters, daar heb ik respect voor. En natuurlijk moet je het zelf doen; ik hou de regie! 
Mw J: en de rol van Nora?
Dhr TH:   Nora was altijd nabij, een steun bij extra complicaties, niet opgeven!
Ton: heb echt waardering voor de rol die Nora voor je vervulde!
Nora: in bejaardenzorg gewerkt, geleerd door mensen heen te kijken, waardering en respect geven aan de mens in nood. Ook naar jongens op straat:  Zo ook een jongetje van 4 speelde met waterspuiten. Oudere mensen mopperden op hem en zeiden: dat mag je niet doen. Maar hij wil en kon niet luisteren. Ik zag het eens aan en bedacht wat mijn zus mij geleerd had en zei: Je bent een lief jong, maar we zijn niet blij met wat je doet! En hij begreep het. Hielp hem even met de moeilijkheid waardoor hij niet weg kon en ging met zijn waterspuiten naar zijn moeder.
Mw F: hangt af van hoe het gezegd wordt!
Mw N: Een patiënt in de psychiatrie vertelde dat haar man God was. N vertelde haar dat haar man toch niet zo lief was geweest.... Patiënt antwoordde: Als je niet gelooft dat mijn man God is, ben je niet mijn vriendin meer.Waarop N reageerde met: Ik geloof je. Anders zou ik haar niet in haar waarde laten. 
Dhr W: het is voor mij geen uitdaging om de man in mijn tuin te veranderen hoor, ik wacht tot er een kans komt om het geheel in de groep het aan de kaak te stellen.
Ton en Martien resp. de Kerk en in Mistero Buffo : Als je sterft ben je alleen!
Ton: nieuwe thema  29 augustus 2014: Wie ben ik en mijn uitdaging?
Ton: Jezus zei: laat deze beker aan mij voorbij gaan!
Tenslotte
Mw N: de pauze kan beter vervallen, het breekt teveel terwijl we net lekker in gesprek waren. Mw J: Stemde daarmee in waarom kunnen we niet eerder beginnen?
Mw F. als het mis gaat moet je profs inhuren! Ton: daar hebben we geen  geld voor. Martien: oké. om 14.15 uur begin gesprek
Vrede Vreugde en liefs voor alles en iedereen
aansluitend bij Theo Nora en Petra met dank,
Martien

Verslag: Wie ben ik en mijn denken en mijn niet denken?
Op vrijdag 27 juni 2014 zijn we met 3 vrouwen en 5 mannen bij de NVSH rond de tafel met elkaar samen om het bovenstaand thema te bespreken.
Voorstelrondje:
Dhr F komt uit Amsterdam, vindt het hier goede bijeenkomsten, heeft lang geleden voor een insuline kuur enige tijd in de psychiatrie getoefd, maar had daar niets aan, hij heeft pas daarna zichzelf ontplooid.
Mw J. probeert zo vaak mogelijk deel te nemen, vindt het hier gezellig.
Mw. P kwam al lang bij deze bijeenkomsten via Martien van het Pad van Simeon
Martien neemt hier  vanaf het begin aan deel, ook in Amstelveen, daar leent hij, als zijn pen het begeeft, soms inspirerende pennenvoor de verslaglegging.
Dhr B is gepensioneerd klinisch Psycholoog, heeft 3 schatten van dochters. Hij komt hier via gemeenschappelijke cliënt
Mw M.  vindt “wie ben ik?” een goede vraag. Dhr B wijst erop dat het er soms heftig aan toegaat!
Ton is sinds kort op Facebook, samen met een collega loost  hij eens per week veel bericht, en bij de overige schrijft hij leuke reacties. Mw J:  vindt Facebook vreselijk, wil met vrienden samen boodschap doen of zo
Dan dankt Ton Martien voor het verslag, deze dankt mw. P voor haar assistentie hierbij.
Ton opent het gesprek : bij deze middagen spreken we elkaar niet tegen,  je mag wel informatieve vragen stellen! Mw P: je mag hier jezelf zijn, zij houdt niet van discussies.
Mw J. houdt juist wel van een discussie!
Dhr B: Je bent meer dan je denken, maar denken en slimheid is erg handig in het leven!
Ton: Descartes zei:  “Ik denk dus ik ben” 
Martien: Rousseau legde meer het accent op natuur en ontplooien.
Dhr. B: dankzij het denken hebben we licht en stroom. Onze Christelijke normen en wetenschappelijk denken hebben onze cultuur gevormd.
Mw. J. vindt de meningsverschillen in het denken hier erg  leuk!
Ton: Die gedanken sind frei 
Martien: de Rhesusaapjes dronken wel bij de kippengaas pop met fles, maar renden hard terug naar de berenhuid pop. Zonder liefde geen ontwikkeling?
Dhr B: je kunt je gedachten richten! Fromm schreef “de angst voor de vrijheid”
Ton zoekt liever boeken die hem nog wijzer maken, niet die hem beleren. Gave dingen kunnen in hem resoneren, hij plukt die dingen eruit.
Martien: Bewonderen, inspiratie en sympathie hebben weinig met denken te maken.
Dhr B: denken communiceert de gevoelens.
Dhr F. denken en gevoel is eenheid!
Ton: de vrouw heeft meer vibratie, de man is meer rationeel!
Dhr F: De vrouw baart kinderen en geeft liefde.
Dhr B: de oerkracht van de vrouw!
Ton: In de bus: zij is helemaal idolaat van de man, hij meer nuchter, zoals een Moeder omgaat met haar kleuter, GAAF! Dat heeft een vrouw meer dan een man!
Mw. J; vrouwen vaker! is een wonder!
Martien: Gevoelens gaan pas leven als  ze gedeeld worden of in woorden worden gegeven.
Ton: woorden kunnen soms heel simpel een mens beschrijven bij uitvaarten!
Mw J: ook muziek kan zo mooi zijn! Denken en voelen liggen dicht bij elkaar!
Ton: tussen denken en voelen ligt een spanning. Vanuit die spanning heeft van Gogh zijn prachtige schilderijen gemaakt. Het gevoel in de kleur en afbeelding, het verstand in de techniek!
Mw P. veel kunstenaars zijn arm gestorven.
Ton vraagt hoe mw M het ervaart?
Mw M: vindt het wel interessant, maar voelt zich wat rozig. Ton: dat komt vanuit de ontspanning die je hier voelt. 
Mw  J. het uitwisselen is leuk. Ton: bevestiging is belangrijk!
Dhr B: Herkenning is daarbij een belangrijk element.
Mw J: Ja het krijgen van bevestiging en herkenning, blij zijn dat je er bent!
Mw M: heeft niet zoveel met de computer,  wil contact met mensen om haar heen, klikken is van belang en herkennen, als dat er niet is reageer je niet meer.
Mw. J: als je je alleen voelt kan de kerk je bevestigen, maar als goede vrienden wegvallen, dan val je in een gat en wordt voelen belangrijker dan het denken. Dhr B:  een rouwproces! Mw. P: iedereen wil graag aan bod komen!
Mw. M: ik mis contacten!  Ton: veel mensen missen contacten! Ze hebben alleen maar vragen: Wie ontmoet je, hoe reageer je daarop?
Dan is er pauze,
Dhr P heeft een inleiding over de Italiaanse Antipsychiatrie gegeven in het laatste Psy-café.
Martien: het geloof begint waar het weten ophoudt?
Ton: geloof, kom mijn ongeloof te hulp! Het geloof is beweeglijker dan het denken, dat aan structuren vastzit. Hij vertelt: een vriendin zei:  “sorry dat ik gisteren zo rot deed”, dit bewijst toch inzicht! Daar kan hij blij om zijn!
Rondje:
Mw. M: er is weinig op het thema ingegaan, misschien tijdskwestie? Zij ervaart op het moment geen toekomst, neigt in bed te blijven liggen in plaats van dingen te doen, heb geen zin, waarom zou ik? vervolgt: heb geen doelen, en het duurt al zo lang Mijn enthousiasme is weg! Martien:  Enthousiasme waarvoor?  Mw M:  op zoek naar iets waarvoor ik weer enthousiast kan worden. 
Dhr P: heeft voorkeur voor het denken; hij ziet niets in het geloof, maar staat anderen toe te geloven. Dat is gekoppeld aan de plaats op aarde waar iemand geboren is. Hij is geïnspireerd door het existentialisme van Satre en Camus,  zijn devies is; ‘veroordeeld tot het invullen van je eigen leven'! Hij heeft echt geen boodschap aan geloof of spiritualisme. Hij gelooft in zichzelf en in de wetenschap en de dienaren daarvan; zoals bijvoorbeeld de medici die bij ziekte bijspringen. Hij beperkt zich tot het weten!
Martien: ik geloof wel,  Hij had een mooi FB-bericht ontvangen: 20 seconden warme omhelzing door dierbaren werkt heilzaam tegen rot gevoelens en dergelijke. Hij vond het vanmiddag een leuke bijeenkomst.
Mw P: is blij met haar gezondheid, is net op controle geweest alles was in balans.  Zij is ook blij met haar Roodborstjesnest in de tuin.
Mw J; vond het een leuke interessante middag.
Dhr B: In plaats van spiegelen beter spreken over feedback geven!  Denken is een handig hulpmiddel
Dhr F: Aansluitend op mw. M: is ook mensen kwijt,  en gaat daar heel concreet mee om, zoekt vastigheid maar hij ziet wel een lichtpuntje in Mw. M, ze heeft een zuiver gezicht!
Dit spreekt mw M wel aan!
Het nieuwe Thema voor Woensdag 25 juli a.s. Wie ben ik en mijn gevoel van en voor eigenwaarde?

Verslag Martien, met dank aan Petra

Verslag Wie ben ik en mijn vrijheid dd 23 mei 2014 in de gezellige huiskamer van de NVSH Haarlem.

We zijn met 1 vrouw  en 5 mannen aanwezig.
Eerst wordt het verslag van de vorige keer vastgesteld.
Ton is vandaag verhinderd, daarom neemt Martien hem waar als gespreksleider.

Martien opent het Thema. We vierden de algemene vrijheid van de onderdrukking door de Nazi’s maar er is ook de persoonlijke vrijheid, die  o.a.  in de muziek wordt bezongen (bijv. Zappa:) Petra zingt 'Freedom', een lied van Zanglust, maar niemand luistert, haha.
Mw. P is blij dat ze in vrijheid als alleenstaande kan leven. Ze heeft zo geen verplichtingen en is vrij om te beslissen wat ze wil gaan doen. Ze is wel opgegroeid met zorgen voor anderen, altijd klaarstaan, doen wat de ander wil.  En ook het schuldig voelen! Daar is ze nu overheen. Nu  wil ze haar vrijheid uitbreiden, maar niet ten koste van anderen.
Dhr.sluit zich daar bij aan. Hij is blij dat hij kan thuiskomen wanneer hij wil. Dat hij zelf kan bepalen wat hij eet.  Zelf kan bepalen waar hij heengaat. Met een partner zou dat niet kunnen. Hij is blij dat hij single is.
Mw P reageert: zijheeft eerst 3relaties gehad met mannen die overleden zijn.  Heeft dat vanuit liefde gedaan. Vanaf 2006 is zij ook tevreden met zichzelf.
Dhr. F: is er nog niet uit.
dhr B:  denkt bij Vrijheid aan de Malthauserliederen van Mikis Theodorakis. Hij laat wat platen zien die verbeelden wat hij als vrijheid ziet: o.a.. Man in woestijn, rust en vredig alleen; Zeiler (Kontiki)  geniet van vrije ruimte en kan zijn eigen doel najagen (in tegenstellingtot opname in de Psychiatrie); meditatie biedt ook vrijheid (loslaten). Hij denkt terug aan een schoollied waarin over gebonden vrijheid wordt gesproken.  Hij is blij met de vrijheid van meningsuiting, mits met respect beoefend!
Dhr D: soms beperken anderen je rechten!
Mw P:  De gezondheid speelt ook een rol.
Dhr W: Hoe vrij ben je als je in bijna alles bent te volgen, en welke provider is betrouwbaar.
Dhr D: Je kunt een anonieme OV-chipkaart nemen, of een prepaid telefoon, de batterij eruit? Bonuskaart?
Dhr F: ik zou me er niks van aantrekken of ze me kunnen traceren of niet!
Dhr B: Vrijheid moet je bevechten!
Martien: koop gewoon de goedkoopste provider! (simlock-vrij)
Dhr D: als je op Google staat (streetview) en je wil daarvan af, dan moet je een brief schrijven naar Google, die dat dan moeten verwijderen (Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) te Straatsburg).
Dhr B staat tot zijn verbazing al dansend op Youtube,
Dhr D: is ook van Google, net als Facebook! Schrijf een brief!
Martien: De vraag is of je veel kan doen tegen beelden van de openbare ruimte. Al kan een brief schrijven nooit kwaad.
Dhr W: Wat te doen tegen de google bril?
Martien: Veel gemeenten hebben een digitaal fotoarchief online staan, bestaande uit  o.a. brede (prive/instellings) verzamelingen. 
Dhr D: Als iets je niet zint, schrijf dande gemeente aan!
Tenslotte vraagt mw P zeer aardig naar Martien. Deze zegt zich te kleden zo hij wil, met stropdas of zonder. Niet te stijf, wil zelf kiezen voor de relatie met een persoon waarmee hij wil samen zijn. Ook zijn haren laat hij in vrijheid knippen.
Dan is er (rook)pauze.

Martien: afsluitend rondje: Hoe vond u het en wat wil u nog delen met elkaar?
Dhr D was bij de bijeenkomst over privacy-beleid in Europa, gehouden in de Pletterij. Zag in deze bijeenkomst een soort vervolg daarvan
Mw P. een wereld aan informatie ging open. Vond ze leuk
Dhr W. Vond het wel goed aardig en ook nuttig
Dhr F. vindt de wetten in Nederland niet goed.
Dhr D. Klokkenluiders worden nu pas gehoord en erkend. Het gaat om de verkeerde interpretatie van de wetten
Dhr F: is blij met de vrijheid, maar als er een paaltje staat in het midden en je mag langs beide zijden is kiezen weleens moeilijk!
Mw P: heeft gestemd op de Partij voor de Dieren.
Dhr B: vond het een fijne bijeenkomst. Hij wijst naar de Vrijheid in de idealen van de FranseRevolutie: fraternité liberté egalité (broederschap, vrijheid, gelijkheid) en ook in de Politieke partijen Partij voor de Vrijheid. Toch wijst hij op het lied van zijn school: geen vrijheid zonder gebondenheid (Discipline).
Dhr F: volgens Sartre moest je eigenlijk iemand doden om je vrijheid te bewijzen.
Martien: Bij zeer rijke heren soms praktijk! 
Allen: vgl .de Maffia
Martien vond het wel beetje heftig maar zeer gezellig en informatief.
Dan brainstormen we over het  (meer concrete?) thema van de volgende keer: 27 juni a.s. Het wordt:  Wie ben ik en mijn denken en niet-denken?

Met dank aan Petra Krom
Martien Luijcks

Wie ben ik en mijn toekomst.  Huiskamer NVSH 25 april 2014.

Met vijf personen zijn wij bij elkaar gekomen om onze weg naar de toekomst toe te bespreken.
Twee mensen hebben zich afgemeld.
Naar aanleiding van het verslag over Waarom dingen gebeuren merkt Ton op dat het kwaad ook zin kan hebben bijvoorbeeld als straf,  of ook als ik onmin voel, dan kan kwaad-zijn opluchten.
Vluchtelingen zoeken veiligheid, niet te verwarren met betutteling.
Waarom wordt niet meer samengewerkt in de zorg vraagt Ton zich af. De dagbesteding gaat ook per doelgroep. Tussen lotgenoten gaat de eigenwaarde vaak omlaag.
Mw J.. Ook krijg je pas hulp als je een hulpvraag hebt?
Ton: het gaat om iemands eigenwaarde.  Een ex WMO-raads lid wordt nu door velen niet meer gekend!   Je zou een vertrouwenspersoon nodig hebben (mantelzorger). Mw J Je moet een buddy hebben. Ton:  de kunst is om naast de mens te staan, ga de weg met hem/haar mee. Het gaat om gelijkwaardig opstellen.
Mw J: In Heliomare wordt iedereen gerevalideerd.   Ton: Specialistische opvang, blijft nodig, maar  veel activiteiten kunnen gezamenlijk, of aanvullend op elkaar in een locatie.
Ton: het is ook fijn als de klant humor heeft, dan is het gelijkwaardige beter te redden. Het blijft immers mensenwerk.
Mw J: Knap van Steven Hawking  dat hij ondanks zijn  ALS telkens weer volle zalen trekt.
Mw P en Martien  maken zich zorgen om mogelijke zorgafhankelijkheid.
Dhr F. het is moeilijk om gelijkwaardig te zijn met iemand die niet zichzelf is. Dit kan leiden tot machteloosheid en kwaadheid.
Ton: je moet geen dankbaarheid verwachten. Soms halen klanten je het bloed onder je nagels weg.
Mw P: heeft jarenlang een man verzorgd, was heel dankbaar, maar na zijn dood kwam voor haar de klap, al was het zorg uit Liefde.
Ton: als je niet meer kunt praten, kun je nog schrijven. Een vriendin had in haar jeugd veel ellende met haar vader meegemaakt. Toen ze zelf kinderen kreeg had zij moeite met blije kinderen, dat herinnerde haar aan haar rot ervaring die een diep en gevoelig  litteken had geslagen.
Mw P was van haar dochter via keizersnee bevallen, maar kon door een nalatigheid van de verpleging haar dochter pas na 2 dagen zien en aanraken. Alle aanwezigen spreken hier schande van! Dit heeft de relatie met haar dochter niet positief beinvloed

Ton: nu een rondje: wat verwachten we van de toekomst?
Mw P heeft genoeg aan het nu, maar legt zelf wel eens een Tarot kaart.
Ton zelf leest graag de horoscoop in de Spits
Mw P is niet bang voor de toekomst
Mw J, heeft alles laten regelen, wilsbeschikking met Humanitas en dochter.
Ton:  toch moet je als de dokter het later vraagt bij bewustzijn zeggen dat je niet gereanimeerd wil worden. Een vrouw had het op haar borst laten tatoeëren.
Dhr F: Als pijn of ernstig lijden komen, dan zal hij niet de commissie erbijwillen betrekken, het liever zelf alleen doen.
Martien: in België schijnen pillen makkelijk te koop te zijn. Een vriendin had de pil van Drion op haar nachtkastje liggen, een leven lang, zeer geruststellend.
Mw J onderzoek bewijst dit.
Ton: de behoefte aan euthanasie kan fysiek zijn, maar kan ook zijn dat het leven gewoon voorbij is.
Dhr F: heeft nog veel om voor te leven!
Martien wacht op de dag dat zijn dochter hem komt zoeken.
Ton: sommige vrouwen hebben een jeugdtrauma, waardoor de scheiding weleens scherp afbreekt.
Zelf had hij met zijn ex een goede afronding en na een jaar niet zien, toch weer hernieuwd contact. Ook met zijn dochter na breuk weer hernieuwd contact.
Ton: Als mensen trouwen veranderen zij binnen de relatie beiden, kunnen ze elkaar bijbenen of niet?

Thema volgende keer, (wegens Hemelvaartdag vakantie een week eerder):  23 mei 2014
Wie ben ik en mijn vrijheid?

Verslag Martien .met dank aan Petra

Verslag Waarom gebeuren dingen en mogelijk met mij?

Vrijdag 28 maart zijn we  met 6 personen (3 vrouwen en 3 mannen) bij elkaar om het Thema samen te delen. Wegens de subsidieaanvraag van het ISP voor 2015 bij de gemeenten in Noord Holland is Ton verhinderd en zal Martien de gespreksleider zijn.
Eerst bekijken wij het verslag van wie en mijn dierbaren; iedereen stemt in. Notulist Martien dankt Petra voor het meelezen.
Mw N memoreert het 10-jarig jubileum van onze gespreksgroep in 2016. Eerst stond Nora achter de bar later opgevolgd door Garmt. Tegenwoordig doet Martien de bar samen met helpers.

Martien opent het thema historisch, in 1918/1919 kwamen de Duitse militairen terug van het front en de Weimar-republiek ontstond. Deze ontaarde later in Hitler.  In 1974 keerden de Portugese militairen terug naar huis verjoegen Ceatano  en  brachten  na een jaar wanorde democratie.
Dhr F:  in de Weimar republiek was sprake van decadentie en verloedering, samen met de zware vernederende sancties van  de Duitsers bij Versailles vormden de voedingsbodem voor Hitler.
Mw N. Ook in Pompeii was sprake van decadentie. Er moet toch een reden voor dingen die gebeuren zijn:  “gebroken ben ik en verdeeld, opdat ik weten zal wat is geheeld” .
Zij vervolgt: waarom gaat het leven zoals het gaat. Ik werkte voorheen  met 17 mensen in de psychiatrie. Een stagiaire zei : ”je doet het allemaal alleen maar voor jezelf!”. Dat deed haar toen pijn! Achteraf ziet zij dat zij hierdoor uit het ambt is getreden en Theo heeft  ontmoet.
Mw J: het is volgens mij het noodlot, sommige mensen hebben meer geluk dan anderen.
Mw. P: ook bij het koor, maar ze vraagt zich dat niet af, gewoon accepteren. Ze is wel aan het zoeken naar een positieve zingeving ervan, maar heeft die nog niet gevonden.
Mw. N.  het is voor jou het eind van een periode!
Dhr F: gelooft niet dat de vernedering van Versailles zin heeft, of dat Hitler of de Shoah zin hebben gehad.
Martien: bedoel je dat alle kwaad geen zin heeft?
Mw. P: het leven heeft wel zin!
Dhr F: als er meer kwaad dan goed in je leven is, dan heeft het leven geen zin!
Mw. N: als mensen van goede wil zijn heeft het leven altijd  zin
Mw P: een vriendin (Jehovah’s Getuige) zou het kwaad: de duivel noemen
Mw J. vindt het fijn dat hier niet uit boeken wordt geciteerd, maar men uit eigen ervaring spreekt.
Mw N: heeft het gevoel dat haar moeder haar niet wilde, dat zijzelf er niet mocht zijn. Zij vond troost in iemand die zei: hoeveel kinderen niet geboren hadden willen zijn en hoeveel moeders wilden helemaal geen moeder zijn. Er ontstaat enige onenigheid over of er wel moeders bestaan die geen moeder willen zijn
Mw N: Je bent gewild door het grote leven!
Martien: Ton zegt altijd: “ik moest en wilde er komen!”
Dhr V. grijpt terug op het vorige verslag, zijn pijn over het geenafscheid van zijn dierbare oma hebben kunnen nemen door het afschermen van zijn moeder.  Hij mocht niet eens weten waar haar as is uitgestrooid. Hij was heel blij omdat  hij wel goed afscheid had kunnen nemen van zijn lieve lelijke hond toen die overleed. Hij heeft gelukkig wel een pasfoto en een handgeschreven kookboek van oma in zijn bezit. Het devies daarbij is “Kook  en geniet”, zo kan hij zijn boosheid op zijn moeder overwinnen,  doordat de geur van Oma in de gerechten zit precies zoals zij met kerst en nieuwjaar altijd kookte.
Martien: Hoe vonden we het vandaag?
Dhr F vond het vandaag een beetje matig, ieder ging zo op z’n eigen toer.
Mw J vond het meer botsen dan andere keren.
mw P voelde zich wel op haar gemak vandaag. Ze vindt het leuk dat iedereen zo eerlijk  zichzelf was.
Dhr V. is blij met het contact
Martien vond het wel aardig, maar vond dit thema wel heftig. Iedereen stemt hiermee in.
Martien vraagt welk thema we volgende keer zouden kunnen nemen?
Mw N. gaat samen met Theo met de camper voor 6 weken naar een Naturisten camping met Nederlandse begeleiding in Portugal!  Wij zullen  haar missen. Mw J: vindt zo’n reis met camper wel stoer!! Haar dochter en partner zijn momenteel in Schotland, hebben veel regen. Mw N had vorig jaar 4 zon-dagen in Portugal terwijl heel europa nog geen zomer had.
Het kan verkeren zei Bredero

Het thema wordt niet: machtsmisbruik of zo, het  wordt  vrijdag 25 april a.s. :
Wie ben ik en mijn toekomst
Verslag Martien met dank aan Petra

Verslag wie ben ik en mijn dierbare overledenen dd 28 februari 2014

Met 2 vrouwen en 4 mannen nemen wij dit thema onder de loupe. In de pers was de bijeenkomst aangekondigd als rouwverwerking, dat is echter niet onze  opzet, want het gaat ons om Hoe om te gaan met de dood van dierbaren en anderen.
Het verslag van vorige keer is, met aanvulling dat de gedichten die mw. P. voordroeg, van een van de overleden groepsleden (John Weijers) waren, goed bevonden met dank aan de stagiair (die inmiddels weer vertrokken is)
Ton opent het onderwerp: toen zijn ouders overleden had hij het gevoel dat ze een goed leven hadden gehad, dus kon gemakkelijk afstand nemen.
Mw P. heeft de laatste 6 jaar ook drie keer afscheid van mannen moeten nemen. Afhankelijk van de intimiteit van de relatie ism het w/n aan zien komen van de dood, was de rouw meer heftig.
Het afscheid van het rouw en trouwkoor waar ze met zoveel passie en plezier had gezongen, waar ze nu niet meer bij kon zingen, deed haar de laatste tijd ook pijn, een soort rouwverwerking. Ze negeert nu de aanstichtster die ook in een ander koor met haar zingt.
Ze had steun van een man uit het rouw en trouw koor. Ton zegt: daar kun je niet op vertrouwen. Martien zegt: bondgenootschap kan wel, beiden winnen daarbij.
Dhr. V. had als kind geen afscheid mogen nemen van zijn dierbare oma, die hem veel liefde had gegeven. De intense relatie die zijn moeder met die oma (haar moeder) had gehad ( samen kampervaring) maakte dat hij zelfs niet bij het uitstrooien van de as mocht zijn.
Martien had goed afscheid van zijn vader en ook van zijn moeder kunnen nemen. Een vrouw die een beroep op hem deed, had hij toen niet kunnen helpen. Met de kennis van nu zou hij dat nu beter doen. Zij had haar leven na een wanhopige misbruikende relatie zelf genomen.
Ton vertelt van een vriendin die door haar vader was mishandeld. Zij deed een beroep op Jan Douwe Hoekstra. Deze behandelde in Bilthoven slachtoffer en dader tegelijk in de groep, als het te heftig werd mocht ze met een stok(je) een boom slaan, maar wel nadien de boom omarmen!
dhr F. vertelde van een ernstig zieke vriendin die mogelijk euthanasie wil plegen. Hij kan daar goed mee omgaan.
Ton vertelde dat hij met vriendin Mieke tot het einde had gefietst. Maar omdat de kinderen vonden dat er bij moe een steekje los zat, kon hij niet naar de uitvaart gaan.
Hij waarschuwt dat mensen het niet langer Pikken, de opstanden in Oekraine en Thailand waar Viktor Joesjtsjenko resp Yingluck Shinawatra (voor haar broer Thaksin) die er met het geld vandoor gingen
Mw J. vraagt zich af of iedereen het wel zelf kan redden? Mensen raken soms al in paniek bij een brief in de brievenbus.
Ton: soms moeten vrienden of bekenden zo iemand steunen (de 3 V’s), of anders kan  het ISP misschien iets voor hen betekenen.

Thema volgende keer vrijdag 28 maart a.s.:  Waarom gebeuren dingen en mogelijk met mij?

Verslag Martien, met dank aan Petra

 

Wie ben ik en mijn hoop het voor het nieuwe jaar. NVSH 31-1-2013, Haarlem
Aanwezig: Mw P, Mw J, Dhr F, Dhr P, Martien, Rutger.

Martien opent het gesprek en vertelt dat we helaas een aantal mensen hebben verloren. Mw P. wilt graag een gedicht voorlezen ter nagedachtenis van deze overledenen.
Mw J en Dhr F geven aan het een raar idee vinden dat iemand die vol met leven zit, ineens komt te overlijden. De rest van de groep reageert positief op het gedicht, iedereen vind het erg mooi.
Na de nabespreking van het vorige verslag waar één klein foutje instaat (een naam die verkeerd was gespeld), heeft  Rutger zich voorgesteld. Na dit kleine voorstel rondje is het tijd om wat te vertellen over iedereens hoop voor dit jaar.
Mw P trapt af. Mw P geeft een aan dat haar hoop de grond is ingeslagen. Mw. P is namelijk het koor uitgewerkt. Toch geeft mw P aan dat hoop toch ook een drijfveer is. Mw P geeft aan dat ze het moet verwerken. Ze voelt zich een zondebok ondanks dat ze haar excuus heeft aangeboden. Ook de dirigent is uit het koor gestemd. De dirigent bleek erg veel te praten over leden van het koor met leden van het koor. Verwerken is lastig voor mw P. Zingen is haar passie en ze is opzoek naar een nieuw koor om in te gaan zingen. Het liefst wil ze dit doen bij een bij een uitvaartkoor. Dit vindt zij erg mooi om te doen.
Hierna was Dhr P aan het woord. Dhr P vertelde dat hij bezig met de wijkraad in ere te herstellen. Hij heeft tot nu toe 2 vergaderingen gehad. Hij is hier erg tevreden over. Ook gaf hij aan de wijkraad erg breed en gemengd is. Dus niet alleen voor ouderen, maar ook voor jonge ouders.
Dhr F zegt nog niet echt plannen te hebben voor dit jaar. Hij zegt dat het leven je overkomt.
Martien hoopt op een nieuwe baan volgend jaar aangezien zijn WW uitkering ten einde loopt. Hij wilt niet 3 maanden wachten op zijn uitkering. Hij is bereid een gok te nemen en hoop hiermee op een betaalde baan bij het ISP. Deze betaling zou dan vanuit de gemeente moeten komen. De groep geeft aan mee te hopen voor Martien.
Mw J zou het erg mooi vinden als iedereen wat opener zou worden naar elkaar. En hier bedoelt ze mee dat iedereen wel vriendelijker naar elkaar mag doen.
Rutgers hoop voor het aankomende jaar is dat hij gelukkig blijft. Hij wilt zijn opleiding voortzetten, gezond blijven, goede vrienden en familie om zich heen. Eigenlijk heel simpel maar soms zo lastig.
Mw J vraagt aan dhr F of hij helemaal niks heeft gepland voor het nieuwe jaar. Dhr F geeft aan bezig te zijn met een verhaal te schrijven. De aanleiding voor dit verhaal is zijn verleden. Hij wil hiermee een bepaalde visie openbreken.
Mw P heeft nog een 2e gedicht voorgelezen. Ook hier werd positief op gereageerd door de groep.
De volgende bijeenkomst is 28 februari. Het onderwerp is: wie ben ik en mijn verloren dierbaren?

verslag Rutger

Verslag Wie ben ik en mijn vertrouwen en mijn hoop, d.d. 27 dec. 2013 bij NVSH Haarlem
Om 14 uur druppelen de eerste deelnemers binnen.
Om 14.30 uur zijn wij met acht (negende kwam later) mensen samen om het verslag van de vorige bijeenkomst te bespreken, waarvoor Martien en Petra worden bedankt!
Ton opent het thema met zijn belevingen van hoop tijdens deze kersttijd. Eerst de kerkdienst van ggz Ingeest Bennebroek  welke hij mooi vond en goed voorzien. Later die avond was hij naar een RK kerk gegaan waar een weliswaar behoudende priester Mathijs Wagenaar toch heel menselijk sprak!
Op 1e kerstdag was hij in de pinkstergemeente (Dhr T: ‘waar ik jaren geleden heb schoongemaakt’)
Het evangelische gebeuren is als een warm emotioneel bad voor de broeders en zusters. Ook de broodmaaltijd beviel goed.
Dhr T: zij moeten 10% van hun inkomsten aan de kerk overdragen. Maar dat is bij andere kerken ook!
Mw J. het is erg gesloten, misschien niet zo erg als bij de anderen, maar hier toch ook lastig eruit te stappen! Anderen zetten hier een vraagteken bij!
Ton: in veel kerkgemeenten wordt alles beredeneerd, misschien moet dat ook wel, maar hier is dat minder het geval, dat is toch prettig. Hij vervolgt: op kerstmiddag was hij in de Wording (inloop dak- en thuislozen) te Hilversum, en ’s avonds bij de El Pedro-kerk in Amsterdam, een evangelische kerk.
De kerstblaadjes die overal verschijnen worden volgeschreven door de hogere en midden groepen, Jan Boezeroen kom je daarin niet tegen.
Mw N. vraagt zich af wat het bezwaar daartegen is!
Ton: mensen verpauperen, de eenzaamheid groeit, de hogere groepen feesten samen met hun familie en buren. Alleen bij de kerstdiners die door kerkelijke groepen worden gegeven, maar daar moet dan meteen God en Jezus met het toetje  op tafel komen. Of men daarop zit te wachten.
Martien, had Paus Franciscus hier ook niet op gewezen!
Mw P. vond dit in elk geval bij Open Huis storend.
Dhr F kan zich voorstellen dat een dakloze niet zit te wachten op een aai over zijn hoofd.
Ton: mensen zijn niet meelijwekkend!
Mw. N. vindt het leuk dat iedereen zoveel vertrouwen hier met elkaar heeft dat men elk zijn/haar verhaal kan delen.
Dhr T: laat ieder in zijn/haar waarde, zijn moeder ging heen met een glimlach op haar lippen.
ook een andere vrouw stierf al biddend.  Hij wil graag naar de Hemel, maar denkt dat hij in de hel meer vrienden zou tegenkomen.  Hij steekt elke week een kaarsje voor zijn moeder aan en een voor de staatsloterij.
Ton: Jezus is er voor de zondaars! Mensen proberen met de moed der wanhoop  zichzelf te vertrouwen. Als dan de kerk zegt het moet anders, dan worden mensen onzeker!
Mw J: als je maar honger genoeg hebt, dan neem je het pamperen er wel bij! Dan neem je alles aan! Ton, ja als het in een kerk is, maar als het openbaar is, en dan toch gaan bekeren, toch niet goed!
Mw J. had bij de Stem in de Stad toch een goede sfeer geproefd.
Mw. N: vroeger werd ons van alles wijsgemaakt.  We werden dom gehouden.
Ton: de Farizeeers zeiden: kijk hoe geweldig ik ben! Er zijn geen kwetsbare mensen, ik noem het Bekletsbare mensen.  En het kerstverhaal is zo mooi: met herders en wijzen !
Mw N nodigt dhr P uit om iets te vertellen:
Dhr P: ik heb veel nagedacht over geloof en kom zelf eigenlijk uit bij het Humanisme. Het geloof dat mensen hebben, is gebonden aan de plaats waar men geboren is. Er is geen keuze.
Mw P: als je ouder wordt kun je meer kiezen.
Dhr P God is alleen maar een projectie zegt Fokke Sierksma!
Martien: Als er geen God was, zou de mens Hem moeten uitvinden!
Dhr F: Door het menselijk handelen wordt God ontwikkeld, zo stelt Teilhard de Chardin.
Mw Y: vond zichzelf niet in het afstandelijke geloof, zij koos  daarom voor het katholieke geloof
Dhr T: Wat is hoop? Elke donderdag ben ik in de sint Barbarakapel  waarbij mijn moeder begraven is.
Hij hoopt en bidt zijn moeder dat hij het eerste gaat, vóór zijn kinderen.  Mocht hij de staatsloterij winnen, dan zal hij aan het ISP denken.
Mw P: Mijn hoop: ben op vervelende manier van mijn koor afgegaan. Hoorde van de stemming over mij alleen via een vriend, niets van de voorzitter gehoord!  Zij hoopt dat ze haar terug zullen vragen!
Zij wil wel excuses aanbieden, maar werd afgewezen. Zit nu in een ander koor.
Ton Als je aan de kant wordt gezet, voel je je kwaad en gekwetst, dat kan een beperking zijn om een nieuw land te betreden (vgl Bijbel Isaak)
Mw P ik ben uit mijzelf weggebleven. Ik had geprovoceerd!
Ton: wat gebeurde in de bijbel toen Jezus de Farizeers provoceerde?
Dhr B, inmiddels gearriveerd, Kwaadheid is geweldige energie, soms niet hanteerbaar, maar soms ook een geweldige motor.
Ton het moet wel zijn weg vinden!
mw Y: had Viva-medewerkster (na eerst aanspreken) weggestuurd, wist alles beter;  waar dat moest en dat moest! De zog. Cleaner!  Na enkele andere, vond ze een hele goede die met haar overlegt!
Ton Als ondersteuner moet je in de huid van de ander kruipen! Mijn hoop: reactie van wethouder Botter: email hulpverlener Mag het een onsje meer zijn!!
Mw. N. vond het gezellig en goed. Wilde nog even terugblikken: 2013 was een goed jaar geweest, ondanks of dankzij de operatie van Theo.
Het nieuwe thema voor 31 jan.  is: Wat is mijn hoop voor 2014?

Verslag Martien, met dank aan Petra
29-12-2013

Verslag Wie ben ik en mijn verslaving/gewoontes nu het thema zelf  d.d. 29 nov. 2013.

Wij zijn met 9 mensen samen gekomen om het thema onder de loep te nemen.
Mw Joke P die vorige keer vergeefs probeerde binnen te komen is helaas jl. zaterdag overleden.  Martien belde haar partner op tijdens ons samenzijn en hoorde dit trieste nieuws. Wij wensen hem veel sterkte met het verlies van zijn dierbare vrouw. Zelf is hij ook ziek.
Mw P is jarig geweest, werd 70, zij hield een gezellige verjaardag met 14 vrouwen, zonder partners.
Ton geeft haar een hartvormig soort fluwelen stof.
Mw F. constateert dat het vandaag goed gaat met Mw P! Die op haar beurt zegt dat er ergens anders iets ergs met haar aan de hand is.
Martien vertelt over zijn tamelijk vaste eetpatroon elke dag (gewoonte), begint de dag met vruchtensap met vruchtvlees; ’s middags brood, ’s avonds warm, en na de koffie een pilsje, afsluitend met een glas melk met banaan.  Zoveel mogelijk onbewerkte producten, dit dankzij een inleiding bij Psychianders een vereniging van hoogbegaafde Psychiatrische patiënten in de negentiger jaren van de vorige eeuw. Het geeft hem houvast.
Ton: Is dit nu ook een verslaving?
Mw P: mijn dochter noemt mij een autist, wil altijd controle hebben, dingen moeten b.v. recht staan.
Ton was bij een congres van autisten.  Hij kon gratis binnen als hij autist was. Toen hij de beschrijving  van autisme naderhand liet zien aan een vriendin, herkende zij zich ook in die omschrijving! 
Dhr F: een autist is toch opgesloten in zichzelf?
Ton: werkgevers zijn altijd heel blij met autisten bij vaak technische werkplekken, zij worden niet gauw afgeleid en doen hun werk goed. Bij de koffieautomaat vind je ze niet.
Ton: in wezen zijn wij allemaal verslaafd: hangt af of het positief of negatief is! Misschien zolang het geen schade geeft is het positief?
Dhr T heeft een eetverslaving, daardoor krijgt hij een buikje.  Ook heeft hij een kaal hoofd.
Ton: dat komt doordat je veel over je bolletje bent geaaid.
Mw P houdt niet van kaalgeschoren hoofden. Wel van mensen die hun bos haar laten zien. Als iemand door ziekte kaal is, is het al erg genoeg.
Mw J  ziet duidelijk verschil tussen negatief en positief: Gewoonte is positief en Verslaving is negatief. Zij geniet erg van fietsten, maar kan dat ook een dag overslaan.  Heeft dan geen ontwenningsverschijnselen.
Dhr H: het is maatschappelijk bepaald, vroeger was alcohol verboden, nu heeft men dat meer geaccepteerd. terwijl  hasj twijfelachtig is en harddrugs zeer negatief worden gezien.
Mw F: als iets verslavend is dan is het heel vervelend als je zonder zit.
Ton: het gaat om het stempel: als iemand vergeetachtig wordt, dan hangt het af of die persoon serieus blijft genomen worden door de omgeving. Drukt men het stempel dement erop en gaat men de persoon negeren, dan kan die het wel schudden. Steeds jonger worden mensen tegenwoordig dement. Door het als normaal te accepteren, ontstaat er ontspanning en kan iemand er veel beter mee omgaan.
Mw J kent iemand die heel dwangmatig alles moet aanraken voordat ie de deur uitgaat.
Ton kent een vrouw die was-dwang had, zich de hele  dag moest reinigen. Zij was in haar jeugd misbruikt. In de hulpverlening had men haar vol met jam gesmeerd, dan kon ze wennen aan onreinheid. Ton ging praten met haar over de pijn die ze voelde, toen werd het minder.
Mw F kent een gehandicapte jongen die heel laat ging lopen, maar toch kon gaan studeren.
Ton kent veel mensen die als baby laat gingen lopen. Moet je daar nou een probleem van maken? Het zal wel!
Mw F: het gaat om het stimuleren door de ouders! Zij was vroeger op de boot altijd een huilbaby, totdat haar moeder haar in de handen van wat tienermeisjes stopte, die vonden haar wel lief, dus huilen stopte vanaf toen.
Haar zus werd door moeder weggestuurd, die heeft toch psychologie gestudeerd.
Ton: kent een zus van een verslaafde zus die ook psychologie ging studeren vanwege haar zus, maar raakte toch later aan lager wal.   Er is geen beter leven dan een (on) geregeld leven!
Dhr H; het is niet te bewijzen. 
Martien:  Nee,  maar soms is inleving ook wat waard!
Mw J; het is allemaal genetisch bepaald.
Dhr F: verslaving wordt tegenwoordig gezien als Pre-psychotisch!
Ton: de gebrekkige kan zich bij de gokkast vrij voelen.
dhr T: heeft heel wat rijken hun geld in de gokkast zien verliezen!
Dhr F: bij wasdwang is dwang zeker niet het antwoord!
Ton heeft veel getoefd tussen de verslaafden bij het Leger des Heils, hij had wel een mening, maar veroordeelde niet. Mensen serieus blijven nemen. Hoe lossen we het probleem op?!!   Pas als iemand de wet overtreedt is er een probleem bijv. geweld plegen. Als tegenwoordig iemand overdreven doet, wordt er al meteen een etiket op gedrukt.
Daarom geweld- t.v. wordt gekeken door mensen die niet met geweld kunnen omgaan en emotie-t.v. door mensen die niet met emoties om kunnen gaan?
Dhr T: kijkt graag naar “Toen was geluk nog heel gewoon”.
Ton:  voor je 14e jaar is de Print van je leven gemaakt, daarna alleen proberen 'die' te veranderen!
Toch gaan mensen daar ver in:  iemand neerslaan met een klap, comadrinken,  gewelddadige jongerengroepen.
Dhr H; met 14 jaar kijk je anders naar het leven dan als je 28 jaar bent. Het gaat om verschrikkelijk impulsief gedrag.
Ton: misschien zijn die jongeren bang om als Mietje te worden gezien, daarom zulk grof geweld!
Mw J:  het is een gekte, komt misschien door de  bloeddorstige spelletjes?
Ton: dat is zeker op jonge leeftijd van invloed. De maatschappij verhardt. De verbondenheid wordt minder.
Dhr T: als mijn Filipijnse buurman in nood is zal ik hem zeker eten geven.
Maar sinds Alpe d’Huez  en Haiti (33 miljoen over) toch beducht om wat je geven.
Mw P; mist soms de emotionele betrokkenheid, is zo ver weg.
Ton had vroeger uit idealisme een wereldwinkel, toen zijn  ouders overleden: hadden een mooi leven gehad.
Dhr H: er is een negatieve tendens in de samenleving, het moet mogelijk zijn om er samen toch iets van te maken!
Mw J: al het geld dat is verduisterd. Zoveel aan de strijkstok blijven hangen, het fatsoen is zoek!
dhr H: is kwestie van een slechte organisatie!
Dhr T: men komt zo gauw met medicatie, terwijl het leefgedrag zoveel invloed heeft.
Dhr F: vroeger was de Club van Rome, ging om verlies van energie,  nu speelt het broeikas-effect. Alleen te stoppen als de auto’s en vliegtuigen worden beperkt! Ook minder hoge verwarming helpt. De dorpen die moesten wijken voor Schiphol zijn vergeten!
Dhr T: je moet niet te goed van vertrouwen zijn.
Ton vraagt  welk thema volgende keer vrijdag 27 dec :  Wie ben ik en mijn vertrouwen en mijn hoop?!

Wie ben ik en mijn leven en laten leven; dd 27 september 2013.

Met 11 mensen beginnen we aan deze middag,  met 12 mensen ronden we na de pauze weer af.
Ton wijst op de Week van de eenzaamheid, 26 september t/m 5 oktober, welke gisteren begon. Hij stelt voor dit in ons thema vandaag mee te nemen. Het ISP organiseert de Wie ben ik bijeenkomsten niet alleen in Haarlem en Amstelveen, maar hoopt binnenkort ook in Hoofddorp te starten.  Wij doen de Wie ben ik Bijeenkomsten in Haarlem al vanaf september 2006, vanaf september 2008 staat het verslag op onze site.
Mw N. memoreert de 9 thema-avonden in 2005-2006 waaronder ook het thema: De kracht van het Zelfdoen. Als mensen zelf meer voor elkaar klaarstaan, gaat het beter.
Mw. F: maar alleen je moet het wel kunnen! Mw JB: tja, als je het zelf niet kunt redden, tot wie moet je je dan richten? Martien memoreert “Wohin soll ich mich wenden?”uit de Deutsche Messe van
F. Schubert: Mw N: zoveel mogelijk dingen zelf doen!
Dhr F: De week van de eenzaamheid doet denken dat je niet eenzaam mag zijn! Mw N: je hóeft niet eenzaam te zijn! Ton denkt aan Loek Jansen, die altijd een kaartje met Psalm 23 uitdeelde.
Theo: Koningin Wilhelmina was eenzaam, maar niet alleen!Allen: zij had idd veel personeel om zich heen! Dhr F wil soms graag eenzaam zijn, zoals de zeiler Henk de Velde, die vastzat in de ijszee, deze had majestueuze belevingen.
Ton komt bij iemand die de hele avond puzzelt, maar hijzelf heeft veel te lezen, dus de tijd verloopt zonder veel praten. Als Ton wat zegt, interesseert het haar niet, dus delen ze samen hoogstens 10 woorden op een avond. Zij wil niet naar de GGZ-ontmoetingsplaatsen, “daar zitten toch alleen maar gekken”. Ton waardeert dat zij zich onderscheiden wil. Hij is er voor haar! De hulpverlening wil altijd problemen boven tafel krijgen, willen de stilte doorbreken! Mw. N: prachtig, gewoon zijn!
Pauze: zelf neem ik een trekkie en Nora en Petra bedienen de bar.
Dhr TV is er nu voor zijn petekind. Als zij zou vertrekken, zou hij in de Roos waar hij woont aan veel activiteiten deel kunnen nemen. Het doet hem denken aan zijn jeugd, toen zijn Moe met een onderstel van een kinderwagen, een stoel erbovenop,  door de Roos werd gereden, en ze wuifde naar iedereen, want iedereen kende haar!
Mw JP: eenzaamheid word je gewoon aangepraat! Ze heeft gewerkt in de ouderenzorg, de ouderen zijn keihard onder elkaar, en iedereen heeft zijn/haar eigen activiteiten en amuseert zich wel! De medebewoners dringen de eenzaamheid gewoon op! Ton: ook in de psychiatrie praten de patiënten elkaar ziek!
Mw N: iedereen heeft zijn eigen verhaal, daar moet meer naar geluisterd worden.
Ton: Toen Theo in het ziekenhuis lag, hoe voelde jij je toen?
Mw N: ik was continue bezig!
Theo vertelt: in de laatste 6 maanden was hij 12 weken in het ziekenhuis. Het was niet altijd makkelijk alleen in bed, met alleen een bel om de zuster te roepen. Maar zeer voelbaar was de belangstelling die men in zijn brede omgeving voor hem had.  Via e-mail had mw N een dagverslag onder vele vrienden en vriendinnen gedeeld, waarop ook vaak werd gereageerd, zo kreeg Theo veel feedback, hetgeen bemoedigend was. Ton: dus je was actief en zeer informerend. Maar wat als je geen internet had gehad? Mw N: dan hadden we het met z’n tweeën gered!
Martien beaamt de voelbaarheid van betrokkenheid of de afwezigheid daarvan: tegenslag bij een klant die haar afspraken niet nakwam omdat ze zoals achteraf bleek ziek was geweest, het missen van de bus, extra reistijd, en toen nog voor niks naar kantoor om af te sluiten terwijl het al gesloten was.
Hij voelde zich toen echt beroerd.
Mw N mocht er vroeger nooit zijn, hoeveel moeders wezen hun kinderen niet af. Ton: mijn grondgedachte is: Je mag er zijn Maar hij had een drang om er te komen. Hoewel van een buurman afkomstig en een zwakke eigen pa voelt hij zich toch gewenst. Mw N: Je bent gewenst door het grote leven (De Kosmos)?  Ton: Jezus zei: Vader, waarom hebt u mij verlaten?” 
Mw L: een man van een collega was ziek, iedereen had er aandacht voor, maar toen hij kort daarna weer een burn-out kreeg, had niemand interesse. Psychisch lijden is moeilijker te begrijpen voor veel mensen. Martien ja, maar 2 keer achter elkaar voor dezelfde persoon aandaht geven is ook wel moeilijk in deze vluchtige tijd. Hij zou het fijn vinden als mensen meer belangstelling hadden voor psychische problemen.
Ton: net is de week van Alzheimer beëindigd. Mw F: wijst op de waarde van walnoten voor de  hersenen.
Ton: leven en leven laten, de mensen worden ouder en afhankelijker de betutteling wordt groter. Men voelt onmacht en gaat mensen opvoeden. Hij was laatst bij een bijeenkomst met een psychiater die iemand met Alzheimer liet zien. Het leek wel een machine. Je stopt er dat pilletje in en het draait weer! Ook familieleden gaan vaak opvoeden.
Bij vergeetachtigheid helpt opschrijven ook, als de naam van je kleinkind je ontschiet. kun je die naam ook opschrijven en zo verder ook. Ook een vorm van de kracht van het zelfdoen.
Mw. P: er werden mensen in het algemeen gevraagd in een krantje om als gastvrouw bij Stem in de Stad te komen werken, ze vraagt zich af of ze het gaat doen of niet! Ton: Het ISP heeft gesproken met Ranfar Kouwijzer de nieuwe directeur van Stem in de Stad. Ton: net als Komt allen tesamen, weest verheugd van harte. Dhr TV heeft na zijn scheiding veel steun gehad bij Stem in de Stad. Het is wel veranderd. Toch zou hij er in geval van nood weer heengaan als bijv. gastheer. Ton in andere culturen is de rol van de vrouw, zoals die bij ons zo’n 50 jaar geleden was. De mensen uit die culturen komen ook in Stem in de Stad. TV De taal is soms ook een probleem. Dhr. TV geeft de suggestie om het te proberen door gewoon een middag erheen te gaan als gast. Ze heeft moeite om dingen los te laten.  Mw. L: kun je leren in de praktijk!
Ton: Mieke werd door Jurjen Beumer bevestigd in haar eigenheid en werkte daar als gastvrouw tot het niet meer kon, ze werd toen bezoekster.
Dhr P: is voorzitter van de nieuwe wijkraad Patrimoniumbuurt. Uit een buurtonderzoek bleek dat er veel mensen wel klusjes voor buurtgenoten wilden doen. Ton: kunnen zich inleven in de mens?
Dhr P. Hoe bereik je dat mensen met elkaar in contact komen, dat is een taak van de wijkraad!
dhr P. Beginnen bij de mensen die zich willen inzetten, en bijv. ouderen met hun tuintjes willen gaan helpen. Ton is een individualist en  vindt het leuk een groep te beïnvloeden. Dhr P: de buurtbewoners willen zich graag inzetten met wederzijds belang. De wijkraad Oude Amsterdamse buurt is terziele na een conflict met een ambtenaar. De wijkraad Patrimonium is blij met de (financiele) bijdrage die via de ambtenaar binnenkomt.Mw. N: mensen moeten wel niet met een bloemenperk  aankomen als iemand gewoon  tegeltjes wil! Worden de mensen begeleid? Dhr TV was vroeger ook wijkbewoner, de hondenuitlaters lieten op dezelfde straat (westzijde) hun hond uit, dhr TV (Gekke Tedje) ging dan elke dag met de bezem, doet hij nu bij de Roos ook.  Dhr P. wij bieden geen hulp, het is helemaal vrijwillig,
Ton: welk thema voor de 25e oktober?  Wij besluiten: Wie ben ik en mijn verslaving/gewoontes?
Ria en Petra helpen met opruimen.

Wie ben ik en mijn feesten en vakanties? 30 augustus 2013
Wij zijn met negen mensen bijeen om  onze feesten en vakanties te bespreken.
Mw. N, en dhr F waren, ondanks geruchten van verhindering, onverwacht toch aanwezig.|
Volgens de krant is het in de Roos nu rustig, Hiermee is dhr T. bepaald niet akkoord.
Mw N: Theo  ligt nu in het VU-Medisch Centrum, hij had weer verhoging. Thuis kan niet tijdig gereageerd worden als de temperatuur te hoog wordt.  Het gaat eigenlijk geweldig goed met Theo:  Hij eet goed, en wandelen gaat ook weer goed,
Mw N. haar vakantie is sinds 15 juli  (nog in Portugal met de camper) wel ander soort kamperen geworden dan ze dacht. Ze leeft nu van dag tot dag, van uur tot uur.
Mw P hoeft niet ver weg voor een fijne vakantie, geniet van huis en tuin en de natuur en snorfietst in de omgeving.
Mw. J. de meeste mensen hier hebben een laag inkomen.  Haar feestjes zijn als zij de hondjes van haar dochter kan uitlaten, daar geniet ze ’s zomers echt van. Ze haalt ze op met  een mand op de fiets, of dochter brengt ze ’s ochtends. ’s Avonds gaan de hondjes weer terug,
Mw. C. heeft haar feestje gevierd met haar ritje naar het bloemencorso in Leersum.  Daar werd ze door iedereen begroet, haar hele familie werd erbij gehaald! Het was echt gezellig.
Misschien dat  ze naar Leersum gaat verhuizen.
Dhr T. wordt 80 jaar, al 20 jaar is mw C zijn pleegkind. Hij moet elke dag de kerk zien en ook het strand!  Hij heeft problemen met plassen door een fout bij een operatie, daardoor gaat het slapen niet goed. Maar samen met Mw C, was hij laatst op bezoek bij het knipkaartkoor van Leny van Schaik, en morgen gaan ze weer naar het Havenfestival in IJmuiden. Vraag Ton: geniet je ook? Dhr T: jazeker lekker mosselen eten en ’s avonds voor het slapen gaan zegt hij naar boven: Meester, weer een goede dag gehad! Zonder humor gaat hij dood: dus 2 kaarsjes: een voor zijn moeder, en een voor de staatsloterij!
Dhr F:  is deze zomer door de zonnehitte niet veel buiten geweest. In het verleden wel  een leuke kampeervakantie samen met vriendin  in Frankrijk, en een keer alleen met de trein erheen geweest.
Ton: vroeger samen met zijn vriendin Mieke ( ) op 14 daagse vakantie in een hotelletje  in Oostenrijk. Hij haalde bij de VVV dan een brochure met activiteiten. Afhankelijk van weersomstandigheden selecteerden zij dan leuke uitjes. Het was eigenlijk vaak improviseren. Tegenwoordig gaat hij vaak 3 dagen weg met vriendinnen,  als zij moet rusten, dan gaat hij lezen. Ook vaak la Place of met de fiets weg.  Het gaat om de verassingen.
Mw F. Heeft meegedaan met een bootvakantie voor gehandicapten.  Iemand met epilepsie mocht niet mee. Zij werd gezien als hulpje van de staf (4 personen, 2 schippersechtpaar, 20 deelnemers). Het IJselmeer is beetje saai: altijd maar dijken. Op zeker moment kon ze haar gedeelde slaapkamer niet meer in. Haar spastische kamergenote had per ongeluk de deur geblokkeerd.  Het was veel improviseren met passen en meten vooraleer ze sliep. Op een dag gingen de schipper en zijn vrouw van de boot af. Toen kwam haar verleden boven. Doodsangsten voelde ze. Toen is ze bij de dochter van de schipper op de rand van de boot gaan zitten om te praten en ging het weer goed. Ze was 8 dagen weg.
Dhr F. heeft gewerkt als matroos op een binnenvaartschip
Mw F toen onze boot vroeger eens de zee op wilde, werden we tegengehouden in Rotterdam, toen dacht ze: “ook dat nog!” Dhr F: platbodems redden het niet op zee!! Ton: altijd gezellige mensen op de boten, ze zwaaien altijd terug! Mw C: ook met de Doven en slechthorende vereniging gingen we wel met de boot door Haarlem, erg leuk!
Dhr T: we waren ook nog bij de Santpoortse feestweek. Genieten van overal tafels binnen of buiten samen eten.  Kon niet beter, geweldig!.
Ton Er werd gezegd we zijn niet zo rijk hier, dat is vaak wel waar. We konden deelnemen aan een dure Barbecue, maar kozen toch voor een heerlijke maaltijd met Kibbeling op een terras. Supergezellig!
Martien heeft een leuke vakantie gehad, maar had wel veel te doen.  In Nijmegen gewandeld,  in Maastricht, Valkenburg aan de Geul en tenslotte in Heerlen. Het  was overal leuk, maar het meeste genieten was van de Groesbeekse dame waarmee ik in een soort dialect gezellig praatte terwijl zij met de weg wees naar dezelfde kant als ik moest: mijn eerste logeeradres bij vrienden en familie. Interessant was ook Eckhart Tolle, die de klemtoon legt op het NU!  Ook onderzoek gedaan voor zijn vriendin in een klooster.
Ton: In het zuiden zijn de mensen gemoedelijker: Carnaval:  man met grote buis onder de arm met tekst: “ik heb de leiding” HIHI
Mw P. heeft in de buurt van Breda met haar toenmalige man eens een dorpskroeg bezocht, de partner kreeg telkens carnavalbier aangeboden, hetgeen gelijk de plantenbak inging.
Dhr F houdt niet van Carnaval. Dhr T ook niet.
Ton: het gaat om met verwondering genieten, zoals ook de Optocht  van Leids Ontzet, is erg leuk!
Dhr T: wel samen met mw. C afscheids en begroetings omhelzing doen in de ontvangsthal van Schiphol. Mw C en hij doen deze enthousiaste bregroeting even voor ons voor. Mensen kijken is ook leuk.
Aan de bar wordt, net als aan het begin van de middag,  nog een aangename conversatie gevoerd. Tussendoor besluiten we tot het thema van de volgende keer op vrijdag 27 september 2013:
 Wie ben ik en mijn leven en laten leven?
P.S. Gelukkig kan Theo  tijdens deze gespreksmiddag  melden meteen weer terug naar huis te kunnen. 

Wie ben ik en mijn leven en laten leven? 26 juli 2013
Deze bijeenkomst in de serie "Wie-ben-ik" wordt gehouden in de gezelligste ‘huiskamer’ van Haarlem: de NVSH-ruimte aan de Ripperdastraat 11 te Haarlem, nabij station Haarlem.
In deze gespreksmiddag willen wij met elkaar onderzoeken hoe ik leef en laat leven? Welke plaats wens ik zelf te hebben en welke plaats gun ik de anderen daarbij. Welke rol spelen mijn gevoelens en emoties en hoe ben ik zo geworden? Welke rol speelt 'leven en laten leven' binnen onze levenslust? Hoe werkt het door binnen onze contact-kringen?
En tenslotte hoe staat het leven en laten leven t.o.v. ziekte en sterven???
Ook gaan we in op welke invloed dit heeft op ons gevoel van welbehagen?
Welke rol speelt de manier waarop wij denken en handelen volgens 'leven en laten leven', in ons veilig voelen en hoe bepaalt het mijn plaats binnen mijn sociaal functioneren?
Wie ben ik en leef ik en laat ik leven?
Iedereen die zich in dit thema herkent en op wederzijds betrokken wijze hierover met elkaar ervaringen, meningen en gevoelens wil uitwisselen, is van harte welkom op deze laatste vrijdag van september 2013

Ton de Vries is voor deze bijeenkomst beschikbaar als gespreksleider en Martien zorgt daarbij, samen met helpers, voor de inwendige mens.
De huiskamer aan de Ripperdastraat 11 te Haarlem is open vanaf 14.00 uur.Na een korte kennismaking begint het gesprek rond 14.30 uur. Rond 16.00 uur wordt dan gezamenlijk een drankje genuttigd ter afsluiting van deze bijeenkomst.
De toegang is gratis, evenals de versnaperingen.
Voor nadere informatie kunt u terecht bij Martien Luijcks, telefoonnummer 06-50486221 of 023 5342206
Voor een terugblik in verslag en soms ook foto op de “Wie ben Ik”-bijeenkomsten vanaf 1 augustus 2008 t/m 30 augustus 2013: zie verslag wie ben ik

Verslag: Wie ben ik en hoe sta ik in het leven? D.d. 26 juli 2013 in de huiskamer van de NVSH
Met 9 personen zijn wij aanwezig. Ton is wegens een uitvaart afwezig, Martien zal het gesprek leiden.
Mw P. vertelt dat Mw N nog niet aanwezig kan zijn, haar partner T is na een ziektebed in Amsterdam gisteren gelukkig net weer naar huis gekomen! Zij groet ons vriendelijk mede namens dhr T.
Naar aanleiding van het verslag van 28 juni jl. (wat doe ik voor mijn omgeving) merkt mw. JC op dat zij niet naar Schiphol, maar dat ze toen een fijn weekend met de boot weggingen. Ze is vandaag van de camping hierheen gekomen, zij wilde deze bijeenkomst niet missen.
Martien hoorde van zijn collega Rinus dat hij zich afvroeg wat die gesprekken met telkens dezelfde mensen nu voorstelde. Wij vinden het in elk geval gezellig en zinvol.
Dhr H had een persbericht van deze middag gezien zonder ISP erbij en ook alsof het de laatste keer zou zijn.  Dat klopt dus niet.
Thema
Mw. J. opent met de opmerking dat Mw P. een groot rechtvaardigheidsgevoel heeft, altijd in de pen met stukjes in de krant. Mw P; alleen voor de natuur de dieren en het milieu. Zijn wij geen dieren vraagt iemand uit de groep?
Dhr T zorgt altijd voor de koekjes en soms ook voor de paardenworst. Maar bij navraag bij Martien had die geen zin in vlees erbij. Dus geen paardenworst vandaag. (vindt men toch jammer)
Dhr T: de zoon van de paardenslagen was agressief geworden, kon toen de slagerij niet voortzetten. Hij vervolgt: elke avond dankt ie God weer voor zijn kinderen en kleinkinderen dat het er goed mee gaat. Hij heeft 7 jaar bij begraafplaats Barbara gewerkt, heeft daar heel wat gebitten gevonden. Was er toch gezellig!
Mw J. houdt erg van gezelligheid, vindt het soms lastig als het niet zo gezellig bedoeld is!
Mw P. had in de bus een chauffeur meegemaakt die chagrijnig was, ze moest maar achterin gaan zitten. Mw J, misschien moet ik me wat meer gereserveerd opstellen. Ook zij maakt mee dat chauffeurs soms wegrijdt voordat zij goed en wel zit. Mw L: heb je een klacht ingediend? Mw J. Nee! Dhr H. als Ik dat zou zien gebeurden dan zou zeker de chauffeur hierop aanspreken!
Mw JC: ad rem reageren lukt soms!
Martien heeft een probleem hoe ga je om met iemand om die op afbetaling wilt kopen? Mw L. beter sparen voordat je koopt!
Mw. JC bij online kopen kun je niet passen, en moet je vaak terugsturen. Kost toch extra.
Mw L. een vriendin past de laarzen in de winkel, en koopt dan dezelfde laarzen op internet.
Martien: Hoe staan we tegenover anderen?
Mw JC Altijd jezelf blijven, je hoeft tegen niemand op te kijken, want zelf de rijkste kan hulpbehoevend worden en moet je helpen met een Pampers om te doen!
Dhr F: als mensen zich arrogant opstellen krijg ik juist de neiging om op ze neer te kijken!
Mw J: doen we eigenlijk nog wel opkijken tegen mensen met status zoals vroeger?
Martien: misschien nog iemand bewonderen?
Mw. L hangt ervan af hoe je wordt behandeld, soms is het wel makkelijk om een rol van opkijken te blijven, sommige mensen hebben nu eenmaal autoriteit.
Dhr H. mensen vragen om respect, dus als mensen niet respectvol met mij omgaan, dan laat ik dat voorbij gaan. Maar als een arts mij respectvol behandelt, in burgerkleding op de rand van mijn bed de zaakjes voorbereiden, aandacht hebben, gevoelig, zorgzaam, dan wil ik haar wel mijn waardering geven! Soms ook voor de man die de vuilnis ophaalt: “hebt u nog wat nodig?”
Korte pauze
Martien vraagt wie wil nog wat kwijt.
Mw JC: Hoorde bij controle van de chemo, dat het niet meer werkte. Een vriend vroeg haar heb je er niet genoeg van, m.a.w. waarom stop je niet met al die medicijnen? Hoe kan iemand dat nou zeggen vroeg ze zich af. Ze neemt alles wat nodig is. Als je al 18 jaar met de ziekte bent, uitgezaaide borstca. (lever, bot en later longen), en je bent sportief, dan ga je door. Artsen snappen het niet. JC voelt het zelf soms wel, maar zegt tegen de nieuwe pil: jij doet wel je best!
Ook haar man met Ca. (non hotchkin) met een ijzersterke conditie, rookt niet, drinkt niet, die is geneesbaar.
Dhr F: vriendin heeft ook Ca, maar is nu weer kwieker.
Mw J: als je de dood in de ogen hebt gezien, krijg je meer Power?
Mw JC houdt teveel van het leven.
Mw. P: Je mag hier jezelf zijn!
Dhr T: danken voor de mooie dagen
Mw JC: soms vloeken, maar God Vergeeft het
Dhr H: Waarin je gelooft, dat je vertrouwt dat je alles terug zult zien, dat is mijn geloof!
Mw F: als je maar in jezelf gelooft!
Mw JC is dankbaar dat ze is hoe ze is, zorgt voor man en streven er samen naar het niet moeilijk te maken.
Dhr T is de Ca erfelijk?
Mw JC: bij een dochter heb ik misschien het Des-medicijn geslikt. Bij navraag van mijn dossier, las iemand van het ziekenhuis aanvankelijk wel eruit voor, maar toen ik het opvroeg was het dossier verdwenen.
Dhr F: een Nichtje werd in een ziekenhuis opgenomen, wegens zogn Darm-Ca. Maar wellicht was het alleen maar de familiale knoop in de darm. Bij navraag bij de betrokken arts bleek het “toch maar alleen om een psychiatrisch patiënt te gaan”.
Hij vervolgt: De patiënt heeft recht op inzage in dossier. Martien: exclusief de delen die over derden (familie…) gaat

Het thema voor de volgende keer: (30 augustus a.s.)
Wie ben ik en mijn feesten en vakanties
Verslag Martien met dank aan Petra (28072013)

Verslag van Wie ben ik en wat doe ik voor mijn omgeving.
dd. 28 juni 2013 in de gezellige huiskamer van de NVSH te Haarlem

We waren met z’n achten bijeen. Na een gezellige informele uitwissseling aan de bar en in de banken, vraagt Ton om een kort moment van stilte ter herdenking van het overlijden van John Weijers. Wij gedenken zijn gedichten, zijn fotocollages, zijn goede band met zijn dochter en zijn strijdbaarheid. Twee deelnemers hebben in persoon afscheid van hem genomen bij de uitvaart.
Het vorige verslag wordt goedgekeurd, met dank aan de notulist voor de goede weergave.
Het thema
Ton vraagt wie heeft te maken met goede voorbeelden van zorgzame omgeving?
Mw JP vertelt dat zij en haar buren in veel zaken wederzijds dienstbaar zijn. Zij oppert www.whelpy.nl voor kleine klusjes ad 10 euro. Maar ze moest voor het tuinpad toch 300 euro betalen.
Ton: de gemeente zet in op Sociale wijkteams en Buuv, leidt dit tot meer betrokkenheid in de buurt?
Mw. L het kan toch niet alleen met professionals. Zal toch vooral door vrijwilligers moeten gebeuren.
Mw. J. stelt: je moet toch wel iemand langer kennen, anders trekt het toch niet. Zij woont in een hofje, waar veel onderlinge banden zijn.  Zij zal toch niet gauw aan een vreemde wat vragen.
Mw. P. je weet ook niet wie er achter bepaalde 06-nummers zit, dus bel je niet gauw erheen.
Mw JP de tuinman die ze had ingehuurd had ze o.a. gezocht op KvK-nummer, dus betrouwbaar.
Dhr T Ook bij Haarlem Effect kun je voor € 10 iemand voor klusjes inhuren. Bij de Ouderenbond ook klusjes, naast het lidmaatschap wordt hiervoor ook een bijdrage gevraagd.
Ton: om zelf wat voor je omgeving te doen, is het belangrijk iemand te kennen! Wat doen wij voor de eigen omgeving.
mw JP: doet ook vrijwilligerswerk
Mw P: regelt het rooster van de koffiedienst bij de RK-kerk
Martien: doet taalgesprekken met een buurvrouw uit Egypte. Ook zijn werk bij het ISP is nu vrijwilligerswerk
Mw P vult aan: doet hele leven al vrijwillig Wijkraadswerk, ahw. als compensatie voor de uitkering die zij ontving. Nu heeft ze zelf steun nodig. Heeft nu niemand.
Martien wil wel iets voor haar doen, maar nu niet nodig.
Ton: samen hofje of perkje onderhouden, toch sociaal contact?
Mw JP in Heemtuin werken ook alleen maar vrijwilligers, gaat uit van de wijkraad! Ook op het plein wordt samengewerkt om het goed bij te houden. Doen de mensen uit de straat samen!
Mw P. nu de giftige onkruidverdelger verboden is, groeit van alles tussen de stoeptegels, Moet ik nu op de knieën of met een maaimachine aan de gang. Ik zou wel administratief werk aankunnen!
Ton: wat te denken van onderhouden van het park in de buurt?
Mw. P. het maaisel van de grasmachines ligt bij de bushalte op de stoep, kun je over uitglijden!
Dhr T: in het Zorgcentrum waar ik woon wordt vaak ingebroken, 350 euro of 5000 in een oude sok, een makkelijke prooi voor gladde inbrekers. 
Mw JP: vooral ouderen vertrouwen de banken niet meer, nemen geld op!
Dhr T: mijn vader stierf toen ie 80 werd, bij het ontruimen van zijn huis vonden we onder het zeil allemaal briefjes van 100!! Maar goed dat wij het zelf deden.
Ton: is er ook sprake van sociale controle?
Dhr T; Er zijn wel camera’s, men kan melden…
Ton: betrekt men de buurtgenoten niet bij de veiligheid van de zorgcentrum?
Dhr T: maakt elke dag een rondje, ruimt troep op, spuit de tuin. Houdt toch ook in de gaten.
Ton: Zou de buurt betrokken kunnen worden?
Mw J. Niemand in de buurt bemoeit zich ermee, er zijn 170 bedrijfjes in de wijk. Vroeger maakten sommige families de dienst uit in de wijk.
Dhr T: heeft wel geleerd tot 10 tellen, je moet in overleg gaan!

Lia en Petra nemen tijdens te pauze de bardienst over van Martien, waarvoor dank!
Ton: ziet de buurt mij niet zitten?
Mw J: zit vlak in het Centrum, heeft daar geen vijanden.
Ton: de Methadonpost van de Brijder zit om de hoek. 
Mw J: we waken er inderdaad wel voor dat alles binnen de paden gaat. Er is onderling veel communicatie, ook samen uitgaan, samen wijntje drinken.
Ton Hofje is omringd door muren van de huizen eromheen.  Is er een bewonerscommissie?
Mw J: Nee, niet meer, er was er wel een. Er is nog een algemene ruimte, alleen nog voor familiebijeenkomsten van bewoners. Zij woont er al 12 jaar. Voelt zich veilig in de tuin van het hofje,
Ton: De Eglantiertuin heeft nu toezicht en gaat na 8 uur op slot. Het hofje van Oirschot heeft het beeldje van Eva frontaal staan, beschermt het hofje. De sociale controle is vaak sterk in hofjes.
Martien herkent dit wel, toen hij eens dacht de bus te missen en ‘s-ochtends te rennen om ‘m toch te halen, kreeg hij commentaar uit de flat tegenover, dat hij niet moest rennen, maar rustig moest doen.
Mw L: de drempel van mijn voordeur is te hoog, de woningbouw wilde niks doen; haar man moest maar achterom of ze moest de buren maar vragen de container van het erfje te halen. Maar ze wilde geen problemen met de buren, dus nu een opstapje gekocht bij Ikea.
Dhr F: Kon zich een tijdje niet bukken, kon hulp in de huishouding krijgen voor dagdeel, had het echter maar nodig voor 2 uur, toen ging het niet door. Kocht toen maar een steel. De vrouw boven hem had ook hulp aangeboden, maar hij redde het toch alleen!
Mw JP heeft geluk met de buren, maar de buurjongen wilde hen wel naar Schiphol wegbrengen, maar dat was al geregeld. Ze woont in een leuke buurt.
Ton: goed voorbeeld van de overheid? Mw JP: nee hoor eigen initiatief vanuit de bewoners van de wijk
Martien laat altijd weten dat je wegbent voor meer dan een dag, (laat de buren niet denken dat je dood binnenligt)
Mw J: heeft 2 jaar op de Engelandlaan gewoon, ervoer daar wie vriendelijk doet, ontmoet ook vriendelijkheid. Leuke contacten overgehouden.

Het nieuwe thema
Wie ben ik en hoe sta ik in het leven?

Wie ben ik en mijn tevredenheid bij deze krapte.
Huiskamer NVSH 24 mei 2013

Wij zijn met negenen bij elkaar om dit thema met elkaar te bespreken.
Ton is verhinderd, Martien neemt waar.