Verslag: Wie ben ik en mijn wijsheid?
27 januari 2012, 14.30 uur te Ripperdastraat 11 Haarlem,
We zijn met z’n tienen (tenslotte feitelijk 12) bijeen in de gezellige huiskamer van de NVSH om ons te buigen over het raadsel van de wijsheid.
Verslag 28 dec: Mw. N vult aan: Ze is tevreden en blij, omdat niemand dat van haar afneemt
Met dank aan de verslaglegger.
Voorstelrondje
Dhr N trekt alweer een ½ jaar van Drees.
Mw. D is actief voor het ISP
Martien is sinds 1 januari Penningmeester voor de Stichting ISP.
Mw. S is een gast van mw. P en is voor het eerst hier. Zij is actief voor de werkgroep HIV en vooroordeel(voorlichting op scholen groep 8). Ook is ze actief met probleemgezinnen via zog. Familie-opstelling (mensen nemen een positie in rond de centrale persoon, en uiten hun gevoelens en gedachten, waardoor inzicht en wijsheid kunnen groeien)
Dhr J. is 11 jaar geleden afgekeurd, kwam toen tot het Inzicht over ADHD, richt zich nu op wat hij fijn vind, passie: voorlichting Vogels en ADHD. Geniet nu van het leven.
Mw. P zoekt o.a. hier zichzelf. Heeft Passie in zingen en ingezonden stukjes aan kranten.
Mw. N is e-vriendin van mw. P: ter wederzijdse correctie. Was 12,5 jaar actief voor de NVSH. Ze heeft mooi afscheid daarvan kunnen nemen. Zij geniet nu van vakantie in haar camper met haar vriend
Mw. L leidt met plezier 2 eetclubs en het Psychiatriecafé van het Cliëntenbelangenbureau
Dhr V is nu vrijwilliger bij Ecosol, Bij Roads moest hij een eigen bijdrage betalen (AWBZ) en een diagnose hebben, dus dat ging niet meer.
Garmt heeft een griepje, en Robert (64 jaar) , die liever nu op de fiets zou zitten, neemt hem waar voor ons natje en droogje. Hij verheugt zich op Frankrijk. Hij is penningmeester van de NVSH
Ton is Ridder dankzij het slapen voor de 2e kamer met Agnes Kant (werkgroep Onderdak)
Thema wie ben ik en mijn wijsheid.
Mw P Wat verstaan we onder wijsheid?
Mw. D: lekker eigenwijs zijn, in positieve zin!
Mw. H: blijf dicht bij jezelf in je eigen wijsheid
Mw P: wijsheid is niet kennis, je kunt niet alles weten.
Mw H, Negatief eigenwijs is maar relatief. het gaat om wat je gevoel zegt. Alle wijze adviezen van anderen kunnen wel eens niet bij je passen. Hou het bij jezelf.
Ton ziet het als verbanden zien, mijn wijsheid, uitstralen, inzicht in jezelf, in je gevoel. Door dingen beter te plaatsen kun je wijzer overkomen.
Mw H, wijsheid is geen oordelen, wedervraag stellen om ander te helpen tot eigen inzicht (wijsheid) te komen.
Gedicht John
Woorden
Als ik mocht zeggen wat ik dacht,
Maar dat wil ik helemaal niet.
Ik luistern en denk, dat is mijn kracht
Dan doe ik niemand verdriet
Oordelen ligt niet in mijn macht
’n verkeerd woord doet zoveel pijn
En leed wat men niet ziet
Denk aan een ander zijn welzijn
Ook al begrijp je die ander niet
Dat ben ik, het voelt zo fijn
Om mezelf te zijn.
J.Weijers, 19-5-2003
Dhr J: wijsheid hangt voor mij samen met hobby interesse, dat geeft kennis en inzicht Openstaan leidt tot wijsheid
Mw. L. inzicht in situaties!
Martien vat samen: Levenswijsheid, door levenservaring
Mw N de Wijzen uit het Oosten hadden de wijsheid de ster te volgen in het vertrouwen het Kind te vinden. Zij heeft goed contact met Hannah van Buren. Deze schildert beelden als de schaduw van een kaars is mooier als er weinig objecten in de weg staan. Een andere bewustzijnslaag. De mens is God in zichzelf Wij zijn deel van het etherisch lichaam, dat ons opstuwt
Mw H herkent dit. Wij, in het westen zijn te zeer verstandelijk en vergeten hoe bij het spirituele te komen, bij de energieën die ons voeden
Ton: als ik mij door het etherisch lichaam laat leiden, wens ik toch nog soms voetjes op de grond te voelen.
Mw H. het gaat om het NU, het nu is alles!,
Mw. P door m’n achtergrond heb ik dat niet meegekregen, kan er nu wel in wegglijden.
Mw N. bevestigt: je kunt er beter bij komen. Het gaat om de ijlte waarin wij de start vinden om het leven te begejenen, maar elkaar weervinden in de ijlte
Ton: kom mensen tegen die zeggen Jezus zelf te zijn, dan proberen weer bewust te laten worden van de realiteit, Het denken in termen van Etherisch Lichaam kan mensen zeer labiel maken.
Mw. H. het is een andere manier van denken. Wij zijn samen bezig een hoger nivo te vinden
Ton: het spirituele is wel belangrijk maar eerst beentjes op de grond: wel betalingen doen. Mensen die drugs gebruiken, is hun eigen keus, maar zeker niet de oplossing voor iedereen.
Dhr J. Sinds mijn diagnose ADHD zit ik op een ander nivo. Heb meer rust gekregen en meer begrip voor anderen.
Mw. P twijfelt aan het leven na de dood, leven lijkt haar gewoon op te houden met de dood.
Mw. N. misschien kun je het toch anders zien. Je moet vertrouwen in jezelf hebben.
Dhr N. toch proberen er het beste van te maken in de jaren die me nog resten.
Mw. N. de mensheid zit in de fase van Puberteit.
Dhr. N, ja, we willen alles ontdekken en onderzoeken en uitproberen.
Mw. P. dit is toch een bijzondere groep, hier kun je alles bespreken.
Mw. L een haan zegt ook nooit dat ie vroeger een ei was.
Ton: een klant van het ISP kwam zeer heftig binnenvallen, maar kon verhaal kwijt!
Dan volgt weer een gedicht van John
’n Gegeven
De gave om te geven,
Is een cadeau dan men heeft
Als een present in je leven
Met de gift die je dan geeft
En de dankbaarheid ervan beleven
In woorden of de daden
Geven om iets te kunnen delen
Als energie om je op te laden
Warmte en liefde geven aan velen
Recht uit mijn hart vastberaden
Gedurende ’n bepaalde tijd
Blaat de watersnip als een geit.
De geitenmelker is dan actief
Op zoek naar een vrouw lief
Dit even voor de aardigheid.
Een kikker zat op een pad.
Het is toch niet zo raar dat
Was hij van z’n pad afgeweken
of soms niet goed uitgekeken
Nee hoor, hij was ladderzat.
John Weijers, 11-3-2003
Dhr J vervolgt: Je moet je neerleggen bij wat kan en niet kan.
Ton, ik wilde zelfs zo graag geboren worden dat ik via het zaad van de buurman ter wereld kwam, het leven is een leuke leerschool! Komt vaak introverte mensen tegen die zoveel wijsheid hebben, waarvan hij versteld staat, gebaseerd op levenservaring, niet op theorie.
Soms is dan een klein zetje voldoende om weer de eigen weg terug te vinden.
Het geeft een kick, mensen gevangen door de balast, dat dan los kunnen laten.
Mw. N Lopen door een kring van mannelijke en vrouwelijke kant. Opnieuw geboren worden.
Weet dat ieder gewenst geboren is vanuit het Etherisch Lichaam. Een fijn idee om ondanks deze vader en moeder toch gewenst te zijn.
Ton: als je kind niet tevreden met je is kunt je zeggen: had je een andere pa moeten zoeken.
Mw P. stoort zich als mensen in naam van God praten, het komt uit de bijbel.
Ton denkt soms aan zo’n adventkalender, je hebt allemaal vakjes, en jij bepaalt wanneer er eentje open en weer dicht gaat. Als je je veilig voelt bij de ander, dan kan er weer eentje open, en zoniet, dan weer dicht.
Mw. P, laatst erg open geweest, nadien toch angst voor het vooroordeel van mensen.
Mw. H. als iemand een mooie gedachte of idee (spiritueel) heeft, mag je het altijd jatten. En teveel geven is niet erg, mensen pikken er toch uit wat ze zelf willen, wat bij ze past.
Mw. N. vraagt zich af, of we elkaar wel serieus nemen
Martien: er zijn nu eenmaal verschillende leerstijlen.
Dhr J. waarom het je twee oren? Een om in en de ander om weet uit te laten gaan. En 1 mond, om te kunnen slikken
Mw H: ik ben zelf verantwoordelijk wat mij aanspreekt bijv bij Hannah van Buren
Afsluiting
Ton: maar oppassen voor sekten
Martien wil best geloven, maar houdt graag het verstand op de achtergrond.
Mw H: het gaat erom wat jij ervan vindt
Mw D. kijkt iedere dag op de filosofenkalender, om reflectie te vinden van de dag.
Ton als een klant een overtuiging heeft ga ik erin mee bijv. Jehova, moeilijk om uit de groep weg te komen. Het leven is een zoektocht. Kan begrijpen als mensen vanuit andere culturen zich soms in ons land gevoelsmatig verloren voelen. Een man moest gewoon terug naar zijn oorsprong.
Dhr D: heeft weer genoten
Dhr N: vond het een leuke middag, heeft wat opgestoken. Vindt het fijn om mee te mogen maken. Heeft nu meer tijd om te denken.
Mw D. houdt van wijsheid en spiritualiteit, ervaart meer richting en vrijheid.
Mw.H. vindt het leuk; in 1993 stond ze nog voor no noncence maar vanaf 99 onzeker, maar ontdekte nieuw dingen, leuk gaaf en okee
Dhr J..vindt het interessant hoe mensen denken en voelen, mooi hier te zijn
Mw. P. ervaart zich door elkaar geschud, maar blijft er vrolijk onder.
Dhr R wordt ook gevraagd wat hij ervan vond. Hij zegt: ik hou niet van diepgraven want dat creeert onrust.
Volgende keer vrijdag 24 februari 2012 om 14 uur: Wie ben ik en mijn vooroordeel
“Wie ben ik en mijn blijdschap en geluk?” Vrijdag 30 dec. 2011 in de gezellige huiskamer van de NVSH. Verslag Martien Luijcks, 31 december 2011
Martien is vanaf 1 januari a.s. geen coördinator meer. van het ISP, maar het ISP gaat wel door, dus ook deze bijeenkomsten. Martien wordt nu penningmeester van het ISP. Het ISP gaat in 2012 verder.
We waren met 10 mensen aanwezig. 8 bekenden en 2 nieuwen.
De nieuwen stelden zich voor:
Dhr W: is al lange tijd bezoeker van het ISP. Hij bezoekt al mensen vanaf begin en daarvoor van het ISP (oudgediende) Na zijn opname (geschrokken, mopperen) wilde hij mensen gaan ondersteunen. Heeft ook een huisgenoot, die soms heftig kan zijn, heeft hem wel geholpen weer zijn humor te hervinden.,
Mw S is stagiaire bedrijfsadministratie en is blij bij het ISP ervaringen te mogen opdoen. Ze heeft veel meegemaakt en streeft graag naar helderheid in logische en psychische zin.
Verslag november Inzicht en Genezing vindt men qua sfeer goed weergegeven.
Thema:
Dhr W. ervaart blijdschap en geluk als hij te horen krijgt dat mensen blij zijn met zijn diensten (we houden van je!)
Mw. N haar partner kan je gelukkig maken. Het vinden van iets dat je kwijt was, maakt blij en gelukkig, Het geluk zit vaak in kleine momenten.
Mw. F had een vervelende busreis, telkens de verkeerde bus. Maar toen ze in Haarlem belandde ging ze op zoek naar schoenen, ze vond de ideale schoen. Dus toch geluksdag!
Dhr G. ervaart geluk in het kleine. Hij had familieleden uitgenodigd voor de kerst, en had zalm klaargemaakt Zegt de gast tegen zijn vrouw: “dat kun jij toch niet maken!”/ Wanneer de gast even weg is, zegt die vrouw tegen hr G: “ik kan voor hem nooit wat goed doen” Dit gaf de hr G een groot geluksmoment, het vertrouwen en de openhartigheid jegens hem deden hem goed. De vrouw bedankt hem nog, voor zijn luisterend oor. Bevestiging heeft iedereen nodig.
Ton: bevestiging vinden we ook in groepen, zoals bijv. de kerk. Iemand die veel klappen in het leven heeft gehad heeft meer bevestiging nodig.
Allen: Het gaat om waardering en mensen nemen zoals ze zijn!
Ton: Een vrouw had haar verslaafde zoon in huis genomen, onder voorwaarde dat hij zijn leven beterde. Dit gebeurde niet, waarop hij het huis uit moest. Ze was blij toen ze dat voor elkaar had gekregen.
Mw. P. hoopte de 24e een kaart te krijgen van haar religieuze "vriendin", en de kaart kwam inderdaad op die dag. Dat was het enige blije van haar leven op dit moment. Had de laatste tijd veel dierbare mensen verloren, en daarnaast ook nog veel vijandige e-mail ontvangen. Gelukkig toch dat moment van geluk.
Dhr F wil weggaan als men hem vraagt naar zijn blijdschap en geluk. Dat is een moeilijk onderwerp voor hem.
Ton is redelijk gelukkig, vindt het soms moeilijk om geluk te accepteren
Mw F herkent dat ze niet goed tegen feestjes kent.
Martien: houdt ook niet van popie-jopie feesten.
Ton ik ga vaak na 3 kwartier weg, dan heb ik genoeg van het feest. Er was niks meer te halen.
Mw. N: blijf bij jezelf.
Een nieuwe gast schuift aan: dhr T, Hij is zoekende zegt hij.
Dhr G, gaat, als het hem niet meer zo bevalt in de groep, soms wandelen in de duinen. Daar vindt hij dan rust. Is hij vrij van zorgen, voelt zich dan blij, Het gaat om kleine momenten.
Mw. P: vindt het erg als je omgeving zo vijandig is. Verwijten doen pijn.
Ton: mensen moeten elkaar meer in hun waarde laten.
Dhr W: de verwijten hebben niks met jezelf te maken. Maar dat is natuurlijk makkelijk gezegd.
Ton: een kennis was altijd kribbig naar mij, op zekere dag zei hij: Je bent niet mijn Va. Ik was voor hem een verwerking van de problemen die hij met zijn vader had.
Dhr T: Respect is het belangrijkste, hij zoekt het meestal bij gelijkgezinden.
Ton gewapende vrede? Je moet je niet op je ziel laten trappen.
Mw. S. ieder mens ziet het gemis of gebrek bij de ander, maar het gaat erom de kwaliteit van de ander te erkennen. Maar eerst moet je weten wie je bent. Dan kun je je geluk uitstralen.
Mw. N: iedereen zijn moet zijn eigen plek weten !
Mw K. mijn gedachten worden door de groep beïnvloed.
Mw. N: de ander is een spiegel voor je?
Mw. K. je kunt ervoor kiezen om een rationele weg te gaan, ik heb vanaf mijn 15e van mijn omgeving geleerd, veel ideeën opgedaan.
Dkr W. is een gevoelsmens. Als hij te analytisch wordt, dan is hij ongelukkig. Hij streeft ernaar om gevoel en verstand een te laten zijn. (zout en zoet water mengen moeilijk). Dan wordt hij gelukkiger. Houdt vast aan mensen en momenten die je gelukkig maken.
Ton: je bent als een duiventil, je laat het ene poortje open en een ander weer dicht. Afhankelijk wat je wilt laten zien. Soms staat alles open. Dan voel je je veilig.
Pauze: dhr T vertrekt weer.
Ton vertelt van de oudejaarsavond in zijn ouderlijk huis, de radio stond aan voor de precieze tijd. Als het zover was sprak vader een gebed uit, dat ca. 5 minuten duurde. De kinderen wilden wel naar het vuurwerk, maar moesten blijven wachten tot het gebed klaar was. Dan stormden zij naar buiten. Het is een blije herinnering van Ton.
Dhr: Th. Als je gelukkig bent geef je blijdschap. Wat is de weg naar geluk? Het heeft met gevoel te maken! Tevredenheid brengt geluk. Als voorbeeld geeft hij: twee mensen met een half glas voor zich. De een ziet het als half vol, de ander als half leeg. In Afrika zijn de mensen gelukkiger dan hier.
Mw F. wil de politieke kant op, maar dat is niet onze bedoeling.
Dhr Th: als je pensioen omlaag gaat kun je gaan somberen, maar je kunt ook tevreden zijn met wat je over hebt!. De angst om achteruit te gaan is niet nodig. Wijsheid heeft ook te maken met geluk. Samen wijsheid delen geeft geluk.
Ton: als mijn klanten soms angstig zijn, mogen ze mij altijd bellen, dan kunnen ze het uiten, en worden bewuster ervan. Mensen moeten soms hun verhaal kwijt. Dat lucht op. Het luisterend oor en communicatie kan verlichting brengen.
Mw F; maar als het pensioen nu helemaal wegvalt?
Dhr Th: de jeugd zou eerder aan het pensioen moeten beginnen.
Ton; het hebben van bezit leidt tot angst het kwijt te raken.
Dhr W: ander bouwen we toch een nieuwe ark van Noë!
Dhr Th. Het gaat om het zoeken van de persoonlijke toekomst.
Als je de gemeenschap niet tot last wil zijn, dan kun je kiezen voor euthanasie. Zolang je nog een lach te bieden hebt ben je niemand tot last.
Mw P: heeft zorgen over de toekomst, de begrafenispolis dekt niet alles, help!
Martien: de gemeente toch altijd kan bijspringen, want je hebt je altijd nuttig gemaakt voor de gemeente via je wijkraadswerk.
Ton de gemeente biedt tegenwoordig zelfs een grafsteen, en misschien ook wel een bloemetje
Mw P. vindt dat niet leuk gezegd. Het is een emotionele zaak! Ze is ook al zoveel mensen verloren; je geluksgevoel wordt erdoor aangetast. Ze vraagt: Komt er iets voor in de plaats?
Dhr T wijst op eb en vloed: er is helemaal niks meer, maar later moet je wegspringen voor de overvloed.
Ton ontmoet eenzame mensen, zitten in hun schulp, mijn domein, laten omgeving niet toe.Is als een ui. Er kunnen in het contact de schillen afvallen,. Dan komen mensen aan hun kern. Dan zie je hun talenten Dan pas kunnen zij weer naar buiten kijken.
Dhr Th: als een sinaasappel die je eerst moet pellen, vooraleer je kunt eten ervan. Ieder mens heeft wat moois.
Het thema van de volgende keer is: Wie ben ik en mijn eigen wijsheid.
Rondje
Dhr D is diep onder de indruk
Mw. S vond het leerzaam en interessant en vond het leuk erbij te zijn
Martien is bezig met zijn verloren baan en de WW
Mw F. hoopt dat het bezwaar tot succes leidt
Mw. N is gelukkig en blij erbij te kunnen zijn, volgend jaar misschien minder vaak.
Dhr Th vindt het mooi dat er zo vrij over persoonlijke dingen wordt gepraat
Mw P beklaagt zich dat Martien overal de draak mee steekt.
Martien: als je alles wil vasthouden, dan strand je
Ton: Oudejaar is altijd een kwestie van draaksteken
Dhr F: nee
Dhr W. Leerzaam en een goede bijeenkomst.
Mw. N bedankt voor je goede inbreng
Ton: Alle waardering,
Dhr W. ouder en meer relativeren. Hij denkt nog over wandeltocht naar Santiago de Compostella.
Martien heeft interesse om mee te gaan
Dhr W. droomt dat hij een handeltje heeft onder de Chinese muur
Ton is gelukkig als hij in veilige situatie dicht naast een ander ligt. Dan is er een gelukkig gevoel in alle stilte, wederzijds! Is een zijnsbeleving. Alleen als er van beide kanten veiligheid is.
Verslag wie ben ik en mijn inzicht en genezing | d.d. 25 nov. 2011 in huiskamer NVSH.
Er waren deze middag weer 8 personen aanwezig om het gesprek over dit onderwerp zin te geven.
Het vorige verslag werd vastgesteld en met wijzigingen (V>G sportleraar) akkoord verklaard.
Er is een verzoek om een afsluitende zin te produceren aan het verslag (zie eind dit verslag)
In de aanloop tot het thema wordt door mw. N. geopperd dat als je iemand kritiseert, je het beter vanuit liefde kunt doen. Dan komt het altijd beter over!
Ton opent het thema Wie ben ik en mijn inzicht en genezing?
In deze tijd van individualisme, de kracht van het zelfdoen, bezuinigingen, minder hulp en minder zorg, rijst de vraag wat kan ik er zelf nog aan doen? Het inzicht brengt genezing.
De groep vraagt zich af wat er met het thema bedoeld wordt.
Martien vult aan: als je beseft wat je hindert, kun je er beter mee omgaan.
Dhr V. een kennis van hem kon niet meer lopen vanwege osteoperose. hij kon nergens geholpen worden. Zijn oorlogsverleden in het jappenkamp speelde hem ook zwaar parten Hij gaf de moed al bijna op. Toen zag hij op een website dat acupunctuur kon helpen. Hij wendde zich tot China town in Den Haag, waar hij na de eerste behandeling al een beetje liep. Na de tweede behandeling met naalden was hij helemaal genezen en kon weer gewoon lopen.
Zelf had de heer D last van oorsuizingen. Ook hierop bood de Acupunctuur kans op herstel.
Maar omdat de zorgverzekering het niet dekte, kon hij er niet naartoe.
Mw. P, had 2 jaar geleden last van hernia en iscias, en kon niet meer rechtop komen. Een vriendin vertelde haar dat de Chiropraktor haar kon helpen. Na 5 therapieen in een week tijd was ze weer in staat om gewoon te gaan en staan waar ze wou.
Ton: gaat het om het vertrouwen in de therapeut?
Mw P: ik vertrouwde mijn vriendin, en gaf me na enige aarzeling door de pijn toch helemaal over aan de therapeut. Ze had inzicht in de noodzaak van hulp en geloofde toen in de genezing.
Martien vertelt, soms heb ik teveel indrukken opgedaan waar ik zelf niet meer uitkom. Dan bel ik Ton op. In dat gesprek komt hij dankzij de relativerende toon van Ton tot inzicht en dan is de paniek weer over.
Ton vertelt dat hij ruim 5 jaar geleden naar de cardioloog ging voor zijn hart. Omdat hij deze man niet kon vertrouwen is hij toen maar weer naar huis gegaan,
Een jaar daarna probeerde hij het opnieuw, deze cardioloog klikte meteen, ook humor en samen beslisten ze voor het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis in Amsterdam, waar het allemaal even goed verliep. Het vertrouwen was deze keer wel in orde, dit is de basis van de genezing.
Mw. D. soms ga je naar de dokter, en blijkt hetgeen waarvoor je komt niet te genezen. Niet alles is te genezen, toch? Als je dat eenmaal weet, kun je er wel beter mee omgaan.
Mw. N. Als je een bot breekt kun je er makkelijk over praten. Maar als er een situationele denkwijze in je hoofd blijft malen, dan kan je daar vaak niet over praten met je omgeving.
Mw. D. dan kun je wel begrip vinden in een lotgenotengroep.
Mw. N. bij artsen kun je dan niet terecht, wel kunnen zij je de weg erheen wijzen. Dan pas ontdek je hoe het werkt, en kun je er een vorm voor vinden.
Mw. D. begeleiding bij het genezingsproces is vaak nog gebrekkig. Wanneer dan ook nog je partner hebt, die geen geduld heeft, dan kun je het moeilijk uitpraten.
Mw N: over innerlijke problemen praten mensen niet zo gemakkelijk
Dhr V. Niemand snapte dat een vrouw in een rolstoel die revalideerde toch heel blij was, zij verheugde zich op het resultaat: weer kunnen lopen.
Ton: als je niet meer kunt genezen hoe ga je daarmee om?
Dhr G: soms wel moeilijk, mijn pa werd 82, dat hoop ik wel te halen met mijn ziekte.
Hij kan niet meer sporten, maar wel nog fietsen, zoekt bramen, bessen etc. voor zijn grote hobby: jam maken. Toen hij jong was zei de dokter dat hij een knik in zijn wervelkolom had en dat hij oefeningen moest doen om daar geen last van te houden. Nu doet hij nog elke dag oefeningen op de bank beneden bij het opstaan. Het is een beetje aan jezelf werken zodat je weer verder kunt.
Ton vaak worden mensen aangekeken dat ze niet goed hun best doen of dat ze zelf schuld zijn.
Mw N. heeft ook een ½ jaar oefeningen moeten doen.
Ton sommige mensen zijn gehecht aan hun eigen handicap.
Mw. N Reclame speelt hier ook op in. Een hypochonder wordt hier ziek van!. Wie redt deze mens?
Ton: bij een klante uit Amsterdam heeft hij een jaar lang alleen maar geluisterd, zichzelf wegcijferend. Gaandeweg kwam haar eigen inzicht boven en begon ze te klagen over al die rafelranders om haar heen. Nu begint ze weer meer respect te krijgen voor die mensen en bloeit ze op.
Mensen willen zo graag stempels drukken..
Bij een klant in Haarlem Noord heeft hij ook jaren geluisterd, en begripvol gereageerd toen hij al zijn hulpverleners vervloekte, maar nu waardeert hij de goede onder hen ook en is er zelfs blij mee.
Na de pauze vertelt Martien 2 voorbeelden:
Een vrouw zag vuurwerk aan het voeteneind van haar bed. In een gesprek in de groepsruimte gingen wij op zoek naar waar dat vuurwerk voor stond. Tijdens de foute gokjes, kwam het gesprek op haar uitgaan in Amsterdam tot 5 jaar geleden. Supergezellig. Haar vriendin met wie ze dat toen deed had toentertijd echter verkering gekregen met een jonge man. Daarop had ze de vriendin en het uitgaan vaarwel gezegd. Nu zat ze al 5 jaar thuis bij haar man, zonder verzetje. Daarvoor stond het vuurwerk!. Binnen 2 weken was mevrouw alweer naar huis toe en was haar “waan” voorbij.
Een andere vrouw klaagde altijd over haar man. In een gesprek op de gang over het belang van humor, vroeg ik haar of ze weleens voor de spiegel om zichzelf kon lachen. Dit bracht haar tot inzicht in haar overdreven ernst. En ze was snel weer definitief thuis bij haar man.
Ton: de hulpverlening neem niet de tijd om naar de situatie te kijken, ze komen gelijk met aandoeningen, therapie en medicatie. Ingaan op de situatie biedt veel perspectief.
Dhr. N. ja maar Depressie en Manie zij toch echt ernstige ziektebeelden. Het zijn echte aandoeningen en zitten in de genen. Bijvoorbeeld: homo of lesbisch zit toch ook in de genen.
Mw. N. we nemen ieder als mens. Ieder mens heeft een vrouwelijke en een mannelijke kant. En homo’s zijn lieve mensen!
Ton: door jarenlang wederzijds contact gaan mensen op elkaar lijken,
Mw. P. net als de hond en zijn baasje.
Het thema de volgende keer
Op vrijdag 30 december: Wie ben ik en mijn blijdschap en geluk?
Rondje:
Mw. D. het zien van een figuur in een inktvlek kan ook inzicht in jezelf geven (Roschach) het is zelf zeggen wat je denkt dat het is.
Dhr V: als ik een onderzoek moet ondergaan onderzoek ik de onderzoeker.
Vanwege haar verjaardag zingen wij een liedje voor Mw. P.
Samenvatting
Genezing kan alle kanten op. Onder genezing kan er vertrouwen in een ander, inzicht in jezelf en genezing door het uitbrengen en volgen van de eigen wilskracht verstaan worden.
Ondanks de tegenslagen die men kan tegenkomen is het niet makkelijk te vertrouwen in de hulp- of dienstverlenende mensen: blijf praten over je situatie of probleem; is het uitgangs- en lichtpunt.
Door middel van praten bereik je het zien van een figuur in de inktvlek.
Verslag Martien Luijcks. met dank voor de samenvatting door Souad Amasslam
Verslag Wie ben ik en welke keuzes maak ik?
Vrijdag 28 oktober 2011.
Deze keer zijn we met z’n elven aanwezig.
Bij het verslag van 30 september zijn de twee gedichten door omstandigheden, niet geplaatst.
De schade wordt z.s.m. hersteld,
Ton opent: bij het ISP treffen we vaak mensen die contacten zoeken, dan is het zoeken waar de klant zich thuis voelt en geïntroduceerd kan worden. Sociale kaart van ontmoetingsplekken en activiteiten in de buurt is van belang.
Nora: is met haar camper door Europa getrokken, genoot van de natuur en de naturisten. Ze is blij er weer te zijn.
Dhr H. is 65 jaar en hij weet al sinds jaar en dag wat hij zoekt.
Mw. D. werkt bij het ISP, praat veel met mensen. Ziet het als Maatschappelijk Werk.
Martien is door een klant als zo dom als het achtereind van een muis gekenschetst (hihi). Hij heeft bezwaar tegen slachtoffergedrag. Het gaat om zoeken naar oplossingen, niet om zeuren om wat misging. Heeft naar voorbeeld van John (met dank) weer contact kunnen leggen met zijn ex: schriftelijk over dochter.
Mw. L werkt deels betaald, deels vrijwillig voor het Cliëntenbelangenbureau, en ook voor de Groenmarktkerk.
Dhr, J. houdt van sociaal contact, van lezen, doet excursies en inleidingen voor Koinonia. Houdt van zijn 3 kinderen en van zijn vriendin, rookt
Mw. M is 30 jaar (is de jongste hier) werkt bij (handboek)binderij, maar heeft haar passie gevonden in dansen, buikdansen, gaaf! en geniet ook van de Art of living.
Mw. P is 67 jaar, doet vrijwilligerswerk voor de kerk, koffie e.d. Ook neemt ze deel aan Inspirerende bronnen ( oecumenische werkgroep). Is destijds via Martien en Ton bij de ISP-middagen gekomen.
Dhr. V. wordt soms ook wel Chris genoemd of nog anders: Peter. Wij besluiten in overleg met hem het bij Victor te houden.
Dhr G. komt hier al lang, doet al jaren vrijwilligerswerk voor de NVSH en ook in Velserbroek voor een bejaardenhuis. Hij dekt de tafel en ruimt erna ook weer af. De grote aantallen lege wijnflessen verbazen hem. Wij denken aan het dolce far niente (het zalige nietsdoen), dat de ouderen graag wordt gegund. Dhr. G. houdt ook van werken in de tuin.
Ton heeft een warrig leven gehad. Is blij samen met Martien tijdig het ISP te hebben opgericht, vooruitziende blik dat de maatschappij zou gaan veranderen. Vanuit Cliëntenbond, nu Geestdrift.
Heeft moeite met het “versterven” in de tehuizen (als iemand niet meer zelf kan eten, dan niet bijspringen met voedsel ene drinken). De Vriendendienst!
Martien reageert: ja, de Vriendendienst is 5 jaar lang goed gegaan, toen gaandeweg afgevoerd en opgedoekt. Alleen nog relikwieën over: de Vriendendienst maaltijden van het CBB (mw. L heeft nog een relikwie in haar tasje)
en de ‘Vaas” in Hoofddorp die is weg-bezuinigd, maar nu door het ISP een nieuwe start maakt als ISP vriendenavond.
Ton opent het thema: welke keuzes maak je?
Mw. M maakt keuzes vanuit het hart. Je bent op jezelf teruggeworpen, maar door alles heen, toch de goede weg vinden. Heeft wel verlatingsangst, maar maakt nu eigen keuzes, het geloof steunt haar daarbij, kan zich daaraan goed overgeven.
Nora: bewondert dit. Heeft vroeger geen keuzes mogen maken, slechts wensen mogen uitspreken.
En dan nog, alleen als het goed voor me is. Heeft deze gestrenge God ingeruild voor het goddelijke waar wij deel van zijn. Mag nu wel zorg voor mijzelf hebben!
Mw P. las eens een spreuk: het niet maken van keuzes, is ook een keuze!
Mw L. werkte eens bij het Rijksarchief, toen ze de mogelijkheid had om over te stappen naar een andere baan rond Jeugdzorg, ze durfde die stap niet te maken. Vraagt zich af of ze anders misschien niet was vastgelopen? Wij vinden dat je dat niet kan weten. Mw L. neigt ernaar het veilige te kiezen. Soms loopt ze tegen spanningen op. Kan dan weggaan, maar nu vindt ze het zelf beter om aan zichzelf te werken door meer ruimte te vragen tijdens het werk: vriendelijk assertief zijn. Je hoeft immers niet altijd uit te leggen als je “nee” zegt.
Mw M. dansen maakt mij sociaal, daardoor sta ik meer open voor anderen. In het dansen kan ze de theoretische kennis een plaats geven, het relativeren. Het gaat om het praktisch beleven, vanuit het gevoel keuzes maken. De ratio is niet noodzakelijk.
Ton: Goethe had het over 2 zielen in de mens: gevoel en verstand. Gevoel bevordert het welzijn!
Mw. P. mijn vader gaf mij geen liefde, anderen ook niet, zo heb ik nooit voor mijzelf leren opkomen, ik werd geleefd. Nu durf ik voor mijzelf op te komen.
Meerderen: “Mens durf te leven”.
Dhr, J. leert van zijn fouten, door het leven zelf. Hij kwam eens bij NH landschap een spreuk tegen: “waarom steeds dezelfde fouten maken, Je hebt toch keuze genoeg”. Op een zeker moment was hij niet assertief genoeg en liep vast, en koos toen voor Zonneduin, in een sfeer van lotgenotencontact. Vond daar ook professionals die wisten wat hij nodig had. Vertrouwde relatie, goede gesprekken ook in de groep.
Martien: je bent gek als je geen hulp zoekt, als je vastloopt in je leven!
Dhr. G. vroeger werd mij in mijn problemen aangeraden om Tango te gaan dansen. Maar hij heeft het nooit gedaan. Hij had eens de keuze voor sportleraar, maar omdat hij zoveel sportblessures had, kon hij de keus niet maken.
Dhr H. Er is een soort problemen onder de mensen, die ik me wel kan indenken, maar niet voorstellen. Heb er zelf nooit problemen mee gehad. Uitgaand van wat kan en wat niet.
Het doet hem denken aan een blok met gaten. Als alle gaten dicht zijn en eentje open, moet je daar wel doorheen.
Oud liedje: “Als je niet opstaat, blijf je maar liggen, als je maar weet wat ervan komt!”
Dhr. G. is aan het afbouwen. Houdt van de natuur en had een fossielencollectie. Een gedeelte is nu al bij het Teyler museum. Morgen komt iemand kijken voor de oudste fossielen, Trilobiten zonder ogen (500 miljoen jaar oud) en die met facet-ogen. Hij wil die graag samen in een keer verkopen.
Ton: de keuzen zitten ook in de belangstelling van iemand.
Dhr V. had graag sportleraar geworden was een paar maanden tijdens diensttijd in opleiding daarvoor in Hooghove bij Assen, een naamgenoot nodigde hem echter uit voor Nieuw Guinea.
Mw, D. eigen keuze is bezig zijn met mensen om me heen, vind ik prettig, Ook de keuze voor Maatschappelijk Werk.
Dhr John draagt een gedicht voor.
’n Pluim
(Mei 2003)
Geweest is het verleden
De tijd staat nooit stil
’n Nieuwe toekomst tevreden
Dat doorloopt in het heden
De nieuwe tijd zal het je leren
Om je eigen kracht te zien
Dat wat je wel kunt presteren
Geef daarom jezelf eens een tien
Dan ontdek je een ander leven
Met alles wat het jou biedt
Ga dan opnieuw dingen anders beleven
En zorg dat je weer van het leven geniet
Want wie het niet los kan laten
Het verleden
Die heeft weinig toekomst in het
Heden
John W.
Na de Pauze draagt hij het gedicht herfstdepressie van voor de opname in Zonneduin:
Chaos
(18-9-2006)
Brainstormen in mijn hoofd als een
Aanwezige lage drukgebied.
Stormachtige gedachten gevat in
Zware donkere wolken flitsen voorbij.
Tranen als regendruppels vullen
Mijn ogen, het is noodweer het giet.
Als in een tornado draait een
Spiraal het positieve uit mij.
De hevige wind doet mijn denken
Verwaaien, en gaat op in dichte mist.
Golven van emoties overspoelen mij
En botsen woest op een ruwe zee.
Midden in zwaar onweer die met een
Lichtflits alles in me uitwist.
Mijn innerlijke compas draait door
Waar ik nu ben ik heb geen idee.
Lopend tegen een gurekoude wind die
Mijn geest doet bevriezen.
Ontneemt mij de warmte en energie
Als ook mijn innerlijke rust.
Maar de kracht van mijn eigen natuur
Heeft me geholpen om mezelf niet
Meer te verliezen.
Al is het nu weer of geen weer de
Stormen zijn nu windstil geworden
En gesust.
John W.
Ton reageert: en de aarde was woest en ledig,……
Theo en Martien vullen aan: en Gods Geest zweefde over de wateren
Mw P. kiezen is niet alleen een kwestie van willen of kunnen, het is ook een kwestie van durven. Voor het eerst durf ik voor mijzelf op te komen (voor mezelf te kiezen) meen ik gezegd te hebben.
Mw M. je moet zeker voor jezelf kiezen, pas als je echt voor jezelf bent, kun je er voor de ander zijn. Zij ervoer kwaliteit in een Shiatsu drukpuntmassage. Ook in Yoga ademtechniek vindt ze kwaliteit. Het gaat om doorleven. Zij kiest ervoor als Healer te zijn, anderen te helpen. Is blij met de mensen bij Art of Living; zie: http://nl.artofliving.eu/. Door innerlijke vrede ontstaat ook vrede in de mensheid
Ton: in Hoorn is “de nieuwe Mens” actief. Heeft wel de air van “zwevend”. Maar met edelstenen en therapieën toch sommige mensen een eigen plek bieden waar ze een gevoel van veiligheid, welzijn en kwaliteit kunnen ontdekken.
Dhr. J. reageert met het gedicht: Lichaam en Geest
Lichaam en geest
(5-8-2003)
Die horen samen goed te functioneren
Maar dit is niet altijd het geval
Wat je dan ook wilt proberen
Dat dit niet altijd lukken zal
Om iets te kunnen presteren
Daar is soms moeilijk om mee om
Te gaan
Vooral als er iets van je word
Verwacht
Je eigen ik stoort zich daar aan
Een naar gevoel van onmacht
Pijn, ver5driet, in je ooghoek ’n traan
Maar na de regen is er altijd weer
Zonneschijn
Dan zit je weer beter in je vel
Gezond van lichaam, vrij van pijn
En helder van geest wonderwel
Met weer ’n goed gevoel dat is fijn
Als je dit kunt leren te doceren
Geeft je dat een goed gevoel
Als je dit alles beter kan accepteren
Dan bereik je uiteindelijk jou doel
Om je eigen ik te kunnen respecteren
Ton: 10 jaar antroposoof geweest, bewustzijn, de mens kan waarnemen, plaats geven aan de dingen om hem/haar heen. Als je van jezelf houdt, dan houd je ook meer van de ander.
Mw. M: Vrijwilligerswerk is goed, maar bij de ademhaling mensen niet meteen teveel verantwoordelijkheid geven, ook hier is begeleiding nodig. Eerst moet je basis in orde zijn, je moet een goed ego opbouwen voordat je het kunt afbreken.
Ton: een klant van hem heeft problemen met drinkende broer. Toch neemt de pijn daarover met de tijd af.
Mw. L. het is ook een kwestie van accepteren!
Nora: bij mij is het meer wens dan keuze! Ik geef mijn maatje veel bevestiging, hij leeft alleen??? in zichzelf. Door de bevestiging is hij toch blij.
Ton: in het begin hebben veel GGZ-klanten een vast standpunt. Altijd begrip als iemand ergens niet over wil praten, is blijkbaar nog niet zover! Hoe heftiger men tekeer gaat hoe meer men twijfelt.
Maar eerst komt de veiligheid, dan pas het vertrouwen, en tenslotte de volledigheid, d.w.z. zichzelf vinden, hetgeen met veel emoties gepaard kan gaan!. Zie ispbode dec 10 pag. 13 de 3 V's
Afsluitend
Theo: blij even erbij te zijn geweest.
Nora: iedereen mag een Mandala, zelf gemaakt. uitzoeken en meenemen. Ze vindt het vandaag ouderwets gezellig, geesteskind
Mw D: zoekt iemand die iets over Reikie (Reiki) kan vertellen
Dhr V. 2-6 november jaarbeursgebouw, daar zeker iemand over Reiki
Mw M wil volgende keer folders van AoL Art of Living meenemen, iedereen akkoord
Martien vond het een fijne middag
Mw. L. Leerzaam en leuk
Dhr J. ontzettend gezellig
Mw. P. sluit zich hierop aan. Ze heeft nu geen spanning rond haar hoofd, dus ontspannen. Zegt dat ze meer met haar verstand leeft dan met haar gevoel. Nora denkt dat ook.
Ton herkent die hoofdspanning vooral als hij bezorgd is over de goede afloop
Dhr V: een goed georganiseerde leerzame Chaos
Verslag Martien, 29 oktober 2011
Met dank aan Petra
Wie ben ik en mijn inspiratie
30 september 2011.
Aanwezig: 8 personen
Ton heet iedereen welkom,
We kennen elkaar, dus voorstellen hoeft niet.
Het verslag van augustus over gezelligheid roep herinneringen op, het was wel gezellig, maar een beetje oppervlakkig. Misschien moet gezelligheid ook niet te ver geanalyseerd worden.
Wat geeft ons inspiratie?
John: Kijkers
Gaan we over naar wat ons inspireert of wat we herkennen in anderen.
Na de pauze:
Gedicht John: VRIJHEID
Tenslotte werden nog wat verhalen verteld uit het leven gegrepen. Over egels in vijver en uitzoeken of je partner de goede keus is
Volgende keer is het op 28 oktober a.s. het thema dan: Welke keuzes maak ik?
Het was gezellig
Verslag “Wie ben ik bijeenkomst op vrijdag 26-08-2011”. In de huiskamer van de NVSH te Haarlem, Ripperdastraat 11
Er zijn 10 mensen naar de “Wie ben ik bijeenkomst” gekomen.
Het onderwerp dat voor vandaag is uitgekozen door de mensen in de groep is het thema “Gezelligheid”
Voorstel rondje:
Iedereen stelt zich om de beurt voor:
Dhr. D. is d.m.v. internet erachter gekomen dat het InformatieSteunPunt bestaat. Hij komt ook wel eens bij de Egelantier in Haarlem.
Mw. P. vind de Wie ben ik bijeenkomsten “gezellig”. Ze kan dan andere mensen leren kennen.
Dhr. N. doet een vrijwilligersbaantje bij ROADS zijn taak is “de kas- uren administratie” doen.
Mw L. doet vrijwilligerswerk bij “De Vriendendienst” en het Clientenbelangenbureau Zijlvest 1a en heeft daar veel plezier in.
Enkele algemene mededelingen van mw L.:
Er is een Open Podium op dinsdag van Pshy cafe d.d 30 augustus: inloop 17.00 uur en vervolgens de laatste dinsdag van de maand een inloop vanaf 17.30 uur tot 18.30 uur.
30 september 2011 is er een etentje van de Vriendendienst. Restaurant Taste of India, Gedempte Oude Gracht 51, Starttijd 17.00 uur. Opgeven bij mw. L. Clientenbelangenbureau 023-5187690.
26 september: Er is bij Stem in de Stad een feestelijke opening. Stem in de Stad zit nu op een nieuw adres: Nieuwe Groenmarkt waar eerst Vincentius zat. De feestelijke opening is vanaf 14.00 uur.
Mw. L gaat een cursus leiden deze heet: Vriendschap en vrije tijd. Deze cursus wordt gegeven vanuit het Clientenbelangenbureau.
Mw. F is vroeger schipperskind geweest samen met haar familie. Het was er nooit gezellig op het schip.
Ze heeft er vele herinneringen aan.
Mw. D. werkt op dit moment bij het ISP en doet maatschappelijk werk. Het ISP is een laagdrempelige instelling.
Dhr. J heeft bij de Passant gewerkt. Bij de Passant komen mensen met allerlei vormen van autisme. Het is daar op een bepaalde manier georganiseerd. Daarna had hij en computerzaak.
Ook deed hij mee met de RIBW aan een project “Herstellen doe je zelf”.
Hij heeft een studie Natuurgeneeskunde gedaan.
Een ander project waar hij aan meedoet is een training werken met eigen ervaring en hoe kom je van het GGZ stempel af.
Mw. W is iemand waar T. regelmatig op bezoek gaat. Vandaag wil ze meedoen aan de “Wie ben ik”
Dhr. G staat achter de bar om ieder een drankje in te schenken en een versnapering rond te delen.
Hij heeft vroeger met bont gewerkt en bij een Uitvaartmaatschappij. Hij maakt vaak wandelingen of gaat fietsen in de natuur in Spaarnwoude.
Ook doet hij vrijwilligerswerk bij Zorgcentrum “De Hofstede”. Daar verkoopt hij o.a. jam en dekt de tafels.
Dhr.T werkt al 16 jaar voor het ISP en heeft mede het ISP opgericht. Hij heeft op de moedermavo in Zandvoort gezeten. Hij zat daar tussen de vrouwen en twee mannen en heeft daar nog net wat certificaten voor talen behaald. Ook geleerd hoe je beter met vrouwen om kan gaan.
Ook is T helemaal doorgelicht door verschillende onderzoeken in het ziekenhuis.
Gezelligheid heeft veel te maken met gevoel, zegt hij. Waar mensen zich prettig voelen en gerespecteerd en de samenwerking onderling goed is, is het gezellig.
Dhr.N vertelt wat over Kononia. Kononia is vooral voor alleenstaande mensen.
Ook komen er alleenstaande ouders en mensen van Paswerk.
De Soos is vijf dagen per week open. Er is een open tafel. Dit is eten met elkaar op zaterdag- avond.
Iemand merkt op dat het er erg klein is en vraagt zich af of daar makkelijk brand uit kan breken.
Dhr.J: De Passant is 2 jaar geleden opgezet voor mensen met verschillende vormen van autisme.
Enkele activiteiten zijn:
- Eten bij een gelegenheid in de Spaarnwouderstraat.
- Ontmoeting
- Darten
- Woensdagochtend inloop.
Dhr.T: Het zijn overwegend individualisten bij Kononia die elkaar toch opzoeken.. Dat is zo tegenwoordig.
Mw.L: Aan de Nieuwe Groenmarkt in Haarlem zit Binnen Steeds.
Dan heb je ook nog “De Drempel” in IJmuiden aan de Merwedestraat/Waalstraat open van dinsdag t/m zondag.
Dhr. D: Gezelligheid ontstaat niet zomaar. Men moet gezamenlijk iets doen een concrete activiteit. En men moet gemeenschappelijke interesse hebben voor zaken.
Een visite bij familie is niet altijd gezellig. Het blijft vaak bij het vertellen van een activiteit of gebeurtenis maar het blijft oppervlakkig en het gesprek gaat niet de diepte in.
Dit komt omdat in een familie iedereen individualistisch bezig is.
De “ Wie ben ik bijeenkomst” is gezellig omdat het ergens over gaat, over een bepaald onderwerp waar ieder anders op reageert.
Men hoort hoe anderen over gezelligheid denken.
Bij Kontext is het onderwerp afgebakend b.v. stop met roken.
Mw. P: Het gesprek kan veel nut hebben bv. Bij een uitvaart. Men moet gezelligheid maken voor zichzelf. Maar `s avond wil ik graag alleen zijn. Dan maak ik het gezellig voor mezelf met kaarsen.
Dhr. G: Gezelligheid komt uit jezelf. Maar het moet wel klikken met iemand.
Dhr. T.: een dialoog is soms erg waardevol voor mensen.
Dhr. J: Sociale onderwerpen kan men gemeenschappelijke interesse voor hebben.
Mw. F: de gezelligheid vroeger op het schip was waardeloos. Moest weer helemaal leren hoe ik contact moet leggen met andere mensen. Die heb ik wel nodig in mijn omgeving.
Dhr. D: vrouwen kunnen goed reflecteren en voelen over het waarom. Mannen zijn rationeler.
Mw. P: dit is erg generaliserend vrouwen kunnen ook rationeel zijn. Dit hangt ervan af wie het is.
Dhr.T: Vrouwen hebben vaak “een grotere hoek in hun waarneming” en daardoor meer inzicht over hun situatie. Ze doen veel verschillende zaken: werken voor de kinderen zorgen, voor hun man zorgen, het huishouden en nog veel meer. Bv. Marokkaanse vrouwen willen niet met een neef uit Marokko trouwen.
Dhr. D: Yolanthe is getrouwd met een voetballer. Dit heeft zij bewust gekozen want haar vader is miljonair. Dit heeft zij van tevoren bedacht (bewuste keuze) zodat zij ook een goed leven heeft.
Mw. P: mmmm ik weet niet of dat zo is. Ze kan ook gewoon verliefd geworden zijn.
Mw. P: Evaluatie: Ik vond het gesprek in de groep niet erg diepgaand vandaag. We wisten niet veel te vertellen over gezelligheid.
Dhr. T: Mijn overleden zus is getrouwd met een Groninger met een andere geaardheid dan zij. Zij hadden daardoor veel contacten en activiteiten apart maar wisten ook wat zij samen hadden.
Dhr. D: Een onderwerp voor volgende keer is Inspiratie. Iedereen stemt hiermee in.
Mw. P: Er is een thema bij de oecumenische kerk over Inspiratie misschien kan ik daar wat punten uithalen voor volgende keer.
De volgende keer is “De wie ben ik” vrijdag 30 september 2011 vanaf 14.30 uur-16.30 uur Inloop 14.00 uur, uitloop 17.00 uur.
Dit verslag is gemaakt door Doke en Ton
Wie ben ik en wat geeft mij energie.
Vrijdag 29 juli 2011 in huiskamer NVSH Haarlem
Bij deze alweer 59e ISP-gespreksmiddag waren weer 11 mensen bij elkaar om met elkaar het thema te bespreken. Ton heeft vanmiddag de gespreksleiding en er was 1 afmelding.
Even een paar mededelingen vooraf:

Gramt krijgt bloemen van Karin Loos voor zijn verjaardag. de datum op de foto is onjuist
Voorstelrondje:
Mevr. K. komt uit Hoorn, heeft een relatie met de gespreksleider en doet heel veel vrijwilligerswerk in de GGZ-wereld. Zij heeft weinig energie vanwege een lichte vorm van ME. Zij haalt ook haar energie uit de toneelgroep waar zij inspeelt en het is een toneelgroep met mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking. Per 1 september heeft zij ook een nieuwe “baan” buiten de GGZ-wereld.
Mevr. F. heeft een hartruis en moet daar rekening mee houden dat zij niet te veel doet; zij verdeelt haar energie.
Mevr. P. geeft aan dat zij geen energie hebt, want op dit tijdstip slaapt zij meestal. Haar laatste verhuizing gaf haar juist heel veel energie en zij geeft ook aan dat zij op z’n tijd moet uitrusten en moet zichzelf niet zo afmatten. Mevr. P. zingt in een koor en dat geeft haar heel veel energie.
Dhr. D. krijgt heel veel energie bij het fietsen, mits het droog weer is. Hij fietst s’ morgens vroeg graag door de duinen en geniet van de ontluikende natuur. Dhr. D. wordt ook blij van kunst en muziek en hij houdt ook van nuttige dingen om te doen; hij had van bankhangen een sport gemaakt, nu gebruikt hij geen alcohol meer en is zijn grenzen fysiek en mentaal aan het verleggen.
Dhr. F. is nog steeds zoekende wat betreft zijn energie; hij heeft namelijk de ziekte van Pfeiffer. Door deze ziekte is hij zijn energiepeil bijna verloren en het alternatief is dat hij tevreden moet zijn met de dingen die hij nog wel kan.
Dhr. F. vindt de bijeenkomsten gezellig.
Dhr. V. geeft aan dat hij ook weinig tot geen energie heeft. Vroeger liep hij halve marathon, maar door blessures is hij daar mee gestopt. Via de huisarts heeft hij het advies gekregen om gewoon door te zetten waarmee hij bezig is.
Mevr. N. heeft een black out en probeert iedere dag wat leuks te doen.
Samen met haar partner maakt zij verre of korte reizen met de camper.
Als je alleen bent, kan er een wisselwerking optreden met een contact en of vriendschap. Als je kannetje vol is, is het tijd voor een volgende stap.
Mevr. L. sport en zwemt veel ivm met haar schilklier. Zij geeft aan dat iedereen naar haar of zijn lichaam moet luisteren. Haar vele werkzaamheden geven haar de nodige energie.
Dhr. G. geeft aan dat hij aan marathonschaatsen heeft gedaan, maar nu dat hij minder energie heeft. Hij heeft nu meer tijd voor zijn hobby’s en hij staat wel eens op een markt om zelfgemaakte jam te verkopen en dat is soms in bijzijn van zijn zoon.
Dhr. M. wandelt per dag een half uur, meer redt hij niet vanwege heup-en rugklachten. Hij haalt ook energie uit fotograferen/filmen en het maken van verslagen op de computer. Zijn levensdoel is om van mensen te genieten die elkaar warmte geven en begripvol naar elkaar zijn.
Dhr. T. haalt energie uit de verschillende onderzoeken die hij verricht of verricht heeft. Bij zijn jonge partner haalt hij ook veel energie, want daar kan hij zichzelf zijn. In de loop van zijn leven zijn er de scherpe kant afgegaan en hij heeft 3 V’s ontdekt namelijk: Veiligheid-Vertrouwen-Volledigheid.
Deze 3 woorden dragen bij aan het zelfvertrouwen van mensen, met betrekking tot werk, relatie enz.
Als men veel verdriet heeft, kan dit tot een ontregeling leiden en dan moet men proberen om zich (weer) te ontdekken en daar kunnen verschillende acpecten een rol in spelen.
Wij hebben het bekende gedicht gemist, want diegene had zich afgemeld, wij hopen dat hij er de volgende keer weer bij is.
Vriendelijke Hoornse groet,
Karin.
Ps. Ik ben er pas weer bij eind oktober, want ik kan niet altijd op vrijdag weg, tot dan!!!!!!!
Wie ben ik en hou ik van mijzelf.
Vrijdag 24 juni 2011 in huiskamer NVSH Haarlem
Bij deze alweer 58e ISP-gespreksmiddag waren weer 10 mensen bij elkaar om met elkaar het thema te bespreken Ton is verhinderd, Martien neemt de gespreksleiding waar.
Voorstelrondje:
Dhr. N. is bijna 65, gaat graag genieten van de WAO. Hij heeft het laatste jaar meer vrij, waardoor hij vaak deel kan nemen aan deze Wie ben ik-bijeenkomsten. Hij vindt de onderwerpen leuk, dwingt je na te denken over jezelf. Vroeger deed hij dat nooit. Hij waardeert de vertrouwelijkheid.
Dhr. J. neemt al deel sinds het begin. Hij doet veel vrijwilligerswerk rond zijn hobby: vogels.
Mw. P. vindt hier de mooie verhalen. Zij zingt bij Con Amore, het rouw-en-trouw-koor van de RK-kerk.
Mw. E.. is eenmalig hier. Zij is nu zij 66 jaar is, fulltime dichter. Zij komt ook op scholen waar ze de kinderen wil uitdagen zich de vraag te stellen “Wie ben ik”. Ter voorbereiding is zij hier.
Dhr. X. komt graag, hij houdt van hier en daar, kiest wat hij leuk vindt
Mw. L. heeft een lieve man. Doet vrijwilligers werk bij een cliëntenorganisatie, organiseert daarvoor eetclub, psy-café en werkt mee aan het Cliëntenbelangenblad. Daarnaast is zij ook aktief voor een kerk.
Mw. X. is medewerker van het ISP, helpt mensen met schulden e.d. laagdrempelige toegang, vaak komen mensen ook voor een praatje.
Dhr, G. is bijna 80, hij moet wat te doen hebben. Doet elke ochtend helpen bij een groot bejaardenhuis. Ook helpt hij met het schoonhouden van de NVSH-ruimte. Deze middag staat hij achter de bar en neemt deel aan het gesprek.
Martien ontdekt elke keer weer wat meer van zichzelf, vindt het leuk mee te mogen doen.
Mw. F.(wat later gearriveerd) komt net uit het ziekenhuis. Tijdens haar vakantie in Witteveen bij Emmen werd zij onwel. Moest wegens hartruis en vocht achter de long worden opgenomen. Het gebeuren hoe ze zo onwel werd en daaromheen, verwonderde haar nog.
Ze is blij dat ze in Nederland was toen het gebeurde. Nu in Ziekenhuis Emmen en vervolgens Spaarneziekenhuis Zuid geholpen.
Verslag vorige bijeenkomst 27 mei 2011
mw. P. vult aan: ik was al jaren hartpatiënt, en nu dus niet meer!
Thema: Wie ben ik en hou ik van mijzelf?
Ter opening van het thema: draagt John het volgende gedicht voor.
Ik ben er nog niet
Ook al heb ik een nieuwe bladzijde opengeslagen
Na al de vorige pagina’s te hebben gelezen
Toch blijven er voor mij nog vele en vele vragen
Al zou ik graag eens mezelf kunnen zijn en wezen
Zoals een pas ontluikend fris voorjaarsblad
Dat zich ontwikkeld als het begin van een nieuw leven
Dat in de herfst en winter opgesloten in een knop zat
Niet alleen, maar door al het lentegroen omgeven
Ik zal zelf in vele dingen nog moeten groeien
En zoeken naar wat ik zelf wel of niet moet doen
Dan pas zal er iets in mijzelf gaan opbloeien
En gaat het licht voor mij dan van rood naar groen
John Weijers 01-04-2009
Mw. P opent het thema: Hou ik wel van mijzelf? Wat is houden van jezelf? Verzorg ik mijzelf voor anderen of voor mijzelf? Ik heb niet geleerd om van mezelf te houden. In mijn jeugd had m’n vader altijd commentaar op mij. Nu geniet zij van de TV-dominee die zegt: “God Loves You, So do I” Zij vindt het fijn als wij van deze groep ook van haar houden.
Mw. F. is blij met het mobiel, zij was midden in de bossen toen ze onwel werd. Tevoren had zij nog geprotesteerd tegen de tafelgenoten die haar aanmaanden sneller te eten. Ze krijgt instemming van de groep.
We vinden dat je bij veel tegenslagen moeilijk van jezelf kunt houden. Net zomin tijdens een neerslachtig moment of periode, denken we.
Mw. L. In de opvoeding kreeg ik ook altijd commentaar van haar moeder. Dit was ook wel uit onvermogen, merkt ze op. Vroeger mocht je niet praten, geen ruzie maken; aandacht vragen was al teveel; zeker aan tafel. Men herkent dit wel: door de andere culturen zien we nu de maaltijd meer als een gezelligheidsmoment.
Mw. L. vervolgt: nu is de situatie anders. Met moeder is het contact nu beter dan ooit, terwijl de andere zussen haar mijden. Het contact met hen is minimaal. Soms helpt ruzie maken de band juist te verbeteren.
Dhr. J. ik ging meer van mezelf houden toen ik me beperkte tot dingen die ik goed kon. Zo kan ik trots op mijzelf zijn. Ook door de gedichten kan ik mijzelf kwijt. De natuur laat zien dat alles goed komt.
Mw L. beaamt: de bossen geven rust.
Mw. P. Hangt niet meer aan de familie, meer aan de vrienden. Helaas is een dierbare en lieve vriendin recent overleden.
Mw. L. beaamt: vrienden worden steeds belangrijker!
Men vult aan: de familie is verplichtend, vrienden kies je zelf.
Dhr. N: een broer van hem loopt de familie van hem en zijn vrouw allemaal af. Het gevaar is dat je erdoor geleefd wordt.
Dhr. J: hou van jezelf, anders lopen ze over je heen. Een bepaald egoïsme mag je hebben!
Mw. F. vertelt over haar oude zieke kat. Ze kreeg de klitten niet meer uit de vacht. Toen moest hij geholpen worden.
Mw. E. bevestigt, haar langharige kat moest ook veel geborsteld worden, maar op het einde ging dat niet meer.
Martien vertelt over zijn geloof. Vroeger was hij opgevoed in de Jansenistische sfeer, Hel en Verdoemenis, een Gestrenge Straffende God. Tijdens zijn studententijd ontdekte hij een Liefdevolle God, waarmee hij meer ademruimte kreeg.
Dhr. J. er komen nog maar weinig mensen in de kerk, wel zijn mensen meer meditatief bezig.
Martien vertelt over zijn zorgzame moeder. Toen haar partner overleed, was zij teleurgesteld. Maar dacht het leven wel aan te kunnen, ze rende met een nichtje mee, waarbij ze haast ten val kwam. Toen knakte er iets. De open glasgordijnen werden vervangen door gesloten gordijnen. De krant werd afgezegd, een al te opdringerige en al te zorgzame buurvrouw werd de deur uitgewerkt. Vervolgens zakte ze weg in de vergetelheid.
Dhr J. vertelt over een echtpaar waarbij de vrouw alles regelde, de man had niks in de melk te brokkelen. Toen zij overleed, ging hij ineens actief op bezoek bij kinderen en anderen, en werd zo een gezellig mens. Het kan verkeren.
Dhr X. geniet van de verhalen
Mw. F. heeft medicijnen van het ziekenhuis gekregen, waardoor ze meer slaapt.
Mw. E.: komt uit een groot gezin, altijd gezellig, nu heeft ze nog steeds contact met enkelen daarbinnen. Maar bepaalt zelf wat ze wil, geen verplichtingen. Ze vertelt over een ongewenste e-mail, waarbij ze het contact terugfloot naar de telefoon.
Mw. X. herkent de te korte onpersoonlijke e-berichten, ze vindt e-mail te dwingend, en stelt dat een reactie dan voldoende moet zijn.
Mw. E.: je moet jezelf niet opofferen, door voor de goede vrede dan toch maar weer door te gaan met een e-correspondentie. Genoeg is genoeg.
Martien herkent wel dat je soms zo kortweg formuleert, dat het voor de ander echt koud op het dak kan vallen. Het hangt er echt van af of je het een beetje persoonlijk formuleert.
Mw. P. stelt: je kunt via e-mail ook goed je verhaal kwijt, en leuk als er iemand op reageert.
Mw. E.: je hoeft niet te reageren.
Mw. F. herkent in dit e-mail thema het alles op een weegschaaltje moeten leggen, zoals het bij hen thuis ging.
Op verzoek draagt mw.E. een gedicht voor uit haar net uitgegeven bundel.
Domweg gelukkig
‘Domweg gelukkig’ wil ik het niet noemen
mij is een lange weg daaraan voorafgegaan
om hier in harmonie met het gras te staan
en rust te vinden in het ruiken van de bloemen.
Als bladeren spiegelen in het gladde water
de beek zijn stroming onder houdt
zie ik de paarden achter kreupelhout
en wens; verwacht niets meer voor later.
Wanneer was deze toekomst aangebroken
mijn dagen staan vol gouden licht
de vogels zingen hoog hun strofen
en al mijn argumenten zijn gezwicht
ik adem mijn geluk en kan slechts loven
mijn leven is op hier en nu gericht.
Else Dudink |
uit de bundel; "De shantykoren zingen". Deze is bij Blokker in Heemstede, Binnenweg 138
en Bruna Zandvoort Grote Krocht 18 voor E. 10.- te koop
Rondje:
Hr. N. Goede constructieve middag, je leert ervan. Ook problemen bespreekbaar, uitbreiding contacten.
Hr, J. Leuk om te horen, iedereen weerzien, gedicht, je kunt jezelf zijn.
Mw. P. Prettige middagen, je leert naar jezelf te kijken, dat is ze niet gewend. Haar vriendin had de huisarts gebeld, die wilde niet komen,
Reactie: dan had ze beter meteen 112 kunnen bellen!
Mw. P. mist haar vriendin Hanny,
Reactie: de goede dingen neem je toch mee!
Mw E.: een mooie middag, een prettig gesprek.
Dhr X: moeilijk onderwerp, maar vond het wel gezellig
Mw. L: gezellig groepsgesprek, geen interview
Mw. X: omgaan met mensen, meer richten op positieve dingen, kijken wat er goed gaat, niet doemdenken.
Mw. F. Je kunt hier met je eigen verhaal komen.
Dhr. G. goede gesprekken
Afsluitend leest dhr. J een slotgedicht voor:
Woorden
Als ik mocht zeggen wat ik dacht
Maar dat wil ik helemaal niet
Ik luister en denk dat is mijn kracht
Dan doe ik niemand verdriet
Oordelen ligt niet in mijn macht
’n Verkeerd woord doet zoveel pijn
En leed wat men niet inziet
Denk aan een ander zijn welzijn
Ook al begrijp je die ander niet
Dat ben ik, het voelt zo fijn
Om mezelf te zijn
John Weijers 19-05-2003
Volgend thema 29 juli a.s : Wie ben ik en wat geeft me energie?
Verslag Martien, met dank aan Lia
Eerst wordt het verslag van de vorige keer 29 april over onze toekomst besproken,
Mw N. meldt dat de tekst van “gebrokenheid” niet juist was geformuleerd, het moet zijn:
“Gebroken zijn wij, verdeeld. Waarom?
Opdat wij weten zullen wat is geheeld.”
Mw. P, dankt Martien voor het heldere verslag.
Hr, G. heeft nog niks gehoord van het Teyler Museum over zijn archeologische fossielen. Hij zal volgende week nog eens bellen.
Mw. F. deelt mee dat ze verbaasd had gestaan over een misdadiger die spijt betuigde.
Deze 57e “Wie ben ik”-bijeenkomst zijn we weer met elf personen (5 vrouwen, 6 mannen) bij elkaar voor een goed gesprek over onze levenslust.
Dhr J. is afwezig wegens ziekte,
Ton nodigt ons uit te vertellen over onze levenslust.
Mw. X: ze heeft Levenslust en ze verheugt zich op haar vakantie, maar ze wil ook meer in de sociale sfeer realiseren. Ze vindt het leuk om meer goede reacties van anderen te krijgen.
Mw. L.: sinds ze ouder is, wordt het leven steeds leuker. Je hebt meer te vertellen, Vroeger was het niet leuk, maar ze heeft dat een plaats kunnen geven.
Mw. F: komt soms ook met het hoofd boven water, leert een beetje beter om te gaan met haar verleden, maar het gaat nog niet vanzelf. Het is de kunst het verleden een plaats te geven. Ze heeft wel fut om het aan te pakken. De vissersmentaliteit is hard. Ze zou graag naar het oosten gaan, naar Enschede. Ze is gezellig samen met mw. L een dagje naar Zwolle geweest.
Hr. N. was altijd al vol levenslust, ze zeiden als kind al dat hij opgroeide voor galg en rad,
Ton: een waar compliment!
Hr. N: nu ook de andere kant van het leven gezien, ziekte die hem overviel, ziekenhuisopname, maar op de 8e verdieping met mooi uitzicht en leuke verpleging had hij het niet slecht daar. Hij beseft het belang van de gezellige en sociale groepsmomenten bij Koinonia en van deze Wie ben ik-bijeenkomsten, nu veel bewuster.
Allen: bij Koinonia veel boeiende mensen met hun eigen verhaal!
Hr. X heeft wel levenslust, maar iets houdt dat tegen. Toch houdt hij van het leven! De last van de Straling is nu weg, nu heeft hij last van de waspoeder. De dokter kan er niks aan doen.
Mw. P. heeft sinds gisteren een stoot levenslust erbij gekregen, haar hart (wegens ruis door huisarts verwezen naar cardioloog) blijkt gezonder te zijn dan ze dacht. Nog even een fietstest op 7 juli, ….. Alleen de hoge bloeddruk, die ze al vanaf haar zwangerschap heeft, blijft bestaan. Ze verveelt zich nooit, geniet van de kleine dingen.
Mw. N reageert: we nemen vaak een oordeel van een ander zo zwaar op, bijv. zorgen maken over ruis in het hart die de huisarts constateert, terwijl de specialist dan stelt dat het niets ernstigs is.
Ton: als men grote levenslust heeft, en er komt de klad in, dan valt men vaak in een diepe dip.
Mw. N. heeft lang nagedacht over het afscheid van de NVSH, maar het warme afscheid heeft haar de rust en de moed gegeven om verder te gaan. Ze heeft nergens spijt van. “Ik ben wat ik nu ben” Het afscheid heeft haar veel waardering gegeven. Vindt het wel fijn om terug te keren bij het ISP. Neemt ook af en toe deel aan een activiteit van de NVSH. Ze is nu wat ouder en ziet de dingen wat anders. Maar geniet van de Spaanse vrijheid, niets meer moeten!
Hr. T.voelt zichzelf gezond, tevreden en gelukkig. Hij ziet iedere dag als een uitdaging. Heeft veel geleerd van zijn ervaringen in de voorbije jaren, en tracht daarop voort te bouwen. Contact met medemensen vindt hij erg belangrijk, de dag vraagt om er iets van te maken.
Hij bedankt de mens waarmee hij een goed gesprek heeft altijd daarvoor. Het voegt hem levenslust toe. De kerk als instituut leeft niet meer voor hem, als gemeenschap voelt hij zich erin thuis.
Mw. P: levenslust heb je toch of niet?
Martien: ziet zijn gedrevenheid als levenslust.
Ton: sommigen mensen met gedrevenheid vermoorden anderen.
Martien: ik probeer het in te zetten in de dienstbaarheid aan anderen. Leuk als het lukt om problemen op te lossen.
Mw. N: ik kreeg kritiek in mijn werk: ik zou het alleen maar voor mijzelf doen, jij ook?
Martien: nee, want ik betrek de ander altijd zoveel mogelijk bij het oplossen van zijn/haar/ons probleem.
Ton: en je privé dan?
Martien: net een nieuwe 2e-hands filmcamera gekocht, en natuurlijk de relatie met mijn vriendin.
Nora ziet geen bezwaar in dienstbaarheid. Goed en kwaad in het verleden heeft zo moeten zijn, wat je ermee doet komt pas later.
Ton: verdriet als levenslust, het getroost worden heeft ook een waarde.
Hr. G. Levenslust vroeger Ja, tot mijn ziekte zich openbaarde, toen minder levenslust. Bijvoorbeeld geen zin om naar Boedapest te gaan. Er zit met zijn medicatie niet veel meer bij.
Ton toch nog een sprankje hoop?
Mw. P. trek wel tijdig aan de bel, ik kan wel bijspringen achter de bar.
Hr. G wil zo lang mogelijk de bar van de ISP-middag blijven draaien.
Mw. N. de Hr. G heeft het moeilijk, het is heel geweldig dat hij hier blijft werken.
Ton: Maria Montessori zei “Help mij het zelf te doen” . Mijn jongste omgeving was dwingend, totdat ze er achter kwamen: “laat hem zichzelf zijn”. Dat werkte bevrijdend.
Sommige cliënten die hij tegenkomt hebben vaak behoefte aan in zichzelf weg te kruipen.
Vaak zijn zij door de hulpverlening afgestoten. In die relatie ben je een spiegel voor elkaar.
Er kunnen dan vonken overspringen. Hij verwijst naar de 3 V’s Veiligheid, (kan wel een jaar duren vooraleer:) Vertrouwen en tenslotte Volledigheid. Wat je daarin samen meemaakt vult je accu. Mensen zijn nodig vanuit de gelijkwaardigheid, wederzijdse bevestiging.
In jezelf keren, de mogelijkheid om in jezelf te kijken, ontdek jezelf.
Waardering is ook nodig.
Eigenliefde: hij vindt het jammer als mensen niet van zichzelf houden. Een leegte.
De Goddelijke vonk in ieder mens. Dus niemand is gek! Anders zou God ook gek zijn! Men heeft hoogstens een beperking, noem het desnoods een handicap!!
Ton wordt gauw 82, is blij met elke nieuwe dag.
Hr. T: alles wat je goeds doet komt in een grote Kosmische Pot, wanneer je het nodig hebt kun je er dan ook weer wat uithalen. Geven Ontvangen Delen (GOD).
Ton: heb geleerd dat relaties vaak rechtstreeks zijn, maar mensen die elkaar anders nooit zouden zien ontmoeten elkaar wel in een driehoekige vorm. Met bovenaan bijv. God. Al ontslaat je dat niet van
Hr. T: mensen moeten weten dat ze een beroep op je kunnen doen.
Mw. N: werd eens door een collega gehaat, toch bleef ze voor haar openstaan.
Ton sluit dit rondje af, en vraagt of mensen nog wat kwijt willen?
Hr. T: heeft in moeilijke momenten altijd veel eraan gehad, door tegen zichzelf te zeggen : je bent belangrijk! Hij wil anderen aanraden, dit ook te doen.
Hr. N: Heet het niet: “je kunt pas van anderen houden als je van jezelf houdt”
Mw. F: soms moet je water bij de wijn doen!
Mw. P: houden van jezelf! Hoe doe je dat?
Mw. N: Niet draaien om gevoel. Woorden zijn niet genoeg! Het uiten van gevoelens is ook moeilijk. Eigenlijk laat je meer gevoel zien met gewoon tegen elkaar aan schurken.
Dan opent Ton het rondje: Hoe vond je het?
Martien: “leuk”,
Hr. T: “positief verhelderend”.
Mw. N: “heerlijk om hier te zijn”
Mw. P: “raakt in hoofd, maar dat komt wel goed, toch beetje negatief gevoel”
Hr. X: “beetje positief en negatief, maar mag er wezen”
Hr. N: “genoten van de kennis, bijzondere onderwerpen, kom je in een café niet tegen”
Mw. F: “weer een stapje verder, positief, fijn”
Mw. L: “Prettig dieper over dingen door te praten”
Mw. X: “Levenslust was een leuk thema, geeft handvatten, inspirerende bijeenkomst”
Re: Hr. T: “de kosmische pot”
Mw. X: “soort huiswerk”
Hr. G: “veel goede dingen gehoord, geeft wel een vleugje kracht, maar die duurt slechts tot de volgende hap pillen”
Ton: “in het algemeen interesseer ik me niet voor de mensen om me heen. vaak te veel bla bla, heb wel contacten binnen feestjes e.d, maar is niet echt mijn jasje an”
In het contact met zijn cliënten heeft hij vaak geestelijke/lichamelijke intimiteit, korte eeuwigheidsmomenten, die vasthouden, geeft energie, laadt de accu weer op.
Hij vat de kern van onze gespreksmiddag als volgt samen: hier individuen met hun eigen verhaal, met daarop reacties, een feest van herkenning.
Verder: cliënten zijn niet sociaal, gesloten, hebben soms kritiek op anderen. Hij accepteert dat altijd. Soms wel relativeren: “wat mot dat nou”? Maar wel laten wat het is. “Ik ben de spiegel van de ander, en de ander van mij”
Voor de volgende keer (24 juni a.s.) kiezen we als thema:
“Wie ben ik en hou ik van mijzelf?”
"Wie ben ik en mijn toekomst"
Vrijdag 29 april 2011 in de gezellige huiskamer van de NVSH Haarlem
Tijdens deze 56e “Wie ben ik”-bijeenkomst zijn we net als vorige keer met
9 mensen bij elkaar, maar nu om het thema “mijn toekomst” te bespreken.
De toekomst is onzeker en daarbij gaat het niet alleen om de materiële zaken.
Een tweetal vaste bezoekers was verhinderd en had zich afgemeld.
Ton opent het gesprek met een voorstelrondje.
Mw. A. is nieuw, ze is via het ISP hier, ze geeft de bijeenkomst een goede kans.
Mw. B. is actief voor het ISP sinds zomer 2010, had aanvankelijk het plan om er stage te lopen, maar is nu vrijwilligster.
Hr. X vond de bijeenkomst via een advertentie.
Dhr. J. is zelf in het verleden door het ISP geholpen, en verwijst nu mensen naar het ISP.
Nora is 72 jaar oud, en wil altijd graag mensen helpen. Na jaren activiteiten voor de NVSH te hebben gedaan geniet ze nu van haar vrijheid. Ze heeft voor de eerste keer in haar leven een mooi afscheid gehad. Ze komt speciaal hierheen omdat ze het prachtig vindt hoe mensen door “hun gebrokenheid” juist weer kunnen helen.
Dhr. G. was tijdens de periode met Nora haar steun en toeverlaat. Na haar afscheid heeft hij haar vervangen. Hij doet daarnaast ook vrijwilligerswerk bij een Zorgcentrum.
Mw. E. heeft in het verleden hulp gevraagd bij het ISP voor formulieren, maar doet het tegenwoordig zelf. Door ingewikkelde herinneringen van de gemeentelijke diensten, moest ze recent toch weer een beroep op het ISP doen. Uitgenodigd om aan deze ‘Wie ben ik” deel te nemen, is ze na enige aarzeling toch gekomen.
Ton stelt zich voor als maatje van Martien.
Martien stelt zich voor als zoekend.
Dhr J. draagt een gedicht voor:
Een Nieuw Leven (2003)
Alleen zijn is zo eenzaam en stil
Samen iets kunnen delen, dat is pas leven.
Op zoek naar iemand die jou wil
Om elkaar wat te kunnen geven.
Iets om samen te mogen delen
Het dragen van elkaars last.
Eerlijkheid heeft vele voordelen
Want leugens zijn alleen maar ongepast.
Open staan voor elkaars gevoel
Leren om de ander te begrijpen.
Samenwerken aan een goed doel
Een strohalm om vast te kunnen grijpen.
Samen gelukkig kunnen zijn
Dat is het mooiste in een leven.
Zonder leed, verdriet of pijn
Geluk en voorspoed beleven.
Dan zou ik tevreden zijn in dit heden
Een nieuwe start, een nieuw begin.
Het afsluiten van het verleden
Voor mij heeft het leven dan weer zin.
John W.
Vervolgens gaan we samen in op ons devies in het leven en de toekomst:
Vanuit de kerk zegt men: “al het heden wordt verleden, (of) schoon ’t ons toegerekend blijft!”
Reactie: dit is teveel schuld-gericht! Je mag leven! Je kunt leren van je fouten.
Er wordt geopperd dat schuld alleen in het materiële bestaat! Alles is liefde en het is een les om te leven. Dit wordt bevestigd als: een Kosmisch beeld van geven en nemen!
Ton: Het leven als leerschool!
Nora: Als er eens iets fout is gegaan stellen mensen vaak de schuldvraag, bijvoorbeeld: ik ben mijn pen kwijt, met als reactie: wat heb je er dan mee gedaan? Samen zoeken is veel leuker!
Als een minister een fout maakt, moet hij gelijk weg, bijv. als hij gedronken heeft, ook een minister heeft recht op zijn leerervaring.
Ton: onzekerheid is een voorwaarde voor contact en voor ontwikkeling. Het doet je groeien!
Hr J. zekerheden kunnen ook nodig zijn, doen waarin je goed bent.
Ton: in de beperking toont zich de meester.
Hr. J je moet wel van je fouten leren, ze niet weer opnieuw begaan. Goede gesprekken met zijn ex zijn zijn deel, de verwijten voorbij, een helend contact.
Mw X herkent zich niet in deze mogelijkheid tot overleg met de ex. Alleen als het gaat over de kinderen.
Ton: sommige dingen zijn gewoon (nog) niet bespreekbaar.
Mw. E. je moet niet tegen de natuurlijke stroom in willen gaan. Anders krijg je er klappen van! Zij gelooft in leven in actie, zo valt alles weer op z’n plek! Het is een uitdaging om weer in het stuk te komen. Zo krijgt het zware hoofd (dwz dingen om je zorgen over te maken) niet de overhand. Belangrijk daarbij is op z’n tijd een goed gesprek. Ook door nieuwe dingen te doen, wordt de dag lichter, zodat je niet blijft hangen.
Mw. A vult aan: het leven kent geluk en ongeluk, het laatste is ook nodig, voor alles is een tijd. Gelukkig is het leven lang en veel kadootjes wachten om uitgepakt te worden. Let wel: beetje bij beetje, want als je te gretig uitpakt, verliest het wellicht zijn charme.
Een praat- en rook-pauze biedt ons wat afwisseling.
Om 15.30 uur gaan we verder.
Mw. A. ervaart vaak veel afstand, vindt het belangrijk dan soms een stem te horen. Een ex vriend wilde haar teveel bezitten, die heeft ze de deur gewezen. Er was verschil in ontwikkeling, de kunst om vrij te laten ontbrak. Goddelijke liefde is gemakkelijker.
Ton: toen zijn ex door haar partner teveel werd geclaimd heeft zijn hem ook geloosd. Tot grote vreugde van haar dochter.
Mw. B. wat spiegelt de ander over jou? Je kunt jezelf daarin tegenkomen.
Dhr. G. het verleden was geweldig. Ik kon alles doen waarin ik zin had. Mijn eerste vrouw was goed, maar helaas overleden. Mijn tweede vrouw is ook goed. De toekomst is onzeker. Hij heeft prostaatkanker (waarschijnlijk uitgezaaid). Hoopt de 80 nog te halen. Hij geniet ook nu nog van duin en polder, de vogels die fluiten, de hazen die stoeien in het veld. Bestaanszekerheid hier en nu, heel intens, maar de handicap is dominant aanwezig, maar toch genieten van zijn zee-egels, gewone en fossiele. Hij heeft een unieke verzameling daarvan, welke hij heeft kunnen onderbrengen bij het Teylermuseum. Dit geeft hem veel voldoening.
Martien vertelt over de problemen die hij met zijn vriendin heeft, hij wil de fouten uit het verleden met haar deze keer niet weer laten gebeuren.
Dhr J. heeft meegedaan aan vogelonderzoek, waarvan de gegevens in een gids zijn opgenomen. Zo blijft hij in beeld.
Ton: sommigen zien hun kinderen als hun toekomst. De zoon/dochter moet waarmaken wat pa/ma zelf niet kon bereiken. Hij kent het uit ervaring: had architect moeten worden, werd bouwkundige.
Nora: vindt het opvallend dat de mensen om haar heen zo vriendelijk zijn. Het is een wisselwerking. Mensen zitten vaak zo vast aan regels, school, pesten, onmacht, onmenselijk gedrag. De PC maakt contacten onpersoonlijk,
Mw. B. vertelt het verhaal van de kikkers, twee vielen in een put, de omstanders gaven hen op, en schreeuwden: hou maar op, je redt het toch niet. Een van de slachtoffers onderin de put overleed, de tweede bleef maar springen en springen totdat hij weer bovenaan kwam. Hij bleek doof te zijn! Hij dacht dat de anderen hem aanmoedigden.
Volgende keer op vrijdag 27 mei a.s. wordt het thema: wie ben ik en mijn levenslust?
Ton: doe wel en zie niet om! Als je alleen in de achteruitspiegel kijkt verongeluk je zeker.
Mw. B. we moeten terug naar het voelen en bewegen. Minder woorden, meer contacten.
Dhr. G. verbaast zich over de fietser die de hele weg bleef bellen.
Dhr J. sluit af met 2 gedichten:
José
Innerlijk boos en kwaad
Uiterlijk somber en stil
Vertel dan wat er niet meer gaat
En wat je zelf wil
Breng weer vreugde in je leven
Met een stralende lach
Dat wil ik jou meegeven
Niks moet en alles mag
Leny
Meestal kalm, rustig en stil
Dan weer onstuimig als ‘n zee
Die volgt ook zijn eigen wil
Daar zit hij niet mee
Zo moet het bij jou ook gaan
Maar dan in een natuurlijk evenwicht
Werk aan een goed bestaan
Dat jou leven verlicht
John W.
Martien / maandag 2 mei 2011
“Wie ben ik” en hoe geef ik mijn verleden een plaats?
Datum: vrijdag 25 maart 2011 in de huiskamer van de NVSH Haarlem
Er waren deze 55e keer 9 aanwezigen, waaronder 2 vrouwen.
Ton stelt dat het in deze gespreksmiddag gaat om in vertrouwen te spreken en te vragen naar de betekenis, maar niet om kritiek te geven. De onderlinge gelijkwaardigheid biedt hiertoe de garantie.
Na het verslag te hebben doorgenomen, begint het voorstelrondje.
De heer V vertelt dat hij blij is met het ISP en hier veel opsteekt. Hij voelt zich hier thuis.
Mw L. werkt bij het CBB, waar ze o.a. ook de eetclub voor organiseert. Het CBB gaat binnenkort weer onder GGZ-Ingeest ressorteren. Zij is door het CBB weliswaar geattendeerd op deze bijeenkomst, maar mag het niet vanuit het CBB invullen, dus neemt ze gewoon privé aan deze gespreksmiddag deel.
Dhr E. is aangetrokken door het onderwerp, hij is hier voor het eerst.
Mw. P. is bevriend (geweest? met Martien, en is hier graag. Ze mist Nora die evenwicht bracht. Ze zingt in het Rouw- en Trouw-koor van een RK-kerk. Zij wil graag leren “wie ben ik?” De pastor van die kerk was geschorst omdat hij hosties ook aan Protestanten gaf. Nu is hij weer actief. Zij was daarvoor nog op t.v.
Ton vertelt over de Zandvoortse Pastor die dat ook doet en telkens bij Bisschop Punt vertelt dat hij zijn leven zal beteren.
Martien denkt aan: “Aku Printa” (“Ik geef opdracht”, met dank aan heer V. voor de vertaling uit het Maleis) dat de Hollandse ambtenaren in Nieuw Guinea tegen de inlandse hoofden zeiden bijv. om een school te doen bouwen. Hetgeen dan niet gebeurde, waarna drie jaar later de Ambtenaar weer kwam en weer “Aku Printa” zei.
Dhr N. werkt bij Roads. Over 4 maanden gaat hij met pensioen, zal hij dan trakteren?
Dhr. G. doet heel veel werk bij Hofstede, tafels voor een 60-tal 50-plussers dekken en afruimen, flessen opruimen bij het biljart etc. Heeft Nora altijd geholpen, die nu in Spanje op vakantie is met haar partner.
Hr P. is op voordracht van Margriet Senneker, penningmeester bij het ISP geworden. hij is zo al 4 jaar actief. Vorig jaar was hij voor 6 maanden even uit beeld, maar nu is hij er weer.
Ton: Ik word bijna 82 jaar oud. Hoe blijf je energie houden? Hij wil zijn dip kunnen accepteren, weigert het een ziekte te noemen. De samenleving is individueler geworden, daardoor ontstaat eenzaamheid. Hij wenst dat mensen elkaar meer accepteren en samen erdoorheen kunnen komen.
Dan gaan we over naar het thema zelf: dan geeft Ton het woord aan:
Dhr E. vertelt dat hij een detentieverleden heeft. Sinds kort woont hij in een soort groepswoning, maar hij heeft dit verleden verzwegen. Via via is dit nu toch een medebewoner ter ore gekomen, hierdoor ontstond twijfel rondom zijn persoon. Dit deed zijn deelname aan de groep geen goed. Hij vraagt zich af, om de ontstane twijfel te pareren, hoe hij dit kan aanpakken?
Hij wordt uitgenodigd zijn verhaal te vertellen. Hij vertelt dat hij 6 maanden detentie had gekregen omdat hij t.g.v. zijn woede over het (stiekeme?) drugsgebruik van zijn zoon, amok maakte in huis en ook naar zijn vrouw en kind geweld had gebruikt. Zodoende kreeg hij deze straf.
Hij heeft een hoge opleiding genoten, maar heeft het er niet mee gered.
Nu hij in zijn nieuwe woonsetting tegen deze twijfel aanliep, voelde hij zich niet gelukkig.
Nadat hij nu hier zijn verhaal had gedaan en op de vragen van anderen had geantwoord, was hij opgelucht. Hij had het gevoel dat door het erover praten hij zijn verleden een plaats had gegeven.
Ton: wie het leven niet wil verliezen zal het niet winnen.
Mw. P. en Mw. L: je moet het eerst verwerkt hebben voordat je het een plaats kan geven.
Ton: al het heden wordt verleden, schoon het ons toegerekend blijft.
Hr P.: iedereen heeft bagage, de vitaliteit neemt af. Dan valt een stuk verleden weg. Herinnering neemt af, je leeft op de korte termijn. Gelukkig maar: het leven hier en nu is goed, overleven.
Hr. N. vergeet weleens namen, flashbacks soms, details komen soms ineens boven.
Ton: Wie zijn mensen eigenlijk? Soms moet je een jaar lang alleen maar veiligheid bieden. Onbewust komen stukken van het verleden dan ineens boven. Je kunt het deksel niet meer dicht houden. Schrijf je dromen op. Probeer je verleden een plaats te geven.
Hr. P. Ja, een plaats geven aan wie ik was. Het gevoel heeft nu een hogere prioriteit!
Mw. P. waardeert de veiligheid en vindt vertrouwen hier.
Ton: en dán de bloem van Volledigheid!
Hr V: het verleden een plaats geven kan gehinderd worden door de pijn en het verdriet erin, en dan nog vrienden om je heen, die zeggen dat je je niet moet aanstellen en naar de toekomst moet kijken. Dan wordt je weleens boos op je vrienden!
Ton: een cliënte van hem had een partner die Parkinson kreeg, ze moest van hem scheiden om te bereiken dat hij opgenomen kon worden. Door haar te wijzen op de dingen die hij nog wel kon, werd het haar mogelijk weer een stuk opener te staan naar hem. Het biedt een nieuwe ingang voor haar!
Mw. P. draagt een zware last met zich mee vanuit haar jeugd, waarin ze altijd door haar vader werd afgekat. Hij hield niet van haar. Elke dag is weer een knokpartij. Toch heeft ze een wapen gevonden in de humor, waardoor ze het kan relativeren.
Mw. L. vertelt dat haar moeder altijd kritiek op haar had, door de therapie heeft ze het kunnen verwerken. Haar verleden is zo niet meer tot last. Ze vormt nu een steun voor anderen die hun verleden nog niet hebben verwerkt. Bijvoorbeeld haar zussen zitten nu pas in problemen met haar moeder. Zij heeft nu goed contact met moeder. Zij probeert te bemiddelen met de zussen. De angst dat ze op moeder zou gaan gelijken, is voor haar over. Moeder had immers een ander verleden.
De oude generatie heeft nooit leren praten, het ging immers altijd meer om brood op de plank.
Zij moeten het nog leren.
Martien: omgaan met verleden, door opnieuw contact te leggen met een oude liefde, waarin ik toentertijd niet erg positief met haar omging, nu een herkansing zoeken.
Hr P: hou je van haar?
Martien zegt na enige aarzeling: Ja,
Hr G. in het verleden met veel voldoening aan sport gedaan, en ook fossielen gezocht, nu hij bijna 80 wordt, ervaart hij een grote terugval waardoor dat allemaal niet meer kan. Zelfs het wandelen gaat niet meer zoals vroeger. Ook geestelijk voelt hij zich niet goed. Hij dacht zelfs aan het inlopen van de Noordzee zover hij kon…. Maar (nog) niet gedaan.
Hr. P. dankt hem voor de steun,
Hr. N. vraagt of hij wel genoeg complimentjes krijgt voor zijn werk
Ton: soms moet je veel weggeven, maar krijg je toch weinig terug. Hou je accu in de gaten, bijtanken!
Mw. P. vraagt aan de hr G.: waarom heb je me niet gebeld?
Ton: werken met oudere mensen die vegeteren, je vraagt je af: is dit nu mijn voorland? Je eigen omgeving is belangrijk, zorg voor een prettige sfeer: “kan ik wat voor je doen, buurman? Eruit stappen pas als niets meer telt.
Mw. P. haalt veel steun uit Hour of Power, soms ex-verslaafden die het geloof hebben gevonden, toch eruit gekomen.
Dhr P. zegt: laten we blij zijn dat het leven eindigt, het eeuwig leven is geen ideaal. Stel dat je je kinderen zou overleven, dat is toch niet leuk!
Hr. N. Wat is mijn toekomst?
Ton: dit kan het thema zijn voor de volgende keer!
Tenslotte krijgt dhr E. het woord.
Hij zegt dat hij blij is dat hij zijn verhaal kwijt kon. Hij is verrast dat anderen dat ook konden en deden. Het haalt het dramatisch theatrale uit zijn beleving. Het relativeert zijn schuld- en schaamte-gevoel.
Mw. P. je mag hier jezelf zijn.
Ton: naar aanleiding van de overspelige vrouw zei Jezus: wie zonder zonden is werpe de eerste steen; de een na de ander droop af! Toen zei Jezus: ga heen en zondig niet meer!
Wie ben ik en mijn verlaten.
ISP-gespreksmiddag 25 februari 2011 bij de NVSH Haarlem
We waren op deze middag met 9 personen, 4 vrouwen en 5 mannen.
Ton opent met een terugblik op de vorige keer, wat hakt erin, en vraagt of er nog reacties op het verslag zijn. Mw. X merkt op dat er soms opnamen gemaakt worden zonder toestemming, ook wil ze niet met naam in het verslag staan. Ook andere aanwezigen sluiten zich hierbij aan. Martien onderneemt actie.
Dan opent Ton het gesprek over Wie ben ik en mijn verlaten.
Hij is met een cliënte samen naar haar moeder gegaan. Deze heeft problemen met het korte geheugen, maar groet telkens alle voorbijgangers die voorbij haar raam lopen. Als dochter op bezoek is vertelt ze uitgebreid over die voorbijgangers, Zo houdt ze haar geheugen bij. Dochter kon daar eerst geen begrip voor opbrengen, maar nu ging het beter, Bovendien werd nu aan moeder gevraagd hoe het in haar jeugd eraan toe ging. Dit leidde tot een zeer interessant gesprek. Ton merkt hierbij op, dat als je je ouders moet missen, er een heel stuk verleden verdwijnt.
Mw G. vindt het vreselijk dat ze al haar vrienden in de loop der jaren is kwijtgeraakt, of overleden, of dement geworden. Van de 70 bridge-spelers van 40 jaar geleden, is zij nu alleen nog over. Dat doet pijn. Haar 3 lieve kinderen wonen ver weg, en de trein met seniorenkaart, is moeizaam, hoewel de NS-medewerkster haar soms geweldig steunen. Je kunt je soms erg verlaten voelen op zo’n perron.
Ze woont sinds kort in een flat voor senioren en had bij binnenkomst alle flatbewoners uitgenodigd. De helft liet helemaal niks horen. De andere helft kwam, vaak als groep, wel even kennismaken, maar daarna hoorde er niks meer van. Ze werd verder nergens meer uitgenodigd. Ze ijvert wel voor een creatieve ruimte in de flat.
Ze krijgt gelukkig gauw een scootmobiel zodat ze weer op eigen kracht uit kan gaan, bijvoorbeeld naar haar koor, waar ze al lang niet meer kwam. Ze wil niet afhankelijk zijn van anderen.
Bij Koinonia vond ze haar culturele draai niet, misschien de Vereniging, maar die vraagt entree.
Mw F. vat de waarde van deze gespreksmiddag samen als: het biedt gelegenheid woorden te vinden en gedachten op een rijtje te zetten.
Ton heeft veel klanten die hem soms bellen als ze zich verlaten voelen. Dan willen ze even zijn stem horen. Dat waardeert hij zeer. In de vriendschap voelt de relatie goed of je hebt niks.
Hr. G voelt zich niet verlaten. Hij is na het overlijden van zijn 1e vrouw, hertrouwd en is gelukkig. Hij merkt op dat zijn schoonzus van 90 jaar soms in een dip zit, maar als hij op bezoek is fleurt ze helemaal weer op en haalt ze volop vrolijke herinneringen op.
Ton: Jantje huilt, Jantje lacht!
En ook Als iemand klaagt, waardeer het, zelfs als er eigenlijk niks te klagen is, door het te waarderen laat je de ander zijn wie die is en laat je jezelf zien. Zo blijf je in contact.
Hr G heeft alleen moeite met het verlies van zijn sportiviteit, tien jaar geleden was hij nog
70 jaar oud, maar toen kon hij nog alles aan. Nu niet meer
Martien reageert muzikaal: “Die Jugendzeit, die kommt nie mehr”
Ton vraagt aan G: en de wijsheid? Hr G antwoordt, “Ja, meer overzicht!”
Mw. L. voelt zich niet verlaten, zij laat het verleden rusten.
Hr N. voelt zich nu nog niet verlaten, maar is bang voor de dag dat hij hulpbehoevend en niet meer mobiel is. Maar iedereen roept er zijn ook dan nog allerlei mogelijkheden om erop uit te gaan, je hoeft niet thuis te blijven kniezen.
Ton: mensen stellen zich tegenwoordig meer als individu op. Mensen die creatief blijven, worden ook niet zo gauw dement.
Mw. F heeft bepaalde plekken waar ze zich thuis voelt. Ze eet bij wijksteunpunt Delta in IJmuiden.
Martien herkent zijn verlaten in zijn echtscheiding en het vertrek bij de voormalige Vriendendienst.
Hr. X herkent zijn verlaten in het vertrek uit zijn geliefde woning in Bloemendaal. Hij voelt zich soms wel gelukkig, maar meestal maar kort. Hij is niet ongelukkig, maar heeft soms gewoon de pest in! Pikt vaak een terrasje in het Bloemendaalse.
Ton legt de uitdrukking “sterbe und werde” uit. Een graankorrel moet eerst sterven, om daarna tot bloei te kunnen komen. Hij zag zijn dochter na de scheiding niet meer, en heeft haar toen gemeld dat zij zijn dochter niet meer was. Nadien heeft hij een lange strandwandeling met haar gemaakt, waarbij beiden het achterste van hun tong lieten zien. Op deze nieuwe basis is een goede verstandhouding verankerd.
Hij stelt: “als ik het gevoel heb dat ik dingen alleen maar in rondjes zie draaien, dan moet ik de beuk erin gooien”. Dan pas voelt ie zich goed.
Ook merkt hij op dat als dierbaren sterven en je hebt het voor je gevoel goed afgesloten, dan blijven alleen de goede herinneringen.
Mw. X wil hier niet in de slachtofferrol zitten. Ze wil alleen naar de toekomst kijken.
Mw. F. stelt dat haar verleden niet goed is. Ze leert zeggen: Het zij zo, het is niet anders.
Allen reageren: de eerste levensjaren vormen je persoon. Het is moeilijk om daar later nog een nieuwe veilige basis te ontwikkelen.
Mw. F reed eens met een auto mee en een steen vanaf een viaduct schampte de auto. Ze was blij dat ze het had overleefd. Er is nog hoop!
Martien staat stil bij de migranten die hun vaderland verlieten voor een betere toekomst.
Het nieuwe thema voor de bijeenkomst van 25 maart a.s. wordt gevraagd. Na inbreng van de aanwezigen vat Ton het thema met instemming van allen als volgt vast:
Wie ben ik en hoe geef ik mijn verleden een plaats.
Tenslotte gaat het over godsdiensten die mensen vrij laten ervoor te kiezen: m.n. de Islam
En Sektes die mensen hersenspoelen, en geloven die mensen naar de letter leren m.n. Jehova’s Getuigen.
Op 2 maart a.s. is stemmen, mensen, er hangt veel van af.
Verslag Martien
27 februari 2011
Wie ben ik en wat hakt erin?
Op vrijdagmiddag 28 januari j.l. waren we weer met 9 mensen bijeen in de gezellige huiskamer van de NVSH.
Vooraf werd kennisgemaakt met elkaar.
Om 14.30 uur gingen we gezellig in de kring zitten en opende Ton het gesprek. Hij maakte eerst duidelijk dat het hier niet om een dispuut ging!
Hij vertelde dat deze bijeenkomst was opgericht door het ISP, omdat er behoefte was aan een luisterend oor en aan goede informatie. Zo was hij samen met Martien begonnen met het ISP. Zij maken samen regelmatig ruzie, waarbij anderen dan denken, dat komt nooit meer goed, maar toch altijd weer goede vrienden. Ook neemt hij deel aan de cliëntenraad van de Houttuinen en is van mening dat de wijkcentra veel meer wijkgericht zouden moeten zijn.
mw.X vertelt dat ze op Tevee is geweest bij gelegenheid van haar toetreding tot de WMO-raad Haarlemmermeer.
mw C is nieuw, zij hoorde van de middag via de krant. Zij kent de locatie al langer. Zij is zeer benieuwd naar wat er gaat gebeuren.
hr N vertelt dat hij wegens een ernstige dip waardoor hij thuis kwam te zitten. Toentertijd vond hij gelukkig een plek binnen de ID-regeling (een werkplek via de gemeente) waardoor hij weer aan de slag kon.
mw C is benieuwd naar hoe je een dip overwint
hr N zegt dat hij zijn dip hij zelf onder de knie heeft gekregen, mede omdat hij in zijn werk zijn verhaal kwijt kon, nu gaat het prima met hem. Hij moet nog 4 maanden tot hij van Drees gaat trekken. Hij heeft een positieve levenshouding en komt graag in Koinonia, een club voor alleengaanden in Haarlem.
Martien vertelt dat hij soms ’s-ochtends een dip heeft waarin er niet veel van zijn zelfwaarde overblijft. Hij heeft ooit gehoord dat je rustig een kwartier mag somberen, maar daarna gewoon weer aan de slag met je leven moet gaan. Dat praktiseert hij dan, en dan gaat het weer over. Hij heeft er gelukkig maar weinig mee te maken. Het open contact met Ton helpt hem vaak goed. Ook de humor redt hem vaak.
Er ontstaat een gesprek over waar spanningen toe kunnen leiden, bijvoorbeeld tot kanker. Een goede relatie kan dit helpen genezen. Ook reflectie op je eigen levenswandel kan helpen een nieuwe weg te vinden.
mw. L vertelt dat ze door spanningen op haar toenmalige werk erg in de war was geraakt, dat is nu 14 jaar geleden. Sindsdien gaat het goed met haar, mede door haar werk bij de Vriendendienst en later bij het Cliëntenbelangenbureau (CBB) waar ze haar draai wel heeft gevonden. Ze heeft veel plezier aan de eetclub in Haarlem en Amstelveen en de gespreksgroep Vriendschap en Vrijetijd. Ook het CBB-blad vindt ze leuk om aan mee te doen.
hr J (59) is al 11 jaar gescheiden na een huwelijk van 25 jaar. Er werd op zijn 45-ste werd ADHD bij hem geconstateerd. Via zijn psychiater ontving hij een goed boek over ADHD waarin hij veel van zichzelf herkende en waardoor de acceptatie van zichzelf. Met veel moed heeft hij hiermee leren omgaan, hij kan het nu goed uitleggen. Hij heeft een hobby in het vogels kijken waarmee hij ook excursies geeft voor de bezoekers van Koinonia. Hij heeft ook veel last van zijn lichaam, waarvoor hij wacht op het AMC. Ook begeleid hij mensen met problemen naar het ISP. Na tien jaar zijn ex-vrouw niet gezien te hebben heeft hij recent een goed gesprek met haar gehad. Dit ontlastte beiden heel bijzonder. Als kind werd hij gezien als druk en lastig en hij “kon toch niks”.
hr G heeft geen problemen gehad, hij had aanvankelijk geen plezier aan zijn werk als bontwerker, maar toen overgestapt als chauffeur bij een uitvaartcentrum. Dit vond hij zeer bevredigend. Zijn vrouw werd ziek, zodat hij in de rol van mantelzorger terecht kwam. Gelukkig vond hiji via de NVSH weer nieuwe vrienden. Nu werkt hij als vrijwilliger bij het Zorgcentrum Hofstede in Velserbroek. Hij zorgt daar voor de tafels-dekken en afruimen, soms vindt hij zo een hele kist met lege wijnflessen. Veel mensen komen daar eten. Daarnaast werkt hij ook voor de NVSH, waar hij tevens de middag van het ISP faciliteert en ook eraan deelneemt. Hij geniet ook van Jam-maken, en plukt daarvoor in velserbroek de nodige vlierbes, aalbes en braam.
mw G is ook nieuw, ze is 85 jaar oud. Zij kan goed zingen (sopraan) en denkt terug aan de vele optredens met z’n drieën, die ze eens had. Ze ziet alle mensen om haar heen wegvallen. Nu heeft ze een probleem met vervoer naar het koor.
mw C biedt aan haar te bemiddelen naar een chauffeur die haar graag zal halen en brengen. Zij is voorgelicht door haar klasgenootjes op de lagere school, van haar ouders hoorde zij niks, hetgeen veel weerklank geeft in de groep.
Haar man is haar 10 jaar geleden ontvallen na het gouden huwelijk. Sextant was haar lijfblad. Ze woonden samen in een groot NDSM huis in Amsterdam Noord. Haar man kreeg een hartkwaal, 112 gebeld. Naar het ziekenhuis, IC, 14 dagen hartbewaking, hij kwam niet meer uit de operatie. Hadden een actief leven gehad samen: bridgeclub, leesclub. Nu allemaal exit. vrienden zijn ziek of overleden. Toen zij zelf een keer ziek werd, weigerde zij de operatie. Ze heeft het gered.
Gedicht
Moeder
Een vogel in de winterkou
dat is ook het kerstgebeuren
voor mijn moeder waar ik van hou
de ijsvogel met zijn mooie felle kleuren
Zo puur door God aan ons gegeven
daar moeten wij goed mee omgaan
zo als alles in ons leven
voor een mooi en vredig bestaan
wees zuinig met alles wat leeft
dit is voor mij m’n allergrootste hartewens
dat men tevreden is met wat het ons allemaal geeft
zorg voor elkaar en leef als mens
hr J Weijers
Pauze
Na de pauze vraagt Ton aan mw C wat ze ervan gevonden heeft.
mw C meldt dat hier ze eerlijke mensen tegenkomt en het thema aardig behandeld vindt.
Ze vertelt op verzoek dat ze zelf ook een moeilijke tijd had, maar alleen maar lichamelijke klachten daarvan had. Ze was verpleegster met hart en ziel, maar met de veranderingen in de zorg naar efficiëntie, werkdruk en beeldvorming, liep ze tegen zichzelf op. Daardoor kreeg ze kramp in haar benen, dit, hoewel ze veel aan (aanvallende) sport deed (een vriend zei dat ze onvoorspelbaar speelde, dat vindt zij nu juist de grap). De Neuroloog raadde haar, na onderzoek aan, om op hakken te gaan lopen. Tijdens een lange fietstocht ontdekte ze dat ze dit toch echt te gortig vond. Nu werkt ze als cassiërre en vult zakjes met geld. Ze werkt in ploegendienst, ook in het weekend. Haar hart ligt nog steeds bij de verpleging. Ze heeft wel vrienden, maar het is moeilijk om haar passie met reizen te delen.
Gedicht D
Den Dolder, Donderdag 13 december
De damclub Dubbeldam
De dampartij Dolf Dam – Daan Slag
Doordat drievoudig damkampioen deze damzet deed,
dat doet Dolf duidelijk doordacht.
Daaropvolgend doet Daan de doorslaggevende drieslag.
Dan direct daarna de doorbraak door Dolf, dubbelslag dus dam!
deze damcombinatie, dom, dom, dom, dacht Daan.
dit deed de dappere dammer de das om.
Deze dampartij duurde daardoor 33 damminuten, doodzonde, dachten de dertigtal damliefhebbers
damverslag deze damdag,
door dammeester
Damjan Damdan
Thema volgende keer 25 februari a.s.
Wie ben ik een mijn verlaten?
Naarmate je ouder wordt vallen mensen om je heen weg, vrienden verlies je.
Verlaten worden of zijn, is soms wel en soms niet fijn.
Verslag “Wie ben ik en mijn afscheid en mijn nieuwe start” | vrijdag 7 januari 2011
Een achttal mensen zijn vandaag verzameld rond dit thema.
Een brief van Nora (en Theo) wordt door hr G voorgelezen:
Ton brengt deze bijeenkomst rond het thema weer in ons midden.
mw. P heeft op oudjaar getafeltennist met vriendinnen, met aansluitend een feestelijke avond. Na 12 uur middernacht de buurt Nieuwjaar gewenst. De eigen buurt ligt nog wat moeilijker doordat ze verhuisd is. Ze trekt zich er niks van aan, en gaat uit voor nieuwe kansen.
Feia heeft twee avonden in groepsverband doorgebracht, het was erg gezellig. Verder is ze thuis gebleven. Ze laat alles in het nieuwe jaar op zich afkomen.
Ton heeft samen met 2 vriendinnen en zijn ex-vrouw een gezellige oudejaarsavond gehad. Wel verbaast hij zich over het vergapen aan de emotionele shows op teevee, terwijl we toch in een individualistische tijd leven. Met de kersttijd heeft hij het meestal wel moeilijk, maar tijdens de kerstdienst van Ingeest Bennebroek ervoer hij toch een familiegevoel. Over de Toekomst van bezuinigen maakt hij zich geen zorgen, want daardoor gaan mensen elkaar beter verstaan en ook meer voor elkaar klaar staan. Het korte termijngeheugen wordt wel minder. Daarom moet hij dingen gaan opschrijven. Vroeger had men niet door dat dat kon helpen.
Hij deelt graag boekjes van sterrenbeelden uit om zo de communicatie te vergemakkelijken. Mensen die het nog niet hebben gekregen krijgen nog een boekje.
hr G houdt vooral van siervuurwerk. Hij kijkt graag op oudjaar naar het vuurwerk van IJmuiden. Zat in 2009 wel met diverse lichamelijke ongemakken, en hoopt in de toekomst daar oplossingen voor te vinden.(met dank aan de medische stand). Hij voelt zich wel steeds meer bewust van zijn leeftijd. Als hij schaatsers ziet denkt hij met weemoed terug aan zijn jonge jaren toen hij nog flitsend kon schaatsen.
Martien heeft een nieuw gebit en hoopt daarmee te leren omgaan. Hij heeft oudjaar doorgebracht bij vrienden, waarmee hij een goed en gezellig gesprek had. Na 12 uur bij de buren de beste wensen gebracht,en gedronken op het nieuwe jaar. Om 1 uur is hij op de fiets naar huis gereden, daar er geen bussen reden in de Oudejaarsnacht.
Bijna alle jongeren reageerden onderweg op zijn nieuwjaarswensen.
Hij vindt dat hij op de goede weg is met het delen van verantwoordelijkheden met de vrijwilligers binnen het kantoor en hoopt dat in het nieuwe jaar te kunnen continueren.
Ook heeft hij op een vreemde manier weer contact gekregen met een studievriendin, wat hij leuk vindt.
mw.X heeft voor het eerst sinds lang oudjaar gevierd met vrienden..Er waren geen buren bij na 12 uur, maar teevee en gezellig praten was echt leuk. Zij heeft ervan genoten.
Haar moeder is gevallen en heeft daar een flinke klap van gehad, dus zij moet soms inspringen met koken e.d. Zij start dit nieuwe jaar met de WMO-raad van Haarlemmermeer. Allen wensen haar succes.
mw. L viert de kerst traditiegetrouw in familiekring. Deels verplichting, maar bij het overlijden van iemand merkte ze toch dat het wat meer betekende: je moet blij zijn met wat je hebt aan contact. Ze heeft zich bedacht dat ze met de kerst als ze geen familie meer heeft, graag samen met eenzame anderen de kerst zou willen vieren.
De subsidie voor haar werkplek is voor 2012 onzeker, wel wordt er een kroonprinses Karin als opvolgster van directeur Ria aangesteld, die over 4 jaar het Cliëntenbelangenbureau gaat leiden.
Ton reageert naar aanleiding van het sterfgeval met: “als je veel leuke dingen samen hebt beleefd, dan is het sterven van iemand niet zo erg, want je gaat dan gewoon verder”
Ook wijst hij erop dat veel ouderen klagen over het weinige bezoek dat ze van hun kinderen krijgen. Dat is vaak een gevoel van het korte geheugen. Mensen kunnen vaak nog wel een tijdje onthouden wie er over de galerij voor de flat voorbij loopt. Ze praten daar dan over met de kinderen. Deze zitten daar vaak niet op te wachten.
Feia merkt op dat het kantoor van het Team Integrale Zorg verhuist naar Beverwijk, waardoor zij verder moet reizen.
Ton stelt dat de buurthuizen een steeds belangrijker rol gaan vervullen, ook als het gaat om ggz-cliënten die nu nog bij de DAC’s aanlopen.
Martien vult aan de Drempel, de Spil, de Boei etc.
Roos heeft oudjaar bij een vriend doorgebracht. Geen buren een gelukkig nieuwjaar gewenst. Ze informeert ons opnieuw over haar moeder die zo bemoeizuchtig blijft doen. Het herinnert haar aan de kritiek die ze in haar jeugd altijd over zich heen kreeg.
Ton vraagt aan Roos wat zou gebeuren als moeder overlijden zou? Roos antwoordt: “zou me een stuk opluchten.”
Hij vertelt dat zijn moeder zich heeft bemoeid met zijn relatie, en dat ze 3 maanden geen woord wisselden. Toen Pa meldde dat moe eronder door dreigde te gaan werd de zaak uitgepraat. Je moet altijd grenzen stellen.
Hij stelt verder dat velen niet gewenst zijn door hun ouders. Toch heeft zelf het niet zeker zijn of je vader wel je vader is, ook een zekere vrijheid: je bent alleen van jezelf
Na de korte pauze: volgt het rondje
hr G vond het geweldig. Hij stelt dat hoe je met je ouders bent omgegaan in je latere leven veel invloed heeft. Zijn vrouw heeft altijd voor haar zusjes en broertjes moeten zorgen terwijl de ouders in de kroeg zaten. Ze heeft moeite met intimiteit.
Hijzelf werd door zijn ouders altijd meegenomen naar leuke evenementen, dat vond ie fijn.
Ook namen zijn ouders hun in bed en dan werd de reis voorbereid, intiem dus.
Ton: je moet de negatieve kanten van je opvoeding proberen te overwinnen.
Martien vond het gezellig, interessant en leuk.
mw.X vond het thema van opnieuw beginnen een goed idee.
Feia vertelt dat ze de eerste 6 jaar van haar leven alleen maar op de boot woonde, geen mobilofoon laat zwijgen een babyfoon, praten was uit den boze voor een kind. Toen ze 6 werd kreeg ze het benauwd en wilde weg, kwam toen aan wal.
mw. P mist Nora en de andere afwezigen, hetgeen beaming oproept. Haar gebit is aan sanering toe, maar ze kan door duizeligheid niet liggen op een tandartsstoel. Na veel zoeken heeft ze een praktijk gevonden die met half-zit/lig stoel wil werken, dit is een praktijk in de Oostenrijklaan. Ze hoeft hierdoor niet onder narcose.
Algemeen wordt opgemerkt dat vroeger veel tandartsen zonder verdoving werkten.
En fondspatiënten graag een keertje extra lieten komen.
mw. P is blij met haar afspraak op 28 januari voor het begin van de behandeling. Ze is bang dat ze veel moet gaan betalen. mw. L oppert: elk jaar een kroon is wel te doen.
Naar aanleiding van het begrip tandhakker komen we bij het thema van de volgende keer:
mw. L vond het een leuke bijeenkomst
Roos heeft een hekel aan de tandarts, het dertigjarenplan stelde ook al niks voor.
Ton sluit af met zijn tandenborstel. Zo kan hij altijd laten zien dat hij zijn gebit goed bijhoudt.
De volgende keer is het 28 januari met als thema: Wie ben ik en hoe hakt het erin?
Verslag Martien Luijcks
Verslag van Wie-ben-ik van vrijdag 26 november 2010.
Er waren, ondanks het koude weer, 13 personen aanwezig en er kwam later nog een vrouw bij.
Liefde is
Het houden van elkaar
Samen lopen hand in hand
Een streling door je haar
Vrijen op het warme zand
Er altijd zijn voor elkaar
Samen door het leven gaan
Een cadeautje voor haar
Voor elkaar klaar staan
’n omhelzing met een zoen
Bij verdriet haar troosten
Zoveel mogelijk samen doen
Op elkaars gezondheid proosten
Lieve woorden tegen haar zeggen
Gezellig ergens gaan eten
’n bloemetje om iets bij te leggen
Haar verjaardag niet vergeten
Samen uit samen thuis
Met z’n twee lekker dansen
Of lekker thuis voor de buis
Samen met elkaar sjanzen
Elkaar nemen zoals je bent
Dat houd de echte liefde in
Elkaar zoveel mogelijk verwend
Dan heeft ’n ieder het naar zijn zin
Hier volgt een gedicht van hr J wat gaat over de Herfst:
Herfst:
Bladeren verkleuren van groen
Naar bruin, geel, rood, naar een
Ongewoon scala van kleuren.
Diverse vruchten, zaden en bessen
Versieren de planten, stuiken en bomen.
De bodem staat vol met een grote
Dervisiteit aan paddestoelen
Tussen rottend blad, herfstgeuren.
Temperaturen die geleidelijk
Dalen, de nachtvorsten zitten er
Aan te komen .
De vallende bladeren verhullen
De vele vormen van stuiken en
Bomen in de natuur.
Fraai gevormde wolken helder wit
Tot donker zwart afgewisseld door
’n Blauwe lucht.
Herfststormen met regen, hagel en
Sneeuwbuien, het is koud en guur.
Zwermen vogels op trek naar het
Zuiden toe voor de winter op de vlucht.
Vele dieren zoeken een veilige
Voor de naderende winter en leggen ’n voedselvoorraad aan.
Tijdens de donkere dagen voor de
Kerst gezellig thuis sfeervol
Bij het kaarslicht.
De dagen korten, heldere nachten
Met fonkelende sterren rondom de maan.
Het was tijdens een van deze dagen
Dat ik zat te schrijven dit Herfstgedicht
Na afloop van de bijeenkomst was mw. P zeer vereerd vanwege de aandacht voor haar verjaardag.
Het was de 51e keer van wie ben ik en dat wordt gevierd met een drankje en hapje aan de bar.
Nora wil graag een groepsfoto vanwege haar afscheid.
Het is voor 99,9 % zeker dat de bijeenkomsten blijven waar ze tot nu toe gehouden zijn.
Ton vond het een fijne bijeenkomst en dankt ieder voor haar of zijn inbreng en ook dank aan de notulist.
Tijdens de volgende bijeenkomst gaat het over Wie-ben-ik en afsceid en een nieuwe start.
De volgende bijeenkomst is op vrijdag 7 januari 2011.
Wij wensen jullie allemaal een fijne kerst en een goed nieuwjaar.

van links naar rechts: Dhr G, Ton, mw T, (inzet mw S) hr D, hr X, mw. P, hr G, mw.L, dhr W, Nora, Martien, Mw.K foto door Theo
Er waren deze keer rond het thema Wie ben ik en mijn Buurt, in totaal elf mensen aanwezig;
5 Vrouwen en 6 mannen.
Het gaat ons bij “buurt” om de directe omgeving!
Kennismaking
Een man zoekt naar invulling na zijn werk
Een andere man vindt zijn hobby in vogels en gedichten. Hij probeert als ervaringsdeskundige voor andere ADHD-ers iets te betekenen.
Een vrouw heeft plezier aan haar driekleurige poes. Heeft (eigenlijk pas)mag weg ABN leren spreken nadat ze kritiek had gekregen op haar plat praten.
Een andere vrouw werkt 4 uur betaald en voor de rest organiseert ze veel activiteiten.
Ze meldt dat op 26 november er weer een vriendenmaaltijd is, deze keer bij La Place in het voormalige Dreefzicht. Iedereen is welkom. Ze wil graag hobby’s ontdekken.
Man 3 had veel plezier gehad aan houtbewerking bij Roads, maar dat was nu verkast.
Deed veel schaken met oude mensen bij een lokatie in Heemstede. Wordt weleens gevraagd voor een potje schaak bij mensen thuis.
Vrouw 3 had vrijwilligerswerk bij Roads gedaan, nuvolgt zij alleen nog cursus.daar.
Martien werkt aan het in praktijk brengen van van ’n project “de koffie om de hoek-theorie”
Man 5 is al wat ouder en komt uit Spaarndam. Is sinds 3 jaar weduwnaar
Man 6 is een actief mens die altijd bezig wil zijn. Hij helpt graag. Hij kan niet niks doen.
Hij verleent diensten in een bejaardenhuis in Velserbroek, tafels dekken, tuin onderhouden etc. ook helpt hij Nora bij het draaiend houden van de activiteiten van de NVSH. Tenslotte is hij graag bezig in zijn eigen tuin.
Ton vertelt samen met Martien ISP begonnen in 1994, na jaren in de Wereldwinkel te hebben gewoond. Daar kwamen mensen ook al aan voor een praatje. Na een jaar bij psychiater Toch. Deze zei hem zelf zijn therapie te sturen. Ontdekte belang van het zelfdoen. Ook ontwikkelde hij een eigen visie op de maatschappij.
Nora zelf vertelt dat zij volgende maand afscheid neemt van de Soos en ook van deze bijeenkomsten. Op 18 december a.s. neemt zij afscheid om 15.00 uur bij de NVSH. Op
26 november a.s. viert zij ook haar afscheid bij onze Wie Ben Ik-middag.
Twee trouwe bezoekers worden vandaag gemist. Een van hen viert op 26 november haar verjaardag tijdens onze middag.
Vrouw 5 werkt ook bij het ISP waar ze graag mensen helpt. (Het ISP is blij met haar).
Na dit voorstelrondje sluit hr J af met een gedicht:
Auto’s
Staan stil en verlaten in de straten
Hun uitlaten de rook achtergelaten
In de ozonlaag, nu vol met gaten
Iemand is zijn hond aan het uitlaten
Deze gedachte op papier
Ik kon het niet laten
.
Man 2 woont in de Kamp. Er is een actieve buurtcommissie die regelmatig met plantjes de buurt verfraait, veel speeltuig voor de kinderen, de wijkraad koopt bloemvelden in die aan de buurtbewoners worden doorgegeven, alleen de potten moeten ze zelf aanschaffen.
Verder geen koffie in het wijkraadgebouwtje, geen groeten geen contacten, alleen gedag zeggen! Hij woont er al 7 jaar en zou best meer contact willen hebben.
Man 5 heeft schatten van buren. Kent ze al vanaf 1974, aanvankelijk gewoon achterom binnenlopen, maar ook nu nog kent hij alle buren bij naam en toenaam. Is sportief in een vereniging is oppasser van diverse katten in de buurt, kent zo´n 50 tot 60 mensen in de buurt.
Vrouw 4 woont in een hele leuke buurt bij ´t Zand, buren wipten zo bij elkaar binnen. Maar nu poorten en sloten, het binnenwippen is voorbij. Contacten verwateren, zelfs bij feest nog maar 2 buren te zien. Wel nog kennismaken met nieuwe buren. Wel Oekraïense vrouw Nederlandse taal geleerd Ook een Turkse vrouw leert zij de eerste Nederlandse taal
Vrouw 3 woont in Schalwijk, voelt zich onveilig door overlastgevende jongeren en vernielzucht. Heeft weinig vrienden in de buurt. Heeft geen baan, wel vrijwilligerswerk
Heeft in buurt een goede vriend, met wie ze problemen kan bespreken
Man 5 merkt op: je leert elkaar kennen in de buurt door dingen samen te doen.
Vrouw 3 Ja als je jezelf kan zijn. heb last van angsten en onzekerheid. Zij.heeft ook een buurvriend die haar niet wil begrijpen, maar wel in nood voor haar klaarstaat. Vindt haar zeuren! (“ Ben je uitgeluld “ ) Of toch niet echt?
Enkelen: dan is hij toch je vriendschap niet waard? Je kunt hem zeggen dat je er zo niet mee kan omgaan, dan verwijt je niks.
Chaos
Brainstormen in mijn hoofd als een aanwezig lage drukgebied
Stormachtige gedachten gevat in
Zware donkere wolken flitsen voorbij
Tranen als regendruppels vullen mijn ogen
Het is noodweer, het giet
Als in een tornado draait een
Spiraal al het positieve uit mij
Hevige wind doet mij denken verwaaijen
En gaat op in dichte mist
Golven van emoties overspoelen mij
En botsen woest op een ruwe zee
Midden in zwaar onweer die met een
Lichtflits alles in me uitwist
Mijn innerlijke kompas draait door
Waar ik nu ben, ik heb geen idee
Lopend tegen een gure koude wind die
Mijn geest doet bevriezen
Ontneemt mij de warmte en energie
Als ook mijn innerlijke rust
Maar de kracht van mijn innerlijke natuur
Heeft me geholpen om mezelf niet meer te verliezen
Al is het nu weer of geen weer
De stormen zijn nu windstil geworden
En gesust
hr J W.
Vrouw 1 komt van een schip, daar heb je geen buren!. Vroeger vond ze het niet leuk.. Had een puntmuts gekregen, werd ermee gepest en gooide ‘m toen weg. Pas nu voelt ze de woede en spijt om het weggooien.
Nora merkt op:.” Sommige dingen ombuigen naar iets moois, tranen wassen schoon “
Dan komt het gesprek op verlatingsangst, je wil niet alleen blijven! Toch moet je vechten om te overleven. De familie staat model voor je omgang met de buurt. Je echoot eigenlijk die spanning!
De vrouw voelt dergelijke dingen veel fijner aan, dit versus “ zeur niet”!. (hoewel dat ook door vrouwen wordt gezegd over de man)
Man 5: binnen de relatie moet je niet therapeutisch met elkaar omgaan. En ook: een relatie is het kunnen omgaan met de vervelende kanten van de ander, maar de leuke kanten moeten wel overheersen.
Vrouw 3: heb de buurvriend toch weer gebeld.
Nora reageert: “ stap maar door! “
Ton: de man wil jagen; als een vrouw van hem houdt is zijn Haantjesrol uitgespeeld, dan wordt hij onzeker.
Vrouw 3; is genegeerd door haar moeder.
Nora: dit geneest pas als moeder overleden is.
Vrouw 3: er is ook niet met haar te praten hierover, ze ontkent het allemaal gewoon.
Meerderen herkennen dit ook bij zichzelf.
Ton memoreert de uitspraak bij de geboorte van zijn dochter: Wees bereid mij als gast te ontvangen, (in laatste instantie is iedereen alleen.) In wezen moet ieder op zijn eigen benen staan
Vrouw 3: oude generatie, oorlogsverleden,
Nora: te veel mensen worden niet gewenst. Daarvoor is de NVSH ook opgericht.
Nora draagt het devies van de NVSH voor:
“Durf in vrijheid jezelf te zijn
Zonder de ander te kwetsen
Een ieder heeft 't recht
In vrijheid zichzelf te zijn
En zichzelf verder te ontwikkelen.
Hieronder wordt verstaan
Dat mensen gerespecteerd worden
in hun eigen geaardheid die ...
in alle vrijheid beleeft mag worden.
We willen de ander Bemoedigen in een mooi
Zelfbewust seksleven
Waarbij de ander geen kwaad berokkend wordt”
Pauze
Ton komt zelf bij een buurtfeest van Zandvoort weleens bekenden tegen, maar echt lang volhouden lukt toch niet.
Martien vindt in zijn buurt wel wat kennissen, door gemeenschappelijke interesse, werk in de psychiatrie en door interesse in dieren. Hij vindt de meeste gezellige contacten in zijn werk, op kantoor en op bezoek bij mensen thuis of in de instellingen.
Ton: we zijn heel dicht bij onszelf gebleven deze keer.
Dan volgt het rondje:
Eerst vertelt Nora nog over het belang van de Intimiteitensoos: niet afhankelijk van wellust, maar alleen doen wat jij en de ander wil.
Daartoe draagt ze het devies van de NVSH “ Huid “ voor:
Huid
Huid is een afdruk van onze identiteit
Ze is een weergaloos fascinerend
communicatiemiddel.
Ook zonder beschilderd, geringd,
getatoeëerd of doorboord te zijn
De huid omhult ons niet alleen.
Zij onthult ons ook.
Getuigen de vingerafdrukken.
Wie we zijn, staat in de lijnen en
bogen op onze huid geschreven.
Zij beschermt ons tegen ziektekiemen
En speelt een rol bij onze
warmte regeling.
Doet in benauwde ogenblikken
het klamme zweet uitbreken
en verraadt ons in geuren en kleuren.
Onze naakte huid is de levende
buitenkant van ons levensverhaal.
Met of zonder versiersels als
Glinsterende leestekens.
We laten ons lezen.
Bleek, bruin. Blozend, mat of glanzend
Doorleefd gerimpeld of glad.
Het samen naakt zijn heeft iets puurs.
In deze tijd van vereenzaming
in contactarmoede hebben we altijd nog
onze huid met haar contactwerking.
De naakte huid maakt het letterlijk
Mededeelzaam.
Er is een uitdrukking
de dingen door de huid te zien, d.w.z.
tot in de kern doordringen.
De huid als braille voor de ziende.
Man 5 vindt dat we hier iedereen in zijn/haar waarde laten, niet aanvallen, dat is hier niet nodig, juist meer het bevestigen van elkaar.
Man 3 vond het boeiend en leerzaam vandaag,
Man 5 zegt dat de buren altijd zwaaien en vaak tijd nemen voor een kort gesprek.
Vrouw 1 wil nog kwijt dat ze in Beverwijk een vrouw gewond zag liggen, maar er toch maar omheen was gelopen om de trein niet te missen. Ze was op haar hoede en stapte dapper door.
Man 2 beleeft de bijeenkomsten als gezellig buurten bij elkaar.
Man 1 vindt in zijn eigen buurt niks van zijn gading. Kouwe kak. Vindt zijn gezelligheid in Koinonia, vogels van divers pluimage en toch een blijvertje in Haarlem.
Vrouw 5 waardeert de bijeenkomst als gespreksmogelijkheid. Is blij met deze en ook andere ontmoetingsgelegenheden.
Man 6 woont in een jonge buurt en wil niet als boeman gezien worden. Er zijn in de buurt wel straatfeesten (2 per jaar). Het is soms schipperen met de buren. Ziet het gevaar van fietsen op de stoep terwijl er om de hoek winkels zijn, maar houdt liever zijn mond erover.
Betreurt het verlies van de kleine winkelier in de buurt. Grote winkels zijn vaak ongezellig.
Het thema voor de volgende keer (26 november, afscheid Nora, verjaardag mw. P) is: Wie ben ik en mijn shoppen en waar heb ik een boodschap aan?
En als uitsmijter een gedicht: Spoorloos:
Mijn voetstappen door het mulle zand, ze zijn er niet alleen.
Lopend langs de kustlijn verdwijnen mijn verdwijnen mijn voetafdrukken in de golven van de zee.
Op een eindeloos schelpenpad krakend en knisperend onder mijn teen.
Het stuivende zand nemen al mijn andere stappen spoorloos met zich mee.
’t Was tijdens een zware noordwesterstorm windkracht negen.
Ik hoorde de vele meeuwen die al krijsend dansten in de lucht.
In gedachten verzonken was ik daar in de stromende regen.
Het was een droom, ik schrok wakker en lag in bed, gelukkig maar en slaakte een diepe zucht.
(hr J W)
-0-0-0-
In de gezellige huiskamer van de NVSH zijn vandaag veertien mensen (7 vrouwen en 7 mannen) bijeen om deel te nemen aan de gespreksmiddag over het in de kop genoemde onderwerp.
Mededelingen
Nora vertelde dat ze met haar man zal stoppen met de NVSH .
27 oktober zal de najaarsvergadering worden gehouden, waarin de voorgang van de NVSH Haarlem wordt bepaald.
Nora zal in november afscheid nemen van de “Wie Ben Ik”-gespreksgroep als “gastvrouw” vanuit de NVSH.
Kennismakingsrondje
Nora vertelt: al krijg je alle hulp van de wereld, je zult het toch zelf moeten doen!
Een andere vrouw las over de bijeenkomst in de krant. Ze doet mee aan activiteiten bij de Boshoek, in Uithoorn bij het vormingscentrum, en vindt ook bij de NVVH een fijne activiteit.
Een man vindt de bijeenkomsten gezellig en is zoekend. (wie weet?)
Een andere man werkt nog bij Roads (onderdeel van Arkin) en is ook vrijwillig actief voor Koinonia. Hij kan nu weer vaker komen omdat hij vrijdags makkelijk vrij kan zijn.
Ton: draait al weer een tijdje mee. Vroeg zich eens af: “wat doe ik?”. Toen gescheiden en 15 jaar in een berging gewoond, met muizen en een parkiet tussen de kranten. Is toen ook actief geworden in het sociale. Dat de RIBW minder geld krijgt vindt hij geen probleem, zo wordt kost en baat eindelijk eens duidelijk, en gaat het eens om resultaat!
Samen met Martien neemt hij deel aan de Landelijke Vereniging Thuislozen. Zien dat mensen zich soms niet lekker voelen in hun omgeving, thuisloos. Grijpen dan makkelijk naar de fles of drugs. Met schulden samen het voorportaal van de dakloosheid. Daarom het belang zien van contact met de eigen omgeving (het thema van de Wie ben ik bijeenkomst in buurthuis Alleman Amstelveen op de 2e woensdag van Oktober a.s.)
Martien stelt zich voor: maakt zich zorgen over de groeiende tweespalt in de samenleving. Doet zelf zijn best om elke dag weer wat te leren.
Een vrouw werkt enkele uren betaald bij het CBB en organiseert het Psy-café en de eetgroep
Gedicht: hr J:
Chaos
Brainstormen in mijn hoofd als een aanwezig lage drukgebied
Stormachtige gedachten gevat in
Zware donkere wolken flitsen voorbij
Tranen als regendruppels vullen mijn ogen
Het is noodweer, het giet
Als in een tornado draait een
Spiraal al het positieve uit mij
Hevige wind doet mij denken verwaaijen
En gaat op in dichte mist
Golven van emoties overspoelen mij
En botsen woest op een ruwe zee
Midden in zwaar onweer die met een
Lichtflits alles in me uitwist
Mijn innerlijke kompas draait door
Waar ik nu ben, ik heb geen idee
Lopend tegen een gure koude wind die
Mijn geest doet bevriezen
Ontneemt mij de warmte en energie
Als ook mijn innerlijke rust
Maar de kracht van mijn innerlijke natuur
Heeft me geholpen om mezelf niet meer te verliezen
Al is het nu weer of geen weer
De stormen zijn nu windstil geworden
En gesust
Thema Acceptatie
Een vrouw van de Landelijke Federatie Belangenorganisaties Onderling Sterk vertelt over de opvoeding die haar voortdurend negatief zagen, waardoor ze erg aan zichzelf ging twijfelen. Na een slaapkuur in een veilige omgeving, (her)vond ze zichzelf en werd actief voor haar lotgenoten en voor de landelijke federatie.
Ton vraagt of iemand dit herkent.
Een vrouw die van jongst af aan niet serieus werd genomen, herkent dit zeker, ze voelt zich echt goed, maar zoals ze zegt: je wordt niet voor vol gezien al ben je 64!!
Ton zegt: de ander heeft misschien wel schuld, maar toch altijd ben je zelf verantwoordelijk.
Een andere man heeft zich in zijn huwelijk helemaal weggecijferd. Daar is hij van teruggekomen. Het had te maken met de dwangmatigheid die hoort bij zijn ADHD, te hard van stapel lopen. Toen is hij pas begonnen met puberen.
Uit de groep komt een zucht van herkenning, Ja dat na-puberen is mooi!
Een vrouw is net verhuisd, ze begint een nieuw leven, vindt dat wel moeilijk, (beetje deprie) heeft nog niet het kneuterige in haar nieuwe huis gevonden.
Ton: verhuizen kost je een paar jaar van je leven.
Nora: je moet ook je lichaam accepteren, als mensen telkens zeggen dat je het niet goed doet, dan moet je op zeker moment grenzen stellen.
Een andere vrouw vult aan: Maar als je elkaar plaagt, hou je juist van elkaar.
Soms is de onzekerheid zo groot, dat iemand wegens commentaar zijn gedrag of uiterlijk verandert Is dat kameleon of overleving?
Een nieuwe man in ons gezelschap stelt: iedereen, waaronder ik, heeft wel vervelende eigenschappen: onzeker voelen. Vaak ook wegens zelfkritiek! En ook niet alles om je heen accepteren, nee, zeker niet.
Een waarschuwing uit de groep: pas op voor korte lontjes!!
Meerdere mensen herkennen zich in het zich gevangen voelen in het ouderlijk web, de negatieve belevenissen uit de kindertijd hangen als een molensteen aan hun been.
Een vrouw herkent veel eigenschappen van haar oma in zichzelf. Het slaat een generatie over!
Ton merkt op dat hij heftig is: maar hij kan er niet tegen dat een directeur zijn excuses maakt terwijl hij zo’n grote fout heeft gemaakt, of mensen die telkens weer dezelfde papieren produceren, en net doen of ze wat nieuws leveren. Ton pikt dat niet.
Hij wijst wel op het belang in deze van het nuanceren van het eigen beeld in betrokken mensen om hem heen.
Pauze
Tijdens de pauze ontstond een gezellige kleinschalige conversatie, waarvan geen verslag.
Accepteren van anderen
Met de binnenkomst van een van de stagiair(e)s van het ISP krijgt deze het woord:
Hij vindt het belangrijk dat iedereen zichzelf accepteert: je bent wie je bent! Je kunt jezelf wel veranderen, maar dan moet je dat ook accepteren en verantwoorden naar jezelf en …..
Als hij mensen in nood tegenkomt die boos zijn, dan biedt hij hen aan samen oplossing te zoeken en dat hij zich 100 % voor hen zal inzetten. Zo kan de persoon zich vertrouwd gaan voelen bij je. Veel privé dingen komen dan aan bod, daar staat hij dan voor open, blij dat hij dat mag aanhoren. Als het niet lukt, dan vraagt hij wat er aan de hand is.
Als hij de hulpvraag van de cliënt niet kan oplossen, dan verwijst hij de cliënt door naar een instantie waar hij wel geholpen kan worden.
Achteraf houdt hij dan wel contact om te zien of het goed gaat.
Ton vraagt: en wat als iemand bij je komt wiens huis bijna ontruimd wordt?
De stagiair antwoordt: luisteren; benaderen van de schuldeisers, proberen uitzetting te voorkomen door voorstellen te doen. Als niet lukt, bijstaan van de persoon zo goed en zo kwaad als het gaat.
De mens moet natuurlijk wel meewerken aan zijn eigen hulp.
Als hulpverlener is luisteren belangrijker dan praten. Je bent wegwijzer. De klant moet zelf kiezen.
Een andere man vult aan: als mensen niet eerlijk naar je zijn, dan kun je ze niet helpen.
Ton noemt dat:: ze kruipen dan in hun schulp. Het gaat om het veilig gevoel, dat is een voorwaarde.
Dan krijgt de nieuwe stagiaire het woord. Ze stelt: als je jezelf niet accepteert, kun je ook de ander niet accepteren. Ze ziet als mensen hun verhaal niet kwijt kunnen, dan worden ze makkelijk depressief, want ze weten niet meer of ze van zichzelf houden.
Zij is in haar privé altijd al een aanspreekpunt voor haar vrienden en vriendinnen. Ze luistert, adviseert, gaat mee. Het kan over van alles gaan. Een ISP in het klein
Ze staat altijd voor iedereen klaar.
Ton vraagt: dat heeft toch ook invloed op je stemming. waar ligt je beperking?
Ze vertelt dat ze een keer echt in de problemen was, Een vriendin die ze hielp was ineens dagen niet bereikbaar. Toen zat ze in de piepzak. Was trouwens wel goed afgeliep met goede hulpverlening.
Ton wijst op het belang van privé en werk Ook wijst hij op onze neiging om anderen te corrigeren, nee! We moeten anderen accepteren. De ander blijft altijd die ander!
Een andere man houdt van alle mensen, maar heeft problemen met mensen die niet teruggroeten.
Een vrouw vult aan: als je hen met een glimlacht tegemoet treedt, krijg je al gauw een glimlach terug.
Een andere vrouw had een tuintje. De Turkse buurman was altijd vriendelijk, behalve als er familie bij was, dan negeerde hij haar. Een kwestie van cultuur!!!
Martien doet graag adviseren.
Een ander raadt hem af dit te doen!
Ton wijst op de ruzie die hij en Martien soms hebben. Maar de vriendschap blijft.
Afronding
Na de verwijzing naar de wie ben ik bijeenkomst op 13 oktober a.s. in Alleman te Amstelveen begint Ton met de rondvraag hoe men het vond (Opmerkingen gesorteerd naar geslacht)
Vrouwen: zeer leerzaam / fijn dat het thema op papier was., goede voorbereiding / eerste keer, zeer interessant en gezellig/ Blij er weer bij te zijn, geen haren overeind /zou leuk zijn op een zondagmiddag, klikt goed met onze doelgroep. / geslaagd, leuk de verschillende gezichten te zien, vindt de onderwerpen goed, neemt er wat van mee / was goed iedereen mag zijn/haar mening
Mannen: prima / leerzaam.en interessant / graag ermee doorgaan met fijne gespreksmiddagen / erg wennen, vraagt zich af of het te combineren is met groepstherapie? Daarbij gaat het om ingaan op individueel probleem, hier gaat het om ieders eigen verhaal en reageren op elkaar, communicatie, Hij gaat binnenkort naar Centrum 40-45 / geslaagd en interessant / Interessant en voldaan /. Iedereen zo verschillend en mooi, toch communicatie /
THEMA volgende keer: (29 oktober a.s. 14.00 uur)
Wie ben ik een mijn buurt
Slotgedicht hr J:
Een Wens
Was het op aarde maar een groot land zonder grenzen
Dat is wat ik graag zou wensen
Zou er dan geen oorlog meer zijn
Als er geen verschillende talen meer zouden wezen
En er maar één taal was die ’n ieder kon lezen
Of als er geen hongersnood meer bestond
Met minder ziekten dan waren er meer mensen gezond
Wat als er geen verschillende geloven niet meer zouden bestaan
Zou het dan met de vele oorlogen zijn gedaan
Hoe zou het zijn als de mensen geen wapens meer gebruiken om te moorden
En de conflicten zouden uitpraten met alleen woorden
Of als er geen rassenhaat meer zou voorkomen
Dat iedereen gelijk behandeld wordt
Dat is één van mijn grootste dromen
Voor iedereen op aarde geluk, gezondheid en harmonie
Dit is zoals ik het leven het liefste zie
Iedereen zijn eigen normen en waarde
Ik hoop dat mijn wensen uitkomen
Dan is er vrede in mij en op aarde
-0-0-0-
Terugblik op de vorige bijeenkomst:
De vrouw die het thema had bevorderd, en helaas vorige keer verhinderd was vertelt het verhaal van de bal. Als kind van 12 had zij in het water allerlei spul gevist, waaronder een bal. Het meeste was vies en moest worden teruggegooid, maar de bal was haar hebbeding.
Zij speelde ermee een was er blij mee, want het was haar eerste eigen speeltje.
Op een dag gooide zij de bal de lucht in, waarop die belandde op een plat dak. Dat speet haar zeer. Het hebbeding werd zo een zoet(zure)e herinnering.
Het thema vandaag is ik en mijn stemming.
Van uiterste vreugde tot uiterste wanhoop, die beter vertaald kan worden met frustratie,
In de politiek ligt de frustratie waarschijnlijk bij de CDA door haar halvering.
Een man verteld onzeker te zijn (geweest) in vreemde omgevingen en dan druk te worden,
Een vrouw vertelt dan juist rustig te worden.
Een andere vrouw vertelt dat als iemand haar irriteert, zij dan boosheid voelt, maar toch een kunstmatige glimlacht tevoorschijn kan toveren, waarmee ze de situatie weer onder controle heeft, ze gaat er zo bewust mee om.
Een man vertelt soms baat te hebben bij overdrijving van je gevoel op humoristische manier.
Een andere man maakte mee dat een voetballer op z’n teen stond, dat deed flink pijn met die aluminium nopjes, hij zei toen vriendelijk (het was een beer van een vent) dat hij nu al 2 keer op zijn teen had gestaan, en dat hij daar mogelijk ontstemd over kon raken. Vervolgens had hij geen last meer van die reus.
Ook vertelt hij over een vriendin die hij kwijtraakte omdat ze de afspraken niet zo nauw nam.
De derde man vertelde over de frustratie t.g.v. de tussenwoning, die veel duurder was dan zijn vorige woning..
Een vrouw vertelt over een stomerij, waarbij de was in de zak moest blijven. De zak kreeg ze naderhand kapot terug. Toen ze er later op terugkwam, werd het glashard ontkend. Zij komt nu niet meer in die stomerij.
Een vierde man gaat bij het niet doorgaan van iets leuks, een ander leuk iets ondernemen.
De eerste vrouw is verwonderd en blij dat ze ontdekt wat met frustratie te kunnen doen!
Samenvattend lijkt frustratie meestal van de(/iets) ander(s) te komen. De wijze waarop je ermee omgaat kan soms bruggen slaan.
Situaties verzameld door de gespreksleider
In gezelschappen kan de feestvreugde soms omslaan in geweld. Zie hierna bij excessen.
Ook Voetbal leidt tot veel stemmingen. Door een grappige vergissing kan een groep mensen in de lach schieten, waardoor het ijs is gebroken en gezelligheid ontstaat..
Sommige mensen gaan de Limburgse tongval nadoen als ze een Limburger ontmoeten. Hetzelfde geldt voor sommigen die te maken krijgen met mensen met een psychische achtergrond. Dit heeft iets van een kameleon: de kleur aannemen van je omgeving.
Er wordt gepraat over de kwaliteit die nodig is om goed met mensen in de psychiatrie om te kunnen gaan. Het gaat vooral om mensen serieus te nemen.
Het is belangrijk om in te schatten van de stemming van iemand is en daarop je gedrag af te stemmen.
Bij de Jehova’s Getuigen heeft men cursussen waarin men leert te verkondigen. Als men een emmer water over het hoofd krijgt, zegt zo iemand bijv: “wel lekker fris” o.i.d. Zo’n soort cursus zouden hulp/dienstverleners en politie misschien ook kunnen baten.
Een leugentje om “bestwil” komt vaak voor, niemand heeft zin om zijn/haar eigen ruiten in te gooien.
Thema relaties
a. Een oude man vraagt zich af hoe relaties zo lang kunnen duren, ondanks de grote verschillen tussen mensen heden ten dage. In IJmuiden en andere visserdorpen, ook bij schippers, en ook bij woonwagenbewoners, heerst een cultuur van kunnen vertrouwen op elkaar, want je hebt elkaar misschien nodig.Ze hebben vaak alleen contact bij geboorte, trouwen en sterven, Dus Niet Horen, Niet Zien, Zwijgen. Vreemden worden er eerst op hun waarde geschat..
b. Als de ander je steeds op het verkeerde been zet, kun je daarop inspelen, door je voor te stellen wat de volgende actie van die persoon zal zijn en een reactie te formuleren die goed van pas komt. Zo ontstaat vreugde in tegenstelling tot. overdondering. Dit kan alleen als er een basis van goed contact is (geweest). Het kan geen methode zijn, de ander blijft altijd mens.
De drie V’s: veiligheid, vertrouwen en volledigheid staan in de relatie centraal
Excessen
Collectieve momenten worden vaak door veel mensen bezocht. Bij Lowlands e.d. is het mede door muziek, alcohol en drugs een vredig samenzijn. Elders is kwaade opzet of amok soms een gevaar.
Mensen die hun kinderen en (ex)vrouw vermoorden, (als ik niet, dan ook zij niet) doen denken aan de nieuwe leeuw die in het leven van een leeuwin komt, en eerst de kroost van de oude leeuw verorbert: om een nieuwe situatie te vestigen rondom zichzelf
Thema volgende keer
Het thema wordt voor vrijdag 24 september 2010: Wie ben ik en mijn verwachting?
Ondertitel wordt: jezelf accepteren, geaccepteerd worden, de ander accepteren
Een deelnemer geeft aan dat notuleren niet makkelijk is, je kan nogal eens kritiek krijgen over wat je toch echt werkelijk hebt gehoord en genoteerd. Wat is de onderliggende oorzaak van boze reacties? Daarvan gaat het onderwerp over op betekenis van dingen, wat iets voor jou betekent kan voor de ander een heel andere betekenis hebben of een ander gevoel geven.
Wat is nu bijvoorbeeld een hebbeding, wat verstaan we hieronder?
Dat blijkt voor iedereen iets anders te zijn, er komt van alles voorbij:
Gedicht
NVSH gebouw Haarlem,
Aanwezig: zes dames en één heer
Thema: eerlijkheid naar jezelf en anderen
Notulist: Betty
Martien opent het gesprek met een relaas over een verkeerd treinkaartje en de reactie van de conducteur, die volgens hem aanvoelde dat Martien onschuldig zwart reed en geen boete voor hem uit schreef. Iemand had hier een andere ervaring mee, volgens haar was ze net zo onschuldig, maar kreeg ze wel een boete. Zij vond geen er of herkenning van haar eerlijkheid.
We spreken over de eerlijkheid van een conducteur, in hoeverre luistert deze eerlijk naar zijn intuïtie, hoe eerlijk is deze intuïtie ingekleurd door jarenlange ervaring en hoe eerlijk benaderd deze man/vrouw de reizigers.
Wanneer iemand aangeeft dat ze ervaart vaak niet gehoord te worden door anderen is de vraag, in het kader van eerlijkheid naar jezelf, in hoeverre laat je je horen. Dan komen gewoontes boven, die soms wat hardnekkige kindstukjes zijn. Meerdere aanwezigen geven aan, een en ander te hebben meegemaakt in de jeugd en daar op een bepaalde manier mee om te gaan, ieder op zijn of haar eigen manier.
Eerlijk zijn naar jezelf omschrijft een bezoeker ook als aangeven aan anderen wat je wel of niet van hen aan wilt nemen aan advies of goede raad. Voelen wat er bij je past, je eigen behoeftes en grenzen hierin ervaren en er op reageren met respect naar de ander.
Als iemand zegt geïrriteerd te zijn over hoe een ander in het gesprek van zich laat horen. Blijkt maar weer; ook dat eerlijk kunnen uiten is eerlijkheid naar jezelf en de ander.
Soms weet je niet hoe iets op te lossen of aan te pakken. Het is dan makkelijk om naar een ander te wijzen als veroorzaker of schuldige. Eerlijkheid naar jezelf en de ander, door te zeggen wat je zelf had kunnen doen, leid tot meer zelfsturing en verantwoording ten opzichte van de ander.
Niet iedereen vind het even makkelijk om over persoonlijke zaken te spreken, over familie en hoe je met je familie om gaat. Een bezoekster geeft aan dat ze daar niet aan wil komen, zich er ongemakkelijk bij voelt, omdat ze gewend is deze herinneringen weg te stoppen.
We ervaren dat er een verschil is in communiceren. Let je erg op details of zie je makkelijk het grote geheel. Vertel je een verhaal beknopt van begin tot eind of spring je van de hak op de tak. We concluderen: alles heeft zo zijn voor en nadelen. Ieder heeft zo zijn of haar kwaliteiten en specialiteiten. We geven elkaar eerlijk feedback hierover.
Wat een fijne middag met heel leerzame ervaringen van elkaar. Betty en Martien bedanken de deelnemers voor hun openheid en vertrouwen.
Mededelingen
Volgende bijeenkomst 30 juli.
De eetclub gaat 30 juli weer eten.
Thema “Wie ben ik “en mijn rekening en verantwoording / openheid en Geheim.
Eerst 2 mededelingen: Ton, 1ste : Er is (boekje uitgegeven / vraag???) naar de zingeving voor kwetsbare mensen, b.v. daklozen. Een uitspraak van iemand over deze vraag in het algemeen: Wat is de zingeving van het leven…. HET LEVEN ZELF. We zullen het overdenken en mogelijk iets gebruiken voor deze gespreksgroep.
* ten 2de Er is een boekje verschenen van De Bulet “Sleutel naar je zelf.”
Over emoties zoals Bang en Boos zijn. je kan er tegen vechten of je kan er je van bewust zijn.. het accepteren… er iets van leren.
Aanwezig waren 7 personen, 3 heren 4 dames
De sfeer zat er al snel in.
Punten die naar voren kwamen:
* Ik voel mij snel overrompeld door de ander.
* Vind het niet prettig overal verantwoording over te af te leggen.
Voel mij dan minder zelfstandig.
*Ik houd meer rekening met een ander dan met mijzelf
* De ander roept gevoelens op die ik zelf in een vroeger stadium heb ervaren.
b.v. ‘n dominante vader. Daar kan ik nog niet goed mee omgaan.
* verantwoording naar de school / opleiding.
* kan niet met haat omgaan.
* het gevoel van afgewezen te zijn. Nog steeds het kind voelen in je zelf. Je vinger opsteken als je iets wilt vragen en dan nog steeds voel je dat grotere stemmen voorrang krijgen. Natuurlijk kan je er ook mee spelen. Ik laat mij niet van tafel vegen.
Wat verstaan we onder verantwoordelijkheid? En hoe gaan we er mee om?
* Heb je onenigheid in een situatie Kijk er eens naar Beiden scheppen een sfeer waarin onprettige gevoelens ontstaan. Hoe benader je de ander? Zet je hem op een voetstuk of zie je de ander als je gelijke?
* Zit je in een team…. Dan is er een collectieve verantwoording voor het geheel.
Niet denken dat je aangevallen wordt doch even op je inlaten werken en horen wat de moeilijkheden zijn. Desnoods een lijstje met punten maken en er dan rustig op terug komen.
* Boos worden heeft geen enkele zin Het kost veel energie. Parels voor de zwijnen.
* Bewust worden van het gebeuren. Er een les uit leren.
* prijs de Mens die kankert. En vraag wat voegt het toe aan je welzijn.
* de mensen om je heen zijn niet je hulpverleners. Zij geven ons wel de mogelijkheid sociale contacten te vergroten en te verdiepen, vertrouwen te krijgen, in de ander en in je zelf.
Er werd gevraagd: Voel jij je belazerd? Nadat iemand een nieuwe woning had gekregen. Neen het is ook door mijn toedoen van mijn doen en laten. Maar mijn vertrouwen in de medemens is er niet door gegroeid. Heb je er iets van geleerd is de volgende vraag. Eigenlijk zie ik in dat ik mij laat belazeren. Dat levert ergernis op.
Meestal is de raad die een hulpverlener soms geeft ook stof voor de hulpverlener zelf. Bij anderen zie je de situatie beter dan bij je zelf.
Bij de ontwikkeling van een kind die een grote bevestiging krijgt, In het kind geloofd dan zal het kind kunnen groeien. Nu is het voor volwassen mensen de kunst in jezelf die bevestiging te geven om te kunnen groeien. Het stuur in eigen hand nemen.
Zorgen voor openheid. Er zijn altijd mogelijkheden iets op te lossen. Soms nog met behulp van hulpverlening. Uiteindelijk moet je het zelf doen
Vandaar het thema voor de volgende keer. Wie ben ik en EERLIJKHEID naar mij zelf toe.
En nog een thema voor een volgende keer :Wie ben Ik en de hulpverlening
We gunnen ieder een plek waar je je vrij kunt voelen geen geheimen voor elkaar hoeft te hebben.
Verslag van Wie ben ik van vrijdag 23 april 2010.
Er waren 9 personen aanwezig, 5 vrouwen en 4 mannen.
Het thema was “Wie ben ik” en mijn geluk / wijsheid.
De middag begon met het voorlezen van een gedicht over de lente.
In de loop van de middag werd duidelijk dat geluksgevoel voor iedereen anders is:
Toename van wijsheid krijg je als je op een gegeven moment kunt zeggen dat je blij bent met je bestaan.
Het ISP (InformatieSteunPunt) organiseert op vrijdag 28 mei 2010 weer een gespreks-en ontmoetingsmiddag rond het onderwerp :”Wie ben ik”en rekening en verantwoording/ openheid en geheim.
Deze bijeenkomst in de serie “Wie ben ik” wordt gehouden in de gezelligste ‘huiskamer’ van Haarlem, de NVSH-ruimte aan de Ripperdastraat 11 te Haarlem, nabij station Haarlem.
In deze gespreksbijeenkomst willen wij samen onderzoeken, in hoeverre rekening/verantwoording/openheid en geheim een grote rol speelt in mijn ik en hoe het samenspeelt binnen mijn sociale functioneren.
Iedereen die zich in dit thema herkent en op wederzijds betrokken wijze hierover met elkaar ervaringen, meningen en gevoelens wil uitwisselen, is van harte welkom op deze laatste vrijdag in mei 2010.
Ton de Vries is voor deze bijeenkomst beschikbaar als gespreksleider en Nora zorgt daarbij voor de innerlijke mens.
De huiskamer aan de Ripperdastraat 11 is open vanaf 14.00 uur.
Na een korte kennismaking begint het gesprek om 14.30 uur.
Rond 16.30 uur wordt dan gezamenlijk een drankje genuttigd ter afsluiting van deze bijeenkomst.
De toegang is gratis, evenals de versnaperingen.
Voor nadere informatie kunt u terecht bij Martien Luijcks, telefoonnummer 06-50486221 of 023-5402030.
Voor een terugblik op de “Wie ben ik”- bijeenkomsten vanaf 1 augustus 2008 t/m 29 januari 2010: klik hier.
Vriendelijke groet,
Karin.
Wie ben ik en mijn geluksgevoel
Vrijdag 26 maart 2010
Aanwezig op deze zonnige laatste vrijdag van maart 2010 waren 10 personen; 6 vrouwen en 4 mannen.
Na een ontvangst aan de bar, verzamelden de aanwezigen zich rond 14.30 uur in het gezellige zitje rond Ton, de gespreksleider.
Een vrouw begint: Het meewerken aan zoiets als de Voedselbank, door broden rond te brengen, is een bron van geluk.
Ton meldt dat Geluk ook als thema bij het buurtdialoog in Hoorn Kersenbogaart is gebruikt
Hij heeft een boek bij zich over investeren in geluk. Het zou ook te maken hebben met een gen. Iedereen krijgt hiervan de kriebels. het is toch niet eerlijk als de een het wel heeft en de ander niet. Uit onderzoek blijkt dat het gen gelukkig bij iedereen aanwezig is, maar in een moeilijke periode (depressie) minder actief is. Het lijkt dan beter om over dingen heen te stappen of te begraven; dus: zand erover..
Het ontbotten van de knoppen geeft ook een geluksgevoel.
Iemand voelt zich een straatjutter, blij als er leuke of mooie dingen te vinden zijn, bijv. statiegeldflesjes, of een plastic zakje voor de uitwerpselen van de hond..
Angst voor de dokter, is bepaald niet een bron van geluk.
Je kunt gelukkig zijn in je huis, met je kinderen.
In de USA zegt men “Are You Happy”, dit lijkt toch iets meer oppervlakkig dan geluksgevoel: “Happy, aber glücklich bin ich nicht!”. In het woordje “Cool” zit misschien ook wel iets van super, welbevinden, geluk…
Geluksgevoel komt ook als je samen met anderen een gezelligheid / betrokkenheid bereikt, waarin mensen zich veilig voelen.
Misschien ook in het samen eten zit iets van geluk.
Het lezen van een boek, het huishouden doen kan een gelukgevoel bieden.
Geluk is een werkwoord, het kan de bevestiging van jezelf zijn door de ander.
Net als: zeg niet dat je van me houdt, doe het!!!!
Als je weinig gewend bent, dan ligt het geluk in een bal op het water.
Als je in een kleine ruimte bent opgegroeid zul je het geluk ook in kleine dingen kunnen vinden.
Het kind in mij is gelukkig! De kunst is dat te koesteren in het nu.
In een bejaardenhuis op bezoek is het kind in mij gelukkig.
Een man vertelt over het bootje dat hij kreeg, alleen een week later. De vreugde over het bootje was toen al weg, Wat restte was het geluk in het samen spelen ermee! Vader had zijn opvoedmethodes.
Een vrouw wenste altijd graag een camper. Maar nu ze het ding heeft, is de lol van de wens er van af. Wat moet je dan?? Soms geldt dit ook voor een partner, diploma.
Het terugvinden van wat kwijt was, is ook fijn.
“Wat is geluk?” vraagt een vrouw: Het zingen bij uitvaarten geeft wel veel voldoening. Maar verliefd zijn is alleen maar een illusie. Waardering krijgen in je eigen kunnen kan je wel een goed gevoel in jezelf geven (geluk). Zeker als er een negatieve opvoeding onder zit.
Een man vraagt of ze daar niet overheen is gegroeid?
Antwoord: nu meer zelfvertrouwen door de bevestiging van mensen om me heen.
Terug naar het kind. De kinderziel moet je behouden. Ook in bevestiging door anderen. Het gaat om herkennen, erkennen.
Een vrouw merkt op dat ze veel mensen om zich heen heeft zien verdwijnen of wegvallen. Ze zit op een breekpunt
Ton stelt vanuit zijn kerkelijke achtergrond “het heden is verleden, schoon het ons aangerekend blijft”.
Het gaat om loslaten en nieuwe mensen ontmoeten. Leef in het nu. Ze went aan het verlies en is er misschien soms wel blij mee.
Het behalen van een bepaalde prestatie geeft ook een gevoel van geluk. Bijvoorbeeld minder roken, waardoor je je prettiger voelt. Soms zijn die prestaties een soort bewijzen vanuit geldingsdrang. Dan heeft het meer een egocentrisch doel. Hoewel: als je je beter voelt, kan dat soms ook vriendelijk uitstralen naar anderen.
Mentaal vermogen, Investeren in geluk. Jan Auke Walburg Trimbos /jan 2009
Het boek noemt de volgende 6 punten:
Afrondend vertelt een vrouw dat ze de schoenen van haar overleden moeder draagt. Het is in de fraai beschilderde vorm een bron van geluk..
Een andere vrouw concludeert: de zang kan vooral geluk brengen als je er waardering voor krijgt.
Een derde vrouw vindt het gesprek niet af.
Wij beraden ons daarom op het thema voor de volgende keer,
Het idee is om ouderen in de tehuizen te laten opbloeien.
Het heet: “Meer geluk dan wijsheid”, Moet het niet zijn “Meer wijsheid dan geluk”
We kiezen voor thema van de volgende keer: "Wie ben ik” en mijn geluk / wijsheid!!
Wegens Koninginnedag wijken we uit naar vrijdag de 23e april.
verslag Martien Luijcks,
met dank aan mw. P Krom
“Wie ben ik en het vrouwelijke in mij.”
InformatieSteunPunt “Wie ben ik bijeenkomst” d.d. 26-02-2010
De bijeenkomst begon om 14.00 uur. Er waren 10 personen aanwezig.
Zomaar als begin:
Iemand maakte een grapje: Als ik ADHD heb, ben ik alle dagen heel dorstig.
Een vrouw onder de deelnemers is vaak bezig met zichzelf. Mijn ik stuurt mijn, denken voelen willen.
Swen Kramer en hoe het gegaan is. Knap van hem dat hij teleurstellingen kan incasseren, zijn trainer.
Henk Gemser mag een fout maken. Een grap hierover is: Ik wil een nieuwe baan. Een buiten of een binnen baan? Een wisselbaan kan ook. Ha, ha.
Man en vrouw hebben en soms een teleurstelling bij de geboorte t.a.v. het geslacht van het kind. Hoe reageerde de man t.a.v. dit onderwerp?
Een vrouw uit ons midden zegt: mannen en vrouwen zaken kan ik niet zomaar splitsen in mezelf.
Er zijn ook manwijven: ik heb b.v. nooit moeder willen worden.
Het vrouwelijke in de man is vrouwelijk b.v. het zorgen. B.v. iemand helpen, zorgen dat het geld binnen komt.
Evolutie bij de vrouw: De vrouw doet meer tegelijk, voor de kinderen zorgen maar ook legio andere zaken, de endogene mens. Endogene mens betekend hier: (Med.) Van binnenuit ontstaand, niet door milieu factoren veroorzaakt. (Taalk.) behorend tot de moedertaal, endogeen taalsysteem: taalsysteem waarin de taalgebruiker de taal het eerst geleerd heeft, eigen taal, moedertaal.
Shirley Mac Lean: Reis naar Santiago de Compostella, gebroken en verdeeld . Waarom? Opdat ik weten zal wat er gebeurd.
Bij een gevoelige persoon kan het vrouwelijke in haar ook het mannelijke zoeken.
Er zijn homo`s die vrouwen haten. Maar ook homo`s die een vrouwelijke uitstraling hebben.
Een ander uit de kring zegt dat hij zijn energie uit zijn vriendinnen haalt. Dit is ongeveer 70% energie. Er zijn ook vriendinnen die een mannelijke uitstraling hebben. Een man kan meerdere relaties met vriendinnen hebben.
Dit is wel eens op de tv geweest. Het is soms voor de vrouwen niet zo erg prettig.
Het kontact met moeder is ook geestelijke energie. Heelheid, mens zijn, mannen willen plaatsen, volledigheid van het mens zijn.
VVV, dit betekent vertrouwen, vrijheid en veiligheid: de basis voor een goede communicatie.
Een ander zegt dat hij blij is dat hij een man is. Vroeger voelde ik schaamte om bloemen te kopen voor iemand. Toen mijn vader stierf kon ik niet huilen. Later stroomde de tranen wel toen ik in bed lag.
De vrouw is zwak, de man sterk. Een collega van hem was homo.
Iemand uit de groep vindt dat we een beetje afstandelijk zitten te praten over het vrouwelijke in onszelf.
Iemand uit de groep is opgegroeid als enig meisje tussen zes broers. Ik heb van mijn broers veel voorbeelden en manieren van leven overgenomen.
Ik ken iemand die lesbisch is zegt een ander. Ze heeft iets mannelijks maar heeft alleen vriendinnen. Ze heeft nooit met mannen iets op kunnen bouwen aan relaties en wilde dit ook niet. Ook de relaties met vriendinnen zijn erg broos en kunnen steeds veranderen.
De tv persoonlijkheid Kelly ( een man (travestiet) die later vrouw werd). De vader van Kelly kon geen begrip opbrengen voor Kelly. Kelly was zichzelf echter wel bewust van dit proces.
Er worden kinderen geboren waarvan het niet duidelijk is hoe iemand geboren is. Een man of een vrouw.
Een travestiet is geen echte man. Nalatenschap: Waarom zijn mensen niet tweeslachtig. Wat moet er niet gebeuren voor vrouwen gevoelens hebben?
Een banketbakker kan een man zijn. In dit beroep zit iets fijnzinnigs en vrouwelijks. Er kunnen twee zielen wonen in mijn gevoel.
Het is de uiterlijke vorm die het beestje een naam geeft.
Als mensen vertrouwen kunnen opbouwen met de mensen in de wereld om hen heen en zich prettig voelen gaan ze minder snoepen en eten. Dus veel eten en snoepen is een vorm van frustratie en onmacht.
Een mannelijke en vrouwelijke kant in het psychische is niet aanwezig. Het heeft ermee te maken hoe de ik figuur alles om hem/haar heen ervaart.
Wie ben ik en hoe is mijn geluksgevoel. Dit onderwerp willen wij volgende keer gaan bespreken op 26 maart 2010 vanaf 14.00 uur Rippenstraat 11, Haarlem.
De omstandigheden waarom iemand nog leeft.
Ton en mw.X.
Verslag: ” Wie ben ik en mijn Capaciteit”
29 januari 2010
Op deze regenachtige dag kwamen er weer 8 personen naar de Ripperdastraat 11. Martien begon 14.30 h. de bijeenkomst (Ton was verhinderd)
Het ging dus om wat je kunt en wat je niet kunt en hoe gaat mijn ik daarmee om.
Ieder deed hierover zijn zegje; vertelde al dan niet zijn / haar verhaal.
Een vrouw: De struikelblokken die je tegenkomt zijn vaak de afwijzingen. “Jij kan dat toch niet.“ “Je van tafel geveegd gevoelen.” “Je niet begrepen voelen.”Je voelt je niet veilig.
Wanneer iemand je waardeert of je bemoedigd komen je capaciteiten meer tot uiting.
Hoe kom je de dag door. Een goede dagbesteding en ontdekken war jouw capaciteiten zijn. Wanneer je in je jeugd niet geleerd hebt je mond open te doen. Is het moeilijk je capaciteiten te ontwikkelen. Bij wonen Plus hebben ze daar echter iets op gevonden. Mensen worden er begeleid in een activiteit en krijgen daarmee een dagbesteding waarbij je jouw capaciteit kan ontwikkelen. Dat kan zijn tekenen; Kaarsen maken; gesprekken voeren.
Je doet wat je kan. Je kunt meer dan je dacht. Zelfs iemand kundig in een rolstoel helpen.
Twee mannen bevestigen dat het bij sollicitaties het nog wel eens voor komt dat je iets aangeboden krijgt wat echt niet bij je past. Hierin kan je je niet ontwikkelen.
Een vrouw heeft de volgende situatie: Ik heb te veel capaciteiten. Dan moet ik kiezen. Zingen kan ik goed en doe ik graag. Het liefst dienstbaar zijn bij kerkdiensten. Wordt daar ook gewaardeerd en krijg ook ruimte solo te zingen. Daar kan ik mijn capaciteiten toch de kans geven te ontwikkelen. Je krijgt er meer zelfvertrouwen van. Met mannen omgaan is mijn slechtste capaciteit.
Een vrouw heeft ook veel capaciteiten, maar kan nu geen begin vinden..
Een man vindt het gesprek genoeg, en luistert graag verder.
Het volgende speelde zich af in de jeugdige dagen: gevoel van de tafel geveegd te worden. Ze heeft 2 rechter handen maar voor de rest heb je er niets aan werd er gezegd bij een nieuw baantje. Mogelijk niet slecht bedoeld doch heel je leven blijft het je bij. Dan is de vraag: “Hoe gaat mijn ikje daar dan mee om? Dat is een hele klus. Mijn diepste ZIJN roept om bevestiging om te groeien. Maar telkens krijgt dat ikje weer een dreun. Je kan toch niets. Hoe kan je dan je ZELF ontwikkelen.
Onze Dichter had er een mooi gedicht over en las dat voor.
Als een ieder maar vertelde wat hij denkt.
Dan doe je soms mensen veel verdriet.
Maar luisteren naar een ander is een grote kracht
En kan pijn veroorzaken die je niet ziet
Vooroordelen heeft al zoveel leed gebracht.
Denk altijd aan ’n andermans zijn welzijn.
KUNNEN ZWIJGEN OVER ANDEREN DAT IS PAS MACHT
Dan kun je over jezelf tevreden zijn
J.W.
De vogelaar onder ons die zijn kennis doorgeeft door excursussen te geven en lezingen te geven. Moeilijk is het wanneer je onder druk wordt gezet. Een vorm van onmacht, je niet begrepen voelen. Het kan zich uiten in paniek, gooien en smijten. Moeilijk is het bij je zelf te blijven en een veilige plek te zoeken. We zijn beïnvloed door onze opvoeding; onze omgeving; cultuur en de tijd waarin we leven. Moeilijk is het wanneer je onderdruk wordt gezet. Een vorm van onmacht, je niet begrepen voelen. Het kan zich uiten in paniek, gooien en smijten. Moeilijk is het bij je zelf te blijven en een veilige plek te zoeken. We zijn beïnvloed door onze opvoeding; onze omgeving; cultuur en de tijd waarin we leven.
Hoe waardevol is het je capaciteiten te ontdekken. Je kan meer dan je geleerd hebt. Wat een opleiding van een huishoudschool. Denk je toch niet dat je in een bibliotheek kan gaan werken. Vroeger te laag ingeschaald.
Een man kan niet tegen aanvallen op zijn persoon, wordt dan panisch of agressief. Is blij als hij zich weer veilig voelt en zich weer positief open kan stellen voor de wereld.
Tweede Ronde:
We zijn door het leven toch wel assertieve geworden.
Waarom houd iemand zijn pet op. Ja het hoort toch niet in gezelschap.Wanneer we het verhaal gehoord hebben dat er achter zit mag de pet opblijven en begrijpen wij dat.
Er staat op die pet “Ik maak van niemand een uitzondering” en het tweede “Niemand hoeft aan de kant te staan” Gekregen bij de Binnenvest. (Veilige vesting) Een warme veilige plaats. En daar wil ik reclame voor maken.
Een man zegt:: Kan slecht tegen aanvallen Maar toch heb ik geleerd woorden te vinden waarmee je de ander toch kan laten horen dat ik niet weggevaagd hoeft te worden. Niet met geweld maar een liefdevolle tekst . Het is een heel leerproces.
Een vraag: Iemand noemt mij onterecht Achterbaks. Hoe ga je daar mee om?
Verschillende opties: Denk bij je zelf: “men zegt meer van zichzelf dan van mij.”
Laat zoiets maar los. Als het in je hoofd blijft zitten wordt je er ziek van.
We hebben deze middag erg fijn gevonden met een goede leiding van Martien. Er werd redelijk goed geluisterd. Ieder gaat met een goed gevoel naar huis.
J.W. Heeft nog een gedicht.
De zon is onder Het is Nacht
Een maan verlicht het water
golvend licht en kabbelt zacht
ik hoor eenden gesnater
stond er bij stil en dacht
Nevels verdwijnen in nieuw licht
Warme zonnestralen en vogelkoren
Een nieuwe dag is in zicht
De duisternis heeft verleren
Klaar met dromen.
Het nieuwe Thema voor Februari ( De laatste vrijdagmiddag van de maand februari de 26e)We kozen “Mijn Ik en de vrouw in mij”
Dit komt van de gedachte: Dat in iedere mens iets vrouwelijks zit en iets mannelijks.
Opgemaakt Nora 29-1-2010 21:11
___________________________________________________________________________________________________________________________________________
Verslag Wie ben ik en mijn priori – TIJD
8 januari 2010
Na de nieuwjaarswensen kon om twee uur voor 6+1 = 7 personen de gespreksronde beginnen.
Radio Haarlem had tevoren weer een telefonisch interview gehouden tijdens een groepsgebeuren binnen de studio. Uiteraard kwam niemand in de groep ervoor uit moeite te hebben met het stellen van prioriteiten. Misschien begrijpen zij het niet helemaal.
Zoniet bij onze gespreksbijeenkomst.
Wat is prioriteit was de eerste vraag. Verwezen werd naar prior of priorin. Het gaat om de eerste boven de anderen. In dit geval het stellen van de ene activiteit, idee, behoefte etc. boven het/de andere
Toen begonnen we met het gesprek.
Een vrouw was net begonnen met het stellen van prioriteiten, zij had in haar jeugd nooit veel mogen praten. Zij was dan ook bezig met weer te gaan praten. Ze groeit ervan.
Een vrouw had net een cursus gelopen van ervaringsdeskundigen, en had er veel goede ervaringen opgedaan (o.a. eigen mening vormen, hoe gesprek aanknopen, hoe deelnemen aan een groep etc.). Het enige dat ze miste was het leren houden van een presentatie.
De vraag is of een verwerking van je eigen problemen, niet eigenlijk voorwaarde is om ervaringskundige genoemd te kunnen worden.
Een man had problemen om tijd vrij te maken voor dingen die hij wel graag wilde, maar die veel tijd vergden. Iemand merkte op dat het handig was zoiets dan uit te stellen tot je er echt zin in hebt, dan gaat het allemaal veel prettiger en vlotter.
Wat doet rekening 555 voor de Tsunami met de 7 ton die over is gebleven, (de president wees de hulp af). De directie blijft blijkbaar wachten op een nieuwe ramp. Ook dit is prioriteiten stellen.
Een vrouw had liever een andere hulpverlener, bij de warme overdracht van de oude aan de nieuwe hulpverlener kreeg zij het gevoel dat beide hulpverleners nogal veel in de ruimte kletsten.
De hulpverlener stelt in het algemeen misschien toch andere prioriteiten dan een betrokken lotgenoot of goede buur.
De tijd is eigenlijk een subjectief beleven. Als je een uur in de bus zit, zwijgend naast iemand naast je, duurt dat uur langer dan dat je een uur in diezelfde bus terwijl je een goed gesprek voert met die buurman/vrouw. Zo ook lijkt tijd snel te gaan in paniek, terwijl je in de praktijk tijd genoeg hebt.
Bij veel gezelligheid of als je helemaal opgaat in je activiteit, kan de tijd weg zijn. Je staat dan niet meer stil bij de tijd, je vergeet de tijd. Soms weet je niet eens meer hoe laat het is, en schrik je als je de klok ziet.
Een man merkt op dat het soms niet uitmaakt wat iemand zegt, als je maar graag bij die iemand bent. Misschien dat voor vrouwen de inhoud van het gesprek toch belangrijker is.
Als je eenzaam bent kan de tijd zich soms echt voortslepen, dan moet je dingen zoeken om de tijd te doden,
Als je je rot voelt en nergens meer zin in hebt kan de tijd je echt tot wanhoop drijven. De oermens kroop in de winter bij de beren in het hol, en hield ook een soort winterslaap.
Wij zijn eigenlijk niet meer natuurlijk, wij willen in de winter net zo actief zijn als in de zomer. Het licht is natuurlijk de verbindende schakel. Het zonlicht biedt veel vitamine D, waardoor je weer fut krijgt. Geniet van elk minuutje zon, vooral in de winter en het voorjaar.
Tijd is door mensen ingevoerd, er bestaat helemaal geen tijd! Een dier kent ook geen tijd, wel weet de poes wanneer de baas thuiskomt, zonder de klok precies te weten.
Je kunt ook tijd offeren aan iemand, terwijl aan een negatief iemand je geen seconde wilt besteden.
Tenslotte werd er een rondje gemaakt
Een vrouw vertelde over de schok van de brand waarin haar vader was beland. Zij was toen 8 jaar.
Een man vertelde over de schok van een broertje dat door een vrachtwagen tegen een tractor werd aangereden, en vlak naast zijn slaap geraakt werd. Er was grote onzekerheid of hij het zou overleven. Hij was toen 8 jaar.
Een andere man had een intensieve ervaring toen hij kopje onder water ging, de grens tussen leven en dood maakte hem bewust van zichzelf. Hij was toen ook ca. 8 jaar oud.
Door Psychotherapie kun je vervelende ervaringen uit het verleden soms opnieuw doormaken, waardoor het beter geplaatst kan worden in je leven. Je kunt het nog eens overdoen.
Tenslotte schoof ook Nora aan, die onder het gesprek de tijd aan wat anders had besteed, maar graag haar gedicht beschikbaar voor dit verslag stelde:
Het ik.
Het ik is iets in mij zelve.
Het is een iets
Het is niet niets
Waar is het zelve? Ik zoekt naar het zelf
Ik zoekt naar de kern … het begin
Ik is ook het stemmetje in mijn hoofd.
Doe het maar. Ach je bent toch alleen.
Niemand ziet het.
Of je goede Ik: ” Kom, vergeef het maar”
Alles komt in/naar het zelve.
Het zelve verandert niet, of toch wel
Het zelve is een Zijn. Ik heeft een wil
Zo simpel is het.
Dealen met het zelve en mijn IK
Het zelve is een deel van het goddelijke.
Mogen allen één zijn.
Waarom moet Ik zo knokken.
Gebroken is Ik en … verdeeld.
Waarom ??? Opdat Ik weten zal wat is geheeld.
Nora zaterdag 26 december 2009
Verslag gespreksbijeenkomst Wie ben ik en het kind in mij d.d. 27 november 2009
Op deze vrijdagmiddag spraken 8 mensen mee over het thema.
Gespreksleider Ton legde uit dat hoe ouder je wordt, hoe kinderlijker je wordt. Je komt als kind op aarde en gaat als kind van aarde.
Als hij terugkijkt was hij toch geforceerd in zijn ontwikkeling, zijn kind-zijn werd belemmerd. Maar zijn relaties gaan wel goed.
Het is per individu verschillend welk kind-zijn hij of zij heeft beleefd. Het zijn de ervaringen die jij hebt gehad, wat jouw kind-zijn maakt. Positieve of negatieve ervaringen die je in je jeugd hebt beleefd , spelen een cruciale rol in jouw kind-zijn.
Om het kind in je te vinden, moet je jezelf de vraag stellen : Op welke momenten voel ik me weer een kind.
Een vrouw vertelde dat ze twee personen in een was. Ze voelde zich bejaard en een kind tegelijk. Het kind leefde in haar , maar zij voelde zich toch bejaard en oud. Op haar verjaardagsfeestje voelde ze zich weer kind. Ze voelde op haar verjaardag blijdschap. Door die blijdschap voelde ze zich weer helemaal kinds. Ze zegt ook : Als kind kan je meer spontaan zijn dan als een volwassene.
Een man vertelde dat hij vaak terugdenkt aan zijn kinderjaren. Vooral als hij in moeilijke situaties zit. Als hij zich weer kind voelt , hoeft hij ook geen verantwoording af te leggen. Als kind kan je bepaalde dingen doen , die je als volwassene niet kunt doen. Kinderen zijn impulsief en spontaan, net als hijzelf , maar dan wel op zijn eigen manier. Het is daarom ook de reden dat hij gedichten schrijft. Hij zegt : humor is belangrijk, die humor kun je vinden als je teruggaat naar het kind in je.
Een man vertelde dat hij meestal open in het leven staat. Hij probeert zo vrij mogelijk te zijn. Hij vind zichzelf vrij onbevangen om op die manier zo goed mogelijk om te gaan met anderen. Dit, mede met het oog om het leuk te maken. Hij vind het dan ook heerlijk om alleenstaand te zijn en benadert veel dinges lekker speels. Hij beleefd het leven als een kind.
Een man vertelde, dat wanneer hij muziek luistert, hij zich weer als een kind voelt. Maar wanneer zijn familie aanwezig is, voelt hij zich negatief in het kind-zijn. Hij krijgt het gevoel dat hij dan nog het kleine broertje is van de familie.
De volgende keer is de bijeenkomst niet op de laatste vrijdag, maar op 8 januari 2010, tevens te zien als nieuwjaarsreceptie.
Het thema is dan:
Wie ben ik en mijn priori-Tijd !
Verslag Guiseppe Lijkwan, met dank aan Martien .
Verslag gespreksbijeenkomst Wie ben ik en mijn gekte d.d. 30 oktober 2009
Op deze vrijdagmiddag spraken 10 mensen mee over het thema.
Gespreksleider Ton legde uit dat het niet ging om waanzin, maar om eigenaardigheden waardoor je bijzonder bent.
Een man vroeg zich af of zijn on-welbehagen voortkwam uit electriciteit of uit mangaan. Hij zoekt door naar de oorzaak.
Martien had voor deze bijeenkomst een interview gegeven voor radio Haarlem 105, hetgeen een gemelijke sfeer kende. Hij vroeg om een opname van het interview, maar wacht daar nog steeds op.
Het onderwerp noodt blijkbaar uit tot niet serieus nemen, hetgeen voor meerderen van de aanwezigen zeer herkenbaar is. Als het gaat om leven met een verstandelijke beperking (Onderling Sterk KAM - Kennemerland Amstelland en de Meerlanden), of om anders omgaan met seksualiteit (Nederlandse Vereniging van Seksuele Hervorming - of beter: Vorming), dan is “serieus nemen” voor de pers niet altijd even makkelijk.
Zo is de “luierzondag” bij de NVSH gewoon op verzoek van mensen die zich daar behaaglijk bij voelen! Wie kan daar nou wat tegen hebben?
Bij de NVSH gaat om: “ in vrijheid jezelf te zijn, zonder de ander te kwetsen.”
Bij Onderling Sterk gaat het om zelf het woord te kunnen voeren.
Soms moet je de bakens verzetten.
Heet het niet, dat de man trouwt met een vrouw met hetzelfde karakter als dat van zijn moeder, zoals de vrouw de vader zoekt in haar partner.
Een man worstelde vroeger met zijn seksualiteit, maar is daaroverheen gekomen. Hij vertelt over een andere man die zichzelf vaak bevredigde, die was ook daaroverheen gegroeid.
Een zege vond hij, doch vanuit de NVSH bezien: een treurnis.
Men kan leren op zijn eigen benen te staan.
Een vrouw vertelt dat ze zich niet meer thuis voelt in het Velser Huiskamerproject, omdat daar ook alcohol gedronken werd.
Het Goddelijke in de mens kwam vervolgens centraal te staan.
Het Goddelijke is een DOE-woord: God is een zijn, Het bewegen.
Je kunt de letters GOD zetten voor Geven, Ontvangen en Delen.
In ieder mens zit het Goddelijke.
De kunst is dat te zien ook in de ander!.
.
De volgende keer :
Wie ben ik en het kind in mij!
En mijn mogelijkheden en beperkingen
Verslag Martien, met dank aan Nora.
Verslag Wie ben ik en mijn bereikbaarheid, dd 25 september 2009
Vandaag waren er 10 mensen aanwezig (waarvan 3 vrouwen), op onze Gespreksbijeenkomst in de gezellige huiskamer bij de NVSH
Een man vertelt altijd bereikbaar te zijn voor iedereen. Hij werkt als vrijwilliger; schaakt met ouderen (als ze wakker zijn ). Ook doet hij vaak de boodschappen voor hun. Hij vindt het leuk om te mogen doen. Welgeteld schaakt hij met 16 mensen thuis. Hij krijgt er veel waardering en voldoening voor terug. Hij heeft een groot sociaal netwerk.
Een andere man werkt bij het InformatieSteunPunt ISP. Hij is ervaringsdeskundige. “Mensen die in een psychiatrisch ziekenhuis verblijven of verbleven, hebben te maken met vooroordelen. Hij bied graag advies en steun aan bij uw psycho/sociale en of maatschappelijke problemen. Hij bereikt graag grenzen. Hij houdt er niet van als mensen continu zeuren over hun angsten. Hij wil graag dat die mensen zich wat positiever opstellen. Voor hem is de PC een goed communicatiemiddel. Ook stelt hij zich digitaal altijd bereikbaar op.
Een jongeman is 3e jaars SMD -student op het ROC in Leiden. Zijn afstudeerstageplaats is bij het InformatieSteunPunt ISP. Hij hoopt veel te leren over de interacties tussen de hulpverlener en de client en wilt zijn hulpverlenende kijk verbreden. Hij is bereikbaar voor iedereen . Hij staat voor alles en iedereen open en is niet boos te krijgen. Dat komt doordat hij zich aanpast bij iedereen . Maar als hij boos is , is hij echt goed boos ! Het blijft namelijk voor een lange tijd in zijn hoofd afspelen waardoor hij zijn stem moet verheffen tegen de boosdoener.
Een vrouw is actief bij het ISP als vrijwilliger en ook elders in de ggz. Zij is vooral bereikbaar voor haar moeder en voor Ton. Zij neemt ook deel aan de sociale activiteiten in Kersenbogerd. Een wijkcentrum daar is een echte duiventil. Mensen van divers pluimage zijn daar welkom om samen dingen te ondernemen en vliegen in en uit.
Een man is coach bij een praatgroep met mensen die ADHD hebben, Hij heeft 3 mensen geholpen met deze aandoening. Hij is voor hen zeer bereikbaar, maar als hij te dichtbij komt klappen mensen soms dicht of draaien weg.
Hij is niet bereikbaar via de PC. Hij heeft er niets mee en hij snapt het ook niet. Hij heeft dat ook tegen zijn Coach gezegd maar die kon niet begrijpen waarom hij dat niet kon snappen. Nu begrijpt de coach het wel en snapt ook meer van ADHD. Hij maakt wel gedichten waarin hij heel bereikbaar is.
Een vrouw vindt mensen leuk. Ze heeft een periode gehad waarin ze niet bereikbaar was. Ze voelde zich eenzaam in een nieuwbouwwijk. De partner leefde helemaal voor zijn werk, dat vond hij ”Oh zo belangrijk!”. Dat leverde voor haar onbereikbaarheid op. Dan kun je je ei niet kwijt. Je hebt niet genoeg mensen om je heen, waar je goed mee kan praten. Het zijn geen gesprekspartners. Toen heeft ze haar gevoel kwijt gekund bij een deskundige. Het gaat gewoon om conversatie, gewoon je verhaal kunnen vertellen.
Zij kan haar gevoel niet kwijt als zij mensen niet kan zien, dus de PC is voor haar geen communicatiemiddel.
Een vrouw is in de AOW beland en kan nu volop genieten van haar pensioen. Ze eet vaak in de Boerhaave waar ze met vaste mensen samen praat tijdens de maaltijd. Daar genieten ze allen van. Zij kan zich soms wel veel beter uiten tegen een PC dan tegen een persoon.
Een man is wel bereikbaar, maar soms hebben mensen geen tijd meer voor je. Tijdens zijn werk voor een GGZ-organisatie is hij soms mobiel voor de diverse projecten (o.a. Tiemen Verbeek-project), dat vindt hij leuk om te doen. Hij gaat gauw Drees trekken.
Een andere man vertelt dat hij een gehandicapte zoon had die hem verweet er nooit voor hem te zijn geweest. Hij verdedigde zich voor het altijd brood op de plank moeten zorgen, daardoor dat Moe altijd de opvoeding verzorgde. Hij doet nu veel vrijwilligerswerk bij een bejaardenhuis, eten koken, tuinieren etc. Hij kan geen nee zeggen, maar hij voelt zich gelukkig heel sterk en is ook voor zijn vrouw zeer bereikbaar.
De laatste man vertelt dat de kinderen vaak de ouderen in de steek laten. Als dan iemand bereikbaar is, dan klampt men zich gauw aan die persoon vast. Als een laatste strohalm. Ook vertelt hij gaandeweg veel dingen minder belangrijk te vinden. Een man toont niet zo gemakkelijk zijn emoties merkt hij op, zeker niet naar een ex toe.
Iemand had via internet goede hulp gehad van een digitale therapeut. Men reageerde: deze moet dan wel heel inlevend zijn geweest.
Dan sluit hr J het gesprek af met een gedicht:
Openheid is bereikbaarheid
Zo is eenzaamheid een strijd
Waar is een iemand toe bereid
Dat gaat niet vanzelf,dat kost tijd
Iedereen is op zoek naar een stukje genegenheid
Iets kunnen doen aan zijn eenzaamheid
Gelukkig zorgt men dat je er niet onder lijdt
Samenvattend kan gesteld worden dat iedereen zich op de eigen manier bereikbaar op stelt naar de anderen om hem/haar heen. Sommigen kunnen dat meer in het directe contact, anderen beter via de PC. De bijeenkomst ademt een sfeer van betrokkenheid waar iedereen zich veilig bij voelt.
Vooruitblikkend op de volgende bijeenkomst op vrijdag 30 oktober a.s. memoreren we de Kersenbogerd, waar iedereen welkom is.
Het thema word: Wie ben ik en mijn gekte?
Met als ondertitels; 1. hoe anders ben ik?
2. in hoeverre heeft de opvoeding invloed hierop?
Verslag Wie ben ik en wat mag ik wel en wat niet? 28 augustus 2009
Vandaag namen 9 personen deel aan onze gespreksmiddag,
Mededelingen.
- 6 November a.s. heeft het ISP
haar
Mini-symposium in de kapel van het Rosenstock Huessyhuis in de
Hagestraat 10 te
Haarlem. Het Thema is: de Wijk Centraal.
Het Dorpshuis in
Bloemendaal kan
wegens de financiën niet doorgaan.De Zorgzame Sociale Samenleving
wil ook de
mensen die in isolement zitten bereiken. Het ISP vindt dat de
buurtcentra
opgekrikt moet worden en meer als een duiventil moeten
functioneren.
-Het ISP
ondersteunt de Bingo van Onderling Sterk, de vereniging van
verstandelijk (en
lichamelijk) gehandicapten, die vanavond in de Baan plaatsvindt
- Het
RIBWorganiseert relatiebemiddeling voor haar bewoners,
- Het
Eetcafé van de oude
Vriendendienst (CBB) eet op 25 september a.s.om 18.00 uur bij Chinees
Restaurant
Sin YUE , Zijlweg 82 te Haarlem.
- Nora is tot 2
oktober a.s.
verhinderd, een andere deelneemster is t/m november verhinderd.
-
Wegens de
kerst wordt de gespreksbijeenkomst van december verplaatst naar 8
januari 2010,
tevens te zien als een soort Nieuwjaarsbijeenkomst.
- Vanaf 14
oktober zal
het CBB 8 bijeenkomsten hebben op woensdag van 13.30 -15.30 uur in het
teken van
vriendschap en vrije tijd. De bijeenkomsten worden gehouden in
Binnensteeds aan
de Nieuwe Groenmarkt te Haarlem. Geen kosten m.u.v. de uitstapjes.
Wat mag (niet)
Wijzelf
Een weerslag van het
gesprek
- Een
vrouw koestert haar verliefdheid.
- Een andere vrouw zoekt naar de
nieuwe
mens, die vanuit vrijheid zichzelf kan zijn zonder de ander te kwetsen.
De mens
is nog in de puberteit. Vroeger werden we dom gehouden door Kerk en
Staat.Wie
bepaalt wat mag of niet?
- Je bent vrij te doen wat je wil, als je
maar niet
een ander aandoet wat je zelf niet wilt.
- Het is uitdagend om iets
te doen
dat niet mag (verboden vrucht), maar het lijkt verstandig om daar niet
aan toe
te geven.
- Als anderen tegen je zijn, moet je niet tegen de bierkaai
gaan
vechten. Soms is het dan beter te vertrekken.
- Een man ergerde zich
aan de
groteske betutteling van Laura (zie hiervoor)
- Een vrouw waardeert
de sfeer
van de bijeenkomsten, dat je elkaar blijft respecteren, er wordt niet
gehakt op
elkaar. Ieder mag zijn of haar visie hebben.
Ter afsluiting volgt een gedicht van hr J over blowen, (mag
wel/niet)
-
Verslaving heeft het Romeinse Rijk neergehaald.
- het gaat om
nieuwe
wegen zoeken, soms is een middel nodig omdat dat een goed gevoel
geeft.
-
Ouderen in de instellingen worden dikwijls emotioneel. In plaats van dat
men
daarover verheugd is, de mens uit zijn/haar gevoel, wordt er vaak meteen
naar de
medische (kalmerings)middelen gegrepen.
- Ook de kinderen,
vaak zelf
door de ouder betutteld, betuttelen hun ouder op hun beurt als deze
zorgafhankelijk is geworden.
- Ouderen worden vaak te weinig serieus
genomen.
- Als je niet met een computer om kan gaan word je vaak ook
niet
meer serieus genomen, je wordt uitgescholden
voor "digibeet ".
- Als
iemand genoeg heeft van het leven, dan roept iedereen dikwijls: je
moet
blijven!
- Er moet respect zijn voor de vrije keuze!
- De vader
van Laura
leeft op zijn zeilboot en heeft Laura al bijna 14 jaar meegenomen.
-
Er zijn
genoeg boten die met haar mee zouden varen.
- Zojuist een 17-jarige
alleen
gezeild had om de wereld, via internet had hij zijn lessen gevolgt en
verslag
gedaan van elke minuut.
- Zodra er grenzen komen, zijn er
problemen.
Achtergrond
Een vrouw wijst naar het geweten; de
eigen
normen en waarden.
Een man vindt zichzelf een afgerichte hond, hij
vervuilt
zijn eigen nest niet.
Een vrouw: durf in vrijheid jezelf te zijn,
mensen
durven dat vaak niet aan.
Een man stelt: een flesje bier kan, een
fles
jenever niet. je moet weten wanneer je genoeg hebt. Je wilt immers
anderen niet
tot last zijn.
Scheiding
Een man stelt dat scheiden ook vrijheid
kan
geven.
Een ander stelt dat het ook veel pijn kan veroorzaken.
Een
ander
spoedde zich weg toen angst in plaats van gelijkwaardigheid in de
relatie
kwam
Angst vervult de rol van waarschuwing, terwijl gelijkwaardigheid
veiligheid biedt.
hr J leest het gedicht "Pijn " voor
Slot.
Ton: veel mensen die een psychisch verleden
hebben,
hebben intern veel problemen. Maar hun lichaam is vaak nog gaaf in de
communicatie, dat staat voor gevoel vs emotie. Aanraking geeft warmte,
niet
sex-gericht, maar betrokken. Dit leidt tot vertrouwen.
Na afloop pakte iemand haar mobiel met de uitspraak: "kijken of ik bereikbaar ben? " Van hieruit volgt het thema van de volgende keer op 25 september a.s. vanaf 14.00 uur: "Wie ben ik en mijn bereikbaarheid ", dit uiteraard niet alleen per mobiel.
Verslag Martien Luijcks
Thema bijeenkomst 31 juli 2009 om 14.00 uur. "Wie ben ik en wat is mij lief "
15 personen waren aanwezig om hierover van gedachte te wisselen.
Negen
mannen en zes vrouwen.
Eerst was er een voorstel rondje.
Vooraf
las er
iemand een stukje tekst voor van Henri Nouwe. Dit is een dominee van de
Amerikaanse kerk te zien a.s. zondag 2 augustus op rtl 5 bij de
EO. Deze
tekst richtte zich ook op "Wie ben ik en de dingen om ons
heen ".
Bij de voorstel ronde was men van mening dat een ieder nu een plek
had dat
aansloot bij de persoonlijke behoefte. Bij de een wat meer dan bij de
ander.
Velen waren blij elkaar weer te zien. Ook besefte men dat het tegenkomen
van
vrienden en medemensen iets kan toevoegen aan ieders leven. Men kan eens
horen
hoe een medemens in het leven staat. Iemand kan behoefte hebben aan
kontakt.
Soms is er in de woonbuurten zo weinig kontakt met mensen en
is er
veel eenzaamheid.
Een persoon had meerdere soorten werk gedaan. Waar
mensen
verschillend tegenaan kunnen kijken. Nu doet hij veel
vrijwilligerswerk.
Iemand die terug uit Zuid-Afrika is en zich weer
opnieuw
wil settelen in Nederland stelt zich voor.
Iemand die zoekende is en
anderen
wil tegenkomen.
Iemand die op vakantie is geweest naar Zwitserland
met een
groep. Er ontstonden toen twee groepen.
Iemand die gelukkig is en
doet wat
hij wil en zijn problemen oplost op z`n eigen persoonlijke
manier.
Iemand die
vrijwilligerswerk doet in "het Reinalda
Verpleeghuis "
Iemand die een goed
leven heeft met zijn vrouw en familie met kleinkinderen.
Iemand die
meer
weet van ADHD en wat daarbij komt kijken.
Iemand die alleenstaand is
en
alleen bij een koor zingt.
Iemand die vrijwilligerswerk doet bij
"ROADS ".
Deze instelling heet nu ARKIN vanaf januari 2009. En hij zet zich ook in
voor
zijn Ideebaan.
Iemand die bij het Cliëntenbelangenbureau zit en
het
cliëntenbelangenblad bij Psycafe en de Vriendendienst.
Iemand
die bij de NVSH
werkt als vrijwilliger.
Een paar mensen die vrijwilligerswerk doen
bij het
InformatieSteunPunt.
Duidelijk werd wel dat familie en/of andere vertrouwelijke
kontakten
erg belangrijk zijn.
Wel werd betoogd dat het in de familie kring
dikwijls
erg moeilijk is om geheel jezelf te zijn en om te kunnen zeggen wat je
wilt en
voelt. Bij meer vertrouwelijke kontakten met vrienden was dit beter en
soms
goed.
Aktiviteiten waar men zelf voor kan kiezen geven ook een goed
gevoel.
Dit heeft dan zeker te maken met de prestatie die geleverd kan worden en
de
complimentjes die hiervoor ontvangen worden.
Bij de mannen was dit
meer
rationeel en bij de vrouwen sloeg het gevoel meer aan.
Een deelnemer,
die bij
uitvaarten werkte had geleerd om het leed van anderen meer voor zich te
begrenzen. Dit om priv C3 A9 meer "overeind " te blijven.
Hij bemerkte dat het
verdringen van leed ook bij veel uitvaart genoten aanwezig is.
In de samenspraak was er onderling veel openheid over het toch
dikwijls
zoeken naar "Wat is mij lief ". Enkelen zeiden dat dit zo
elders niet mogelijk
respectievelijk moeilijk is.
De sfeer in de groep was goed. Men
probeerde elkaar aan te vullen en men reageerde vriendelijk op elkaar
vanuit
zichzelf. Ieder kon vanuit zichzelf zeggen wat hij/zij graag wilde
vertellen.
Een bepaalde leefvorm waarin iemand redelijk gelukkig is
en de
vrijheid waarin iemand kan leven is belangrijk.
Aan het slot kwam de
eigenlijke natuur van de mens meer aan bod. Men ging ook zoeken naar een
onderwerp voor de volgende keer en opperde het idee om de volgende keer
te gaan
discussiëren over achter welke stelling men nu het meeste staat.
De
evolutieleer van Darwin of Het Scheppingsverhaal van de bijbel.
Velen
stonden achter de evolutieleer van Darwin. De fossielen kwamen aan bod.
Voor de
volgende keer vond men dit toch een te ingewikkeld onderwerp om dieper
op in te
gaan.
Een deelnemer had een gedicht gelezen en gemaakt. Een onlangs
overleden vrouw
had hij getypeerd als: "Menslievend, plantaardig en
diervriendelijk ".
De
mens als deelnemer van het geschapene stond weer centraal, mogelijk als
"beheerder en rentmeester ".
Hieruit ontstond het
thema voor de volgende ISP
samenspraak op vrijdag 28 augustus a.s.
Het thema is: "Wie
ben ik " en "Wat
mag ik wel en wat mag ik niet ".
Weer vanaf 14.00 uur
Ridderstraat 11,
Haarlem.
Verslag van Ton de Vries en mw.X Toussaint Raven.
Zie hier ook de aandacht voor WIE BEN IK vanuit de Reiligie
Verslag van de ISP-bijeenkomst "Wie ben ik" en Waarin vind ik mijn
vrijheid?
26 juni 2009
Bij deze bijeenkomst waren 12 mensen aanwezig.
De vrijheid die
ieder
ervoer werd openhartig besproken.
Sommige mensen ervoeren vrijheid
in de
natuur. Soms om een onveilig jeugdsituatie te mijden, soms om het jagen
in de
carriere in balans te houden.
Onvrijheid werd gevonden in de
geweldige
regelzucht in Nederland.
Teveel vrijheid leidde soms tot
eenzaamheid..
Oorlog heeft veel onvrijheid in zich, maar gebeurt toch
om het
bewaren van de vrijheid?
Vrijheid werd gevonden in het vrij zijn van
relaties, als die erg dwingend of veeleisend waren.
Zoals voor de
vrouw die
altijd op tijd moet zijn met de maaltijd op tafel; of voor
de man
die om 6 uur thuis moeten zijn voor diezelfde maaltijd. Of het
voortdurend
hakken en katten van je partner. Dan kun je tevreden zijn met je alleen
blijven,
zonder je eenzaam te voelen.
Binnen relaties
het loslaten van de band met
dochter
waarvoor de zorg te groot was, had geleid tot meer vrijheid in het leven
van
beiden. De vader kon zo ook zijn eigen dingen doen en zich vrij
voelen
Vrijheid tot het aangaan van een relatie die gelijkwaardige
omgang
kent, is natuurlijk ook een goede zaak.
Als je jarenlang alleen bent
geweest,
kan een relatie ook ruimte bieden. Dan ontstaat er een taakverdeling.
Soms leidt
dit tot een werkrelatie. Het is een kunst om in een relatie creatief je
eigen
vrijheid te creeeren.
Als er in een relatie een sterke dominantie is,
dan kan
de andere partner zichzelf tekort doen, zichzelf opofferen; waar blijf
je dan
zelf?
Leven voor dingen die je interessant vond, leverde niet genoeg
voldoening, dus maakte een man de keuze om iets betekenen voor
mensen in
directe omgang, waarin hij kan zijn wie hij is.
De vrijheidsdrang der
partners tegenwoordig kan makkelijk leiden tot scheiding.
Samenleving
Zeelui hebben vertrouwen in hun
maatje, dit
is typisch voor de oude haven-streken.
Er is wel een zekere stugheid,
al
varieert het gezelligheidsgehalte van streek tot streek.
In Zandvoort
organiseert het Genootschap Oud Zandvoort vaak bijeenkomsten, die
beginnen
dan met diavoorstellingen over hoe het vroeger was. Dit biedt dan
toch een
verbondenheid, ook met de nieuwkomers in Zandvoort!?
Opvoeding
De jeugd speelt voor een vrouw een rol,
zeker
omdat de ouders zo opgingen in het najagen van hun doel, dat het kind
aan het
lot werd overgelaten en veel moest verhuizen (te veel vrijheid, te
weinig zorg).
Dit geeft ontworteling. Gelukkig is er nieuwe hoop in de relatie met de
broers
en zusters.
Thuis kon je geen vragen stellen, dat beperkt de
ontplooiingskansen. Je zit als kind in een afhankelijkheidssituatie.
Hoe kun
je je ouders en andere omgeving dankbaar zijn voor de persoon die je nu
bent?
Soms is er behoefte aan wraak
Op gevaar dat je niet wordt serieus
genomen, dan nog: spreek het uit, maak van je hart geen moordkuil.
Tenslotte
Er zijn verschillen tussen man en
vrouw:
Zijn vrouwen meer dwangmatig in het eisen van een relatie? Zijn
mannen
alleen maar uit op versieren en dan een wip? We weten het niet.
De
keuze
voor leven als kameleon, jezelf wegcijferen, ter wille van de ander,
biedt als
bewuste keuze ook een zekere waarde.
Verhuizing, verlies van relatie,
verlies
van werk, kan leiden tot eenzaamheid..
Bij jezelf blijven, leidt dan
tot
vrijheid. Eigen leven leiden. Zelf op pad gaan, erop
uit.gaan!
Onbeantwoorde
liefde is niet vol te houden?
De trouwtekst voor Ton was:
In laatste instantie is eenieder
alleen
En
voor de pasgeboren dochter:
Wees bereid mij als gast te
ontvangen
Verslag door Martien
reageer
Wie ben ik en wat wil ik (nog) meer?
29 mei
2009
Op deze bijeenkomst bogen de zes aanwezigen zich met grote betrokkenheid over het onderwerp.
De breedheid van de thema, leidde tot een waaier van openheid.
De een openbaarde zijn toename van geduld met de ander, mede zijn verwondering in de ander(en).
Een aanwezige memoreerde zijn belevingen die vanaf het heden een nieuw licht op zijn verleden wierpen, als basis van zijn toekomst.
Een derde begon het vertrouwen te vinden.
De vierde wist zich verheugd in het stimuleren van de mensen om haar heen tot zelfvertrouwen.
De vijfde bevrijdde zich van stress op het werk.
En de zesde openbaarde haar verliefde; maar onbeantwoorde gevoelens (Liefde). Koester het!
Sommige mensen hebben baat bij het van zich afschrijven van het verleden. Dit gebeurt vaak via een brief. De noodzaak om antwoord te krijgen op deze geschreven ontboezemingen leek van ondergeschikt belang te zijn.
Tenslotte waren we van mening dat het zicht houden op het gevoel voor de toekomst.
Met een gezellig en lekker drankje gingen we, weer iets wijzer, ieder ons weg
De volgende bijeenkomst vindt plaats op vrijdag 26 juni 2009 en staat in het teken van "Wie ben ik" en mijn vrijheid.
Wie ben ik en wat is de zin van het
leven en hoe draai ik
daarin mee?
24 april 2009.
.
In het
persbericht tevoren werd de zin van zin van het leven volgens de
wereld-religies
als volgt weergegeven:
Volgens de BOEDDHA moet je leven om de fouten die je in dit leven of
je
vorige leven hebt gemaakt weer goed te maken.
Bij het HINDOEISME
gaat het om
zaken waar je heen moet zoeken in het leven als deugdzaamheid, welvaart,
plezier
en vrijheid.
In het TAOisme gaat het leven om de weg die je gaat,
niet de
bedoelingen of resultaten tellen, maar de weg zelf. Er is geen
uiteindelijk
doel
Het CHRISTENDOM stelde: wij zijn op aarde om God te dienen en
daardoor
hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn.
Het doel van de mens
hier op
aarde volgens de ISLAM is, om de Goddelijke eigenschappen in zich op te
nemen en
uit te werken. Dit is dan ook de reden, dat wij begiftigd zijn met
verschillende
vermogens en een verstand om dit doel te kunnen verwezenlijken.
Bij
het
Japanse SHINTO-geloof gaat het om het vinden van de goede weg door het
kiezen
van je eigen weg
Het HUMANISME gaat ervan uit dat de mens moreel zelf
zijn
weg kan vinden... de mens als god zelf
De zin van het leven volgens
de Joodse
ethiek is: reiken naar de toekomst, naar de verwerkelijking van de
goddelijke
droom. Wij zijn niet in de wereld geworpen van zinloosheid (Heidegger)
of van
walging (Sartre). In het JODENDOM staat het verlangen naar het
dichterbij komen
van een toekomst van heil en geluk voorop.
In de gezelligste huishamer van Nederland waren vandaag acht mensen actief betrokken bij de eigen en elkaars beleving van het Ik over de zin van het leven.
Na een kennismakingsrondje ging men in op het thema:
De een haalde
de zin
uit het inhalen van de gemiste afronding van een opleiding maar was er
blij mee
dat de helft binnen was, maar wilde ook tot afronding komen. Een
tevreden
mens.
Een ander zag de zin in het blijven stellen van vragen. Elke
dag, elk
moment van de dag is er een nieuw begin. Vanuit het breken komt de
heling.
Een ander zag zin in het zich prettig voelen, wel dingen
samen doen,
maar bij jezelf blijven.
De vierde aanwezige vond zin in het
voorkomen van de
fouten in het verleden en het zelf behaaglijk voelen samen met de
anderen.
De
vijfde zag zin in het "zijn of niet zijn", lekker in je
vel zitten. Daarbij
vragen als: waar zijn we mee bezig? Zoals keizer Augustus al
zei: "de mens is
een eeuwige beginneling"
De zesde stelde dat het leven
alleen maar zin had
zolang je iets voor anderen kunt betekenen.
De zevende in de kring
vond zin
in het gelukkig weer tevreden zijn en met vrienden "waarmee je
kan lachen en
grienen" (Toon Hermans)
De achtste vind de zin in
geborgenheid, het aanvullen
op elkaar, vertrouwen en veiligheid.
Waarom kom je mensen tegen?
Het is
je pad om te gaan!
We vonden elkaar in de slotstelling: de zin van het leven is het leven zelf.
"Wie ben ik " en waar zit het unieke in mij? / 27 maart 2009
Er waren vandaag 6 deelnemers aan deze gespreksmiddag van het ISP.
Eerst werden de bakens gezet:
Als het gaat om bijzondere gebeurtenissen zoals een prestatie of een bijzondere gave gaat het vaak om dingen waarover mensen kunnen praten. Te denken valt hierbij aan een zuivere zangstem of een scherp gehoor, of dingen als een record rennen, of zaken van je uiterlijk of je verschijning. Hiermee oogst een mens bewondering
Als het gaat over dingen in jezelf die bijzonder zijn, waarmee je anderen een veilig gevoel geeft, of de gelegenheid geeft om zichzelf te mogen zijn, gaat het om iets anders.
Of de inleving die je hebt, waarmee je anderen kunt inspireren
Of het inzicht waardoor je je optreden tegenover anderen gevoeliger en respectvoller maakt.
Of het inzicht waarmee je minder dominant wordt en zo meer ruimte biedend bezig bent, waardoor de ander tot bloei kan komen.
Verslag Martien, met dank aan Naomi
Wie ben ik en waarin kan ik mijzelf vinden en hoe veilig is
dat dan
?
27 februari 2009
Er waren 5 mensen bij elkaar gekomen om dit thema samen te bespreken.
Het
1ste rondje leverde op
* In het maken van filmen en dan speciaal het
vast
leggen van menselijke momenten
* een (rustige) wandeling (in de
natuur) waar
de gedachten de vrije loop vinden, of waarin je jezelf
hervindt.
* In
het beleven in het contact met je medemens de ander te zien groeien en
waardoor
je zelf ook groeit.
* In het zingen in een koor als dienstverlening
voor de
gemeenschap. En het zingen in een koor waar je zelf veel plezier in
hebt.
*
In de ervaring na een operatie weer zien waar je bent en het besef dat
je ouder
wordt en hoe je dat in gaat vullen.
* In een nieuwe uitdaging door de
opgebouwde levenservaring te gebruiken voor b.v een buddy voor de
ander
te zijn.
Het bleek dat deze manieren van jezelf kunnen
zijn een
goed gevoel geven, maar ook kwam er een kwetsbaarheid naar voren: Je
komt jezelf
tegen.
We leven in een emotionele maatschappij. We leven in en
"ik-maatschappij. In tegenstelling met vroeger jaren waarin ons
ik geen plaats
had.
Doordat de mens meedoet aan de evolutie Is het nodig dat wij in
onze
tijd dit Ik-gevoel bewust meemaken en er iets mee doen.
Zeer
belangrijk
was de opmerking: "Betutteling is een zwaar negatief punt in de
communicatie,
menigeen stoort zich daaraan. Dit verhindert juist jezelf te
zijn. "
Reïntegratie-gedachten zijn ook een onderdeel van
zijn, zij geven een
kader waar dat nodig is in de ontwikkeling van de
mensheid.
Jammer
dat Zorgen over de toekomst ons verhinderen, de weg naar
jezelf te
vinden. Zorg voor overbevolking, zorg voor de opvoeding van kinderen een
veilige
basis te geven.
De kunst op dit moment voor ons is
in het
NU te leven, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan! We
groeien naar
een hoger bewustzijn.
Tot slot werd er een mooi gedicht over het IK gelezen
Over
het
"IK " "IK " ben het
ik
"IK " kom voort uit de leegte in het
licht "IK " ben de asem die"t
leven voedt
"IK " ben die
leegte, het niets achter alle bewustzijn,
Het
"IK " het
alles
"IK " trek mijn boog van regenbogen over
alle wateren
.
de voortdurende
begeesteringen
van materie.
"IK " ben het in en uitgaan van de
adem
de onzichtbare,
onbereikbare
bries,
Het
onbeschrijflijke
atoom van de Schepping
"IK " ben het
"IK "
Het thema van
laatste vrijdagmiddag van de volgende maand (27 maart) is:Wie ben
ik en
wat is het unieke in mij?
Kom ook eens kennismaken met deze
bijzondere
praatgroep waar je echt jezelf kan zijn.
Bijeenkomst "wie ben ik " en mijn gezellige plekjes: d.d. 30 januari 3008
Het thema deze keer ging over gezelligheid en wanneer voel je je gelukkig.
Het geluk voel je vooral als je je erkend voelt, door een vriend, door een relatie, door een goede prestatie, door.een ander, of door het besef dat je eigenlijk wel goed afbent, ondanks je vele twijfels.
Het verheugen op de komst een ander geeft als een geluksgevoel, de wetenschap dat hij of zij je ziet staan maakt al een warmte in je los. Ook het nagenieten van fijn momenten van samenzijn kan een geluksbeleving bieden. Ook het feit dat je dingen (nog) kunt doen, kan je een gevoel van geluk verschaffen.
De betrokkenheid van anderen kan vaak een grote rol spelen in iets wat we geluk noemen.
Zonder betrokkenheid is er vaak een gevoel van alleen-zijn en dat is geen basis voor geluk.
Het ISP streeft ernaar om vanuit betrokkenheid met mensen om te gaan, en biedt zo een handreiking tot gezelligheid en draagt zo mogelijk bij tot een handreiking van geluk.
Ook in het bezoekwerk brengt het ISP menigeen weer een sprankje hoop op geluk.
Wie tenslotte zijn/haar gelukt wil beproeven kan misschien
gezelligheid
vinden bij: de Nivon, Zorghotel Pitsstop of Koinonia om het
dichtbij te
houden
Verslag Martien Luijcks
Met dank aan mw. L Passant
Verslag ISP bijeenkomst "Wie ben ik " en mijn toekomst 2 januari 2009
Met het krieken van het jaar namen acht mensen deel aan de
gespreksmiddag van
het ISP over onze toekomst in de gezellige huiskamer van de NVSH.
Het
gesprek
bestond uit 2 delen: Voor de pauze werd de algemene situatie bekeken, na
de
pauze de individuele verwachting.
1. Algemeen
Eerst ging het om het verschil tussen
mensen
die langdurig zorgafhankelijk zijn en zij die deel willen (of moeten)
nemen aan
de gewone samenleving. Als zij dan in de samenleving wonen hebben ze
echter vaak
niets meer dan geraniums om naar te kijken, anderen gaan zwerven.
Hoe
zit het
met de mogelijkheden in de maatschappij? Dit ligt nogal moeilijk.
Een
maatje
(buddy) die mensen introduceert op de "goede plekken"
lijkt een uitkomst. Ook
praktische cursussen over hoe je kunt omgaan met je ziekte, bewust kunt
worden
van de grip op jezelf en je omgeving, lijken goede manieren om verder te
komen.
Misschien zelfs leidend tot (on)gewenst betaald werk?
2.
Individueel
Zelf ervaren wij het belang van motivatie. Je
wil weer
kunnen lopen, omdat je toch weer iets van je leven wilt maken. Je wil
vrij
ergens naar toe kunnen gaan, deelnemen aan activiteiten, waar je anders
niet zo
makkelijk aan toekomt. Ook voor een relatie kun je willen knokken er
weer
bovenop te komen. Zo ervaren wij onze motivatie.
De priv C3 A9
wensen waren
gelegen rond deze bevochten mogelijkheden.
Je knokt om je dingen te
realiseren, nietwaar.
Tenslotte speelde het loslaten van je verleden
en het
maken van een nieuw begin.
Met dank aan Nora
Verslag Martien Luijcks 3 jan 09
MANTELZORG
"Wie ben ik " en mijn zieke
medemens
28 november
2008
Bij deze bijeenkomst waren 5 personen aanwezig.
De zieke
medemens in onze discussie betreft nadrukkelijk de zgn. Langdurig
Zorgafhankelijken, dus niet de kortdurend zieken.
We kwamen tot de
volgende
beeldvorming omtrent het onderwerp:
Je stelt je dienstbaar op naar de
zieke,
help hem of haar zoveel mogelijk zelf te doen; Stimuleer de ander tot
het samen
dingen doen. Je wil er voor de
ander zijn, toch moet je op je eigen
benen
blijven staan. Je accepteert hem/haar. Je helpt de ander bij het
realiseren van
de mogelijkheden.
Maar daarbij goed bij je zelf blijven. En vergeet
niet ook
tijd voor jezelf (je eigen IK bewaken) te nemen.
Dat neemt niet weg
dat je
zorgzaam wil zijn voor de zieke medemens
De trouw en liefde die je al
doende
biedt kan een grote voldoening geven.
Ook aan de orde kwam het
afscheid nemen
van het leven.
De kunst is dan het bevestigen van de ander in
zijn/haar leven
en keuzes.
Tenslotte kwam de pil van Drion ter sprake. Moet een mens
niet de
keuze hebben om ondraaglijk lijden en totaal verlies van kwaliteit van
het
leven,
in niet-medische sfeer te beëindigen.
Een waarschuwing
voor
misbruik is hier uiteraard op zijn plaats.
Met dank aan Nora,
verslag Martien Luijcks
verschenen in
ISP-bode 10
verslag van thema: "Wie ben ik" en mijn vrienden. (31 oktober 2008)
Op vrijdag 31 oktober 2008 was een vijftal mensen bijeen in de Ripperdastraat te Haarlem om van gedachten te wisselen rond het thema: Wat heb ik met vriendschap?
Veel tieners hebben hartsvriend(inn)en.
Ook volwassenen, met
partner of
alleenstaand, hebben vrienden nodig. Sommige vriendschappen zijn zeer
intens.
Dingen samen doen, elkaar helpen bij klusjes, elkaar ondersteunen in
moeilijke
omstandigheden. Vrienden, samen lachen, samen grienen, zo formuleerde
Toon
Hermans het.
Toch is het niet eenvoudig vriendschap vast te houden.
Soms
zijn eisen van de vriend(in) te heftig.
Belangrijk is het accepteren
van wie
je bent, accepteer de ander zoals die is!
In sommige gevallen is een
ontmoetingsplek een bron van vriendschap. Als de sfeer daar vertroebelt,
dan kun
je beter een nieuwe weg zoeken, zo lijkt het
Nora (de vijfde
aanwezige) is
onze gastvrouw van de NVSH, zij schuift aan na de pauze. Zij brengt het
thema
jaloezie in beeld, zij vindt dat het meest te bestrijden gevoel. Mensen
moeten
elkaar niet willen bezitten.
De mens ontwikkelt zich van
gecontroleerd door
de groep (familie of buurt) naar meer individualiteit toe. Daarvoor is
ruimte in
de (vriendschaps)-relatie noodzakelijk. Soms kan het ook zijn dat je
mensen los
moet laten van of zelf losgelaten wordt door mensen omdat je verder
groeit
of omdat een ander een andere weg in slaat. Mensen kunnen uit elkaar
groeien,
dan is het scheiden der wegen helaas onvermijdelijk.
Op zoek naar
nieuwe
vrienden. Samen op weg, tot de wegen scheiden. Je moet ook voor elkaar
iets te
betekenen hebben, er moet een klikmoment zijn, anders kun je niets
delen.
Ook
kunnen vriendschappen zelfs binnen familieverband ontstaan, zo is de
kring met
vorige bijeenkomst weer rond.
Verslag Martien
Verslag van bijeenkomst 26 september. Thema: "Wie ben ik en mijn familie"
Er namen weer 5 mensen deel aan dit gesprek.
Familie is niet altijd een geschenk.
Soms willen ouders dat het kind bereikt wat zij niet konden bereiken
(vaak in
hetzelfde beroep). Soms ontdekken we (achteraf) dat dit enige waarde
heeft
gehad, maar vaker is het niet gelukt dit te realiseren, of kozen we er
niet
voor. Meegaan met die dwang/drang vanuit de ouders leidt echter tot
spanningen.
Als je dan altijd het gevoel hebt gehad dat je er niet
bijhoorde,
dan kan dat zelfs leiden tot opname.
Velen herkennen, afhankelijk van
de
omstandigheden, de puberteit als een mindere, andere als een betere
periode.
Ooms, oma's of andere familieleden kunnen soms een lichtpunt zijn van
welzijn
in een stressvolle familiesfeer vol bedreiging en
onveiligheid.
Zonder humor
gaan we dood,
Vraag: is de Kiboet niet een beter alternatief voor het kleine
gezin?
Er
is weer een toename te zien van de grote gezinnen: Polygame gezinnen in
Amerika
(vlg. Heyboer), of samengestelde gezinnen in Nederland, d.w.z.
gescheiden man en
gescheiden vrouw, elk met eigen kinderen, vinden elkaar en willen weer
gezamenlijke kinderen. Hallo Grootfamilie!
Tenslotte: je vrienden kies je, met je familie wordt je
opgezadeld.
Of
kies je toch echt zelf voor de familie waarin je wordt geboren, dan zijn
de
problemen hoogstens een karma, waaraan je moet werken.
Het was weer een fijn gesprek
Verslag middag op 29 augustus rond het thema "Als men je niet zien zitten "
Er waren 5 mensen actief en aanwezig
Oplossingen voor als men
je niet
zag zitten
Belangrijk is: zelfinzicht en de wil om aan jezelf te
werken.
Sommige
mensen hebben dat niet, en dan is het moeilijk om ermee om te gaan
Bevestigen kan helpen.
Verder werd (wederzijds) respect een
voorwaarde
gezien,
Als je al ten aanval wilt: dan Bondgenootschap tegen de
afwijzende
partij vinden
Maar soms moet je een groep verliezen om de andere te
winnen.
Tot zover dit sumiere verslagje
We waren een soort onderlinge
steun
variant van dr Phil vonden we.
Martien
Verslag van de "Wie Ben Ik"- bijeenkomst d.d. 1 augustus 2008
Op 1 augustus, het jaar des heren 2008, hadden zich 8 personen in de
huiskamer van de NVSH verzameld om met elkaar van gedachten te wisselen
over het
thema "hoe kun je van jezelf houden, als anderen je niet zien
zitten "
Als
snel werd dit thema geïnterpreteerd met de vragen: hoe is het, als
anderen niet
van je houden. Een schrandere deelnemer bracht in het midden de
prangende vraag:
"Hou je wel van jezelf? ", hetgeen eigenlijk wel het
meeste aansluit op het
project-thema Wie ben Ik?
Allereerst werd gekeken naar de mensen buiten ons waarmee wij te
maken
hebben. Vastgesteld werd dat je van familieleden niet veel hoeft te
verwachten
en dat die je dikwijls in de kou laten. Over vrienden was men positiever
en werd
in het algemeen een warmte-uitstraling geconstateerd.
Voor de totale
sfeer
werd ingebracht dat er sprake kan zijn van sympathie en antipathie. Het
belang
hiervan werd vrij spoedig teniet gedaan met de opmerking: "als
ze je niet ziet
zien zitten is dat hun probleem! ".
Spoedig kwamen de deelnemers weer tot zichzelf met de constatering
dat het
heel belangrijk is om jezelf te zijn. Om dit te bereiken gaat hier
meestal een
proces van loutering aan vooraf.
Ingebracht werd dat er ook
organisaties
zijn die voor mensen, die met vooroordeel vanuit hun handicap te maken
hebben.
Als voorbeeld werd aangevoerd, voor mensen die een ADHD aandoening
hebben, is
dit ook erg belangrijk Met name werd hier genoemd stichting
"Impuls " voor mensen
met AD(h)D e.d. Ook de stichting "Cerebraal " voor
mensen met niet
aangeboren hersenletsel.
Het welzijngevoel werd als geheel zeer
belangrijk ervaren. In dit kader werd gesteld: "een tevreden
mens is een
gelukkig mens ", dit aansluitend op jezelf zijn en van jezelf
houden.
Ook het vertrouwen dat je geniet van je eigen sociale kring, maakt dat je verder kunt.
Als uitsmijter werden nog een aantal begrippen gelanceerd: invloed van mijn denken, met name om problemen te relativeren; mijn opvoeding bepaalt mede hoe ik ben; negatief denken over mezelf; het belang van inleven; ontwikkeling/ontplooiing van jezelf; uitdaging; bevesting; belang van Netwerk en trots zijn op jezelf
De volgende keer gaat het thema "heeft de ander gelijk als-ie mij niet ziet zitten? " verder op deze vraagstelling.
Ieder die respectvol voor ieders en de eigen mening wil meepraten over dit onderwerp is op vrijdag 29 augustus van 14.00-17.00 van harte welkom bij de NVSH, Ripperdastraat 11 te Haarlem, nabij het NS-station. De entree is gratis.
Ton de Vries en Martien Luijcks